We hebben klop gekregen, dat valt niet te verbloemen. Terwijl we na ons matchpunt van de vorige ronde nog wel zo optimistisch aan de start verschenen. Een eindstand van 6-2 in ons nadeel liegt er echter niet om. Drie personen verloren niet, Albert en ondergetekende wisten een remise bij te schrijven en Wybe drukte het volle punt. Albert is niet echt in de problemen geweest voor zover ik dat kan inschatten. Mijn eigen partij was er één van continu verdedigen nadat ik in de opening een kostbaar pionnetje verloor. Zetherhaling en remise werd derhalve gretig aangenomen.
Wybe kreeg net als in de vorige ronde een fraaie koningsaanval op het bord. Na langdurige druk, een kien kwaliteitsoffer en wat combinatoir geweld kon Wybe's tegenstander kiezen tussen mat en dameverlies. Een mooie overwinning.
De rest wist het helaas (net) niet te bolwerken. Olivier zijn aanval liep vast vanwege een tactische misser, was direct over. Herman kwam net een tempo te kort. Joop hield lang stand maar verloor uiteindelijk een stuk. Marcel had een scherpe pot maar trok in het eindspel aan het kortste eind. En Gerrie kwam vanuit de opening in een strategisch mindere stelling terecht wat zijn tegenstander langzaam uitbuitte.
Nog vier ronden voor de boeg. Aan ons de taak om te laten zien dat het behaalde matchpunt uit ronde 4 geen incident was.
Vandaag stond Zukertort 2 op het programma, en tegelijkertijd stond het minder hoge Zukertort 3 op het programma tegen ons sterkere LSG 4. De verwachtingen waren dan ook dat onze tegenstander ons met enig gemak zou verslaan, maar die vogel ging niet op.
Als eerste was Gerrie op bord 1 klaar met zijn partij tegen Jonathan Tan. Binnen het uur en binnen 20 zetten kon Jonathan het opgeven en was het eerste punt binnen. Het was een goede pot, waarbij ook in de analyses bleek dat zwart geen makkelijk spel had in de hoofdvariant van de Winawer, Frans. Na 13 zetten kwam de volgende stelling op het bord, waarbij Gerrie wit had:
Wit speelde hier heel cool 14. Th3! en bij de analyses thuis bleek dat Rybka even goed moest nadenken voordat hij begreep dat zwart hier erg creatief moet zijn om het spel nu nog te redden. Zwart pakte in de partij de loper, en na Dh5, h6, Lxh6! werd het tweede stuk geofferd en gaf zwart het vier zetten later op.
Op bord 8 speelde Olivier tegen een oude bekende. Op zet 25 deed Olivier een remise aanbod dat werd aangenomen. Hij stond iets beter met zwart, maar was desondanks toch erg blij dat zijn tegenstander de remise aannam. Toen Bart aan hem vroeg waarom hij dan niet liever door speelde, antwoordde Olivier, ik quote, "ja maar, ik kan toch niet schaken". 1,5-0,5.
Herman verloor op bord 3 een kwaliteit en kwam langzaam maar zeker steeds ietsjes slechter te staan. De zwarte stelling werd iets te overweldigend en wit gaf op: 1,5-1,5. Spannend!
Op bord twee mocht Marcel 20 minuten wachten op zijn tegenstander, maar het was geen overtuigend voordeel. Marcel kwam ook nog een pion voor, maar werd na enkele wilde varianten (voornamelijk die nooit op het bord kwamen) iets te makkelijk in zijn gedachteprocessen en kon na een mindere koningszet de pion weer teruggeven, met remise tot gevolg: 2-2.
Op bord 7 speelde Wiebe een prachtige aanvalspartij, waarbij de tegenstander maar weinig tegenkansen kreeg. Al snel vertelde Wiebe mij "dit gaat niet lang meer duren" en knikte daarbij zelfverzekerd. En terecht, hij won en we stonden 3-2 voor tegen Zukertort 2!
