Captain: Folkert Jan Geertsma

Verslagen:
Ronde 9: Wageningen VLG advocaten
Ronde 7: DD
Ronde 6: Paul Keres
Ronde 5: RSR Ivoren Toren
Ronde 4: Charlois Europoort
Ronde 3: Caïssa
Ronde 2: HWP Sas van Gent
Ronde 1: Amersfoort
Voorbeschouwing: artikel uit Leisch Dagblad

 

LSG




One day baby we'll be old

Oh baby, we'll be old

And think of all the stories that we could have told

Mixed Emotions

Tsja, daar sta je dan. Krijg je keurig een bloemetje overhandigd van de tegenstander en word je gefeliciteerd met de overwinning, het kampioenschap, de promotie naar de meesterklasse. Maar zo kort na een krankzinnig spannende wedstrijd waarvan in eerste instantie de uitslag zelfs niet helemaal duidelijk was (in tweede instantie, als gevolg van een protest, overigens ook niet) drong het allemaal nog niet helemaal tot me door en was ik eigenlijk ook helemaal nog niet blij. Ik ga in dit verslag proberen weer te geven wat er gisteren allemaal gebeurde maar wil op voorhand mijn excuses maken als ik hier en daar iets niet correct weer geef dan wel onsamenhangend overkom want de hoeveelheid adrenaline die gisteren in het lichaam is aangemaakt zal de komende maanden nog wel doorwerken.

Bij het gezamelijke etentje na de vorige ronde was door de spelers al een opstelling gemaakt. Muiterij in afwezigheid van de teamleider kan je dat noemen, maar goed wie ben ik om de gezamelijke wens(en) naast me neer te leggen. Het idee was duidelijk. Geef de spelers zo veel mogelijk de kleur waarmee ze graag spelen en ook "Timman zit altijd op één, laat de speler met de minste score zich vooral op die tegenstander concentreren".

En dan komt de dag zelf. Een keurige ontvangst, voor iedereen vlaai, goede zaal met voor alle spelers een aparte tafel met veel ruimte er om heen, voor de spelers van Wageningen allemaal een Parker-pen en vervolgens de eerste mokerslag uitgedeeld door Wageningen. Jan Timman zit niet op bord één, En de twee internationale meesters Sander van Eijk en Yochanan Afek zitten ook niet aan topborden, maar op zeven en acht. Een zeer goed uitwerkende meesterzet, naar ik heb vernomen verzonnen door Jan Timman, niet alleen dus van gote waarde achter het bord, maar ook in de aanloop naar de wedstrijd en trouwens ook na afloop. Na afloop bespreekt hij namelijk niet alleen zijn eigen partij, hij geeft dan ook commentaar op de belangrijke momenten van de andere partijen en hij beantwoordt vragen van spelers en supporters van Wageningen.

Het duurde lang tot de eerste uitslagen vielen (bij de tijdcontrole twee beslissingen) maar één ding werd wel al duidelijk het ging lastig worden. Na drie uur spelen stonden we op twee borden echt verloren. Op veel andere borden stonden we beter, maar echt gewonnen, nee dat zeker niet. En dat werd de rode draad van de middag: het afmaken. Kansen krijgen, dan wel kansen creëren, is iets anders dan kansen benutten. En kansen benutten deed Wageningen duidelijk beter. Eelke koos na een (tijdelijk) pionoffer voor een verkeerd plan: druk zetten op de pionnen op de damevleugel met Torens op b- en c-lijn in plaats van gelijk pion terugwinnen op b2 met de loper en zag vervolgens de pion nooit meer terug. Toen er nog een tweede pion volgde was de weerstand snel gebroken. Edwin heeft van Jan Timman heel wat huiswerk mee gekregen. Waar het precies misging is hem nog niet helemaal duidelijk, maar het zag er bijna de gehele partij vrij kansloos uit. Niet alleen 2-0 achter, maar ook twee van onze goed scorende spelers effectief geneutraliseerd. Geen pretje voor een teamcaptain kan ik verklappen. En er volgde meer tegenslagen

Arthur speelde tegen een invaller, kwam kansrijk te staan, maar een winstweg werd niet gevonden. Toen vervolgens een venijnige loperzet van de tegenstander over het hoofd werd gezien was er van kansen plotseling geen sprake meer. Kort na de tijdcontrole werd het daarmee 2½-½. En hoewel op dat moment ook Eelco zijn pion voorsprong in een pion achterstand had omgezet was er nog altijd geen wanhoop want Michiel van Wissen, Rudy en Mark stonden toch gewonnen...........

Dat Rudy moest gaan winnen stond voor mij al snel vast. De stijl van zijn tegenstander had wat weg van mijn stijl en ik scoor nooit tegen Rudy, dus dat zou deze tegenstander, Kees Stap, ook niet lukken. Pure logica. Gelukkig de enige logica die gistermiddag gevolgd werd. De partij is hier na te spelen. Een aardig moment was bereikt op zet 20. Een dubbelfianchetto, maar dan met paarden op b2 en g2.

stelling na 20 Pb2

Mark is normaal een koele afmaker. Ik was dan ook verbaasd toen hij uitgerekend in deze wedstrijd een geforceerde winstweg miste. Zijn tegenstander gaf hem helaas geen tweede kans, remise en nog altijd maar wachten op de broodnodige gelijkmaker en de kansen daarop werden steeds geringer. Ook Michiel Bosman bleef op remise steken. Hij weigerde bij het ingaan van een eindspel T+L tegen T+P met voor voor beide spelers zes pionnen remise, leek langzaam vorderingen te maken, maar moest toch in de puntendeling berusten toen er een geforceerde zetherhaling op het bord kwam. Met vervolgens ook nog een remise bij Stefan begon de wanhoop toch te komen. want bij Michiel van Wissen was al het voordeel verdwenen. Eelco stond toch een pion achter. Tsja dan maar bij Jan-Willem aangeven dat hij er vol voor moest gaan.

En met nog ongeveer een half uur te spelen begon het tij te keren. Eelco stond inderdaad nog altijd een pion achter, maar de tegenstander had zijn paard volledig buitenspel gezet. Eelco speelde vervolgens niet direct even handig waardoor er op enig moment volgens de tegenstander drie keer de zelfde stelling op het bord kwam. Hij wilde remise, maar de claim werd afgewezen omdat deze niet conform de regels was ingediend. Er ontstond wat discussie, waar naar mijn idee met name Afek wat last van leek te hebben. Hij vroeg in elk geval meerdere keren om stilte, misschien ook omdat Jan-Willem hem toch wel aardig in de problemen had gebracht. Met voor Afek nog bijna zes minuten en voor Jan-Willem nog ruim drie minuten op de klok koos hij er voor zijn paard te offeren en terecht te komen in het altijd lastige eindspel K+T+L - K+T. Bij correct tegenspel remise, maar het gaat wel heel erg vaak mis. En tsja het kost de partij met alleen de toren altijd meer tijd, maar bijna drie minuten verschil......

