Giessenburg...spelen jullie in Duitsland? Zo vroeg de wedstrijdleider extern mij nog. Nee, Giessenburg is een slaperig dorpje met mooie huisjes ergens in de buurt van het drieprovinciespunt Zuidholland-Brabant-Gelderland en nog geen 5000 inwoners. Zo'n dorpje met een buurtcentrumpje waar je vroeger in de onderbond nog wel eens kwam voor de eerste ronde van de Leidse beker. Een dorpje waar je twee 1800-spelers verwacht aan de eerste twee borden en 15-hoog aan de laagste. Zeker geen Regiohakkers-team met het gros van de spelers in de 2000 tot bijna 2200.
Toch leek het een energieke zaterdag te worden. Vrieskou. Zonnetje aan de hemel. 's Ochtends nog even de ijzers ondergebonden om met jongste dochter op de Leidse singel een paar slagen te maken. In de auto van Arjen stevige rocknummertjes om onszelf op te peppen. Alles om in lichamelijke en geestelijke topvorm aan de start te verschijnen.
Maar alles begon al een beetje weg te ebben toen we Giessenburg naderden. De enige lintvormige weg langs het water naar het centrum werd steeds voller met scheef geparkeerde auto's, de schaatsers op de vaart steeds talrijker - schaatstocht hoorden we later. Totdat - ik verzin dit niet - we eenvoudigweg niet verder konden omdat er een soort van koek-en-zopie tent op het midden van de doorgaande weg geplaatst was. In welke film waren we nu weer beland? Ik dacht terug aan het aardige mailtje van de teamleider van de tegenpartij: "Parkeren is gratis en geen probleem..." En nu stonden we stil. Achter ons zat een auto. Voor ons zat een een auto met een of andere sukkel achter het stuur die achteruit wilde, terwijl er ook nog een klein afslagje naar rechts leek. Sukkel?...Dat is Marco! Goed, alle auto's in de achteruit. En gelukkig een parkeerplekje gevonden bij de plaatselijke supermarkt op 5 minuutjes lopen van het speellokaal. Tomtom voor de zekerheid even mee tijdens het lopen.
Leendert had op vrijdag aangegeven te ziek te zijn om mee te doen. En daarom werd negende man Peter, die aanvankelijk voor het derde zou spelen teruggehaald. Dank aan de last-minute invallers in drie (Michiel Zeevaarder) en vijf (Jaap vd Heijden) en de captains dat we dit soepel konden regelen. We misten bij aanvang alleen nog Rag, een speler die altijd op tijd is...Gelukkig kwam hij tien minuten na aanvang met zijn vrouw als chauffeuse/supporter binnenwandelen. En zoals we Rag kennen stond hij twaalf minuten daarna alweer voor in tijd en kreeg hij snel een mooie stelling. Dat gold eigenlijk voor de meesten. Ik zag nergens grote moeilijkheden.
Kopman Bart snackte een pion en kreeg mooi spel tegen een snel spelende tegenstander. Enige aandachtspunt was zijn tijdverbruik. Met nog vijf minuten voor 15 zetten in goede maar complexe stelling kwam de tegenstander met een goed getimed remise-aanbod. Bart liep snel nog even langs de andere borden, zag nergens grote problemen en besloot geheel tegen zijn gewoonte in niet te gaan gokken.
Arjen voelde zich niet helemaal topfit en toen er ook weinig muziek in de stelling zat, vond ook hij het welletjes. Marco speelde eveneens een op het oog correcte remise. Ook Aart kreeg remise aangeboden. Interim captain Arjen vond dat hij best nog wel even door kon spelen, maar Aart vond ook dat de matchpunten maar aan de andere borden gehaald moesten worden. In de analyse bleek zelfs dat Aart zeer goed stond in de slotstelling.
