Captain: Adinda Serdijn

Verslagen:
Ronde 9: Spijkenisse 2
Ronde 8: Philidor
Ronde 7: DD 2
Ronde 5: DSC Delft 3
Ronde 4: Charlois Europoort 2
Ronde 3: Dordrecht
Ronde 2: Eindhoven 2
Ronde 1: Souburg
Partijen in ChessTheatre:
Rene Tiggelman - Vincent Fructuoso

 

LSG


Keurig vijfde geworden

Het schaakseizoen is alweer afgelopen, dus hierbij mijn laatste verslag. En ik bof maar weer dat het koningslied gisteren is gepresenteerd. Dan hoef ik als gepeupeltje de taalkundige lat ook niet zo hoog te leggen. Dat scheelt weer. Overigens staat bij ons de "W" niet voor "wakker, stamppot eten". Wij prefereren meer termen als "winnen". Hou je veilig!

Gelukkig zijn we in onze best wel sterke poule netjes vijfde geworden. Prima gedaan. En kijk toch eens hoe veel efficiënter we zijn geweest dan onze Leidse collega's van Philidor. Weliswaar een half bordpunt minder, maar maar liefst drie matchpunten meer! Zo doe je dat.

Onze dag begon best wel chaotisch. We hadden anderhalf uur voor de reis uitgetrokken, om ruim de tijd te hebben. Op het beoogde vertrektijdstip van 11.30 uur ontbrak Jeroen echter, en was hij ook telefonisch onbereikbaar. Om 11.40 ging er maar alvast een auto rijden, en bleef de rest in ontreddering achter. Gelukkig belde hij daarna op. "Hoi Adinda, had jij net gebeld?" "Ja, waar zit je, we staan bij de molen op je te wachten." "Ik kom net onder de douche vandaan, we spelen toch thuis vandaag" Maar goed, Jeroen werd prinsheerlijk thuis opgehaald, en met een klein half uur vertraging ging ook de tweede auto op pad.

De reis ging verder goed, mede dankzij de tomtom van Marcel J, maar in het gebouw (een grappige bibliotheek in een piramide-achtig gebouw) hadden we ook wel een tomtom kunnen gebruiken. We hadden geen idee waar in het gebouw we moesten zijn, en gingen maar door de bibliotheek dwalen, wat neerkwam op veeeeeel trappen lopen. Nadat we onverrichter zake in de top van de bibliotheek waren beland (uitstekend voor je conditie, een boek lezen in Spijkenisse), gingen we de benedenverdieping maar aan een nadere inspectie onderwerpen. Nadat we de speelzaal gevonden hadden, vroeg de al lang en breed aanwezige Albert of de aardige bibliotheekdame ons dan niet de weg had gewezen naar de speelzaal. Om gelijk te vervolgen met het antwoord dat zij er zelf waarschijnlijk als schakers uitzagen, maar wij als keurige mensen. En die verwacht je nu eenmaal niet achter een schaakbord. Maar de wedstrijd zelf ging best wel goed. In bordvolgorde:

Aan bord 1 speelde Henk tegen Ruud van der Beek. Na een typische Joop Bakker-opening werd het toch een vrij regelmatige remise, al bleek in de analyse wel dat Henk een goede kans op voordeel gemist had (0,5 - 0,5).

Ook Frans speelde een plusremise, aan bord 2 tegen Wilmar Meijer. Het eindspel zag er goed uit, maar blijkbaar niet goed genoeg voor de winst. Volgens mij haalde Frans ook het eerste matchpunt binnen, dus helemaal prima (1 - 1).

Marcel W was deze keer als laatste klaar. Hij speelde aan bord 3 tegen Bjorn Verstraate. Toen het 4-3 stond voor ons, had Marcel inmiddels twee pionnen meer in een ongelijk lopereindspel, en kon veilig op de winst spelen. Het duurde uiteraard even, maar de overwinning was niet in gevaar geweest (2 - 1).

Voor Thomas is het seizoen duidelijk te vroeg afgelopen. Of hij heeft te laat gepiekt, dat kan ook. Na een reeks van veel remises en enkele nederlagen, besloot hij vanaf ronde acht alles te gaan winnen. Helaas waren er toen nog maar twee rondes. Rob Kalkman was deze keer het slachtoffer. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat tegenstander Rob Kalkman lang heel veel druk had, en de stelling van Thomas nog maar net te houden bleek. Na een fout won Thomas zelfs nog. Een schrale troost voor Spijkenisse is misschien, dat achteraf bleek dat ze ook met een omgekeerde uitslag degradatie niet hadden ontlopen (3-1).

Jeroen moest vandaag wel wat laten zien, nadat hij speciaal thuis was opgehaald. Dat kon natuurlijk niet voor niets zijn geweest. Zelf had hij er weinig vertrouwen in, want hij had dit seizoen nog niet gewonnen. Maar tegen Paul de Freytas ging het toch wel erg goed. Jeroen had lang een kwaliteit meer, die hij op het laatst teruggaf om een gewonnen pionneneindspel in te gaan (4-1).

Aangezien 2013 niet mijn schaakjaar lijkt te zijn, had ik mezelf met zwart aan bord 6 neergezet. Ik speelde tegen Daniel Zevenhuizen en kwam goed te staan, met name door de witte geïsoleerde dubbelpion op de e-lijn. In plaats van op ruimtevoordeel te gaan spelen, bedacht ik een pion te gaan winnen waardoor ik zelf een dubbelpion op de e-lijn kreeg (alsof de pion op e4 in een onbewaakt ogenblik zwart was geverfd). Mijn koning kwam hierdoor wel wat bloot te staan. Het werd nog spannend, maar de remisemarge bleek toch wel groot te zijn (4,5 - 1,5).

