Captain: Folkert Jan Geertsma

Partijen in ChessTheatre:
Alle partijen

Download PGN bestanden:
Alle partijen

Verslagen:
Beker Finale: Finale KNSB-beker
Beker 4: BSG
Ronde 8: SO Rotterdam
Ronde 5: Utrecht
Ronde 4: De Stukkenjagers
Beker 1: ASC
Ronde 2: Voerendaal
Ronde 1: HMC Calder

 

LSG


Bekerfinale in Spakenburg

Speellokatie was de thuisbasis van het onlangs naar de meesterklasse gepromoveerde En Passant. Deze lokatie, net buiten het dorp maar desondanks niet minder fraai, is geheel in de stijl van het schaakspel gebouwd. Daar kunnen ze in Rotterdam nog een puntje aan zuigen!

Wij hadden ons gekwalificeerd voor de finaleronde door overwinningen op ASC, Krimpen a/d IJssel, DD en uiteindelijk BSG. Verder En Passant, de rising club, SISSA en RSR Ivoren Toren. Met name van laatstgenoemde team, bestaande uit louter amateurschakers, is het razend knap dat ze zich voor deze finaledag geplaatst hadden.

Er werd gespeeld in "het torentje", alwaar op ietwat krappe wijze 8 tafels in een halve cirkel stonden opgesteld. De thuisspelende vereniging had het evenement verder opgeleukt met welkomstkoeken (KING-size) voor alle teams. Daar hadden we de hele dag meer dan onze handen vol aan. Overigens waren we het enige meesterklasse-team, al zou En Passant dat ook kunnen beweren. Op voorhand was Sissa de grote favoriet met Loek en Ivan in de gelederen, aangevuld met bepaald geen knoeiers op 3 en 4. Wij waren opgekomen met Jan-Willem, Edwin, Arthur, Ivo en Rudy. We hadden vantevoren afgesproken dat Ivo de middagpartij zou spelen en ik de ochtendronde. Ik heb tegenwoordig namelijk een heuse middagdip, die meestal duurt van ca 3 tot 5. Niet handig als om 3 uur de finale gepland staat.

We werden gesteund door onze die-hard-supporter Fransje V, maar veruit de meeste support werd meegenomen door het team van Sissa. Zodoende kon ik mijn beste Grunnings weer eens uit het stof trekken, al bleek al snel dat ik het af moest leggen tegen de heren. Reden voor de geringe supportersopkomst was ongetwijfeld het feit dat de partijen live op internet te volgen waren, want de lokatie was verder top en de prijzen buitengewoon schappelijk.

Even verderop zaten Jantje S, ons wel bekend, en Friso Nijboer wat warm te draaien. Opvallend was het gemak waarmee Jan het ene punt na het andere scoorde tegen een wat traag ogende Friso. "Mag ik tegen Friso?!" was een veel gehoorde opmerking in die fase.

De loting begon zeer opmerkelijk. Nadat de indelingen op licht dubieuze wijze (de lootjes lagen al klaar en werden niet gehusseld) tot stand was gekomen, werd alvast om de kleur geloot alvorens de opstellingen ingeleverd waren. Gekker moet het niet worden, dacht ik nog. Enfin, we moesten tegen En Passant in de volgende opstelling:

1. Jan Smeets - Jan-Willem de Jong
2. Rudy van Wessel - Friso Nijboer
3. Richard Vedder - Edwin van Haastert
4. Arthur Pijpers - Dick de Graaf

De strategie voor deze wedstrijd was simpel: Edwin en Arthur proberen te winnen, en Jan-Willem en Rudy proberen een halfje te pakken. De wedstrijd begon positief voor de onzen. Ik had zelf een kleine verrassing voor Friso klaarliggen in de Leningrader, en al snel verzonk hij in een diep gepeins. Op een bepaald moment had ik ruim 40 minuten meer, een ongekende luxe voor mij!

Richard Vedder verspeelde het kleine openingsvoordeel met wit al snel en Edwin kon uitkijken naar een prettig eindspel. Arthur won al snel een pion in het Italiaanse 2-paardenspel maar zwart leek lange tijd compensatie te hebben.

Jan Smeets speelde buitengewoon creatief maar vermoedelijk dubieus, en opeens had " onze " Jan zijn dame op h5 lichtelijk ingesloten. Jan-Willem keek al een tijdje best moeilijk en dus vreesde ik voor onze kopman. Gelukkig had hij de beschikking over een klein, listig

Stelling Smeets - De Jong

Met het kleine zetje Lc8-d7 met de dreiging Le8 bevindt wit zich opeens in grote problemen. De enige manier om de dame te redden is g4-g5, maar na Ld4+ en Lxf5 was de witte stelling een ruïne. Het kostte JW dan ook weinig moeite om de gaten in de witte stelling bloot te leggen, een aardige mataanval was het niet onlogische slotstuk.

Edwin had ondertussen de technische fase met onvoldoende techniek behandeld, en ging remise maken. Arthur pareerde de zwarte pogingen tot activiteit koelbloedig en wist met een snelle counter het pleit te beslechten. Daarmee hadden we de benodigde 2,5 punt reeds binnen met nog een riante stelling te gaan, die van mij. Net op het moment dat het bij mij spannend werd, ik stond de hele partij iets tot voelbaar beter, werd me medegedeeld dat mijn partij er niet meer toe deed. Da's lekker... maar geen reden om de partij zo te verknoeien als ik deed.

Stelling Van Wessel - Nijboer

Na het onhandige 31. ..Dc6-c7 had ik bijna gxf5 gedaan, om tot de ontdekking te komen dat ik g2 niet gedekt had (ooit had ik een loper op f1). Echter, 32 Txf5 wint belangrijk materiaal. Zwart kan passief verder proberen te spelen, of zijn dame geven na 32. ..,exf5 33 e6, maar in alle varianten staat wit daarna gewonnen. In lichte paniek speelde ik g4-g5 om het gevaar over de g-lijn te neutraliseren, maar waardoor mijn loper niet beter werd. Niet veel later schoot ik een, wat zeg ik, 2 enorme bokken en gaf ik een volle toren weg. Wat zullen de fans thuis wel niet gedacht hebben... Hoe dan ook, we zaten in de finale!