Met een grote mensenmassa, al dan niet staand op stoelen, om het bord ontspon zich een wilde snelschaakpartij. Volgens meerdere mensen zijn er minstens 70 zetten in het eindspel gedaan, werd er door een aantal omstanders achteraf gesproken over niet netjes midden op het veld plaasten van de stukken door met name Jan-Willem. Maar zowel de spelers als de wedstrijdleider zeiden niets, protesteerden niet, claimden niet, behalve............ door Jan-Willem die met prcies vijf seconden op de klok Afek de tijd zag overschrijden. Toeval of niet Afek bleek op dat moment toch ook nog in de fout te zijn gegaan op het bord. Een waanzinnige thriller, maar nog was het niet afgelopen want bij Eelco had de partij zeker tien minuten stil gelegen en Eelco had na het afwijzen van de claim ook nog eens twee minuten extra gekregen. En niemand had eigenlijk nog op die partij gelet. Ik ook niet, sterker nog, na de winst van Jan-Willem was ik zelfs eerst de zaal uitgelopen en zag toen ik weer in de zaal terugkeerde een uitslag ½-½ op het scorebord staan. Voor LSG is het prettig dat dit niet correct was. Eelco was in alle "rust" optimaal gebruik gaan maken van het "misplaatste" paard. Hij won op die manier toch het eindspel met een pion minder. Mocht de partij alsnog remise verklaard worden dan zal de eindstand 5-5 worden en blijft LSG kampioen.

Al met al dus een zeer zwaar bevochten zege. Aan het eind van de wedstrijd bleek Wageningen (in mijn ogen gelukkig) niet helemaal zonder succes. wageningen 2 was namelijk kampioen geworden en promoveert naar de KNSB-competitie. De spelers van LSG (en ondergetekende) kregen na afloop nog een bloemetje overhandigd. Jammer dat er aan deze wedstrijd toch nog een protest "kleeft" in verband met de afgewezen remiseclaim.

Inmiddels is zeker dat LSG volgend seizoen versterking krijgt: Jan Sprenger (IM, circa 2500 rating) komt van Stukkenjagers naar LSG. Jan welkom! Jan-Willem is met 7½ uit 9 topscorer geworden in klasse 1B !

Gedetailleerde uitslagen:

Wageningen VLG Advocaten (2204)LSG (2362)4½ - 5½
Jeroen Franssen 2107FM Michiel van Wissen 2257½ - ½
Kees Stap 2071FM Rudy van Wessel 2370 0 - 1
GM Jan Timman 2578IM Edwin van Haastert 24021 - 0
Bert Torn 2117IM Mark van der Werf 2420½ - ½
Jef Verwoert 1989Arthur Pijpers 2372½ - ½
Fred Jonker 2096FM Michiel Bosman 2338½ - ½
IM Yochanan Afek 2313IM Jan-Willem de Jong 24490 - 1
IM Sander van Eijk 2407IM Eelke Wiersma 23541 - 0
Erwin Oorebeek 2181IM Stefan van Blitterswijk 2367½ - ½
David van Eekhout 2184Eelco Kuipers 22880 - 1
Tekst: Folkert Jan Geertsma

Voorgevoel

Twee dagen voor de belangrijke wedstrijd tegen titelconcurrent DD ontving ik een mail waarin mij werd gevraagd wedstrijdleider te zijn bij de wedstrijden van LSG 3 en 4. Ik heb helemaal niets tegen deze teams, maar ik gaf wel direct aan dat ik bij voorkeur gewoon mijn rol als non-playing teamleider van LSG 1 wilde vervullen. Daar had ik meerdere redenen voor, daaronder vielen opmerkingen als : "het eerste is in de afgelopen tien jaar 1 keer gedegradeerd, dat seizoen was er geen non-playing captain" en "het eerste heeft dit seizoen 1 matchpunt afgestaan, in een wedstrijd zonder non-playing captain". Ik wilde daarmee niet aangeven dat ik een soort onmisbaar ben, ook ik ben er van overtuigd dat mijn toegevoegde waarde niet echt groot is. Ik ben echter wel enigzins bijgelovig en was dus bang voor een kleine ramp. Helaas mijn tegenstribbelen hielp niet. Ik mocht nog net de opstelling aan de wedstrijdleider van LSG 1- DD 1 overhandigen en mocht vervolgens aan de slag als wedstrijdleider bij LSG 3- DD 2 en LSG 4 - Zukertort Amstelveen 3.

Veel van wat er op borden gebeurde heb ik dus niet gezien (dit is dus vooral een verslag op basis van wat ik gehoord heb tijdens en na de wedstrijd) en dat is maar goed ook want mijn voorgevoel -de ramp- kwam bijna uit. Naar ik heb begrepen zijn in de tijdnood ten minste twee bordpunten weggegeven, met als gevolg een pijnlijke 2-4 achterstand op het moment dat mijn taak als wedstrijdleider er zo goed als op zat.

Het begon allemaal nog zo goed. Op de gebruikelijke voorbespreking, de vrijdagavond twee weken voor de wedstrijd, hadden we ingeschat dat John van der Wiel op 3 of 5 zou zitten. Dat klopte. Op basis van het nodige speurwerk hadden we in de periode voorafgaand aan de wedstrijd ook al de conclusie getrokken dat Sergey Fedorchuk bijna zeker mee zou spelen. Ook dat klopte.

In de wedstrijd werden de beide GM's stevig bestreden door Rudy en Mark. John van der Wiel trok zelf al relatief snel de conclusie dat er tegen Rudy niet veel te halen viel. Zijn remise aanbod werd door de iets beter staande Rudy geaccepteerd, mede op basis van de ontwikkelingen op de andere borden.

Toen de wedstrijd ongeveer drie en een half uur bezig was zag ik Edwin wat moeilijk kijken bij een gang langs de borden. Op dat moment liep John van der Wiel langs en maakte ik tegen hem de opmerking "Als ik zo naar Haas zijn gezicht kijk gaat het niet goed". Ik kreeg de opmerking terug "Dan kan ik je gerust stellen. Of jij schat het gezicht van Haas niet goed in of zijn analyse is niet goed, want volgens mij wordt het iets van 7½ of 7 voor LSG".