Aan bord 7 speelde Marcel J tegen Jeffrey Stoffers een degelijke plusremise. Zijn tegenstander had gezien de stand aan de andere borden al een keer remise afgeslagen, maar meer zat er toch echt niet in voor hem (5 - 2).

Michiel was zo vriendelijk om voor de afwezige Wilbert in te willen vallen. Jammer dat het tegen Ivan Deceuninck al zo snel misging. Na een paar onnauwkeurigheden in de opening, was het tij niet meer te keren (5 - 3).

Na afloop hoorden we van de teamleider van Spijkenisse 2 dat zij gedegradeerd waren, omdat degradatieconcurrent Charlois Europoort opeens van de nummer 2, DSC Delft, hadden gewonnen. Jammer voor onze sympathieke tegenstanders.

Spijkenisse 2 1918LSG 3 19883 - 5
Ruud van der Beek 2003Henk van Putten 2078½ -½
Wilmar Meijer 1990Frans Erwich 2062½ - ½
Bjorn Verstraate 1951Marcel Wubben 20310 - 1
Rob Kalkman 1798Thomas Thissen 19840 - 1
Paul de Freytas 1955Jeroen van der Linden 20260 - 1
Daniel Zevenhuizen 1914Adinda Serdijn 2059½ - ½
Jeffrey Stoffers 1863Marcel de Jeu 1923½ - ½
Ivan Deceuninck 1873Michiel Zeevaarder 17441 - 0
Tekst: Adinda Serdijn

Pakslaag bij Philidor?!

Op zaterdag 6 april 2013 stond ik blij op om Philidor een pak slaag te gaan geven. Normaliter ben ik gevrijwaard van dergelijke abjecte emoties, echter onze teamcaptain Adinda had ons over de mail dusdanig opgezweept dat ik bloeddorstig van Alphen naar Leiden toog om Philidor eens een lesje te leren. Helaas begint Philidor om 13.00 uur in plaats van om 12.00 uur. Om 12.30 uur was de bloeddorst weggeebd en maakte een vredig sereen gevoel zich van mij meester. De gevoelens van vijandigheid smolten als sneeuw voor de zon en ik nam in balans plaats achter mijn bord alwaar ik godzijdank met zwart een rustige stelling ging opbouwen.

De rust en sereniteit verspreidde zich door het gehele team en ook over de tegenstander. Mijn tegenstander wachtte rustig op het moment dat ik eens een koningsaanval zou inzetten, waarna ik klinisch en snel won. Frans aan bord 3 leek met wit toch een pion achter te staan en naar een rot stelling te kijken, maar speelde kalmpjes en gezwind remise. Het duurde even voordat de score correct genoteerd stond, maar het begin was er met 1,5 tegen 0,5. Tel daarbij de vaste 1 voor Adinda en een zwik remises voor de rest en de twee punten zijn in de pocket.

Helaas liep het anders. In plaats van mijn team aan te moedigen nam ik plaats aan de bar. Toen ik weer eens een ronde maakte, stond Henk met wit gedrongen. Dit werd uiteraard netjes remise, maar de overige borden zagen er onheilspellend uit. Marcel W aan bord twee verloor met zwart langzaam maar gestaag. Hetzelfde gold voor Jeroen aan bord 4. Adinda die met wit aan bord 5 een leuke stelling had opgebouwd gaf helaas een kwal weg zonder compensatie en Wilbert en Marcel J werden respectievelijk met wit en zwart in het eindspel geteisterd door kwaadaardige vrijpionnen.

Conclusie, een 6-2 nederlaag.

Gelukkig maakte het eten veel goed.

Tekst: Thomas Tissen

LSG 3 te sterk voor op volle oorlogssterkte opgekomen DD 2

In onze poule is het dit jaar ongemeen spannend. Niet zozeer voor wat betreft de bovenste plaatsen, die hebben zich met afstand afgescheiden van de rest van het gepeupel, maar de rest zit zo dicht bij elkaar dat voor aanvang van deze ronde zeven teams nog bang konden zijn voor degradatie. Elk bordpuntje zou van belang kunnen zijn.

Deze ronde speelden we tegen DD 2. Zij hadden evenveel bordpunten als wij, maar een matchpunt minder. Het devies was dus om vooral niet te verliezen. Met een gelijkspel zouden wij hen onder ons houden. DD 2 was hier zelf waarschijnlijk ook van doordrongen. Ze kwamen zeer sterk opzetten, met zelfs als versterking invaller Henk Happel. Wij kwamen ook redelijk sterk aan de bak, met als enige invaller Michael Kubbenga voor de afwezige Wilbert Mourits.

Toch bleek DD best bang te zijn voor ons. Hoewel, eigenlijk met name bang voor Henk (wie niet?). Ze hadden zowaar een tactische opstelling ingenomen omdat Jan-Joost Lindner niet tegen onze Henk durfde te spelen. Tja, wie wel? Dan ook maar een Henk van stal gehaald. Invaller Henk Happel nam tegenover Henk plaats, en zal daar met niet al te veel genoegen aan terugdenken.