De finale tegen Sissa werd voorafgegaan door een tactische bespreking over de opstelling. Wat zouden we doen? Wie werden geofferd op 1 en 2, danwel met de lastige taak opgezadeld om een halfje te maken tegen Ivan of Loek? Welke opstelling had de meeste kans van slagen? Er moest hoe dan ook gewonnen worden op 3 en 4, maar als gezegd, daar zaten bepaald geen koekenbakkers.

Uiteindelijk zou Edwin tegen Loek gaan, Jan-Willem tegen Ivan, Ivo tegen Erik-Jan Hummel en Arthur tegen Frits Rietman. Liefst hadden we daarbij wit op de oneven borden. De loting liep echter anders...

1. Ivan Sokolov - Edwin van Haastert
2. Jan-Willem de Jong - Loek van Wely
3. Erik-Jan Hummel - Ivo Wantola
4. Arthur Pijpers - Frits Rietman

Terwijl de heren hun partij begonnen, kon ik beneden in de analyseruimte rustig aan het verslag van het PK werken. Op een groot scherm kon ik de posities van de heren aanschouwen. Al snel concludeerde ik dat ik beter beneden kon blijven dan de stellingen in het echt te aanschouwen, want het deed beneden al pijn aan de ogen. Met name bij Ivo, die vergat te ontwikkelen. Maar ook bij Edwin, die een lelijke stelling had maar wellicht met enige taaiheid verdedigbaar. Jan-Willem stond na de opening al weer passief, en gevreesd werd voor een scenario zoals voorgaande afleveringen tussen beide heren afliepen. Alleen voor Arthur's stelling had ik wel naar boven willen gaan, maar beneden lag nou eenmaal nog die heerlijke koek...

Een uurtje later was er nog niet veel verbetering in het algemene oordeel. Edwin stond een pion achter in een toreneindspel. Wel stond hij iets actiever, en menig amateur zou die stelling in remise hebben laten verzanden. Zo niet Ivan Sokolov, met enkele fijne pointes (overgangen naar pionneneindspel) wist hij zijn voordeel steeds duidelijker te maken en uiteindelijk moest Edwin capituleren. Jan-Willem verloor na een slappe opening de controle op de damevleugel, verspeelde enkele tempi en werd buitengewoon efficiënt en handig opgebracht door Loek.

Ivo's stelling werd volledig gekraakt door Hummel en dus was het feest bij de Sissanen in de analyseruimte. Arthur stond gewonnen, maar net in de fase dat Sissa de punten pakte gaf hij een zeer belangrijke pion weg waardoor alle voordeel opeens verdwenen was. Bij een 0-3 achterstand werd vervolgens snel remise overeengekomen, daar waar alleen Rietman op winst had kunnen spelen. Met andere woorden, Sissa was de terechte winnaar van deze bekerfinale.

Felicitaties dus in de richting van de Groningers, voor ons restte de eervolle 2e plaats. In München weten ze inmiddels ook dat je daar niet gelukkig van wordt. Maar goed, zo dichtbij als zij zijn we nooit geweest. En bovendien zal onze materiaalman in Korea met plezier lezen dat de vereniging er weer een mooie, nieuwe DGT bij heeft. Met dank aan iedereen die heeft bijgedragen aan het bereiken van de finale: Mark van der Werf, Eelke Wiersma, Raoul van Ketel en Michiel Bosman, en niet te vergeten onze capitano die er helaas niet bij kon zijn op deze dag.

We hebben hoe dan ook onze reputatie als cup-fighters hoog gehouden dit jaar!

Tekst: Rudy van Wessel


Mission accomplished

Vrijdag, de 13e, in Bussum moest ons KNSB-bekerviertal aantreden in de kwartfinale (poulefinale) tegen BSG. Vrijdag, de 13e. Typisch een geluksdag, dus de voortekenen waren goed. Van de eerste drie bekerwedstrijden was de enige wedstrijd waar ik zelf bij aanwezig was geweest verreweg het beste optreden van LSG, kortom tijd om maar weer eens toe te gaan kijken. Na een werkdag in Bunnik terug gereden naar het westen van het land om Jan-Willem (Delft) en Arthur (Zoetermeer) op te halen en af te leveren bij het speellokaal. Zelf ging ik nog even voor een gezonde avondmaaltijd naar Snackbar Willie alvorens ook de speelzaal op te zoeken.

Wandelend naar de snackbar, was ik al Robert Ris tegen gekomen, maar wie zou BSG nog meer hebben opgetrommeld. Dat was nog niet direct duidelijk want naast de teamleider van BSG, Edwin Baart, en Ris zag ik alleen Henk van der Poel en Ton van der Heijden, Op het bord van Jan-Willem was nog geen zet gedaan, navraag bij "onze man" leerde mij dat hij zat te wachten op Lars Ootes. BSG was dus degelijk opgekomen, maar we waren op basis van de ELO-cijfers wel duidelijk favoriet. In de beker is dat echter zeker geen garantie voor succes. Spelend op slechts vier borden kan één blunder de kansen al heel snel volledig doen keren.

Al relatief snel had ik een goed gevoel bij de gang van zaken. Mark had in mijn ogen een prettige stelling. Jan-Willem had het iets lastiger, maar met name Eelke leek mij hard op weg naar een vol punt. De tegenstander had een pion gegeven voor wel heel erg weinig concreets. Ondertussen was Arthur in (als mijn geheugen mij niet geheel in de steek heeft gelaten) bijgaande stelling terecht gekomen.

Stelling Arthur

Veel spelers zullen hier wellicht niet veel verder zijn gaan kijken en al snel Pd4 hebben gespeeld. Arthur ging echter in de "denktank" en juist toen ik me begon af te vragen met welke gedachte hij dan wel bezig was kwam hij met de mokerslag Lf4 !

Na de redelijk geforceerde zettenreeks 1.Lf4, axb5 2.axb5, Db7 3.b6, Txa1 4.Txa1, Dxb6 5.Ta8+, Ld8 6.Le3, Dc7 7.Da6, Dxc2 8.Dxb5+, Ke7 9.Dxb4+, Kd7 10.Dd4+, Kc6 speelde Arthur in de partij Ta1. Hij won hiermee weliswaar de dame, maar het bleef lang lastig om de partij tot winst te brengen. Na analyse lijkt het tussenvoegen van 11.Ta6+, Kb5 en dan pas Ta1 de belangrijke versterking die de partij onmiddelijk beslist. Op een zet als Pf6 volgt dan b3, Terwijl Lc7 gevolgd kan worden door Dg7. Ik zie niet echt meer een redding voor zwart, maar misschien zie ik iets over het hoofd.