Maar goed toen kwam dus de tijdnoodfase waarin Michiel van Wissen een vol stuk cadeau gaf, Michiel Bosman een geweldige stelling in een paar zetten in een onhoudbare ruïne ombouwde en Mark blunderde in een betere stelling tegen Fedorchuk. Gelukkig deelde Eelke niet in deze malaise. Hij won wel, maar na de tijdnood stond LSG dus wel met 1½-3½ achter, in plaats van voor. Arthur, Edwin en Jan-Willem hadden op dat moment naar ik begreep een pion voorsprong, Stefan had een iets betere stelling en Eelco had voor zijn kwaliteit achterstand wel de nodige compensatie, maar het moest nog maar blijken of het voldoende was. Kortom het kon nog wel, maar het zou zeker niet makkelijk worden.

Het eerste lichtpunt was een remise bij Eelco. Daarmee werd het 2-4 en was er in geval geen stelling meer over die minder stond. Maar hoeveel van de betere stellingen zouden er ook echt gewonnen worden ? Het werden er gelukkig drie, waarmee toch nog een zwaar bevochten 5½-4½ werd behaald.

Bij Arthur was het allemaal het makkelijkste gegaan. Met handig manouvreren kreeg hij uiteindelijk de verdediging op het verkeerde been. Edwin had al heel lang een pion extra, maar kon daar in het paard en loper eindspel eigenlijk niets mee. Na lang nadenken koos hij ten koste van de pluspion voor een kansrijke overgang naar een eindspel sterk paard tegen zwakke loper. Het bleek een goede (gecalculeerde) gok. Met behulp van het paard kon hij zijn koning de vijandelijke pionnenstructuur binnen laten dringen, waarna ook hij een vol punt binnen haalde (4-4). Stefan had zijn betere stelling nog wel omgezet in een toreneindspel met pluspion (f en g tegen h) maar dat bleek helaas toch niet voldoende voor winst.

De beslissing zou dus vallen bij de partij van Jan-Willem. Hij had lange tijd een sterke vrijpion (extra) op c7 gehad, maar was die toch kwijt geraakt. Wat overbleef was een dame-eindspel met voor beide partijen twee pionnen. Voor Jan-Willem f en b voor zijn tegenstander f en g. Niet makkelijk (eeuwig schaak blijft een risico) maar het bleef een stelling met kansen. De belangijkste kans was een afwikkeling naar een gewonnen pionnen eindspel, en die kans werd in de slotfase gegrepen.

Daarmee blijven we nog altijd op titelkoers. De laatst overgebleven concurrent, Wageningen, liep twee bordpunten in maar heeft in de volgende ronde een lastiger tegenstander. Alleen die volgende ronde .... Op die dag is de non-playing captain uitgenodigd voor een etentje.

Gedetailleerde uitslagen:

LSG (2362)DD (2278)5½ - 4½
Arthur Pijpers 2372Lars Vistisen 21721 - 0
IM Edwin van Haastert 2402Maarten van Zetten 21541 - 0
IM Eelke Wiersma 2354Ronald Dickhoff 21381 - 0
IM Mark van der Werf 2420GM Sergey Fedorchuk 26440 - 1
FM Rudy van Wessel 2370GM John van der Wiel 2426½ - ½
IM Jan-Willem de Jong 2449Rogier van Egmond 22031 - 0
FM Michiel van Wissen 2257Dennis Ruijgrok 22650 - 1
IM Stefan van Blitterswijk 2367FM Gerrit Prakken 2217½ - ½
Eelco Kuipers 2288FM Edgar Blokhuis 2342½ - ½
FM Michiel Bosman 2338Arie Werksma 22180 - 1
Tekst: Folkert Jan Geertsma

Een aangename middag

Na een winterstop van twee maanden werd op zaterdag 16 februari de KNSB-competitie weer hervat. Op het programma stond de uitwedstrijd tegen Paul Keres in Utrecht. Kijkend naar de stand van de competitie een makkie zou je denken. Kijkend naar de ratings wordt het al lastiger. Kijkend naar de vorm en de prestaties van diverse spelers van het eerste in de afgelopen twee maanden was ik van te voren niet geheel gerust op een goede afloop.

Bij aankomst in de speellokatie werden Henk van Putten en ondergetekende vriendelijk ontvangen door de barman met de vraag "komen jullie voor het dammen". Toen bij de aanvang van de wedstrijd ook nog eens damschijven werden uitgedeeld als consumptiebon kreeg ik toch het idee dat ik begon te begrijpen waar de lage postie op de ranglijst van Paul Keres vandaan komt. Hopelijk word hier snel wat aan gedaan want Paul Keres blijf ik -mede door de diverse oude bekenden die daar lid zijn- een bijzonder sympathieke vereniging vinden. Ook dit keer kon ik in diverse gesprekken herinneringen ophalen of simpel wat bijpraten. Uiterst aangenaam verrast werd ik zelfs door Anton Rosmüller, dichter, schaker en zanger, die mij een gesigneerd exemplaar van zijn Opus magnum (In mij woont mijn moeder, leeft mijn vader) overhandigde. Ik zal hier zeker de komende tijd van genieten.

Genieten van de partijen kon ik aanvankelijk nog niet. De openingen leverden over het geheel genomen eerder nadeel dan voordeel op. Maar naarmate de tijd verstreek begonnen de kansen steeds meer te keren. Een van de weinigen waar ik me de gehele wedstrijd geen zorgen om maakte was Edwin. Tegen invaller Dirk de Beer investeerde hij een pion. Het leverde niet alleen een uiterst aangename stelling op, de pion werd ook dubbel terugbetaald. En dan laat Edwin zijn tegenstander uiteraard niet meer glippen.

Nadat Edwin het punt binnen haalde volgden er snel vele anderen. Stefan leek na een wat dubieuze openingsopzet problemen te krijgen op zowel f7 als b7. Maar toen zijn verdediging weer op orde was keerden de kansen snel. Een wanhoop offensief van de tegenstander in tijdnood werd eenvoudig weerlegd. De partij van Mark was vergelijkbaar met die van Edwin, in die zin dat ook Mark aanvankelijk een pion investeerde. Ik kreeg het idee dat de tegenstander de kansen van Mark wat onderschatte en dat bleek volledig onterecht.

Het vierde punt werd binnengebracht door Eelke. Ik vond zijn koningstelling er niet heel fris uit zien, maar zijn verdediging bleef overeind en een counter op de andere vleugel sloeg vervolgens door. Origineel spel was er uiteraard weer bij Eelco. Met twee paarden bracht hij de koning van Mark Smits behoorlijk in de problemen, terwijl er ook nog eens een witte toren op h1 buiten spel bleef. Kort voor de tijdcontrole leverde dit het eerste matchpunt voor LSG op.