Helaas ging het daarna behoorlijk mis. Rags partij veranderde van karakter en in de verwikkelingen vergat onze nestor toe te slaan. Volgens zijn computer stond het +1 en lag een eenvoudige overwinning voor de hand, zo beklaagde hij zich de dag erna in een e-mail. Bij Michael moesten ook nog flink wat zetten in tijdnood gedaan worden aan beide kanten. Volgens mij werd tot ver na zet 50 doorgevluggerd tot Michaels vlag viel in een stelling waarin hij zijn loper voor een vrijpion moest geven. Reconstructie maar daarna snel onze volgende nul. Zelf had ik me aan bord 8 gepositioneerd in de hoop op een tegenstander om van de nul af te komen. Bleek daar nog iemand met 2000-hoog te zitten. De opening verliep zowaar voorspoedig maar na te passief spel was ik terechtgekomen in een verloren toreneindspel. Volgens mijn computer had ik daarin nog twee goede remisekansen. Maar helaas werd dit dus mijn vijfde nul in dit seizoen. Ook Peter had in het begin een solide stelling van waaruit hij kon gaan bouwen aan meer. Er resteerde na de tijdnoodfase echter een remise paardeindspel waarin het zelfs nog even oppassen was. Vijf remises en drie nullen, opgeteld twee en een halve bordpunt.
In de gezamenlijke eindevaluatie viel het woord 'matheid'. Goede stellingen werden niet goed uitgespeeld of te vroeg remise gegeven en remise-stellingen werden te mat behandeld. Hoewel de wetten van professor Elo nog steeds geldig zijn, hadden we met wat meer vechtlust een matchpuntje mee kunnen pakken. Nog steeds plek 8 in de stand en geen man overboord. Maar de volgende twee ronden moeten we wel punten gaan pakken om degradatie te ontlopen aangezien we in de slotronde koploper ASV als tegenstander krijgen.
De wedstrijd tegen Paul Keres 3 eindigde voor mij al snel. Mijn tegenstander had zich degelijk voorbereid. Toen ik op de 10e zet een pion offerde, was zijn oordeel tijdens en na de partij: dat kan niet goed zijn! In de partij sloeg hij de pion onmiddellijk. Helaas voor hem kostte dat een volle toren. Hij gaf meteen op. Ik geloof dat het nog één uur moest worden. En dan ben je gelijk de aangewezen persoon om het verslag te maken.
De volgende partij die eindigde was van Rag. Zijn tegenstander had een aantal stukken in stelling gebracht tegen Rag's koningsvleugel, en met een paardoffer op e6 werd de stelling onherstelbaar beschadigd.
De partij van Michael op bord twee was schaak van een andere orde dan op de overige borden te bewonderen viel. Michael was (in de opening) met zijn koning via d2 naar c2 gewandeld had twee pionnen geofferd en daarvoor in ruil twee stukken meer. Opmerkelijk was dat hij in twee penningen stond en dat er nog het nodige aanvullend taktisch vlechtwerk in de stelling aanwezig was. Kortom, een hersenbreker. Na een forse afwikkeling werden de zetten herhaald, remise. Michael zei achteraf dat het een variant was die hij op chessvibes had gevonden. En als je twee stukken meer had, dan stond het zo ongeveer gelijk, lichtte hij toe. Misschien toch iets om in te sturen als spektakelpartij naar de KNSB?
Voor de volgende ontwikkelingen moesten we wachten tot de tijdcontrole na de 40e zet. In de meeste overgebleven partijen was er ook sprake van tijdnood. Bij Bart ging het fout, hij had zich naar een prettige stelling toe gewerkt. Maar zijn tijd was op, en dat leidde onvermijdelijk tot verlies.
Peter had zich, net als Bart, met zwart losgewerkt. Hij was uiteindelijk in een betere stelling gekomen, en kreeg een paardeindspel op het bord waarin een randpion door kon lopen.
Zo werd het dus 2,5-2,5. Na de tijdcontrole liepen er nog drie partijen. Leendert stond goed tot gewonnen, Wim stond slecht zo niet verloren, en Marco had een eindspel dat niet zo goed te beoordelen was voor uw verslaggever. Duidelijk was wel dat het teamresultaat afhing van wat er op het bord van Marco zou gaan gebeuren.