Wat we tijdens de wedstrijd nog niet wisten, maar waar ik met het doorgeven van de uitslagen achterkwam, is dat DD aan elk bord een ratingoverwicht had. En dan letterlijk aan elk bord. Gelukkig wisten we dat tijdens de wedstrijd niet, en zaten we vrolijk onbevangen te spelen./p>

Als eerste was aan bord 4 Frans Erwich tegen Jan-Joost Linder klaar. Ook echt heel snel. Ik had het geeneens gezien. Toen ik op het uitslagenbriefje stond te kijken naar de opstelling van de tegenstanders, zag ik dat er zowaar al een uitslag bij Frans stond ingevuld. Een blik achterom leerde inderdaad dat het bord alweer in de beginstand stond. Blijkbaar was Jan-Joost Lindner niet alleen maar bang voor Henk (0,5-0,5).

Marcel Wubben speelde aan bord 3 tegen William van Zanten ook een vrij snelle remise. Marcel stond eerst beter, maar later ook weer even verloren, tot zijn tegenstander een pion op de verkeerde manier won. Marcel zei na afloop dat hij een uur bedenktijd nodig had om slechter te komen staan, en tien minuten bedenktijd om dit weer gelijk te trekken. Toch kwam het remise-aanbod van zijn tegenstander als een welkome verrassing (1-1).

Na een afwezigheid van enkele ronden was eindelijk het spel van Marcel de Jeu weer te bewonderen. En er viel best wat te bewonderen. Tegenstander Alexander Münninghoff dacht met een pionoffer op b7 een aanval op touw te zetten, maar het leek dreigender dan het was. Marcel wist dit in ieder geval goed te verdedigen met zijn paard op e4 en later zelf toe te slaan (2-1). Maar ja, dat werd helaas weer tenietgedaan door een nederlaag van Thomas Thissen aan bord 6 tegen Vincent Oudewaal. Thomas was onverdroten op aanval aan het spelen maar het pakte helaas niet goed uit (2-2).

Jeroen van der Linden speelde aan bord 5 tegen Lukasz Korecki. Voor de willekeurige toeschouwer leek er weinig aan de hand, maar Jeroen in kwestie zat zich met liters koffie op de been te houden en was blij dat hij nog stond. Maar de willekeurige toeschouwer kreeg toch niet helemaal ongelijk, want het werd een keurige remise (2,5-2,5).

Minder gelijk leek het te staan bij Michael Kubbenga tegen Jan Willem Koelmans. Michael was door LSG 4 aan ons uitgeleend, waarvoor dank. Hij leek lang op winst te staan, maar uiteindelijk berustte hij -met een blik op de overgebleven borden van Henk en Adinda- in betere stand in remise (3-3).

Aan het kopbord speelde zoals gezegd Henk van Putten tegen Henk Happel. Onze Henk bood met een half uur tijdsachterstand remise aan, wat DD's Henk na drie kwartier nadenken weigerde. Hier zal hij best spijt van gehad hebben, want onze Henk kende vanaf hier geen genade meer en won het toreneindspel soepel (4-3). Zo, het eerste matchpunt is binnen.

Zoals wel vaker was ik zelf als laatste bezig. Ik speelde dit keer aan bord 2 tegen Ben Ahlers. Ik won een kwaliteit en een pion, maar stond wel een beetje verkreukeld. Na afloop hoorde ik dat zo'n beetje iedereen, behalve mijn eigen man, dacht dat ik gewonnen stond. Leuk zo'n supporterende man! Helaas bleek hij wel een beetje gelijk te hebben, want nadat ik een kwaliteit had weggegeven werd het remise (4,3-3,5). Maar het tweede matchpunt is ook binnen, dus alle reden voor blijdschap.

Grappig is dat in de stand voor ons helemaal niet zoveel veranderd lijkt. We zijn weliswaar gedaald van de vierde naar de vijfde plaats, maar DD staat nog steeds één plaats onder ons, met dien verstande dat ze nu niet een, maar drie matchpunten achterstaan. Onze Leidse collega's hebben gewonnen en hebben de laatste plaats nu achter zich gelaten, en aan de kop is het nu wel heel spannend geworden, omdat koploper Dordrecht verloren heeft.

En wij spelen de volgende ronde uit tegen Philidor in ons eigen denksportcentrum. Er zijn vervelendere uitwedstrijden denkbaar.

LSG 3 2008DD 2 20604½ - 3½
Henk van Putten 2078FM Henk Happel 21461 - 0
Adinda Serdijn 2059Ben Ahlers 2094½ - ½
Marcel Wubben 2031William van Zanten 2044½ - ½
Frans Erwich 2062Jan-Joost Lindner 2159½ - ½
Jeroen van der Linden 2026Lukasz Korecki 2074½ - ½
Thomas Thissen 1984Vincent Oudewaal 20590 - 1
Michael Kubbenga 1902Jan Willem Koelmans 1922½ - ½
Marcel de Jeu 1923Alexander Münninghoff 19811 - 0
Tekst: Adinda Serdijn

Terug in de middenmoot

Ja, niets tweede plaats. Voor aanvang van deze ronde konden we bij een overwinning nog dromen van een riante positie voor de winterstop. Na dit verlies staan we weer gewoon in de middenmoot, en heeft onze tegenstander DSC Delft 3 zijn tweede plaats gehandhaafd.

Maar goed, zo'n opzetcorvee in de vroege ochtend gaat je natuurlijk ook niet in de koude kleren zitten. Al om 11.15 in het Denksportcentrum zijn, het voelde als midden in de nacht. Het begon allemaal best goed. Oké, Henk was dan wel na een gemist grapje een pion kwijtgeraakt, maar Thomas stond een stuk voor, Wilbert een pion en Frans had ook reden om tevreden te zijn. In ieder geval reden genoeg om een remise-aanbod te weigeren. De einduitslag scheelde ook niet veel natuurlijk, met de kleinst mogelijke nederlaag.