In de partij won Arthur dus de dame 11...Pf6, 12.Tc1 Dxc1+ 13. Lxc1, Lb6. Gezien de stelling bij de partij tussen Mark en Robert Ris, Mark had met meer tijd op de klok en een gezonde plus op het bord kwam toen het moment om de teambelangen veilig te stellen. Eelke - die zijn voordeel langzaam had zien verdwijnen- en Jan-Willem -gelijkwaardige stelling met heel veel meer tijd op de klok- kwamen met een "taktisch" remise-aanbod. In beide gevallen werd het aanbod geaccepteerd waarna het wachten was op de ontwikkelingen in het laatste half uur bij de twee beter staande witspelers. Zij lieten het team niet in de steek. Arthur ging eerst dreigen met de vrijpion op de damevleugel en sloeg vervolgens hard toe op de andere zijde van het bord. Het was uiteindelijk de h-pion die naar de achterste rij doorliep! Mark maakte tot slot het feest compleet. Na lang laveren zette hij Robert Ris op het verkeerde been en kwam via een gewonnen toren-eindspel, na wederzijdse promotie, in een gewonnen dame eindspel. In een volkomen onhoudbare stelling overschreed Ris de tijd.

LSG is het enige meesterklasse team dat zich heeft geplaatst voor de finale dag van de strijd om de KNSB-beker. Op die finale dag, 17 mei in Bunschoten, zijn we echter verre van favoriet. Die rol is weggelegd voor de teams SISSA (Sokolov en Van Wely) en het organiserende En Passant (mogelijk met Smeets, l'Ami, Ikonnikov en Nijboer). Maar op voorhand de strijd als verloren beschouwen zullen we zeker niet doen. Daar zullen de aanwezigheid van "El Capitano" en de workshop "Je mentale conditie achter het schaakbord" van Anne-Marie Benschop, komende dinsdag, vast aan bijdragen

BSG (2320)LSG (2395)1 - 3
IM Robert Ris (2385)IM Mark v.d. Werf (2451)0 - 1
Lars Ootes (2350)IM Jan-Willem de Jong (2412)½ - ½
FM Henk v.d. Poel (2265)Arthur Pijpers (2344)0 - 1
Ton v.d. Heijden (2278)IM Eelke Wiersma (2373)½ - ½
Tekst: Folkert Jan Geertsma


Earth hour in Rotterdam

De wereldwijde actie om op 31 maart energie te besparen is tijdens de achtste ronde van de KNSB op een aparte manier uitgevoerd. Terwijl SO Rotterdam koos voor een niet verwarmde speelzaal, zetten de spelers van LSG 1 hun geestelijke vermogens een tijdje op een lagere stand. Of het aardse tranendal daarmee gebaat is moet nog blijken, maar feit is wel dat ons meesterklasseteam een stapje dichter bij degradatie gekomen is.

Het begon allemaal twee weken geleden toen Rini Kuijf mij belde met de vraag om vooruit te spelen. Na overleg met Capitano Geertsma werd dit verzoek geaccepteerd. De partij had weinig om het lijf (remise) en toen ik meldde dat ik de 31e voor moral support ook naar Rotterdam zou komen stelde Geertsma voor dat ik dan maar in zijn plaats als captain moest fungeren. Grote fout. Gigantische fout! In al de jaren dat ik schaak heb ik zegge en schrijve negen wedstrijden als captain meegemaakt. Dat gebeurde in het seizoen 2007-2008, waarin LSG 2 al zijn wedstrijden in de meesterklasse verloor. Welnu, aan dat rijtje van negen nederlagen is nu een tiende toegevoegd. Alsjeblieft, voor mijzelf, voor de spelers, en vooral voor de club: vraag mij nooit meer voor de rol als captain!

Op de speeldag zelf bleek dat Rotterdam alles uit de kast getrokken had om ons te verslaan. Met een elo-deficit op bijna alle borden leek LSG voor een bijna onmogelijke taak te staan een matchpunt uit het vuur te slepen. Nou viel het met dat vuur overigens wel mee. In een verlaten sporthal liep en zat een twintigtal mannen, waarvan zeker driekwart het te koud vond om z'n jas uit te trekken. Het deed eerder denken aan het decor van een slechte B-film waarin de mensheid probeert te overleven in een opkomende ijstijd dan aan een schaakduel in de hoogste klasse van onze landelijke competitie. Vrouwen waren in geen velden of wegen te bekennen en de barman hield het ver voor het eind van de wedstrijd al gezien. Als de schaaksport hier model staat voor de mensheid dan zijn we op sterven na dood!

Over de schaaktechnische gebeurtenissen kan ik kort zijn. Voor belangstellenden zijn de partijen in de viewer na te spelen. Mijn indruk na een uurtje spelen was dat we op alleen het bord van Arthur duidelijk beter stonden. Bij Mark en Michiel was de boel nog in evenwicht, maar bij de rest zag het er stuk voor stuk minder rooskleurig uit. Zonder aanwijsbaar nadeel had elke LSG-er een onprettige stelling en bovendien was er een flinke tijdsachterstand bij Mark en Rudy. Arthur won inderdaad en is hard op weg naar een meesternorm. Bravo! Overigens vond er in zijn partij nog wel een merkwaardig incident plaats. Terwijl Arthur als witspeler over een zet nadacht, schreef zijn tegenstander, Etienne Goossens, alvast een zet voor hem op. Arthur was te verbaasd om te reageren, maar kwam wel in actie toen Goossens vervolgens weer een zet voor zwart uitvoerde. Twee zetten achter elkaar doen wint inderdaad een tempo, maar dat is toch echt niet de bedoeling van deze subtiele speeltechniek.

Edwin had ondertussen geprofiteerd van een onnauwkeurigheid van Frans Cuijpers en bood remise aan. Dat werd geaccepteerd, maar bij de analyse bleek dat Edwins stelling inmiddels zelfs de beste kansen bood. Ook Michiel liet, tegen Karel vd Weide, een degelijk halfje bijschrijven, maar daarmee was de koek wel even op. Tijdens de eerder genoemde energiebesparende actie ging op een aantal borden het licht bij de LSG-ers helemaal uit en in een mum van tijd stoomde Rotterdam door naar 6½ bordpunt. Maarten Solleveld, de tegenstander van Mark, scoorde met zijn punt een derde GM-norm en kan de titel aanvragen. Wederom bravo!

