Dit werd serieus opgepakt door in de vroege ochtenduren een stevige pot strandvoetbal te organiseren met de boys van Utrecht en HMC. Deze bleven in de eerste ronde ook verstoken van matchpunten, al wist Utrecht wel op het scorebord te komen via knappe remises van Jelmer Jens (Timofeev) en Menno Okkes (Bologan). HMC bleef net als LSG puntloos tegen een voltallig GM-team. Iedereen was kortom gebrand op een goed resultaat in deze match, die via listig countervoetbal gewonnen werd door, hoe kan het anders, ons eigen LSG. Daarmee was de toon gezet voor de rest van de dag.

In ronde 2 werd aangetreden tegen SK Rockaden Stockholm, die in de eerste ronde drie remises wisten te scoren tegen Nisipeanu, Naiditsch en Vallejo Pons. We konden ze dus niet onderschatten, temeer daar ze een ratingoverwicht hadden.

De wedstrijd begon met een snelle remise van Mark, die met wit niks bereikte tegen Robert Baton (2410). Volgende op de scorelijst was Christov, die een makkelijke dag had. Tegenstander Anders Livner (2315) zag een a-pion oprukken maar geen plan om deze tegen te houden, en dus was Christof blij dat Mark al klaar was want reservedames waren nergens te bekennen…

Christov Kleijn

Christov Kleijn


Tom speelde een wat matige Siciliaan en kwam de openingsproblemen nergens in de partij echt te boven. Tegenstander Erik Blonqvist (2418) blonk uit met een fraai gevoerde aanval, waarna Tom zich respectvol mat liet zetten. Rudy had zich voorbereid op Open Spaans, maar tegenstander Erik Hedman (2353) koos 5. d3 en dus werd het een gesloten Spanjaard. Mensen die denken dat ze mij daarmee kunnen foppen, hebben het mis, deze meneer werd rechtlijnig van het bord gekegeld.

Niet onbelangrijk veranderde het oordeel van de stelling nogal op het naastgelegen bord, alwaar Michiel zwaar in de problemen was gekomen na een mislukte opening. Met kwaliteitsverlies kwam hij nog genadig weg, waarna in het eindspel het licht bij tegenstander Anders Olsson (2404) volledig uitging. Na een doldwaze koningswandel naar b3 volgde een simpele combinatie die stukverlies betekende, en een zet later gaf hij nog een kwal weg, waarna het pleit definitief in het voordeel van de onzen gekanteld was. Eelke tot slot had een lastige middag, maar zag tot zijn opluchting dat naast hem reeds voor de beslissende 3½ bordpunten was gezorgd. Dit gaf hem zoveel goede moed dat hij toch nog het smalle pad naar de remise wist te vinden.

Utrecht had een lastige tegenstander met zo te zien veel ervaring, maar niet heel veel ratingpunten. De 6-0 was daarom niet geheel onverwacht. HMC mocht lange tijd genieten van een 3-1 voorsprong (via enkel zwartoverwinningen), maar helaas had HMC nog 2 witborden over, en de trend zette zich door waarna een 3-3 eindstand viel te noteren.

De eerste ronde “mochten” we direct tegen een aansprekende tegenstander, namelijk TPS Saransk met Tjoekie (met pet) op bord 1 in de gelederen. Ook op de belendende borden viel veel grootmeestergeweld te noteren. Het was dus duidelijk vooraf dat we deze jongens hardhandig dienden aan te pakken, de fluwelen handschoen bleef in de hotelkamer achter.

Ivantsjoek - Van der Werf

Ivantsjoek – Van der Werf


Allereerst vloog Tom zijn tegenstander naar de keel. Het zag er lange tijd kansrijk uit maar in het vierde speeluur bleek Volokitin toch over stalen zenuwen te beschikken en wist hij het Tom middels een kwaliteitsoffer zodanig lastig te maken dat deze bezweek. Tot zover de kansrijke partijen.

Zelf was ik tevreden met een gelijke stelling tegen Volkov, maar in het eindspel was 1 onnauwkeurigheid (noem het maar slecht rekenwerk) voldoende voor pion- en stellingsverlies. Raoul had wat openingsprobleempjes en zag deze gedurende de partij omgezet worden in middenspel- en eindspelproblemen.Het pionverlies kon helaas met niets gecompenseerd worden. Michiel had op voorhand de lastigste tegenstander, namelijk de heer Najer. Dan weet je dat het niet goed kan aflopen op zo’n dag. Hij overleefde de opening prima met een gelijke stelling, maar verloor gaandeweg wat controle en kwam in de afwikkeling naar het eindspel materiaal tekort.

Christov had op papier de makkelijkste tegenstander (ca 2550) maar beleefde hier weinig vreugde aan. Via een wat ongebruikelijke Fransoos en lichte openingsproblemen kwam Christof goed terug en had een afwikkeling naar een gelijkstaand (Rybka) eindspel met zware stukken. Popov wilde echter niets van remise weten en wist Christof wat mindere zetten te ontlokken waarna ook hier het punt naar de niet geheel fris ruikende overkant ging.