Van de partij van Leendert heb ik onthouden dat zijn tegenstander de pionnen voor zijn koning had opgespeeld, en over wat meer ruimte beschikte. Verder was mij al vroeg opgevallen dat de witveldige loper van Leenderts tegenstander last had van de eigen pionnen. Dit thema bleef bestaan in de partij, want na veel verwikkelingen kwam er uiteindelijk een voor Leendert gewonnen lopereindspel op het bord. En dat speelde hij overtuigend uit. (3,5-2,5).
Marco was na veel wederwaardigheden in een toreneindspel terechtgekomen. Maar dat werd een toreneindspel met drie tegen twee pionnen. Waarbij Marco een pion minder had. Volgens mij was remise hier een prima resultaat geweest voor ons. Marco werd echter verrast door een aanbod de torens te ruilen. Na enig nadenken ging hij daarop in. Het gevolg was dat Marco een dame haalde en zijn tegenstander niet. En hiermee was het 4,5-2,5. We hadden gewonnen!
Rest mij nog de taak iets over de partij van Wim te schrijven. De partij ging bijna over de volle zes uur. Het was al snel duidelijk dat Wim problemen had in de stelling. Dat bleef zo tot het bittere bittere einde van de partij. Maar het was onbegonnen werk met een kwaliteit minder. Wat inzet betreft had Wim meer verdiend dan een nederlaag. Maar helaas.
Voor onze tegenstanders, Paul Keres 3, was dit de 5e keer op rij dat ze met 4,5-3,5 verloren. Dat is toch ook wel een bizarre reeks. Zo kan het dus ook gaan.
De 4e ronde KNSB was er één om snel te vergeten! Iedereen was gelukkig op tijd aanwezig, een aantal mensen waren met de trein gekomen en de rest kwam op eigen gelegenheid met de auto.
LSG 4 kwam helaas slecht uit de startblokken. Aan bord 2 werd door Leendert in rap tempo verloren. LSG 4 kwam verder op achterstand doordat RAG en Aart v/d Peut verloren (3-0). RAG had met wit niet veel bijzonders, maar er was ook niet veel aan de hand. Even later had zwart een stuk actievere stelling en werd het al lastiger. Ik heb het einde niet gezien, maar de witte poppetjes gingen in de doos. Bij Aart was de zwarte stelling al redelijk snel terminaal. Wit had initiatief en open g-lijn richting de zwarte koning. Dat ging dus niet goed.
Ondanks de 3-0 achterstand had ik er nog vertrouwen in, aangezien Bart op bord 1, Marco op bord 3, ondergetekende op bord 4, Michael op bord 7 en Wim op bord 8 allemaal goede stellingen hadden. Helaas ontstonden er nog een aantal kortsluitingen, met name bij de LSG'ers. Na de tijdnoodcontrole was de stand al 5-2 voor Amstelveen. Marco verloor uiteindelijk doordat hij in tijdnood kwam. Er was echter tot aan de tijdnood niks mis met zijn stelling. Sterker, er werden meerdere winnende voortzettingen gemist.
Michael had ook een zeer goede stelling: loperpaar, druk tegen het hangende centrum van zwart. Hij weigerde al een pion te winnen om zijn stelling nog verder te versterken. Hier ging het echter mis, vanwege een gemiste tussenzet was wit in de problemen en volgde een nul. Twee zeer onverdiende zeges voor Amstelveen.
Bart had in de tussentijd op bord 1 gewonnen. Hij had een Schotse opening waar zijn tegenstander de pion op e4 pakte. Dit was echter een vergiftigde pion en kostte zwart zijn dame. Het werd daarna vakkundig uitgetikt.
Ikzelf kreeg 1. d4 Pf6 2. c4 e6 3. a3?! op het bord. Via zetomwisseling kwamen we in een hele gunstige versie van het drierijensysteem voor zwart. Even wachten voor het optimale moment om d5 door te zetten. Tegenstander speelde volledig op mat, gelukkig sloeg de aanval in gierende tijdnood (beiden 10 sec voor 10 zetten) niet door. Wit ging door zijn vlag in stelling met stuk en toren achterstand (5-2). Analyse volgt in het clubblad.