Direct na de tijdcontrole werd de wedstrijd definitief beslist. Michiel Bosman was nog goed uit de opening gekomen, maar een reeks zwakke zetten zorgde er voor dat hij toch een nederlaag opliep. De partij van Arthur vond ik moeilijk te taxeren. Het ene moment dacht ik dat hij slecht stond vervolgens zag ik weer geweldige tegenkansen. En tsja dan is remise wellicht het logische resultaat. Rudy kwam met twee torens en een dame gezellig binnenvallen op de onderste rij. Voor de tegenstander volstrekt onhoudbaar.

Terwijl Jan Willem en Michiel van Wissen vervolgens nog twee uur door ploeterden werd door de anderen de bar van de gehele bier voorraad afgeholpen, kon ik bijpraten met bovengenoemde Anton, was er tijd om te luisteren naar de Suriname ervaringen van Edwin, enz. Dat het noeste werken van Jan-Willem (winst in het verre eindspel) en Michiel (in een remise stelling werd zijn aanbod aanvaard ondanks het feit dat hij wel erg weinig tijd had) ook nog eens anderhalf punt opleverde maakte de middag alleen maar aangenamer.

Gedetailleerde uitslagen:

Paul Keres (2239)LSG (2362)2 - 8
Paul Hommerson 2270IM Mark van der Werf 24200 - 1
FM Hugo ten Hertog 2361FM Michiel Bosman 23381 - 0
Peter Lombaers 2248Arthur Pijpers 2372½ - ½
Jan Breukelman 2265FM Rudy van Wessel 23700 - 1
IM Xander Wemmers 2338IM Eelke Wiersma 23540 - 1
Gerben Veltkamp 2189IM Stefan van Blitterswijk 23670 - 1
Dirk de Beer 2217IM Edwin van Haastert 24020 - 1
John Cornelisse 2191IM Jan-Willem de Jong 24490 - 1
Jan Jaap Janse 2174FM Michiel van Wissen 2257½ - ½
FM Mark Smits 2135Eelco Kuipers 22880 - 1
Tekst: Folkert Jan Geertsma

Aan de leiding

Na afloop van de wedstrijd tegen RSR Ivoren Toren hoorde ik iemand zeggen dat we geluk hadden gehad. Ik heb lang over deze opmerking nagedacht, maar ik kan hem nog altijd niet goed plaatsen. Ja we hadden geluk dat RSR Ivoren Toren niet in de sterkst mogelijke opsteliing was gekomen, maar ook wij hadden een invaller. En zelfs in de sterkste opstelling was het ELO-verschil nog zeer groot geweest. Ja we hadden het geluk dat RSR de vorige ronde concurrent Caïssa op een gelijkspel hield, we waren dus gewaarschuwd dat het team voor een verrassing kan zorgen. Ja Jan-Willem had het geluk dat zijn tegenstander een kans miste, maar het was toch ook Jan-Willem die dit de tegenstander bij de analyse moest laten zien. Dus geluk ?

Kan je bij een 7½-2½ overwinning trouwens wel van geluk spreken ? Of om het nog strakker te formuleren kan je bij schaken eigenlijk wel van geluk spreken. Sommige spelers spreken van geluk voor hun tegenstander als ze na lang goed tegenstand geboden te hebben plotseling toch een blunder maken in een volledig gelijkstaand eindspel. Wat me dan wel opvalt is dat het bijna altijd de op papier zwakkere speler is die in de fout gaat. Toeval? Geluk? Volgens mij is het gewoon de sterkere speler die minder fouten maakt. En dat is precies wat er ook in de wedstrijd tussen LSG en RSR Ivoren toren gebeurde.

Op het scorebord bleef zeer lang de "brilstand" gehandhaafd. Pas in het half uur voor de tijdcontrole werden de eerste partijen beëindigd, bijna allemaal in het voordeel van LSG. Mark had al snel een betere stelling en bouwde het voordeel op zijn bekende rustige manier uit naar winst. Invaller Martin accepteerde nog niet direct het aangeboden gambietpionnetje (hij was ook niet op de gambietavond geweest) maar ging rustig druk opbouwen op de damevleugel. Het bleek een verstandige keuze, want nu kreeg hij uiteindelijk de pion voorsprong zonder tegenspel voor de tegenstander. Jan-Willem schrok wat laat wakker (na het missen van twee snelle winstmogelijkheden en een door hem wel geziene counterkans), maar nog ruim op tijd om in een eenvoudig gewonnen dubbeltoren eindspel met twee pluspionnen te komen. Arthur leek voor sommigen wat onwennig met de zwarte stukken, maar ik had toch wel het idee dat hij al snel wat beter stond. Toen hij druk kreeg op de f-lijn ging de tegenstander gruwelijk in de fout.

Naast deze vier overwinningen was er voor de tijdcontrole ook een remise te noteren. Eelke probeerde een voor de partij kort bestudeerde variant uit tegen de enige FM bij de Rotterdamse tegenstander. De stelling die Eelke kreeg zag er inderdaad veelbelovend uit, maar in de praktijk bleek er toch geen concreet voordeel te behalen.

Ondanks het feit dat Michiel van Wissen en Rudy in de tijdnood akelig mis gegrepen hadden was bij de tijdcontrole wel duidelijk dat we de matchpunten binnen zouden gaan halen. Edwin was terecht gekomen in een eindspel met een wat vreemde materiaal verhouding twee torens en drie pionnen tegen paard, loper en zes pionnen. Beide spelers hadden daarbij vrijpion(nen). Ik heb het idee dat Edwin toch wel een van de snellere winstvarianten op het bord bracht. Op het moment dat de matchpunten binnen waren staakten Michiel en Rudy hun verzet en konden eindspel liefhebbers gaan toekijken bij het betere manoeuvreren bij Michiel Bosman en Eelco. Beide spelers gingen met succes heel lang door met hun poging een (miniem) plusje in een zege om te zetten.

Vechtlust is er dus zeker. Gecombineerd met het feit dat we nu dan eindelijk weer aan de leiding gaan heb ik er dus alle vertrouwen in dat het eerste team het verblijf in de eerste klasse tot één seizoen beperkt gaat houden. In het komende jaar (vanaf 16 februari) gaan we zien of dat vertrouwen terecht is.