Mark had de eer om Ivantsjoek te bestrijden (zie foto) en koos dezelfde variant als waarmee hij Vincent Rothuis recentelijk nog in de problemen bracht. Tjoekie was a) hiervan niet op de hoogte en b) niet onder de indruk, en bracht met achteloos gemak (starend naar plafond danwel vloer) het punt naar de overkant.

Al met al een weinig kansrijke exercitie, dit tot lichte teleurstelling van El Capitano. Er was werk aan de winkel voor ronde 2.

Fotograaf op zoek naar concentratie

En de fotograaf schoot weer zijn favoriete plaatjes: schakers en concentratie.

Zoals ze zeggen bij ‘Dit was het nieuws’: gelukkig hebben we de foto’s nog. Concentratie in diverse verschijningsvormen, een studie naar menselijk gedrag.

Een beetje laat maar hier dan toch deel 2.

Ronde 2 was tegen Slough Sharks uit Schotland. Dit werd een moeizame 4 – 2 voor de onzen. Eelke verloor, Ivo en ik speelden remise, terwijl Edwin, Sven en Michiel wonnen. Raoul liep door de sneeuw te ploeteren en hield een rood gezicht over van zijn inspanningen.

Ronde 3 tegen King Fisher was een zwaar potje. Snelle remise van Eelke tegen Ulfje Andersson, Edwin schwindelde een toreneindspel naar remise tegen Arkell. Bosman was na 2 zeeslangen toe aan een welverdiende rustdag. Ivo won van IM Cooper, en nulletjes werden gepakt door Bakker (vrouw!) Ketel en ondergetekende. Ik werd gepijnigd in een Spanjaard, maar miste 1 geweldige kans op voordeel, overigens vanuit zeer slechte stelling. Die kans had wel een puntje en dus een matchpunt op kunnen leveren…helaas.

Panorama Fügen

Panorama Fügen


Ronde 4 mochten we tegen Monte Carlo, dit werd een clean sweep! Een verdiende 6 – 0 overwinning, waarbij Bakker de binnenstromende punten gade kon slaan als non-playing rondecaptain. Eelke won overigens van GM Efimov.

Ronde 5 vandaag tegen oude bekenden van Hellir uit IJsland (vorig jaar 4 – 2 voor ons) werd een revanche voor de Noorderlingen. Edwin en Raoul speelden vlotjes remise met zwart, maar Eelke verloor van Stefansson terwijl ikzelf mijn riante stelling liet glippen om vervolgens op zeer sluwe wijze een remise af te dwingen vanuit straal verloren stelling (er waren slechts 3 weerleggingen maar ok…) Michiel verprutste een goed voorbereide (…….) Italiaan en Sven verloor de grip na een prima opening.

Vanavond duiken we met z’n allen vroeg het nest in en hopelijk wordt het morgen weer beter! Over het weer gesproken, het is hier nog altijd fantastisch mooi en inmiddels zijn ze ook uitgejodeld hier tijdens het diner…

Gruss gotti,

Roedi

Een eerste bericht uit Oostenrijk. Momenteel worden we redelijk gestoord van de jodelmuziek, maar laten we zeggen dat het een van de charmes is van Oostenrijk. Vandaag de eerste ronde, tegen de tovenaars van Kazan.

Welkom in Fügen

Welkom in Fügen


Eelke tegen Kasi, eindelijk dan toch. Eelke had wat kansjes maar zette verkeerd voort in complexe stand en verloor. Edwin had de openingsprobleempjes goed doorstaan, maar ging op dat moment de mist in. Michiel had een remise in handen tegen Filipov maar blunderde na ruim 5 uur spelen. Raoul hield het niet droog tegen een zenuwachtige Rus waarvan ik de naam niet onthouden heb. Sven speeld een zeer solide partij en pakte keurig een halfje. Ivo miste een zet en kon direct ophouden.

Al met al een schamel halfje, morgen zijn we uit op wraak!

De omgeving is trouwens prachtig, vandaag mooi weer na de regen van gisteren. Ons hotel ligt helemaal bovenin Fügen, m.a.w. we moeten steeds een zeer steile helling op (en af) om ergens te komen.

In ‘De Koning’ van J.H. Donner staat het fraaie artikel ‘Schaken per telex’. Hierin beschrijft hij een frappant staaltje toeval en vervolgt met:

“De mensheid valt naar mijn gevoel uiteen in twee groepen: de ene soort begint bij een dergelijke gebeurtenis blij te lachen, de andere soort neemt aan dat er wel weer geknoeid zal zijn. Het doet mij genoegen te melden dat die enorme zaal (…) daverde van het lachen.”

Welnu, vandaag staat de partij Eelke Wiersma – Rustam Kazimdzhanov (Ladya Kazan) op het programma. Vorige week zouden de heren elkaar ook treffen tijdens de wedstrijd LSG – HMC Den Bosch.

Onderschrift ECC-website: "Pairings of top-teams are broadcast live with digital boards."

Onderschrift ECC-website: “Pairings of top-teams are broadcast live with digital boards.”

Het volledige fotoalbum van het PK.