Als laatste was onze capitano (Wim) bezig. Hij had na de opening geen enkele problemen en won een kwaliteit. Wit kreeg toen weer enige tegenkansen. Uiteindelijk bereikte Wim het eindspel toren en pion tegen paard, dat hij in nog heel weinig tijd moest uittikken. Dit lukte echter niet en kreeg zelfs nog een zeer onverdiende nul omdat hij door zijn vlag ging en theoretisch nog mat kon gaan. Het maakte het drama van deze dag compleet.
Ik stel een spartaans trainingskamp voor tijdens de Kerstdagen om de volgende belangrijke wedstrijd tegen Paul Keres 3 geen kannonnenvoer te zijn. Iedereen scherpte gewenst voor het nieuwe jaar!
Poule 3C is een spannende poule met drie topteams, één zeer waarschijnlijke degradant (PSV Dodo, waar we in de eerste ronde van gewonnen hebben) en zes teams die niet zo heel veel van elkaar verschillen in sterkte. Amersfoort 2, de tegenstander van gisteren, is een van die teams. Wij gingen daarom onze uiterste best doen voor een of twee matchpunten.
Omdat we negen spelers hebben en iedereen kon, leek het mij raadzaam om de speler met de slechtste score niet op te stellen. Toevallig (of nou ja, eigenlijk ook weer niet) bleek ik dat zelf te zijn. Dit jaar seizoen heb ik nog nauwelijks iets bijzonders laten zien op de 64 velden. Bovendien konden de eerste uren van de middag nog nuttig besteed worden aan het doen van boodschappen.
Dat plan werd meteen doorkruist doordat bij het vijfde een speler niet op kwam dagen. Even met captain Bart van den Bosse de opties doorgenomen, contacten uit mijn mobiel afgebeld, Bart weer teruggestuurd naar zijn bord, voor andere nummers laptop opgestart (waarom leggen we niet een actuele ledenlijst met mobiele nummers in de kast?), USB stick van Albert van Os erin en toen het na twaalf telefoontjes niet leek te gaan lukken kwam alsnog Jerome de Wit hijgend binnenrennen, die eerder had gezegd niet te kunnen. Klasse, maar eh ...volgende keer graag een berichtje als je alsnog besluit te komen Jerome!
Overigens trok WLE Eelco nog een parallel met het tafeltennis waar wel tussen teams geschoven mag worden binnen dezelfde klasse. Met drie teams in de derde klasse KNSB zou ons dat ook meer mogelijkheden geven, terwijl van competitievervalsing toch geen sprake kan zijn. Ideetje om aan te kaarten bij de bond lijkt mij.
Nadat ik mijn boodschappen had gedaan, kwam ik na drie uur spelen de speelzaal binnengewandeld en stonden we met 2,5-1,5 achter. Rag had verloren van een jeugdspeler en klaagde dat hij wat mindere zetten had gedaan. Peter had ook verloren. Ik heb hem niet meer gezien en gesproken dus weet niet hoe dat gebeurd is. Arjen liet zijn korte partij even snel zien aan mij. In een semi-Slav koos Arjen voor dxc4 in plaats van dxe4. Dat laatste was beter want nu kwam de tussenzet e4-e5. Er ontstond een stelling waarin zwart weinig constructieve plannen meer had, dus het snelle remise-aanbod van de tegenstander werd aanvaard. Marco reconstrueerde na de wedstrijd de winstpartij van Bart. Een mooie koningsaanval, gevolgd door een promotiecombinatie leverde de winst op. Het zag er allemaal weer ouderwets goed verzorgd uit bij Bart!
Met een punt achter en redelijk gelijke stellingen aan drie andere borden en Aart met een stuk achter, leek er een klein wondertje te moeten gebeuren om nog voor een matchpunt in aanmerking te komen. De hoop vervloog definitief toen Michael zijn verdedigbare stelling om zeep hield. Marco kon weinig meer beginnen in het gelijke loper-eindspel, remise. Aart trachtte de stelling 'door opgeven is nog nooit een partij gewonnen' te bewijzen maar legde op een gegeven moment toch maar de koning om. Als allerlaatste was Leendert bezig met het betere masseerwerk. In een drukstelling liet hij na afloop ook in de analyse zijn begrip van de stelling zien door de verschillende positionele en tactische finesses aan een select gezelschap uit de doeken te doen. Mooie masterclass aan het eind van deze teleurstellende middag!