Gedetailleerde uitslagen:

LSG (2362)RSR Ivoren Toren (2143)7½ - 2½
IM Edwin van Haastert 2398Dolf Meijer 22421 - 0
IM Mark van der Werf 2448Joost van Rosmalen 21001 - 0
IM Eelke Wiersma 2355FM Oscar van Veen 2283½ - ½
FM Michiel van Wissen 2266Leo Kranenburg 21720 - 1
Arthur Pijpers 2370Wim Koster 22301 - 0
IM Jan-Willem de Jong 2445Jos van der Kaap 22071 - 0
FM Michiel Bosman 2334Herbert van Buitenen 21551 - 0
FM Rudy van Wessel 2384Kees van der Knijff 20510 - 1
Eelco Kuipers 2296Harmen van de Werken 20661 - 0
FM Martin Roobol 2323Victor Berg 19241 - 0
Tekst: Folkert Jan Geertsma

Belangrijke punten

Uit tegen Charlois Europoort, het team dat puntloos op de negende plaats stond. Zonder kennis van die club denk je dan, makkie. Maar wij, de spelers en de captain van het eerste, wisten wel beter. Charlois in top-opstelling (met de GM's V.d. Doel, Popovic en Dgebuadze IM Hovhanisian en jeugdtalenten Meng, Kirana en de brooertjes Overdam) schuif je niet zomaar opzij. Maar die topopstelling hadden ze het hele seizoen nog niet achter de borden gekregen. Wie zouden er tegen ons gaan spelen was de vraag. Het viel heel erg mee. Van de GM's was alleen Doel present en ook Marco Kirana was afwezig. Daarvoor in de plaats een voor ons volslagen onbekende Cees van Oosterom op het tiende bord. Na de tegenvaller dat ik zelf onverwacht nog moest invallen in het derde (spelend in de zelfde zaal tegen Charlois 2) was dit in elk geval een hele geruststelling.

Of daarmee ook een stuk concentratie weg viel weet ik niet. Feit is wel dat de beide Michiels op de borden negen en tien al vroeg nadrukkelijk de fout in gingen. Gelukkig stonden daar ook lichtpunten tegenover.

Met name Edwin speelde een dijk van een partij. Roger Meng werd vanuit de opening volledig weggespeeld. Zoals gebruikelijk was Edwin daarmee als eerste klaar dit keer wel met een vol punt.

Bizar genoeg waren het de Michiels die na iets meer dan drie uur spelen de voorsprong uitbouwden. De misgreep van Michiel B. was niet door de tegenstander opgemerkt. In plaats van een pion achter kwam Michiel B. uiteindelijk zelfs snel een pion voor. Na nog een fout gaf de tegenstander maar op. Michiel van W. had de opening behoorlijk mishandeld en was in een op het oog volslagen kansloze stelling terecht gekomen. Gelukkig deed de tegenstander vervolgens bijna niets goed. Toen er een stuk werd weggegeven was het punt alsnog binnen. Met een 3-0 voorsprong en veel goede stellingen kon het toen eigenlijk al niet meer mis gaan.

Uiteindelijk kon alleen Jan-Willem zijn voordeel op het bord verzilveren. Zijn tegenstander overschreed in hopeloze stand de tijd. Hij was één van de spelers die niet gezien hebben dat op de (naar ik begrepen heb nieuwe) notatiebiljetten de zetten 20 en 40 onopvallend "opgesteld" zijn. Charlois Europport 2 leverde agv hiervan zelfs een matchpunt in tegen LSG 3 !

Deze winst leverde gelijk de matchpunten op omdat kort daarvoor bij Mark, Eelco en Stefan de vrede al getekend was. Ook Eelke moest uiteindelijk in remise berusten na bijna de hele partij het initiatief in handen gehad te hebben.

Bleven over onze topscorers Arthur en Rudy op de borden 1 en 2. Zij hadden dit keer een minder prettige middag. Op basis van wat ik heb kunnen volgen van hun partijen hebben zij beide terecht verloren. Ik verwacht dat ze over drie weken dit wel weer op het bord zullen willen compenseren met overwinningen.

In elk geval zijn weer twee belangrijke matchpunten aan het totaal toegevoegd. In de strijd tegen de drie op papier sterkste concurrenten hebben we er slechts één laten liggen. Ik wil niet op zaken vooruit lopen maar......

Gedetailleerde uitslagen:

Charlois EuropoortLSG4 - 6
Doel van den,E.(Erik) 2545 Pijpers,A.(Arthur) 2370 1 - 0
Hovhanisian,M.(Mher) 2460 Wessel van,R.B.W.(Rudy) 2384 1 - 0
Meng,R.(Roger) 2336 Haastert van,E.P.C.(Edwin) 2398 0 - 1
Overdam van,J.(Julian) 2273 Werf van der,M.J.(Mark) 2448 ½ - ½
Wit de,M.(Michel) 2275 Blitterswijk van,S.(Stefan) 2370 ½ - ½
Dardha,A.(Arben) 2312 Jong de,J.W.(Jan-Willem) 2445 0 - 1
Overdam van,J. (Jr)(Jan) 2196 Wiersma,E.(Eelke) 2355 ½ - ½
Maes,V.(Valery) 2163 Kuipers,E.(Eelco) 2296 ½ - ½
Manoch,M.(Maurice) 2006 Bosman,M.J.T.(Michiel) 2334 0 - 1
Oosterom van,C.(Cees) 1890 Wissen van,M.E.(Michiel) 2266 0 - 1
Tekst: Folkert Jan Geertsma

Met dank aan de topborden

Na het puntverlies tegen HWP Sas van Gent was het zaak tegen titelconcurrent Caïssa te winnen om op die manier de kans op promotie weer geheel in eigen hand te krijgen. Voorafgaand aan de wedstrijd was weer druk overleg geweest over wat nu de optimale opstelling zou zijn en hadden de spelers zich verder goed voorbereid op de mogelijke tegenstanders. Kortom het zou niet mis mogen gaan.

Bij het bekend worden van de opstelling van Caïssa was er wellicht een kleine tegenvaller voor Arthur. Hij had gehoopt op bord twee één van de twee grootmeesters te treffen, maar het werd FM Rob Witt. Gezien de partij had het in elk geval geen invloed op zijn motivatie.

Topborden Caissa

Caïssa is een team zonder echte zwaktes, maar met in mijn ogen ook slechts drie echt duidelijk betere spelers, naast de twee grootmeesters Hans Ree en Paul van der Sterren, is dat Arno Bezemer. Kortom die drie "afstoppen" en de punten pakken op de de andere borden waar we vaak zeker 100 ELO-punten meer achter de stukken hadden was het devies. Simpel gezegd, maar zeker niet simpel uitgevoerd.