Bart was de meest ongelukkige vandaag, hij speelde met zwart een siciliaan waarbij hij na e4, c5, pf3, d6, c3, pf6, e5 uiteindelijk in een weinig theoretisch erkende stelling terecht kwam. Halverwege de pot gaf hij zijn lg7 op voor een paard op e5, terwijl wit zijn zwartkleurige loper nog had. Een gewaagde beslissing die goed uitpakte. Zwart kreeg een paard op f4 en een dame op g5 terwijl er een loper op b7 stond. De aanval lukte helaas niet helemaal en na een niet geziene pin stond zwart een stuk achter. Hoewel hij uiteindelijk mat is gezet, had Bart toch het idee dat hij nog ergens het stuk kon terugwinnen, een zet voor de mat. Jammer, 3-3.
Na eindeloos lang spelen met een koning, wat pionnen en ongelijke lopers, werd het ook op bord 5 tussen Joop en zijn tegenstander remise. Op bord 4 was het voor Albert nog even spannend of er na de tijdcontrole door WIM de Kleuver in een gelijke stelling zou worden doorgespeeld, maar dit bleek tot ieders opluchting niet het geval, met remise tot gevolg.
Dit is ons eerste matchpoint! 4-4 tegen een middenmoter. Volgende keer ook weer tegen een middenmoter (als nummer 4 geplaatste De Eenhoorn 2) en we gaan er voor zorgen dat we wederom laten zien dat we absoluut niet onderdoen voor andere teams. Ze zijn gewaarschuwd!
Collectief stunten tegen Santpoort was erg mooi geweest maar kwam helaas geen moment in zicht. Met IM Piet Peelen aan bord 1 en verder op alle andere borden ook een flink ratingoverwicht voor Santpoort (gemiddeld 297 punten per bord) is de uitslag 5,5-2,5 nog geeneens zo slecht te noemen. Mijn eigen partij duurde het kortst. Uit de opening zat ik weer eens alleen naar mijn eigen stukken te kijken met als gevolg dat ik al vrij rap tegen een onhoudbare stelling zat aan te kijken. Pionverlies en wat later stukverlies zorgde voor m'n eerste nul in de KNSB competitie. Je moet hem een keer oplopen, al was de manier waarop onacceptabel.
Van de andere borden heb ik niet overal evenveel meegekregen. Hieronder een kort relaas. Herman werd volgens mij vanuit de opening al in de verdediging gedrongen en verloor uiteindelijk. Gerrie speelde tegen IM Peelen en kwam op een gegeven moment melden dat hij waarschijnlijk niet ging winnen. Peelen won wel en zo was het 0-3. Ernst die inviel voor Marcel speelde een spectaculaire partij en bezorgde zijn tegenstander met een messcherpe koningsaanval behoorlijk wat ellende. Op straffe van mat won hij een dame voor twee stukken waarmee de gevreesde 0-8 gelukkig uitbleef. Jerome fungeerde als lastminute invaller voor Wybe (waarvoor dank Jerome) maar bezweek onder de zorgvuldig opgevoerde druk op zijn koningsstelling. Iets later zag ik ook Albert in de tijdnoodfase zijn hand uitsteken, 0-5. Hij mompelde nog wat over gemiste kansen, het leek me in elk geval lange tijd een gelijkwaardige stelling. Joop speelde ook een interessante pot en wist zowaar vanuit een gelijk uitziend toren loper pionnen eindspel een vrijpion te creëren die fataal bleek. 1-5 terwijl het punt van Ernst er nog aan zat te komen. Olivier zat na een (noodgedwongen?) kwaliteitsoffer al geruime tijd naar compensatie te zoeken en slaagde daar uiteindelijk via een fraaie combinatie ook in. Chesstempo.com is hiervoor grotendeels verantwoordelijk aldus Olivier. Het resterende dame pionnen eindspel zag er kansrijk uit maar bleek gewoon remise. 1,5-5,5 de stand. Ernst zijn tegenstander (met 2285) wilde van geen opgeven weten. In een stelling van Dame twee pionnen tegen Toren en twee pionnen was dit echter een kwestie van tijd. 2,5-5,5 de einduitslag.