De eerste die klaar was, was Marcel. Hij speelde aan bord 4 tegen Onno Verbaken. Na wat onnauwkeurige zetten werd hij opgerold in de aanval (0-1). Deze stand kon ikzelf dan weer gelijktrekken door een overwinning op Ciprian Padurariu. Een hele spannende wedstrijd trouwens, waarbij we allebei net niet mat stonden, maar mijn tegenstander voor het eerst net wel (1-1).

Jeroen hield zijn partij en hiermee de stand in evenwicht na een remise tegen Ivar de Hoogt (1,5-1,5). Helaas verloor Henk nadat hij dus door een gemist grapje een pion had verloren. En dat terwijl de enige zekerheden in de wereld zijn dat de aarde rond is, en dat Henk niet verliest (1,5-2,5).

Nu waren Vincent, Thomas, Wilbert en Frans nog bezig. Vincent had al een tijdje voordeel, Wilbert een pion meer (tegen compensatie) en Frans stond intussen moeizaam en een pion achter, wel met ongelijke lopers. Thomas had al vroeg in de partij een stuk gewonnen tegen Roland ten Have. Hoewel Roland met drie vrijpionnen zeker compensatie had, had ik toch wel een beetje op Thomas' overwinning gerekend. Helaas niet. Wits pionnen werden zo gevaarlijk, dat Thomas geen andere mogelijkheid zag dan in remise te berusten (2-3).

Hier begon het er slecht voor ons uit te zien. Vincent had zijn voordeel weggegeven en een onduidelijke stelling. Frans stond dus slecht, en toen Wilbert een remise-aanbod kreeg moest hij deze in het teambelang weigeren want anders zouden we zeker verliezen. We moesten tenslotte nog een punt achterstand inlopen.

Achteraf kostte deze beslissing ons een matchpunt. Vincent won toch van Martin Glimmerveen (eigenlijk had ik hier ook alle vertrouwen in, gewoon omdat Vincent altijd wint), Frans haalde op eigen kracht remise tegen Lucien van de Lisdonk, al zei de laatste dat hij alleen maar remise had gegeven omdat het laatst overgebleven bord op winst voor DSC stond. Zal allemaal best, maar de slotstelling leek echt niet zoveel meer (3,5-3,5).

Maar Wilbert stond intussen wel echt slecht tegen Kees Voorberg, had hij eerder maar remise aangenomen. Best knap om een loper op h7 te krijgen, met vastgelegde pion op f7 en g6. Bovendien stonden wits toren en paard heel actief, en stond Wilbert steeds bijna mat. Een redding leek er niet in te zitten en werd ook niet gevonden (3,5-4,5).

Tja, netaan verloren. Er waren zo veel kleine dingetjes misgegaan, het beslissende halve puntje kan op zoveel borden zijn weggegeven. Maar vriend en vijand zijn het erover eens dat de nederlaag de teamleider is aan te rekenen. Sorry Wilbert, de volgende keer mag je gewoon remise aannemen.

Nu eerst maar eens van een adempauze van twee maanden genieten. Daarna zijn we alles vergeten en beginnen we weer gewoon blanco aan de tweede helft van het seizoen.

LSG 3DSC Delft 33½ - 4½
Henk van Putten Pieter Buzing 0 - 1
Vincent Fructuoso Martin Glimmerveen 1 - 0
Thomas Thissen Roland ten Have ½ - ½
Marcel Wubben Onno Verbaken 0 - 1
Adinda Serdijn Ciprian Padurariu 1 - 0
Jeroen van der Linden Ivar de Hoogt ½ - ½
Wilbert Mourits Kees Voorberg 0 - 1
Frans Erwich Lucien van de Lisdonk ½ - ½
Tekst: Adinda Serdijn

Revanche

Tja, vandaag speelde LSG 3 dus tegen Charlois Europoort 2. En dat terwijl we begin dit jaar nog met 5,5-2,5 door Charlois 3 waren afgedroogd. Dat beloofde weinig goeds.

Het was volgens mij zelden zo lastig geweest om alle teams te bemannen als deze ronde. Dacht ik eindelijk dat het voor wat betreft de invallers van LSG 3 rond was, bleek dat LSG 2 maar zeven man op de been kon brengen. Omdat LSG 1 en 3 samen naar Charlois gingen, was de creatieve oplossing bedacht om non-playing captain van LSG 1 -Folkert-Jan Geertsma- te laten spelen bij LSG 3 (waarbij hij gelijk een oogje in het zeil kon houden bij LSG 1), en Henk te laten promoveren naar LSG 2 (waar hij een keurige remise haalde).

Maar niet getreurd. In de eerste ronde hadden we gezien dat we het moeten hebben van de punten van de invallers, dus dit opende juist perspectieven. Ons gelegenheidsteam -na twee afmeldingen en een doorgeschoven speler naar LSG 2- bestond uit vijf basisspelers van LSG 3 en drie basisspelers van LSG 5.

Wat een grappige locatie heeft Charlois eigenlijk. Met name de toiletten zorgden voor enige hilariteit. Er hing ongelogen een complete checklist voor toiletbezoek -deur dicht doen, op het toilet gaan zitten, doortrekken, handenwassen- echter er werd geen melding van gemaakt hoe het licht op het damestoilet aan te krijgen. En dat viel echt niet mee met het lichtknopje op tweeëenhalve meter hoogte. De enige mogelijkheden leken vanaf de wasbak naar de lichtknop te springen, of de hulp van een lange man in te roepen. Hierbij dus een oproep aan toekomstige wedstrijdleiders bij Charlois: als een man en vrouw verdacht het damestoilet induiken, verdenk ze niet meteen van onzedelijke praktijken of voorzeggen. Waarschijnlijk moet gewoon het licht aangedaan worden.