In een wedstrijd met bijna alleen maar spelers met een rating boven de 2200 is de kans op kortsluiting in de opening niet zo heel erg groot. Het gevolg is dan uiteraard dat het geruime tijd duurt voor de eerste uitslagen te noteren zijn en ook voordat er duidelijk zicht komt op de te verwachten verdeling van de matchpunten. Maar dat ongeveer vijf minuten voor het verstrijken van de maximale speelduur van zes uur nog altijd drie partijen niet beëindigd waren en niet lang daarvoor ook nog onzeker was hoe de matchpunten verdeeld zouden worden was niet ingecalculeerd en heb ik als teamleider ook nog niet eerder meegemaakt.

De score werd geopend door Stefan. Na een uur of drie spelen werd de vrede getekend met Ivo Timmermans in een partij waarin weing gebeurde. Meer spektakel was er te zien bij Arthur. Hij liet zijn tegenstander geen moment spel krijgen en brak met de pionnen op f,g en h de koningsvleugel volledig open, met een onvermijdelijk mat tot gevolg. Naast de 6 uit 6 in de interne heeft hij nu ook 3 uit 3 in de externe competitie.

De eerste tegenvaller was de puntendeling van Edwin. Hij leek zijn opponent eenvoudig weg te spelen. Volgens mij moet hij toch echt een winst gemist hebben in elk geval zag ik hem in de analyse wel regelmatig in een gewonnen stelling terecht komen. Kort daarna kwam ook Michiel B remise overeen met zijn tegenstander.

Stefan van Blitterswijk

Bizar (en misschien ook "voer" voor wedstrijdleiders) was het slot van de partij van Eelke. Nadat in Hoogeveen een van zijn geliefde openingsvarianten "lek geschoten" was door Robin van Kampen was hij op zoek gegaan naar iets nieuws. Zijn voorbereiding kwam goed van pas, want kwam op het bord. Eelke kreeg twee stukken tegen toren in een boeiende, maar voor beide spelers toch ook lastige stelling. Stevige tijdnood was het gevolg waarbij tegenstander Arno Bezemer als eerste de tijd overschreed. Reconstructie moest uitwijzen of de 40 zetten waren gehaald. Beide heren kwam bij die reconstructie tot het oordeel dat dit niet het geval was. Arno gaf zich gewonnen en ondertekende het notatieformulier met de uitslag 0-1. Korte tijd later keek hij nog eens goed en ontdekte dat de slotstelling van de reconstructie niet volledig overeen kwam met de slotstelling van de partij. Er was een fout gemaakt, een juiste reconstructie leidde wel tot 40 zetten. Het moge duidelijk zijn Arno wilde doorspelen, maar de opgave was al een feit en de wedstrijdleider handhaafde de uitslag. Even is er een beroep overwogen, maar omdat analyse uitwees dat de slotstelling toch ook niet te verdedigen was bleef dit uit.

Na de tijdcontrole was de stand daarmee 3½ - 1½ Een duidelijke voorsprong, maar gerust op de eindzege was ik zeker nog niet. Mark had nog best een lastige stelling, Rudy en Eelco stonden een pion achter en Jan Willem en Michiel W hadden maar een fractioneel betere stelling.

In het uur na de tijdcontrole werd het allemaal nog niet veel duidelijker. Eelco die aanvankelijk heel erg goed had gestaan kon zijn verdediging in het eindspel niet overeind houden. Michiel W had in de tijdnoodfase al zijn goede kansen op winst gemist en probeerde in een toreneindspel nog geruime tijd of hij toch nog iets kon bereiken. Tevergeefs, remise bleek onvermijdelijk. En zo ging LSG met een 4-3 voorsprong een zinderende slotfase in

Mark van der Werf

In die slotfase leken de kansen voortdurend te keren. Luisterend naar de commentaren van de vele toeschouwers was het bij Mark "lastig", dat gaat hij niet houden". Bij Jan-Willem "Als hij dat paard maar op d5 krijgt dan wint hij wel" "gewoon die toren en de koning op de a-lijn verder naar voren en lopen met die b-pion". Bij Rudy "als hij maar niet te veel tijd gebruikt kan hij het misschien keepen" "als Van der Sterren iets wil dan komen er gaten in de verdeliging wordt het vast wel eeuwig schaak".

Allemaal leuke commentaren, maar in de laatste minuten pakte alles toch heel anders uit, duidelijk in het voordeel van LSG, maar helaas niet in het voordeel van Jan-Willem. Terwijl iedereen juist bij hem de kansen op winst zag kwam hij toch niet door de taaie verdediging heen. Misschien had hij nog iets op tijd kunnen proberen, maar dat paste gewoon niet bij de wedstrijd.

Man of the match was Rudy (dat is hij trouwens toch best vaak). Tegen Paul van der Sterren werd hij na een rustige opening steeds meer in de verdediging gedrukt, met uiteindelijk als gevolg dat hij een eindspel inging met voor beide spelers een toren en de dame, maar voor Paul een pion meer (6 om 5). Zeker geen reden om te wanhopen maar het zou een lastige verdediging worden. Gelukkig kan Rudy goed verdediging en dat niet alleen, hij kan ook counteren. Elke kans werd aangegrepen met als effect dat pion achterstand uiteindelijk werd omgebogen in twee pionnen voorsprong en uiteindelijk winst (ook Rudy heeft nu 3 uit 3). De matchpunten waren daarmee om vijf voor zes binnen.

Mark maakte in de laatste minuten het feest helemaal compleet door ook zijn moeilijke, en wellicht zelfs hopeloze stelling, onverwacht ook in winst om te zetten.

Uiteindelijk waren het dus weer de topborden die het deden. Tegen HWP 5 uit 7, tegen Caïssa 5½ uit 7 (en zelfs 3 uit 3 op de bovenste drie borden) ! Misschien is het plan van de KNSB om ook in de meesterklasse en in de eerste klasse met achttallen te gaan spelen toch zo slecht nog niet......