Een aantal lichtpuntjes ter besluit:
Iedereen is van de nul af.| LSG 5 (1842) | Santpoort 1 (2139) | 2½ - 5½ |
|---|---|---|
| Gerrie Bloothoofd (1850) | Piet Peelen (2360) | 0 - 1 |
| Ernst Gevers (1911) | Ilias van der Lende (2291) | 1 - 0 |
| Albert van Os (1928) | Peter de Roode (2158) | 0 - 1 |
| Jerome de Wit (1687) | Wim Eveleens (2110) | 0 - 1 |
| Herman Heijboer (1869) | Wim Gravemakerr (2059) | 0 - 1 |
| Olivier Huizer (1806) | Xander Schouwerwou (2043) | ½ - ½ |
| Joop Bakker (1878) | Daan Haver (2106) | 1 - 0 |
| Bart van den Bosse (1809) | Bas Haver (1983) | 0 - 1 |
Vooraf aan de wedstrijd grapte ik via de mail aan de wedstrijdleider extern dat er toch minstens een verdubbeling qua bordpunten in zou moeten zitten vandaag. Na in de vorige ronde tegen één van de favorieten in onze klasse met 6,5-1,5 te zijn weggevaagd traden we vandaag aan tegen een tegenstander die qua gemiddelde Elo iets meer bij ons in de buurt komt. Maar met nog steeds een overwicht van 150 punten per bord voor VAS waren we duidelijk de underdog. Hoewel de einduitslag van 5-3 voor de hunnen misschien anders doet vermoeden zijn we vandaag helaas niet echt dichtbij de matchpunten gekomen. We stonden al snel op achterstand en de 5-3 viel pas nadat VAS al op 5-2 stond. Een kort rondje langs de borden:
Wybe blunderde naar eigen zeggen in de opening en keek daarna tegen een kansloze stelling aan, niet veel later moest hij definitief capituleren.
Olivier had met zwart aardig wat druk op de koningsvleugel van dhr. Oud (die, zo vertelde hij later tijdens de analyse, afgelopen zomer op 83 jarige leeftijd de kampioen van Duitsland op remise wist te houden) maar wist niet te voorkomen dat hij op diezelfde koningsvleugel wat later hardhandig mat werd gezet.
Mijn eigen stelling was veelbelovend, zeker na stukwinst in het middenspel. Dat mijn tegenstander er met twee vervelende pionnen op f5 en e6 desondanks nog een remise wist uit te slepen mag ik mezelf aanrekenen. Een gemiste kans op een vol punt.
Bij Marcel en zijn tegenstander werd er niet later vanuit een gelijke stelling eveneens tot remise besloten.
Albert stond op dat moment al verloren en zat na de partij hartgrondig af te geven op de openingskeuze van zijn tegenstander. Een stuk achter met onvoldoende compensatie betekende een volgend bordpunt voor VAS.
Gerrie wist na een dubieus dame offer van zijn kant een vrije a-pion tot promotie te verzilveren. Mooi gespeeld en vervolgens consequent afgemaakt.
Joop leek een tijd lang remise kansen te hebben maar zijn pionstructuur deed hem in een gelijk loper/dame eindspel toch de das om.
Herman was als laatste bezig. Hij pareerde alle dreigingen van zijn tegenstander en kon daarna zijn toren voorsprong eenvoudig naar winst omzetten.
De verdubbeling qua bordpunten ten opzichte van de vorige ronde is inderdaad gerealiseerd. Met in de volgende ronde opnieuw een ratingfavoriet als tegenstander zal het vrij lastig worden dit nogmaals te realiseren. Maar met nog 7 ronden te gaan zullen er vast nog kansen op matchpunten komen. De twee mooie overwinningen van Gerrie en Herman geven de burger moed. Een tweetal bijzonderheden van vandaag: In de trein zat ik met Gerrie wat opgaven uit een boekje door te nemen toen de zus van Cor van Wijgerden ons aansprak. Een leuk gesprekje was het gevolg, haar broer heeft goed geboerd met zijn stappenmethode wist ze ons te vertellen. Een andere vrij unieke gebeurtenis was dat tijdens de partijen de complete speelzaal (incl. borden stukken en spullen) werd verhuisd omdat er in de ruimte pal naast ons een soort van oorverdovend dj-contest leek te zijn losgebarsten. Nestor Herman wist daarbij te melden dat hij dit in zijn 50 jaar durende schaakcarrière nooit eerder had meegemaakt.