De partij van Ivo kabbelde intussen nog een tijdje door. In het middenspel had Bonno Pel zich ergens verslikt en onze man was hard bezig de vis op het droge te krijgen. Terwijl de Rotterdammers allang het pand verlaten hadden, wachtten de LSG-ers geduldig op het geploeter van hun teamgenoot. Zelfs een gesloten bar en de zoveelste nederlaag van het seizoen is niet genoeg om onze spirit te breken! Na bijna zes uur spelen klaarde Ivo het karwei en mocht ik eindelijk het formulier ondertekenen om de 6½ - 3½ nederlaag te bekrachtigen.

Aangezien BSG deze ronde verrassend van Utrecht won, krijgen we het de laatste ronde heel zwaar. Tegen het op papier sterkere Apeldoorn is vrijwel zeker een matchpunt nodig om ons te handhaven. De gezamenlijke slotronde is dit jaar op 22 april in Den Bosch. Supporters zijn van harte welkom. We kunnen wel wat steun gebruiken!

Tekst: Wim Heemskerk, plaatsvervanged captain (voor het laatst!?)


Een middag vol gemiste kansen

De wedstrijd tegen Utrecht is - ondanks het ratingoverwicht van de tegenstander - altijd een spannend duel dat vrijwel altijd rond de 5-5 eindigt. Vorig jaar was dit de eerste wedstrijd van het seizoen en wonnen we met het kleinst mogelijke verschil. Dat heeft er dit keer zeker weer in gezeten...

De openingsfase van de wedstrijd was duidelijk in het voordeel van de gasten. Arthur was iets te optimistisch over zijn stelling en werd hardhandig afgestraft door Robin Swinkels.

Stelling Na 11.TC1

Swinkels - Pijpers (stelling na 11.Tc1)

Er lijkt hier nog niet zoveel aan de hand. Wit heeft het loperpaar wat gecompenseerd wordt door de betere zwarte pionnenstructuur. Gewoon ontwikkelen lijkt normaal, maar Arthur zag iets beters. 11...e5? 12.Txc6! Een sterk kwaliteitsoffer waarna de zwarte stelling snel instort. 12...bxc6 13.dxe5 Ph5 14.La6 Le7 14...Ta8 15.Db7 is ook geen pretje 15.Lxc8 Dxc8 16.Lb4 Wit heeft de kwal alweer terug gewonnen en staat nu gewoon een pion voor. Daarbij is ook het paard op h5 verdwaald en Robin had dan ook geen moeite om de partij naar zich toe te trekken.

Eelke had zich erg goed voorbereid en kreeg precies de (enorm scherpe) variant op het bord die hij die ochtend nog had bekeken.

Stelling Na 18...Pxd5

Wiersma - Michielsen (stelling na 18...Pxd5)

Deze stelling kwam ook al eens voor in Le Quang Liem - Kasimdzhanov, Asian Games 2010. Die partij ging verder met 19.Dg4 wat Eelke zich ook vaag kon herinneren en waar hij een paar zetten later een nieuwtje had bedacht. Op één of andere manier liet zijn geheugen hem hier in de steek en ging de partij verder volgens een analyse van Kasimdzhanov. 19.Kf3 f5 20.Lxc4 De4+ 21.Kg3?! 21.Kf2 Ta7 22.Dxa7 Dxe3+ is remise 21...Ta7! Heel spectaculair allemaal, ware het niet dat het dus al bekend was. Ik weet eigenlijk niet of Joost hiervan op de hoogte was. Eelke gaf achteraf aan dat ook dit allemaal nog in zijn analyses stond, maar dat het duidelijk niet de bedoeling was geweest om hier op in te gaan. 22.Dg5 Dxe5+ 23.Kf2 Db2+ 24.Kf3? 24.Le2 lijkt nog steeds speelbaar. 24...Tg7 25.Dh5+ Tg6 26.Thg1? De enige mogelijkheid om nog wat te spartelen is om de dame te geven met 26.Dxg6+ hxg6 27.Lxd5 hoewel dit wel zal winnen voor zwart. 26...f4 27.e4 Pf6 28.Dxc5 Tg3+ 29.Kxf4 Ph5# Een fraai mat, dat moet gezegd worden.

Michiel Bosman ontsnapte tegen Menno Okkes met een halfje. Ik weet niet of er een duidelijke winst is gevonden, maar wit stond lange tijd erg goed. Vlak daarna konden we eindelijk wat terug doen. Wim speelde een modelpartij tegen Jaap Houben en liet zijn tegenstander niet ontkomen. De gelijkmaker kwam van Rudy die met zwart wist te winnen van Thomas Willemze. Thomas gaat een lange reis maken naar Zuid-Amerika en werd als 'afscheidscadeau' van zijn 100% score beroofd. Dit gebeurde overigens niet zonder slag of stoot zoals in onderstaand fragment is terug te zien.

Stelling Na 33.Df3

Willemze - Van Wessel (stelling na 33.Df3)

Rudy heeft de aanval van Thomas keurig opgevangen en heeft al twee pionnen geïncasseerd. Een beetje opletten en het punt is binnen, zou je zeggen. 33...Ph4? Zetten als 33...Dxc2 of 33...Txg6 zouden genoeg moeten zijn om eenvoudig te winnen. Nu krijgt wit een onverwachte kans! 34.De4? Als wit hier het prachtige 34.Lg5!! had gevonden, was het nog best spannend geworden. 34...Tf8 (34...Pxf3 35.Lxf6+ Tg7 36.Te8# is niet aan te bevelen) 35.Dxf6+ (Een alternatief is 35.Lxf6+ Kg8 36.Tg1+ Pg6 37.Df5 Pfe5 waarna wit eeuwig kan geven.) 35...Kg8 36.Lxh4 en wit staat een stuk voor. Maar we zijn er nog niet. 36...Dxd5+ 37.Kh1 Pe5 38.Dg5+ Kh8 39.Txe5 (39.Pxe5 Tg8 is eerder beter voor zwart. De witte stukken werken niet goed samen) 39...dxe5 40.Dxe5 Pxe5 met een onduidelijk eindspel. Na de dameruil is het meteen voorbij. 34...Dxe4+ 35.Txe4 Pf3 36.Lg3 P7e5 37.Tf4 Tg6 38.Kg2 Pd4 39.Pxe5 dxe5 40.Tf2 Kg7 41.c3 Pb5 0-1

Een gelijke stand (2½-2½) die toch wel goede perspectieven bood voor de overwinning. Mark en ik hadden beiden een eindspel met een pion meer met minimale winstkansen. Jan-Willem had op het oog een klein plusje en Raoul had een riante stelling tegen Dharma Tjiam. Alleen Ivo stond minder, maar moest dat toch kunnen keepen? Dat laatste bleek toch niet zo makkelijk als gedacht. Ivo speelde een leerzaam toreneindspel waar volgens mij wel de nodige onnauwkeurigheden zijn begaan. Nu ben ik geen kenner, maar ik doe toch een poging.