Maar hoe ging nu de wedstrijd zelf? We hadden natuurlijk wel wat goed te maken na de vorige keer.

Folkert-Jan speelde aan Henks eerste bord tegen John Leer. Folkert-Jan was vandaag multifunctioneel, want naast het leiden van LSG 1 naar de overwinning, speelde hij verdienstelijk remise. Ik las in het (leuke) verslag van de tegenstanders dat ze op het moment van de totstandkoming van de remise rekenden op een kleine overwinning van Charlois. Dat is mooi, ik rekende op een overwinning van LSG 3 dus we waren allebei tevreden (0,5-0,5).

Deze keer speelde Ernst opnieuw mee als invaller. De vorige ronde won hij net niet, deze keer won hij keurig aan bord 2 van Peter Kemner. Volgens eigen zeggen won hij met een combinatie van 15 zetten diep een stuk. Goed zo Ernst (1,5-0,5).

Ikzelf speelde aan bord 3 tegen Jaap Staal. Na een opening die ik werkelijk nog nooit had gezien dacht ik eerst dat ik wel goed stond, maar kwam even later vreselijk in de problemen. Volgens de computer had ik niet beter dan een pion te geven, en dat was dus al op de twaalfde zet. Ik koos wat riskanters, wat zo'n beetje direct verliezend had kunnen zijn, maar in de partij kon ik gelukkig snel afwikkelen naar een ongeveer gelijkstaand eindspel. In totaal gelijke stand (aan beide zijden toren, loper en pion) kreeg ik een onverwachte meevaller. Mijn tegenstander dacht bij het vallen van zijn vlag dat hij de veertig zetten al lang had gehaald, maar volgens mijn notatie moest hij zijn veertigste zet nog uitvoeren. Had ik eindelijk ook een incidentje waar de wedstrijdleider aan te pas moest komen. Het bleek dat mijn tegenstander de vakjes bij zetnummer twintig en veertig had gemist, waarschijnlijk door het ontbreken van de onderste lijntjes. De zetten werden bij de daaropvolgende zetnummers genoteerd, waardoor we in zijn beleving al twee zetten verder waren (2,5-0,5).

Inmiddels had Thomas aan bord 4 al lang en breed remise gespeeld tegen Matthieu Middelkoop. Hij stond steeds wat beter, maar miste aanknopingspunten om een echte aanval op te zetten. Toen wit de zetten herhaalde (aanval op Thomas' dame), had Thomas ook niet veel beters dan om er in mee te gaan (3-1). Ook een plusremise voor ons viel aan het vijfde bord tussen Jeroen en Jesus Canedo (3,5-1,5).

Geen remise speelde Marcel aan bord 6. Nu is het niet zo raar dat iemand geen remise speelt, maar vorig jaar was Marcel de ongekroonde remisekoning van LSG 3, terwijl hij dit seizoen alleen maar winst- en verliespartijen heeft laten zien (evenveel). Tegen Robin Lecomte stond hij heel lang een stuk voor, en het punt werd reeds lang voor het einde geteld (4,5-1,5).

Aan bord 8 speelde Wilbert tegen Kresna Soerjadi. Wilbert kreeg een hele agressieve variant over zich heen die hij niet goed behandelde. Na een verrassende torenzet bleek mat onvermijdelijk. Jammer. Nou ja, dit bordpunt was niet zo belangrijk, de vorige ronde ging het om een matchpunt en won hij wel (4,5-2,5).

Frank Korving was aan bord 7 als allerlaatste van de zaal nog bezig tegen de teamleider van Charlois, Sacha Ottenhof. Een waar drama vertrok zich voor het oog van alle aanwezigen. Frank stond tijdenlang bij een goede stelling twee en zelfs drie pionnen voor, en winst leek slechts een kwestie van tijd. Dit vond Frank zelf ook, want toen zijn tegenstander eeuwig schaak leek te hebben, offerde Frank een stuk om niet in remise te berusten. In het ontstane eindspel speelden beide spelers op winst in een materiaalverhouding van toren, paard en twee verbonden pionnen (Frank), tegen toren, loper en paard. Helaas raakte Frank -na vele remisekansen gehad te hebben- zijn beide pionnen kwijt en bleef er een eindspel over van toren tegen toren en loper. Dit is wel remise te houden, maar dan moet je goed weten hoe het moet, en tijdnood helpt er zeker niet bij. Frank liet zich in zijn laatste minuut matzetten. Toch wel zuur, als je bedenkt hoe gewonnen hij had gestaan (4,5-3,5).

Gelukkig had deze wedstrijd geen overeenkomsten met onze verschrikkelijke nederlaag van eerder dit jaar. Helemaal geen overeenkomsten? Oh ja, toch één. De cola light was opnieuw over de datum.

Na afloop gingen we met LSG 1 en 3 naar de pizzeria. Op het moment van schrijven ben ik nog vaag misselijk van de smaak van de kapsalon. En dat terwijl verscheidene LSG 1'ers anderhalve kapsalon als voorgerecht en nog een hoofdgerecht hadden genomen. Ik wens ze veel sterkte.