| VAS 2 (2006) | LSG 5 (1856) | 5 - 3 |
|---|---|---|
| Han Sinke (2188) | Albert van Os (1910) | 1 - 0 |
| David Kleeman (1978) | Marcel de Jeu (1945) | ½ - ½ |
| Joris van Vuure (2129) | Gerrie Bloothoofd (1855) | 0 - 1 |
| Milan Ramer (1915) | Wybe Evenhuis (1817) | 1 - 0 |
| Ticho Cornelisse (1930) | Herman Heijboer (1874) | 0 - 1 |
| Niek Oud (2034) | Olivier Huizer (1810) | 1 - 0 |
| Patriek Tromp (1970) | Joop Bakker (1839) | 1 - 0 |
| Dick Paulis (1903) | Bart van den Bosse (1801) | ½ - ½ |
In deze wedstrijd moest de sterkste LSG 5 speler, Marcel de Jeu, helaas verstek laten gaan. De balans tussen beide ploegen zal daardoor op gemiddeld <1850 (LSG 5) en >2100 (De Waagtoren) hebben gelegen. De kans op verrassingen was derhalve klein.
Het begin was duidelijk eenrichtingsverkeer, Rick kwam snel in de problemen in de opening (Frans, Rubinstein variant) en na een aanval tegen zijn koning was het snel afgelopen. Olivier raakte snel materiaal kwijt (kleine kwaliteit), maar wist nog op de been te blijven tot het eindspel. Daar moest hij uiteindelijk ook in verlies berusten.
Zelf had ik successvol een poging gedaan theorie te ontwijken in een Siciliaan. Dit leverde een iniatief op over de damevleugel. Na enige schermutselingen koos mijn tegenstander voor een verkeerde afwikkeling waardoor de dames weliswaar van 't bord gingen, maar ik tevens een pion kon verschalken. Daardoor ontstond een trio vrijpionnen op de damevleugel wat ondanks de nadere tijdcontrole en minder scherp spel van mijn kant, de overwinning opleverde.
Gerrie Bloothoofd wilde graag een zo sterk mogelijke tegenstander van zijn oude club en kwam zodoende op bord 1 terecht. In een Siciliaan leek hij met zwart afdoende tegenspel te hebben. Na de tijdnoodfase bleef er echter weinig over van zijn stelling en was de derde overwinning van de tegenstander een feit.
Wybe Evenhuis leek de nodige problemen te hebben, maar had volgens eigen zeggen nog tot 't eind redelijke kansen. Na enige onnauwkeurige zetten in de tijdnoodfase was de partij over voor Wybe.
Herman Heijboer had in de opening verzuimt een pion mee te nemen. Of dat werkelijk correct was geweest is twijfelachtig gezien de achterstand in ontwikkeling en activiteit van de witte stukken. Voor 't publiek en Herman was die variant in ieder geval interessanter geweest. Hij kwam nu in een opgevouwen stelling terecht zonder enige hoop op een positieve uitkomst. Zijn tegenstander kon zonder risico zijn opstelling verbeteren en de partij in zijn voordeel beslissen.
.
Teamcaptain Bart van den Bosse bood goed partij in een geweigerd damegambiet. Hij kreeg zelfs een licht initiatief maar in de fase voor de eerste tijdscontrole werd het evenwicht niet verbroken. Nadat de 40 zetten waren gehaald werd er tot remise besloten.
Joop Bakker was als laatste klaar. In de opening werden er al snel dames geruild. Zijn tegenstander kon zijn stukken sneller ontwikkelen en kwam al snel in 't voordeel. Nadat deze een vrijpion op de d-lijn had verkregen, deed Joop nog verwoede pogingen tegenspel te creeren door zelf pionnen naar voren te sturen, maar dat resulteerde in materiaalverlies. Enige tijd later moest hij zijn verzet staken.
De eindstand kwam daarmee uit op 1,5 - 6,5 uit in 't voordeel van de gasten.