Stelling Na 39.Txd4

Klip - Wantola (stelling na 39.Txd4)

Na een gelijk opgaande partij gaat wit nu proberen een marginaal beter toreneindspel te winnen. 39...Ke6?! Relatief eenvoudig is 39...Tb7 met het idee 40.b4 Tb5 gevolgd door a6-a5 waarna zwart makkelijk remise maakt. 40.Ta4 Td6 41.Kd3 Tb6 42.Kd4 Txb3 43.Txa6+ Kf7 44.g4 Zwart heeft zich aardig in de nesten gewerkt. Hij heeft weliswaar alsnog de a- tegen de b-pion weten te ruilen, maar wit is nu veel actiever dan in de variant na 39...Tb7.

Stelling Na 44.g4

44...fxg4 Met actief spel kan zwart hier met 44...Tb2 een halfje binnen halen: 45.f4 (Na 45.gxf5 Txf2! 46.fxg6+ hxg6 47.Kxd5 Tf5+ 48.Ke4 Kh5 49.c4 Txh3 heeft zwart voldoende tegenspel met zijn g-pion waardoor hij met zijn koning naar c8 kan lopen om de witte c-pion tegen te houden.) 45...Th2! 46.Kxd5 Txh3 47.Ta7+ Kg8 48.gxf5 Txc3! (Zeker geen 48...Th5? omdat de witte c-pion dan nog gevaarlijk gaat worden. Bijvoorbeeld: 49.c4 Txf5+ 50.Kd6 h5 51.c5 Tf6+ 52.Kc7 h4 53.c6 Txf4 54.Kb6 en wit wint.) 49.f6 en nu maken vrijwel alle zetten remise waaronder 49...Tb3 en 49...h5. 45.hxg4 h5?! Zwart maakt het zichzelf nog moeilijker. Wederom 45...Tb2 is een alternatief. 46.f4 h5 47.gxh5 (47.g5 h4= ; 47.f5 hg4 48.Txg6 Td2+ 49.Ke5 Td3 50.Txg4 Txc3 en zwart maakt remise) 47...gxh5 48.Kd5 Tb5+ 49.Kc6 Tf5 50.c4 Txf4 51.c5 h4 en zwart heeft voldoende tegenspel. 46.gxh5 gxh5 47.Th6 Tb2 48.Txh5

Stelling Na 48.Txh5

48...Txf2 Dit lijkt pas de beslissende fout. Veel beter is eerst 48...Td2+ 49.Ke3 Tc2 50.Kd3 Txf2 51.Txd5 Ke6 In vergelijking met de partij staat de koning op c4 een stuk slechter dan op c5. De verdediging met de frontale aanval zou hier wel eens kunnen werken. Zwart gaat vanaf c8 de pion aanvallen en blijft schaakjes geven als de koning naar voren komt. Als wit de pion dan zijwaarts met de toren dekt, moet zwart de toren aan kunnen vallen met de koning. Dan kan wit niet tegelijk de pion blijven dekken en de koning af blijven snijden. 52.Kc4 Tf8 53.Td3 Ke5 54.Kc5 Tc8+ 55.Kb5 Tb8+ en ik zie niet hoe wit verder kan komen. 49.Txd5 Ke6 Ook na 49...Ke7 gaat de verdediging met de frontale aanval net niet werken. 50.Kc5 Tf8 51.c4 Tc8+ 52.Kb5 Tb8+ 53.Ka6 Tc8 en door de optimale positie van de toren op d5 kan wit nu met 54.c5 winnen. 50.Kc5 Tf8 51.Td6+ Ke7 52.c4 Tc8+ 53.Tc6 Th8 54.Kb6 Kd7 55.Tc7+ Kd8 56.c5 Th6+ 56...Th1 57.Tg7 helpt ook niet. De zwarte koning kan c8 nooit bereiken en wordt weg gejaagd naar de lange kant. 57.Kb7 Th1 58.Tc8+ Ke7 59.Kc7 1-0

Dat was een flinke tegenvaller. In de tussentijd was er aan de andere borden ook al één en ander mis gegaan. Zowel Mark als ik konden niets uitrichten met de pluspion en Jan-Willem was een soort van Harakiri aan het plegen. Gelukkig kon hij nog net op tijd aan de noodrem trekken en remise maken. Eerder in de partij had hij wel een enorme (praktische) kans laten liggen.

Stelling Na 23...Db2

De Jong - Van Oosterom (stelling na 23...Db2)

Jan-Willem speelde hier 24.Dd4+ en kwam wel wat beter te staan, maar niet genoeg om te winnen. Een heel interessante mogelijkheid is hier het positionele kwaliteitsoffer 24.Txd5! cxd5 25.Pd4. JW had dit wel overwogen maar verworpen vanwege 25...Tc8 waarna wit zijn toren niet meer kan activeren. Wit beschikt echter ook nog over de mogelijkheid om met h4-h5 de h-lijn te openen. De computer is in het begin wat sceptisch over de witte kansen, maar krijgt langzaam door dat wit enorme compensatie heeft. Achteraf in de kroeg vonden we geen bevredigende verdediging voor zwart, maar dat kan ook aan de alcohol hebben gelegen.

Na al dit geklungel was het dus aan Raoul om alsnog een gelijkspel uit het vuur te slepen. Hoewel het er optisch allemaal zeer goed uitzag lukte het Raoul niet om te stunten. Dharma verdedigde nauwkeurig en counterde op het juiste moment. In de tweede tijdnoodfase ging het daarna ook nog helemaal mis en verloor Raoul zelfs nog na onderweg nog wel remise af te hebben geslagen.