Charlois Europoort 2LSG 33½ - 4½
John Leer Folkert-Jan Geertsma ½ - ½
Peter Kemner Ernst Gevers 0 - 1
Jaap Staal Adinda Serdijn 0 - 1
Matthieu Middelkoop Thomas Thissen ½ - ½
Jesus Conedo Jeroen van der Linden ½ - ½
Robin Lecomte Marcel Wubben 0 - 1
Sacha Ottenhof Frank Korving 1 - 0
Kresna Soerjadi Wilbert Mourits 1 - 0
Tekst: Adinda Serdijn

De koploper op gelijk spel gehouden

De belangrijke staartborden

Gelukkig was iedereen gemotiveerd om de koploper van de kop af te helpen, want er waren nul afzeggingen. Althans, tot twee dagen voor de wedstrijd. Helaas moest Henk zich daarna geblesseerd afmelden, waarna Ernst gelukkig de honneurs aan bord 1 wilde waarnemen.

Waren de eerste twee borden van Dordrecht sterk, daar viel in het begin van de wedstrijd weinig van te merken. Tegenstanders Ernst en Marcel W hadden beiden een stelling met een pion meer. Dat gaf de rest van het team een extra oppepper om er vooral voor te gaan. Marcel speelde aan bord 2 tegen de sterke Lukas van der Linden. Marcel had vorig seizoen een indrukwekkende remisereeks, en de hoop vooraf was daarom dat hij aan bord 2 remise kon houden. Het leek echter veel meer te worden. Marcel stond een centrumpion voor en leek alles te hebben wat je je maar kunt wensen. De uitslag werd echter toch een nul. Navraag bij Marcel leerde dat hij zijn tegenstander tot wat geforceerde zetten dwong, die echter hele goede zetten bleken te zijn. De truc (voor zijn tegenstander) die er per ongeluk werd ingebracht, werd helaas door Marcel gemist (0-1).

Van Frans' partij heb ik helaas weinig meegekregen. Sorry Frans. Het enige dat ik erover kan zeggen is dat hij aan bord 8 remise heeft gespeeld tegen Melvin Holwijn (0,5-1,5). Van Wilberts partij (bord 7) had ik ook weinig meegekregen, maar na afloop heeft hij zijn overwinning op Dirk Pulles nog even laten zien. Hij had een zeer fraaie dreiging door met een onverwacht dame-offer mat te geven. Zijn tegenstander zag deze dreiging ook, maar kon dit niet anders pareren dan door zijn eigen dame te geven. Er werd nog lang doorgespeeld met de materiaalverhouding dame tegen paard, maar dit leverde voor Wilbert uiteraard niet al te veel hoofdbrekens meer op (1,5-1,5).

teamcaptain Adinda Serdijn

Ikzelf speelde aan bord 4 tegen Berend Eikelboom. We waren alletwee in de veronderstelling dat we gewonnen stonden, dus we hadden beiden een goede middag. Het was een moeilijke partij, en ook uit de analyse bleek niet echt wie er nu beter heeft gestaan. Al blijf ik mijn eigen stelling prefereren. Wat je niet elke dag ziet is dat ik pionnen op a6 en h6, en later nog op e6 had. Dit lijkt niet zo bijzonder, maar het waren witte pionnen! Door het ruimte-overwicht moest zwart uiterst nauwkeurig spelen, en na een misser was hij wel zo sportief om mij ook het mat te laten uitvoeren (2,5-1,5).

Het was niet de dag van de Marcels. Ook Marcel J (bord 5) moest na een goede stelling gehad te hebben het onderspit delven, tegen Lennard den Boer. Bij nader inzien zijn de Marcels de enigen die hebben verloren. Toeval? Misschien kan bij de Burgelijke Stand om een naamswijziging verzocht worden? Je moet iets overhebben voor je schaakteam tenslotte (2,5-2,5). Jeroen speelde aan bord 6 tegen Wijnand den Dekker. Hij stond eerst goed, daarna ging het uiterst moeizaam en mocht Jeroen zich gelukkig prijzen dat Wijnand een paar keer niet de sterkste voortzetting koos. Hij kwam met de schrik vrij (3-3).

Invaller en kopman Ernst speelde tegen ratingkanon Mark Timmermans. Maar juist bij Ernst ging het vanaf het begin goed. Hij had heel lang een pion meer, maar koos in het eindspel niet voor de juiste voortzetting waardoor de partij nog net remise werd. Desalniettemin een zeer goede prestatie (3,5-3,5).

Op dit moment was ik al lang in de analyseruimte en wist ook niet wat de stand was. Opeens kwam Thomas de ruimte binnenstormen met de vraag of hij remise aan mocht nemen. "Ehhh, sorry Thomas, je hebt een waardeloze teamleider die totaal geen idee heeft hoe het er nu voor staat. Wat vind je zelf?" "Nou, ik sta een pion achter en met remise is het 4-4. Of moet ik toch voor de winst gaan?" "Nee hoor, aannemen!" (4-4).

4-4 dus tegen de inmiddels gedeelde-koploper. Dat geeft de burger moed. En het is weer lekker spannend in onze poule, met teams die dicht bij elkaar staan. Elk bordpuntje kan de plaats in de rangschikking beïnvloeden, dus we moeten er maar veel gaan halen!