In december gaan we op bezoek bij Amstelveen, dat inmiddels ook op 4 matchpunten staat. Aanhaken luidt het devies!
De tweede ronde zou er tegen Messemaker 1847 gespeeld worden, die vorig seizoen uit de 2e klasse KNSB gedegradeerd waren. De eerste ronde hadden zij verrassend verloren, en wij hadden ruim gewonnen van 1 van de op papier zwakkere broeders.
Ik dacht 's ochtends nog even terug aan de laatste wedstrijd die ikzelf tegen Messemakers had gespeeld. Dat was een van de leuke herinneringen aan de KNSB competitie. In het seizoen 2000-2001 speelden we met LSG de laatste ronde tegen Messemaker 1847. Zij hadden al verzuimd om de enerlaatste ronde kampioen te worden. Waardoor zij nu echter maar van LSG moesten winnen. Op papier had het moeten lukken, aangezien wij al veilig in de middenmoot stonden en een iets lagere gemiddelde rating hadden. Echter de combinatie van kampioensstress bij Messemaker, ontspannenheid van LSG, verslaggever van lokaal nieuwsblad en fles champagne werkten als een katalysator op de LSG spelers. Nog nooit had ik zo'n desillusie gezien. Bij de tijdnoodcontrole stond het al 0-5 voor LSG. Uiteindelijk werd het slechts 1.5-6.5, waar 0-8 zeker niet onmogelijk was. Vincent Fructuoso stond als eerste gewonnen, maar verloor helaas nog. Oei wist een goede stelling niet te winnen.
Terug naar het heden. Een verrassing zou nu lastiger worden, aangezien de krachtsverschillen nu toch een stuk groter waren geworden ten voordele van Messemaker.
Net zoals de eerste ronde was RAG als eerste klaar, helaas dit keer niet met een punt. Hij speelde met wit tegen IM Peter Scheeren, die met kleine middelen de witte stelling ondermijnde. Het eindspel wat resteerde was dweilen met de kraan open. Helaas!
Marco kreeg een scherpe siciliaan met zwart op het bord. Het zag er structureel lelijk uit voor zwart, maar hij had een vol stuk kunnen winnen. Dit was achteraf de enige partij waar we in de buurt van een winstpunt zijn gekomen. Toen het stuk niet werd geslagen stortte de zwarte stelling heel snel in. 2-0 achter.
Met wit speelde onze teamcaptain (Wim) zijn standaardhuisvariant. Ik mocht de details niet prijsgeven voor de toekomstige tegenstanders. Hoewel ik dit zelf graag had gedaan om te voorkomen dat hij dit blijft spelen... Volgens mij heeft Wim geen echte kansen gehad, dus een terechte overwinning voor Henk-Jan Evengroen.
Peter kreeg in een Catalaans-achtige stelling met zwart een pion meer. Echter moest hiervoor behoorlijk passief zijn stelling verdedigen. Op het moment dat zijn tegenstander leek te gaan oogsten, kwamen er weer tegenkansen vanuit de damevleugelmeerderheid. Het leek geen slechte stelling voor zwart. Achteraf bleek het volgens Peter niet veel bijzonders, en eindigde de partij in remise.
Ikzelf speelde aan bord 2 met zwart tegen Peter Ypma. Na de opening zat er niet heel veel muziek meer in de stelling. Nergens is het dynamische evenwicht verstoord en in het resterende lopereindspel had wit een miniem plusje dat niet relevant was. Remise derhalve.
Michael had na een dameopening een standaard type stelling. Hij vervolgde met een actie in het centrum, die volgens mij net niet op een handig moment kwam. Zwart won het loperpaar, maar Michael bleef het goed actief spelen en had daardoor compensatie voor het loperpaar van de tegenstander. Door de activiteit van wit z'n stukken bleven er misschien kleine kansjes, maar zwart kwam niet echt meer in de problemen. Remise.