Al met al een pijnlijke en zeker onnodige nederlaag waardoor we het ons zelf weer zeer moeilijk maken. De volgende twee ronden wachten ons HSG en Groningen. Bij deze twee teams is het sterk afhankelijk van de opstelling van de dag of we hier punten tegen kunnen halen. Vooral HSG maakt het dit seizoen erg bont door soms met gemiddeld meer dan 2400 aan te treden en de andere keer met minder dan 2200. Het woord competitievervalsing is dan ook al veelvuldig in de mond genomen. Maar goed, niet zeuren en gewoon knallen. We hebben het nog in eigen hand!

Tekst: Edwin van Haastert


LSG onderuit tegen de sensatie van de Meesterklasse

LSG 1 heeft de vierde wedstrijd van het seizoen met het kleinst mogelijke verschil verloren. In Tilburg bleken De Stukkenjagers net te sterk.

'Non-Playing' Captain Cor van Dongen werd voor de vierde keer dit seizoen playing-captain, hij verving dit keer de zieke Herman Grooten. LSG kon niet beschikken over Rudy van Wessel, Michiel van Wissen werd bereid gevonden de reis naar Tilburg te maken.

Na een lange toespraak van Cesar Becx konden de partijen beginnen. Er werd op alle borden flink strijd geleverd, er zaten deze keer geen salonremises bij.

Bijna alle partijen werden rond de tijdnoodfase beslist, daarom maar een overzicht op bordvolgorde.

Edwin (1) speelde tegen de op papier zwakste speler van De Stukkenjagers; Tijmen Kampman. Edwin haalde 1 c4 weer eens van stal en stond al snel wat prettiger. Langzaam werd de druk opgevoerd, en in opkomende tijdnood verloor Tijmen hier en daar een pion en later ook de partij.

Michiel Bosman (2) kreeg met zwart een Schotse variant op het bord tegen Stefan Beukema. Michiel leek lang het betere van het spel te hebben, maar kwam uiteindelijk niet verder dan remise door eeuwig schaak. Jammer, omdat dit de laatste partij was die eindigde, en omdat Michiel vlak voor het einde een winst had gemist.

Jan-Willem (3) kreeg met wit het Damegambiet voorgeschoteld door Mark Clijsen. Mark beging al snel een onnauwkeurigheid waarna hij wat minder stond. Na lang manoeuvreren kwam Mark in grote tijnood. Hij liet zich in nog steeds mindere stelling pardoes matzetten.

Mark (4) speelde met zwart een uitstekende partij tegen Mart Nabuurs. Voor de geofferde pion werd de compensatie steeds concreter. Wit leek compleet overspeeld te worden, maar Mart wist in tijdnood snel en vooral erg goed te spelen. Hij miste nog een kans, waarna Mark het alsnog kon afmaken.

Raoul (5) kwam op bord 5 de sterkste Stukkenjager, Jan Sprenger, tegen. Raoul wist dat remise een mooi resultaat zou zijn, maar het zat er niet in. Jan pakte al snel het initiatief en wist de partij op fraaie wijze te winnen.

Wim (6) speelde zoals wel vaker tegen Frans Konings. Ook deze keer liep het niet goed af voor Wim. Frans kwam al snel wat beter te staan en kreeg een gevaarlijke koningsaanval. Wim kreeg nog een goede verdedigingskans maar die pakte hij helaas niet.

Ivo (7) speelde tegen Cor van Dongen. Hier verscheen het Hollands op het bord. In een lastig middenspel raakte Ivo de draad ergens kwijt, en Cor was er als de kippen bij om het punt binnen te tikken.

Michiel van Wissen (8) speelde met zwart een Winawer tegen Anne Haast. Anne had de eerste ronden indruk gemaakt door alle 3 haar partijen te winnen. Ook tegen Michiel leek wit het beste van het spel te hebben, maar toen Michiel eenmaal een paard op f7 kreeg was het ergste achter de rug. In tijdnood kwam een zetherhaling op het bord en beide partijen zagen geen reden om door te spelen. Remise derhalve.

Arthur (9) moest het op bord 9 opnemen tegen Bianca Muhren. Arthur leek wat beter te staan, maar Bianca verdedigde zich nauwkeurig. In tijdnood maakte Arthur een foutje. Gelukkig kon hij op tijd aan de noodrem trekken. Hij kwam nog in een toreneindspel met een pion meer, maar dit bood absoluut geen winstkansen.

Eelke (10) kreeg een andere topscorer tegen zich: Mark Haast. In een rustige opening, kreeg Eelke al vrij snel gelijk spel. Eelke loste zijn laatste probleempjes op en kwam beter te staan. In tijnood maakte hij echter een grote fout, waardoor Mark een pion en daarmee de partij won.

Degene die meegeteld hebben komen zo op 5,5 - 4,5 voor de thuisploeg. Na afloop werd er gezellig samen met De Stukkenjagers gegeten in de Griek. Uiteraard was met name bij hen de stemming opperbest.

Tsja, wat is de oorzaak van de nederlaag? Is het het ontbijt en teamspirit van De Stukkenjagers, of de tactische opstelling van de tegenstander die uitstekend uitpakte? Ik denk dat het kwam omdat wij onze Capitano, Folkert-Jan Geertsma misten. Folkert speelt dit seizoen in LSG 3 (en 3 uit 4), en kan er daarom bij uitwedstrijden niet bij zijn. En laten we dit seizoen nou net de 2 uitwedstrijden verloren hebben. Zolang het niet zo erg wordt als VVV in 2011 is de schade nog wel te overzien.

De nog resterende kampioensaspiraties kunnen voor ons definitief de prullenbak in, LSG zal in deze rare competitie nog wel wat punten nodig hebben om degradatie te ontlopen. Volgende keer spelen we de altijd lastige, maar ook spannende wedstrijd tegen Utrecht. De Stukkenjagers mogen de koppositie verdedigen tegen HMC, wat op papier het sterkste team in de Meesterklasse is. Het belooft wederom een spannende ronde te worden!