LSG 3Dordrecht4 - 4
Ernst GeversMark Timmermans½ -& frac12;
Marcel WubbenLukas van der Linden0 - 1
Thomas ThissenRene Krul½ - ½
Adinda SerdijnBerend Eikelboom1 - 0
Marcel de JeuLennard den Boer0 - 1
Jeroen van der LindenWijnand den Dekker½ - ½
Wilbert MouritsDirk Pulles1 -0
Frans ErwichMelvin Holwijn½ - ½
Tekst: Adinda Serdijn

Punten van ver zijn het lekkerst

Hoe de poules dan wel zijn ingedeeld weten we verder ook niet, maar dat dit niet op geografische basis is gebeurd moge duidelijk zijn. Zo zitten we zowel bij Souburg (Zeeland) als bij Eindhoven in de poule, beiden toch niet echt naast de deur. Souburg troffen we gelukkig thuis, maar Eindhoven moesten we zelf met een bezoek vereren. Dat gebeurde gelijk in deze tweede ronde, dan heb je het maar gehad. Iedereen was op tijd bij de molen en vol goede moed gingen we op weg.

De auto van Marcel de Jeu (Marcel, Frans, Thomas en Albert) reed een doelmatig ritje, en bereikte om iets na half een al de speelzaal. De inzittenden van de auto van Marcel Wubben (Marcel, Henk, Jeroen en Adinda) dachten meer aan een wat spannender programma. We werden met een wegafsluiting, omleiding en bijbehorende files geconfronteerd, en omdat we hierdoor niet aan de beoogde kant Eindhoven binnenkwamen, verdwaalden we ook nog vrolijk. Maar goed, als je zo ver hebt gereden wil je ook wel iets van Eindhoven zien, en uiteraard niet beperkt tot slechts één richting. De ringweg werd dus eerst heen en toen terug gereden, en opnieuw heen om koers te zetten naar de speelzaal. Sightseeing is leuk, maar er moest ook nog geschaakt worden tenslotte en het was inmiddels al half twee. Gelukkig hadden onze vriendelijke tegenstanders de klokken niet stipt op tijd aangezet, waardoor de tijdsachterstand maar twintig minuten bedroeg.

Eindhoven is een van de weinige teams met een lagere gemiddelde rating dan wij, dus er moesten voor het mooi wel wat punten meegenomen worden naar Leiden. Marcel de Jeu had dit ter harte genomen en haalde aan bord 7 het punt tegen Philippe Blankert door goed en gedurfd spel, snel op het droge (1-0).

Thomas verloor aan bord 4 helaas van Hans van den Hurk. Voor aanvang van de wedstrijd merkte Thomas tot zijn schrik dat hij eigenlijk ingedeeld stond om te werken. Oeps. Na wat telefoontjes kon Thomas dit gelukkig regelen. Dan hoop je toch dat deze moeite beloond wordt met een punt. Helaas verloor hij een loper. (1-1).

Aan bord 5 stond Frans Erwich tegen Jeroen van de Put een uur voor in tijd. Jammer dat hij dat uur niet mocht verdelen over de mensen in de te laat gekomen auto, dan zou hun tijdsachterstand direct zijn rechtgetrokken. Overigens won Frans inderdaad de partij op tijd, maar niet nadat hij ook een gewonnen stelling had bereikt (2-1).

Marcel Wubben speelde aan bord 3 tegen iemand met precies dezelfde rating, Hans Bosscher. Marcel compenseerde zijn tijdachterstand door snel en voor de hand liggende zetten te spelen. Zo word je minder moe, en het niveau van de zetten bleek er geeneens onder te lijden. Alleen maar voordelen van het te laat komen dus. Moeten we vaker doen. En een geluk dat zijn tegenstander in zijn vooruitberekening een paardvork miste (3-1).

Aan bord 6 speelde ikzelf tegen Frits Schalij. Na een ietwat mishandelde opening kwam ik helemaal terug en won een kwaliteit. Daarna miste ik, en Frits ook, een paardoffer van hem dat minimaal eeuwig schaak zou opleveren en kabbelde de partij verder tot hij nog een pion weggaf en daarmee de partij (4-1).

Op dit moment had Henk van Putten van Robert Klomp in betere stelling een remiseaanbod gekregen. Nu hadden we eigenlijk wel op een remise van Henk gerekend. Henk had tenslotte zelf verteld dat onlangs in een toernooi maar liefst drie partijen van hem in remise door zetherhaling waren geëindigd. Zelfs Henks collega's vonden het te gortig worden en hadden gedreigd dat Henk met een nieuwe remise maandag niet meer op werk mocht komen. Henk was dus ongetwijfeld tot het uiterste gemotiveerd om voor de winst te gaan, maar een remise van hem zou wel de teamoverwinning veiligstellen. Henk besloot even af te wachten hoe de strijd zich aan de nog spelende borden van Jeroen en Albert zou ontwikkelen. Toen Jeroen aan bord 2 na een moeizame partij verloor (van Jan Vosselman), nam Henk het aanbod aan (4,5-2,5).

Albert van Os had zich bereid verklaard om voor vandaag zijn LSG 4 in de steek te laten en met ons mee te gaan naar Eindhoven. Bedankt Albert. En met resultaat. Tegen Twan Kastelijn behaalde hij een degelijke remise (5-3).

En zo eindigde deze dag toch nog goed. Onze eerste overwinning behaald, een voorspoedige terugreis gehad en na afloop bleken wij als enige team van LSG te hebben gewonnen. Eind goed al goed.