Gedetailleerde uitslagen:

LSG Caïssa 6½ - 3½
Werf van der,M.J.(Mark) 2448Ree,H.(Hans) 2361 1 - 0
Pijpers,A.(Arthur) 2370Witt,R.(Rob) 2269 1 - 0
Wessel van,R.B.W.(Rudy) 2384Sterren van der,P.(Paul) 2484 1 - 0
Haastert van,E.P.C.(Edwin) 2398Vroombout,E.G.(Enrico) 2181 ½ - ½
Bosman,M.J.T.(Michiel) 2334Hengel van,H.G.(Hugo) 2277 ½ - ½
Wissen van,M.E.(Michiel) 2266Kikkert,R.(Robert) 2242 ½ - ½
Wiersma,E.(Eelke) 2355Bezemer,A.(Arno) 2328 1 - 0
Jong de,J.W.(Jan-Willem) 2445Hovenga,A.(Alje) 2186 ½ - ½
Kuipers,E.(Eelco) 2296Wunnink,M.F.(Michael) 2237 0 - 1
Blitterswijk van,S.(Stefan) 2370Timmermans,I.(Ivo) 2255 ½ - ½
Tekst: Folkert Jan Geertsma

Zonder geluk vaart niemand wel

Het eerste team speelt bijna alle belangrijke wedstrijden al in de eerste helft van het seizoen. De eerste topper, uit tegen de op papier sterkste concurrent Het Witte Paard Sas van Gent, stond in de tweede ronde op het programma. In de aanloop naar de wedstrijd waren er twee "tegenvallers" te noteren. Michiel Bosman zou ontbreken en dat had weer tot gevolg dat de schrijver van dit stuk geen non-playing captain kon zijn, hij was nu ineens nodig als invaller in het tweede. Op zich geen probleem want ook het tweede speelde in Sas van Gent.

Bij aankomst in Sas van Gent hadden wij al gelijk de nodige twijfels over de geschikheid van het speellokaal waar naar was uitgeweken (de gebruikelijke speelzaal van Het Witte Paard was niet beschikbaar): twee niet al te grote zaaltjes met weinig ventilatie mogelijkheden direct grenzend aan een druk bezochte bar, waar een biljartwedstrijd gaande was. Bijkomend nadeel was dat ik als speler in het tweede niet eenvoudig de gang van zaken bij het eerste kon volgen. De opmerkingen over het spel bij het eerste zijn dan ook vooral op basis van de nabespreking bij de plaatselijke chinees.

Terug naar de zaal. Ik kan niet oordelen over het zaaltje van het eerste, maar ik weet in elk geval zeker dat ik nog nooit onder zulke slechte omstandigheden heb gespeeld als in Sas van Gent en in ruim 40 jaar lidmaatschap heb ik toch al heel wat wedstrijden gespeeld. Het begon al gelijk in de eerste vijf minuten. De wedstrijdleider bij de de regionale wedstrijd van HWP 4 begon doodleuk zittend naast mijn bord een gesprek te voeren met een bekende. Pas na herhaald verzoek om stilte begon het te dagen bij die wedstrijdleider dat stilte bij schaakwedstrijden ook echt gewenst is. Nadeel van het wegvallen van deze stoorzender was dat het geluid van de aangrenzende bar weer meer ging opvallen. Kortom ik heb het grootste deel van de middag met twee vingers in de oren en als gevolg van mijn slechte openingsspel ook nog eens met de rest van mijn handen in het schaarse haar achter het bord gezeten. En ik kan alleen maar zeggen dat ik ook spelers uit het eerste met de vingers in de oren heb zien zitten. Wellicht kan de KNSB de thuisspelende ploegen verplichten oordopjes aan te bieden wanneer het aantal decibellen tijdens de wedstrijd boven een bepaalde grens komt. De eerlijkheid gebied mij overigens wel te vermelden dat ook Het Witte Paard verre van tevreden was over de speelgelegenheid.

Het gebrek aan ventilatiemogelijkheden begon gaande de wedstrijd wat meer problemen te geven. Het had in elk gaval voor mij wel het voordeel dat ik eindelijk weer eens het idee had fysiek bezig te zijn. Door de stijgende temperatuur begon ik zowaar zonder bewegen te zweten - ik wilde het de andere spelers niet aan doen met ontbloot bovenlijf achter het bord te gaan zitten - alhoewel het afschrikwekkende beeld van mijn bierbuik wellicht nog voor een ommekeer in de wedstrijd van het tweede had kunnen zorgen.

Die ommekeer kwam bij het eerste gelukkig nog wel. Naar wat ik achteraf hoorde zat het vooral in de aanloop naar de tijdcontrole mee. Jan-Willem had een pion weggegeven tegen Helmut Cardon en verwachtte een langdurige strijd voor misschien nog een halfje te moeten gaan leveren. Tot zijn opluchting en verbazing koos de tegenstander echter voor herhaling van zetten. Nog positiever was het verloop bij Rudy. In opdracht van interim captain Edwin moest hij een voorgenomen vredesvoorstel aan Koen Leenhouts achterwege laten en dat pakte wonderwel goed uit. Koen blunderde in mindere stelling, speelde in verband met het tijdgebrek bij Rudy nog even door, maar gaf op toen Rudy nog slechts 4 zetten in 17 seconden hoefde te doen.

Dankzij deze twee meevallers was de schade bij de tijdcontrole beperkt gebleven tot een 4-3 achterstand. De nederlagen waren geleden door Michiel van Wissen en Eelco. Michiel was al in de opening in de fout gegaan en heeft nooit echt een kans gekregen, dit in tegenstelling tot Eelco, die een duidelijk betere stelling volledig uit handen gaf. Op de drie topborden waren even zovele regelmatige remises te noteren. Dat was ook wel in de lijn van de verwachtingen. Vooraf hadden we ingeschat op de topborden (HWP komt op de bovenste zes borden normaal ook nog tot ongeveer 2400 gemiddeld) het lastig te krijgen, maar op de staartborden moest makkelijk kunnen worden toegeslagen. Zoals eerder al te lezen was viel dat dus tegen, het werd zelfs 0 uit 3 op de laagste drie borden.

4-3 dus na de tijdcontrole. En toen ik na ongeveer vier en een half uur spelen zelf klaar was zag ik verder Raoul in een vrijwel zeker verloren dubbeltoren eindspel met pion minder, Eelke met een kwaliteit meer en alleen nog een verre vrijpion van de tegenstander uit te schakelen en Arthur in een eindspel Koning + 2 Paarden en 2 verbonden pionnen (b en c) ten Koning + Loper + Paard + vrijpion (e). Met name die laatste stelling was cruciaal. Toen ik keek kon de tegenstander Loper en Paard offeren tegen de twee pionnen. Dus remise hoor ik velen zeggen. Maar..., juist de nog aanweige pion is dan mogelijk de nagel aan de doodskist voor de tegenstander. Voor de echt geïnteresseerden er staat een heel fraai stuk (Exceptio Chapaisiana) hierover in het boek De Koning van Jan Hein Donner. De tegenstander van Arthur bleek hier van op de hoogte te zijn, offerde niet, maar deed het gelukkig voor ons niet veel beter. Omdat kort daarvoor Eelke ook het punt had binnen gehaald hadden we onverwacht eenvoudig toch de 5 gehaald en konden we nog gaan hopen op meer. Raoul bleef tot het bittere eind knokken voor een halfje, maar na bijna zes uur spelen moest hij zich toch bij de uitzichtloosheid van de ongelijke strijd neerleggen.