De Stukkenjagers (2271)LSG 1 (2348)5½ - 4½
Tijmen Kampman (2126)IM Edwin van Haastert (2430)0 - 1
Stefan Beukema (2221)FM Michiel Bosman (2333)½ - ½
Mark Clijsen (2186)IM Jan-Willem de Jong (2412)0 - 1
Mart Nabuurs (2200)IM Mark van der Werf (2442)0 - 1
IM Jan Sprenger (2516)FM Raoul van Ketel (2275)1 - 0
Frans Konings (2280)FM Wim Heemskerk (2264)1 - 0
Cor van Dongen (2351)FM Ivo Wantola (2335)1 - 0
WIM Anne Haast (2268)FM Michiel van Wissen (2252)½ - ½
WGM Bianca Muhren (2304)Arthur Pijpers (2332)½ - ½
Mark Haast (2255)IM Eelke Wiersma (2403)1 - 0

Tekst: Jan-Willem de Jong

Eerste horde genomen

In de eerste KNSB-bekerwedstrijd van dit seizoen trad LSG in Alphen aan zonder de aanwezigheid van teamleider Folkert Jan. Een consignatiedienst hield hem buiten de speelzaal. Alhoewel het afgaan van een van de verplicht aanstaande mobieltjes in principe niet meer dan verwijdering uit de zaal zou kunnen opleveren.

Op basis van een mail van Edwin het volgende verslag:

Raoul was als eerste klaar. Met zwart speelde hij tegen Norbert Jansen een Le7 Fransman. Ik dacht eerst dat hij wat minder stond, maar dat viel wellicht wel mee. Wit stuurde in ieder geval vrij vlot op algemene ruil en remise aan.

Ik had een wat tricky opening, maar dat kwam toch nog wel goed. Tot het moment waarop ik dacht het punt binnen te hebben. In plaats van een veilige zet die gemakkelijk won, dwong ik mijn tegenstander tot een stukoffer. Zonder na te denken nam ik het aan (een andere zet won ook nog vrij makkelijk) waarna ik opeens zag dat ik mijn dame moest offeren. Ik had nog wel een toren en een stuk en wat actief spel en hij had nog minder dan 2 min voor de rest van de partij. Daar ging het mis en zette ik hem alsnog mat.

Mark had een rustige Engelsman waarin zwart volgens mij één kansje miste om structureel voordeel te krijgen waarna het niet makkelijk was geweest voor wit om iets te doen. Zoals het ging stond Mark de hele tijd wat beter. De zwartspeler, Clement v.d. Laar was niet echt in staat om 'niets' te doen en knoopte zichzelf uiteindelijk vakkundig op.

Rudy had niet zoveel bereikt in de opening, maar tegenstander Van der Laan wilde het iets te actief spelen. Daarna speelde Rudy eigenlijk een modelpartijtje en langzaam maar zeker werd zwart van het bord geduwd.

Tekst: Edwin van Haastert

Voetjes op de grond

[bij been] met beide benen1 op de grond staan realistisch, nuchter zijn

(1) Het is niet gemakkelijk om met beide benen op de grond te blijven staan als je net van HMC hebt gewonnen.

Klimmen, 29 oktober 2011 - Zo'n vijf uur na het aanvangstijdstip van 12.00 uur (voor ons niet onbekend) was het erg gezellig in de kroeg waarin zojuist de wedstrijd Voerendaal - LSG was afgelopen. Aan één van de tafels stonden een groep LSG-ers en gastheer Tom Bus met bier in de hand vrolijk de partijen van de afgelopen middag te bekijken. Er werd nog wat gevluggerd en de sfeer zat er goed in. Vrijwel alle spelers van Voerendaal waren direct na de wedstrijd vertrokken en je zou zo maar de indruk kunnen krijgen dat LSG - na de stunt tegen HMC - weer een prachtige prestatie had geleverd. Niets was echter minder waar... De Leidenaren hadden een lesje in effectiviteit gekregen en de overwinning van Voerendaal is eigenlijk geen moment in gevaar geweest. Na een maandje met het hoofd in de wolken was iedereen weer keurig met beide benen op de grond gezet. Net op tijd voor de twee cruciale ontmoetingen met BSG en Stukkenjagers in het vooruitzicht.

De start was nog wel veel belovend. Raoul, Arthur, Mark en ondergetekende kwamen allemaal in varianten terecht die recentelijk al in de voorbereiding op het bord waren geweest. Vooral van Raoul had ik hoge verwachtingen aangezien hij een aantal jaar geleden al eens Daniel Hausrath had verslagen in deze variant. Daar tegenover stond dat Michiel al vrij snel in de problemen kwam in een onschuldige Italiaan waarbij vooral de grote hoeveelheid spoken die hij zag hem parten speelde. De overige partijen waren allemaal redelijk in evenwicht.

Mark kon als eerste een halfje op het scorebord noteren en werd daardoor 'gedwongen' om de taak als teamleider op zich te nemen. Onze Capitano speelt dit seizoen immers zelf in LSG 3 waardoor we vooral in uitwedstrijden zelf aan de bak moeten. Orlov verdedigde zich nauwkeurig nadat Mark wellicht een kansje op voordeel had laten liggen. Niet veel later volgde Ivo die weinig tot niets had bereikt tegen Driessens. 1-1

Na deze twee snelle remises mocht ik LSG voor de eerste en laatste keer op voorsprong zetten. Opmerkelijk was dat de stelling na de 16e zet van wit al was voorgekomen in een snelschaakpotje tijdens de voorbespreking van twee weken voor de wedstrijd tegen Arthur waar ik zwart had. De zet van Lemmers (16 .., f5) bleek achteraf ook nog in mijn analyses voor te komen. Ik was uiteraard vergeten wat ik hierop moest doen en verzon achter het bord het sterke 17.Pd4! Oscar kon de praktische problemen achter het bord niet oplossen en blunderde in slechte stelling. 1-2

Net toen ik klaar was, zag ik nog net dat Rudy in een moeilijke stelling remise aanbood en tegelijkertijd een pion weg gaf. Niet de meest handige combinatie en Hausrath trapte daar uiteraard niet in en verzilverde dit kleinood eenvoudig. Overigens had Rudy vlak daarvoor een totaal gelijke stelling waarin het niet nodig was om af te wikkelen naar het lastig te houden eindspel. Ook Michiel had de boel niet droog weten te houden en werd langzaam weg gedrukt. Arthur was ondanks het veel belovende begin in de problemen geraakt. Een wat al te optimistich kwaliteitsoffer werd door Trella vrij eenvoudig weerlegd waardoor de achterstand al twee punten bedroeg. 4-2

Cruciaal in de wedstrijd was de nederlaag van Raoul. Ondanks dat tegenstander Braun het minder goed speelde dan in de partij Van Ketel - Hausrath, lukte het onze man toch niet om de partij naar zijn hand te zetten. Zwarte offerde een kwal en door wat onnauwkeurigheden van wit kreeg zwart voldoende compensatie. Hierna ging het van kwaad tot erger; Raoul gaf eerst de kwal terug en blunderde daarna in een gelijkstaand eindspel waarmee de stand op 5-2 werd gebracht.