Eindhoven 2 (1989) LSG 3 (2010) 3 - 5
Robert Klomp (2071) Henk van Putten (2093) ½ - ½
Jan Vosselman (2034) Jeroen van der Linden (2058) 1 - 0
Hans Bosscher (2036) Marcel Wubben (2036) 0 - 1
Hans van den Hurk (2007) Thomas Thissen (1984) 1 - 0
Jeroen van de Put (2003) Frans Erwich (2014) 0 - 1
Frits Schalij (1972) Adinda Serdijn (2032) 0 - 1
Philippe Blankert (1872) Marcel de Jeu (1937) 0 - 1
Twan Kastelijn (1919) Albert van Os (1930) ½ - ½
Tekst: Adinda Serdijn

Gered door de invallers

Dit jaar zitten we in een sterke poule. Op rating zijn er maar drie teams zwakker dan wij, en zo zwak zijn we helemaal niet vergeleken met de teams in andere poules. Het zal best spannend kunnen worden, want de teams liggen qua speelsterkte wel dicht bij elkaar. Er is niet echt een uitschieter naar boven.

We speelden de eerste ronde tegen Souburg, een team dat iets beter is dan wij. Tegen dit team hebben we voorheen vaker gespeeld, maar de laatste keer dat we bij elkaar in de poule zaten is nu al een jaar of zes geleden. Gelukkig troffen wij dit Zeeuwse team thuis, en zoals vanouds was het weer gezellig. De aanloop naar deze wedstrijd was niet echt voorspoedig. Thomas zou niet meespelen, maar voor hem was al lang en breed Vincent geregeld. Tot zover geen vuiltje aan de lucht. Totdat Henk donderdag meldde helaas echt te ziek te zijn om te spelen. Oeps. Waar haal je zo snel nog een invaller vandaan? Gelukkig stond Frank paraat. De opstelling opnieuw omgehusseld en we hadden weer een team. Frank en Vincent bedankt!

De wedstrijd ging chronologisch ongeveer als volgt:

De ongekroonde remisekoning van vorig jaar, Marcel W, was aan bord 3 tegen Collin Boelhouwer als eerste klaar. Helaas nu niet met een remise. Na een stukoffer van zijn tegenstander besloot Marcel na twintig minuten dit te beantwoorden door sympathiek zelf een stuk weg te geven. Niet helemaal handig helaas, omdat hij nu ook het stuk van zijn tegenstander niet meer won (0-1). Aan bord 1 speelde Vincent tegen Rene Tiggelman. Vincent had zich goed voorbereid, en overspeelde zijn tegenstander volledig. Ik begreep van Vincent dat zijn stelling zeer goed was met een in een hoek staande witte dame en dat hij op den duur een stuk won (1-1).

Jeroen speelde aan bord 2 tegen Henrik Porte. Jeroen had lang een zeer goede stelling, maar gaf later in wederzijdse tijdnood een stuk weg. Toen hij aan het nadenken was of hij op tijd of op stelling wilde verliezen, viel zijn vlag al (1-2). Omgekeerd ging het met mezelf aan bord 4 tegen Jeroen Hekhuis. Na ook lang een goede stelling gehad te hebben, kwam ik in de ergste tijdnood van mijn leven en haalde ik de tijdcontrole nog wel met 1 seconde. Daarna kon ik echter gelijk opgeven (1-3).

Van de partij van Wilbert, bord 6 tegen Henrik Westerweele, heb ik alleen gezien dat het steeds ongeveer gelijk leek te staan. Wilbert ging na zijn partij direct naar huis maar teamgenoten konden me vertellen dat hij na een ongelukkige afruilserie met een slechte loper tegen paard bleef zitten, waarna het paard Wilberts pionnen opat (1-4).

Aan bord 5 speelde Frans Erwich tegen Robin Bosters. Ze speelden een spannende partij waarin Robin snel op Frans' koning afvloog, maar moest uitkijken of zijn dame niet "gevangen" raakte. Dat lukte steeds bijna, maar net niet. Door knap spel raakte Frans een kwaliteit voor, maar het eindspel bleek nergens te winnen (1,5-4,5).

Dit jaar zit ik voor het eerst sinds mijn Leiderdorpse tijd (ongeveer twintig jaar geleden!) weer met Marcel de Jeu in een team. Oude liefde roest niet. Marcel speelde aan bord 7 tegen de teamleider van de tegenstanders, Roeland Alders. Marcel verklaarde zich solidair met zijn teamgenoten door ook te verliezen. Langzaam maar zeker verdwenen in het eindspel zijn pionnetjes van het bord (1,5-5,5).

Frank Korving was verreweg het langst bezig. Van de hele zaal wel te verstaan. Aan bord 8 speelde hij tegen Koos Zomer en had in het eindspel steeds een pion meer. Dit eindspel speelde hij heel goed uit, en zonder de winst ergens weggegeven te hebben haalde hij het punt op het droge (2,5-5,5).

De oplettende lezer heeft het al kunnen merken. Beide invallers hebben gewonnen! Heel goed. Minder goed is dat de invallers de enige zijn die hebben gewonnen. Op een plusremise van Frans na, hebben de vaste spelers allemaal een nul gescoord. Maar we weten nu wat onze strategie wordt: De volgende ronden spelen we met Frans en zeven invallers!

LSG 3Souburg 12½ - 5½
Vincent FructuosoRene Tiggelman1 - 0
Jeroen van der LindenHenrik Porte0 - 1
Marcel WubbenCollin Boelhouwer0 - 1
Adinda SerdijnJeroen Hekhuis0 - 1
Frans ErwichRobin Bosters½ - ½
Wilbert MouritsHenrik Westerweele0 - 1
Marcel de JeuRoeland Alders0 - 1
Frank KorvingKoos Zomer1 - 0
Tekst: Adinda Serdijn