De volgende ronde, thuis tegen Caïssa, twee seizoenen terug nog opponent in de meesterklasse (5-5) scoren de staartborden -zaten nu het dichtst bij de bar, misschien moeten ze thuis maar zo ver mogelijk van mogelijk verstoringen worden geplaatst- hopelijk beter.

Gedetailleerde uitslagen:

HWP Sas van Gent (2290) LSG (2360) 5 -5
FM Thibaut Maenhout (2390) IM Edwin van Haastert (2401) ½ - ½
FM Thibaut Vandenbussche (2380) IM Mark van der Werf (2446) ½ - ½
GM Paul Motwani (2495) IM Stefan van Blitterswijk (2366) ½ - ½
IM Koen Leenhouts (2372) FM Rudy van Wessel (2378) 0 - 1
IM Helmut Cardon (2373) IM Jan-Willem de Jong (2449) ½ - ½
Simon Provoost (2245) IM Eelke Wiersma (2367) 0 - 1
Wouter Gryson (2205) Arthur Pijpers (2366) 0 - 1
FM Johan Goormachtigh (2123) Eelco Kuipers (2305) 1 - 0
Hans Groffen (2150) FM Raoul van Ketel (2252) 1 - 0
Adrian Roos (2168) FM Michiel van Wissen (2273) 1 - 0
Tekst: Folkert Jan Geertsma

One down, eight to go

Voor het eerste team is er dit seizoen, maar één doel, kampioen worden en daarmee de vorig seizoen onverwacht en onnodig opgelopen schade herstellen. En laten we eerlijk zijn met een gemiddelde rating van bijna 2370 hoort het team ook gewoon thuis op het hoogste platform in de landelijke schaakcompetitie. Om het doel te bereiken zal er zeker de komende drie wedstrijden tegen de belangrijkste concurrenten, HWP Sas van Gent, Caïssa en Charlois Europoort wel geconcentreerd gespeeld moeten worden, want ook tegen degradatiekandidaat Amersfoort bleek weer dat fouten keihard afgestraft (kunnen) worden.

Mocht bovenstaande alinea een beetje zwaar over komen dan kan ik wel direct toevoegen, zo is die niet bedoeld. Ik ben dit weekeinde egenlijk alleen maar blij. Blij omdat er bij het groot onderhoud bij Heineken (de reden voor mijn afwezigheid tussen half één en half vier) geen problemen zijn ontstaan, blij over de 7½ - 2½ zege in het openingsduel en blij omdat we nu al één of meer matchpunten los staan van Charlois Europoort en HWP Sas van Gent die wel al gelijk averij opliepen. Maar de "schade" bij de concurrenten geeft ook wel weer gelijk aan dat je gewoon van begin tot eind scherp moet blijven.

Door het feit dat ik gedurende de eerste uren van de wedstrijd nog even aan het werk moest heb ik het tot stand komen van de eerste drie uitslagen gemist. In het bar gedeelte was ik al snel bijgepraat: Edwin speelde tegen een tegenstander die een nog degelijker afbreekschaak dan ondergetekende hanteert en moest in remise berusten. Mark en Rudy waren daarentegen al snel tot winst gekomen. Omdat de tijdnood er aan zat te komen ben ik vervolgens snel de zaal in gelopen om met een snelle scan langs de borden tot een prognose, ten minste 7½, te komen.

De prognose werd ook gehaald, maar het liep hier en daar toch anders dan dat ik had gedacht.

De derde overwinning werd geboekt door debutant Michiel van Wissen. Direct na mijn terugkomst zag ik hem al erg oppermachtig staan, achteraf hoorde ik dat hij in een eerder stadium best wel in de problemen was geweest. Mijn verwachting dat we mogelijk de buit al binnen zouden hebben met de tijdcontrole werd echter niet bewaarheid.

Michiel Bosman heeft heel lang goed gestaan tegen Matthew Sadler, maar na een fout werden de rollen volledig omgedraaid, met een stukoffer werd Michiel op de pijnbank gelegd. Ook bij Eelke ging er plotseling iets mis. Voor zijn pion had hij naar mijn (en naar ik van zijn tegenstander achteraf hoorde ook diens) mening wel erg veel compensatie. Analyse zal moeten aantonen of dit aleen maar optisch was of niet, in elk geval was de compensatie plotseling weg en werden de rollen volledig omgedraaid. (2½-3½).

De in het eerste teruggekeerde Stefan had met zijn torens sterk twee open lijnen bezet en met die druk werd uiteindelijk een belangrijke pion veroverd. Belangrijk want bijna niet te stuiten in de opmars en nuttig in het smeden van een matnetwerk. Kortom 4½ - 2½ bij de tijdcontrole. En nog drie veelbelovende stellingen over.

De stelling van Arthur had ik aanvankelijk nog als gelijk getaxeerd, maar met wat uitleg van Edwin, werd mij duidelijk dat ik toch wel veel te leren heb van eindspelen. Arthur duidelijk niet, want hij tikte de stelling wel gewoon naar winst. De andere twee stellingen, van Jan-Willem en Eelco, had ik na de tijdcontrole wel al als waarchijnlijk gewonnen getaxeerd. En hoewel het met name bij Jan-Willem nog best lastig was werden de punten inderdaad binnen gehaald.

Gedetailleerde uitslagen:

LSG 1 (2369)Amersfoort (2174)7½ - 2½
FM Michiel Bosman (2336)GM Matthew Sadler (2635)0 - 1
Arthur Pijpers (2366)FM Jochem Aubel (2245)1 - 0
IM Edwin van Haastert (2401)Lukas Boutens (2139)½ - ½
IM Eelke Wiersma (2367)FM Jeroen Bugel (2133)0 - 1
IM Jan-Willem de Jong (2449)FM Dimitri van Leent (2212)1 - 0
IM Mark van der Werf (2446)Bram van den Berg (2245)1 - 0
Eelco Kuipers (2305)Joeri Piet (2012)1 - 0
IM Stefan van Blitterswijk (2366)Andre van Nieuwenhuizen (2063)1 - 0
FM Rudy van Wessel (2378)Arjan Tissink (1990)1 - 0
FM Michiel van Wissen (2273)Peter Reedijk (2067)1 - 0
Tekst: Folkert Jan Geertsma

Voorbeschouwing

In het Leidsch Dagblad heeft een artikel gestaan waarin de dit seizoen als basisspeler in het eerste team debuterende Michiel van Wissen zijn verwachtingen uitspreekt.

Voorbeschouwing uit Leidsch dagblad