De resterende drie partijen boden nog wel wat hoop, maar 3 uit 3 was toch echt onmogelijk. De partij Bus - De Jong was lange tijd in evenwicht totdat Jan-Willem de boel wat wist te compliceren. Met beiden nog zo'n twee minuten op de klok liet Bus zicht tactisch verrassen en kon Jan-Willem het volle punt bijschrijven. Eelke had op dat moment zeer goede kansen tegen Levin. Beide spelers hadden in een eerder stadium al eens remise aan geboden, maar nu leek het er toch echt op dat Eelke zou gaan winnen. Een pion meer en 3 tegen 1 minuut voor 8 zetten zou voldoende moeten zijn. Toen Eelke even niet oplette en een tweede pion snoepte, werden alle witte stukken actief en werd zwart pardoes mat gezet. Een lichte teleurstelling, maar voor de wedstrijd had het niet veel meer uit gemaakt omdat Wim een stelling op het bord had die hij alleen nog maar kon verliezen. Sielecki gaf remise omdat hij dacht dat het 5-4 stond... Een beetje slordig, maar als ik Tom mag geloven was de stelling toch remise.

Al met al een vrij terechte nederlaag die misschien wat lager had mogen zijn. Voerendaal kan zich richten op de titelstrijd en LSG moet zorgen dat we niet weer bezoek gaan krijgen van het degradatiespook.

Voerendaal (2402)LSG 1 (2361)6½ - 3½
IM Oscar Lemmers (2382)IM Edwin van Haastert (2430)0 - 1
GM Mihail Saltaev (2484)FM Michiel Bosman (2342)1 - 0
GM Andrey Orlov (2525)IM Mark van der Werf (2441)½ - ½
FM Christof Sielecki (2391)FM Wim Heemskerk (2280)½ - ½
FM Thomas Trella (2415)Arthur Pijpers (2313)1 - 0
GM Felix Levin (2482)IM Eelke Wiersma (2391)1 - 0
FM Patrick Driessens (2311)FM Ivo Wantola (2326)½ - ½
IM Daniel Hausrath (2507)FM Rudy van Wessel (2375)1 - 0
FM Christian Braun (2392)FM Raoul van Ketel (2286)1 - 0
Tom Bus (2186)IM Jan-Willem de Jong (2424)0 - 1

Tekst: Edwin van Haastert


De eerste klap is ...........

Op de maandag voorafgaand aan de eerste competitieronde werden op de KNSB-site de opstellingen van de KNSB-teams gepubliceerd. Op papier bleek LSG de nummer zeven van de meesterklasse. De eerste tegenstander, HMC Calder, had zich in tegenstelling tot de meeste andere teams, versterkt en was nu op papier nummer drie. Kortom de eerste wedstrijd zou zwaar worden, mede ook omdat Edwin zou ontbreken (Edwin en Linda gefeliciteerd met de geboorte van jullie zoon, Benjamin !). En tsja dan zie je op de dag zelf ook nog een speler de zaal betreden die niet in de opstelling staat.

Anish Giri bleek nog lid te zijn van HMC en was bereid gevonden in te vallen voor de afwezige Niels Ondersteijn. Het krachtsverschil werd daarmee opgekrikt tot bijna 100 ELO-punten gemiddeld per bord. Sommige teams zouden dan bang worden. LSG, zoals het verleden al geleerd had, niet. Juist tegen oppermachtige teams komt regelmatig het beste in de LSG 1 spelers naar boven.

De wedstrijd begon op het oog rustig. De partij van Mark tegen Benjamin Bok eindigde al na ruim een uur spelen in remise, maar op het bord gebeurde toch wel het een en ander.

Nog geen kwartier later was ik zelf in mijn partij in het derde tot winst gekomen, en dus kon ik vervolgens toch de verrichtingen van het eerste van nabij volgen.

Arthur Pijpers - Twan Burg

Een eerste blik op de borden stemde mij al direct erg tevreden. Met name op de borden vier tot en met zes zag het er goed uit. En daar werd inderdaad ook hard toegeslagen. Met name het naspelen van de partijen van Arthur en Eelke kan ik aanbevelen.

Eelke zorgde er niet alleen voor dat de stukken van Miedema niet tot ontwikkeling kwamen, hij bouwde ook een vernietigende aanval op.

Arthur en zijn tegenstander, Twan Burg, staan beide bekend als aanvallende spelers. Er werd dan ook een boeiend treffen verwacht, en het publiek werd niet teleurgesteld. Arthur bracht met op het oog opvallend gemak de koning van Twan in het nauw en maakte de partij goed af.

Het bleef helaas geen feest. Michiel was na wat problemen in de openingsfase tegen Daniel Fridman goed terug gekomen en leek op weg naar een verrassing tot dat een moment van concentratie verlies hem alsnog fataal werd.

In de tijdnoodfase werd de stand in 4-3 gewijzigd. Jan-Willem bleek toch echt een maatje te klein voor Anish Giri. Wim leek lang de beste kansen te hebben tegen David van Kerkhof maar kwam toch niet verder dan remise. Rudy benutte zijn kansen tegen Jeroen Bosch daarentegen wel.

Slotfase LSG - HMC Calder

Een voorsprong dus na de tijdcontrole en gezien de resterende stellingen leek een zege in het verschiet te liggen. Raoul stond dan wel een pion achter tegen Geert van der Stricht, maar Ivo had een kwaliteit voorsprong tegen Jasper Broekmeulen en Martin Roobol had een erg kansrijk toreneindspel tegen Paul Span. Nadat Ivo en Geert van der Stricht hun overwicht verzilverd hadden kwam de druk op invaller Martin te liggen. In de slotfase hield hij het hoofd koel. In het volle besef dat remise voldoende was voor de matchzege nam hij geen risico en wikkelde keurig af naar koning - koning. LSG had daarmee de winnende invaller in huis !

Foto's: René Olthof Tekst: Folkert Jan Geertsma