Aart had een moeizame middag met wit na een Fransman. Binnen de kortste keren was er een modelstelling ontstaan vanuit Nimzowitsch grondgedachte. Ofetwel Aart moest proberen om de zwakke punten in zijn stelling met man en macht te verdedigen. Na lang zweten en ploeteren wist hij het remise te houden. Ik ben er 100% van overtuigd dat zwart ergens de winst heeft laten liggen.
Leendert was als laatste nog bezig van ons allen. Na de opening had hij een prima stelling. Ik vermoed zelfs een klein plusje in het middenspel, echter toen begon hij met "harikiri" (eigen woorden Leendert). Gelukkig wist hij af te wikkelen naar een stelling met pion minder en ongelijke lopers. Dit was niet meer te winnen.
Hierdoor verloren we dus uiteindelijk ruim met 5½ - 2½, maar gezien de tegenstand was dat zeker niet onoverkomelijk.
En was er dan deze dag dan helemaal niks historisch gebeurd? Jawel! Nederland werd zaterdag voor de tweede maal in zijn historie wereldkampioen bridge.
| Messemaker 1847 | LSG 4 | 5½ - 2½ |
|---|---|---|
| Peter Scheeren | RAG de Graaff | 1 - 0 |
| Peter Ypma | Arjen van Benthem | ½ - ½ |
| Erich Karstan | Michael Kubbenga | ½ - ½ |
| Ben van Geffen | Marco de Mooij | 1 - 0 |
| Ed Roering | Aart van der Peut | ½ - ½ |
| Jan Evengroen | Leendert Pols | ½ - ½ |
| Henk-Jan Evengroen | Wim Zwinkels | 1 - 0 |
| Jan Cheung | Peter Aalders | ½ - ½ |
De eerste ronde in de derde klasse C kende meteen een degradatieduel. Als één na laagst geplaatste team kregen wij het team met de laagste gemiddelde rating op bezoek. Bij verlies zou het degradatiespook dus al vanaf de eerste ronde opdoemen. Gelukkig konden wij de lijn van het laatste seizoen voortzetten: als het erom gaat dan staan we er!
Michael en Leendert waren nog met vakantie. Omdat we met negen man spelen, hadden we één invaller nodig: Frans Erwich kwam over van het derde, dat ook met negen man speelt, en compleet was.
Aangezien mijn partij als laatste klaar was, heb ik niet alles kunnen volgen. Met dank aan Marco wat commentaar. Ik heb wel kunnen genieten van de sensationele start van Rag. Na zelf iets meer dan 10 minuten gebruikt te hebben moest de tegenstander de koning omleggen na stukverlies in een opengerete koningsstelling. Treffend was het commentaar van Albert Termeulen over deze partij: "Ik liep langs en dacht hé Rag heeft geofferd om de koning in het midden mat te gaan zetten. Toen ging ik houtjes tellen en bleek dat het gelijk stond." Ja Albert, zonder offeren lukt het ook wel eens!
We spelen dit seizoen met de sterke Arjen in plaats van Linda (afgelopen week opnieuw moeder geworden: gefeliciteerd vanaf hier!). De tegenstander had een invaller aan het eerste bord geplaatst en in een modelpartij schoof Arjen hem eenvoudig weg. Bart kende zijn gebruikelijke tijdproblemen en koos voor de remise. Marco speelde een scherpe partij waarin hij een mooi opgezette aanval kon bekronen. Aart moest hard werken maar opeens stond er een paard van de tegenstander in een penning. Dat was vierenhalf en dus de overwinning veilig.
Peter speelde soepeltjes, won een pion en daarna een kwal en tikte het bekwaam uit. Frans kwam er tegen de topper van de tegenstander niet aan te pas op bord twee. Dame en loper bleken hier een betere combi dan dame en paard. Als laatste was ik zelf bezig om mijn profetische woorden voor aanvang van de match dat wij aan de onderste vier borden drie punten moesten scoren te doen uitkomen. Na een slechte opening greep ik de geboden kansen om terug te komen in de partij onvoldoende.
Vijf en een halve bordpunt, ongekende start, winst op PSV en bovenaan in de derde klasse C omdat alle overige wedstrijden in 4,4-3,5 zijn geëindigd. Volgende ronde wacht het sterke Messemaker.