| Klasse 1A | Mp | Bp | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | |
| 1. | Voerendaal | 18 | 58½ | x | 5½ | 8½ | 7 | 5½ | 5½ | 7½ | 8 | 5½ | 5½ |
| 2. | De Stukkenjagers | 16 | 56 | 4½ | x | 6 | 7 | 7 | 6 | 6 | 5½ | 6 | 8 |
| 3. | Paul Keres | 11 | 47½ | 1½ | 4 | x | 5 | 4 | 5½ | 6 | 6½ | 7 | 8 |
| 4. | Eindhoven | 11 | 44½ | 3 | 3 | 5 | x | 6 | 5½ | 1 | 7½ | 7½ | 6 |
| 5. | LSG 2 | 9 | 45½ | 4½ | 3 | 6 | 4 | x | 5½ | 5 | 3½ | 6 | 8 |
| 6. | RSR Ivoren Toren | 7 | 45½ | 4½ | 4 | 4½ | 4½ | 4½ | x | 5½ | 5 | 6½ | 6½ |
| 7. | Wageningen | 7 | 45½ | 2½ | 4 | 4 | 9 | 5 | 4½ | x | 5 | 5 | 6½ |
| 8. | De Wijker Toren | 5 | 38½ | 2 | 4½ | 3½ | 2½ | 6½ | 5 | 5 | x | 5 | 4½ |
| 9. | Caïssa 2 | 3 | 36½ | 4½ | 4 | 3 | 2½ | 4 | 3½ | 5 | 5 | x | 5 |
| 10. | De Pion | 3 | 32 | 4½ | 2 | 2 | 4 | 2 | 3½ | 3½ | 5½ | 5 | x |
Baantjer zei het al : "Eind goed al goed"
Onze laatste thuiswedstrijd speelden wij door een ongelukkig bedenksel van de KNSB in een kerkgebouw met de toepasselijke naam "De Vredehorst" in Wageningen, dicht bij de Bundesrepublik Deutschland. Wij deden dit samen met de andere teams uit klasse 1B, die daartoe samen met de teams uit de andere klassen de mobiliteit in Nederland tot grote hoogte opstuwden; de fileberichten waren dan ook niet van de lucht, want mijn werkgever, Rijkswaterstaat, had in een vlaag van lichtzinnige overmoed geen rekening gehouden met de gezamenlijke laatste KNSB-rondes en juist nu de nodige werkzaamheden gepland.
De spelers werden scherp gehouden door hen, na vele omzwervingen, Odysseus waardig, aangekomen, aan te kleine tafeltjes te laten plaatsnemen, waardoor het onmogelijk was om achter het bord op de ellebogen te leunen. Ik ben altijd blij als er in zo'n laatste wedstrijd in een rommelige gezamenlijke ronde niets meer op het spel staat. Dat was ook nu weer het geval: LSG 2 en RSR Ivoren Toren speelden nog slechts om een plaats in het linkerrijtje. Die hebben wij uiteindelijk verdiend veroverd. Omdat onze andere concurrenten ook wonnen, was onze plaats na een wat wisselvallig seizoen de vijfde.
Dit verslag is meteen een evaluatie van ieders individuele prestaties.
Aan bord 1 speelde Arthur Pijpers met zwart tegen Oscar van Veen. Ook nu weer verdedigde Arthur koeltjes met de zwarten, pikte ergens een kwaliteit mee en damde het initiatief van wit geleidelijk in met een vol punt als resultaat. Arthur speelde dit seizoen 7x met zwart voor het 2e en 1x voor het 1e: dat leverde hem 7½ uit 8 op. Opmerkelijk genoeg verloor Arthur alleen een witpartij. Arthur is onze topscorer geworden met een TPR boven de 2400 en is een zegen voor elke teamleider: wie wil er nu niet zo'n doelpuntenmachine met zwart. :)
Aan bord 2 bestreed Stefan van Blitterswijk met wit Joost van Ruitenberg, de speler met de hoogste ELO bij RSR. Het werd een ingewikkelde partij, waarin Stefan een pionnetje meesnoepte, maar in ruil daarvoor kreeg zwart een gevaarlijk uitziend initiatief. Stefan leek zich nauwkeurig te verdedigen en misschien beter spel te krijgen. Na veel verwikkelingen kwam ongelijksoortig materiaal op het bord. Omwille van het teambelang herhaalde Stefan de zetten en bracht zo de 5½ op het scorebord. Zelf had hij willen doorspelen, al denk ik niet dat er inmiddels echt meer in zat. Stefan was met 4 uit 6 tegen forse oppositie een stabiele en dragende speler met een TPR dik boven de 2400. Als we hem door bridge-evenementen moesten missen, was dat meteen voelbaar.
Michiel van Wissen mocht eindelijk van de teamleider een keer met zwart en speelde tegen Wim Koster een Alapin-Siciliaan handig tegen met een plan van Epishin. Michiel kwam steeds beter te staan en ging met een duidelijke plus het eindspel in met beide T, P en de nodige pionnen. Jammer genoeg ging het voordeel grotendeels verloren en forceerde ook Michiel herhaling van zetten om de teamoverwinning veilig te stellen. Michiel was na afloop vol verwijten over de gemiste kans en verzocht me min of meer een hard oordeel uit te spreken. Dat doe ik niet: ook Michiel draaide met 5½ uit 8 een prima seizoen, won een keer terecht de KNSB-rondeprijs en kwam uit op 2300+. Verder was Michiel van onschatbare waarde door de teamleider regelmatig mee te nemen, een paar keer zelfs thuis te brengen en schafte lopende het seizoen daarvoor zelfs een nieuwe bolide aan. Nog veel dank voor de punten en de liften!
Leon Konings had wit aan bord 4 tegen de gevaarlijke tacticus Dolf Meijer. Het werd een ingewikkeld damegambiet met tegengestelde rokades en wederzijdse aanvallen. Leons primaire neiging is verdedigen en dan hard counteren, maar dat leek hier niet helemaal de goede strategie. Zijn tegenstander sloeg er, toen hij als eerste mocht komen, hard doorheen en ontblootte de witte koning. Leon eindigde op 4 uit 8, maar kreeg verschillende zware jongens te verwerken. Zijn TPR van ca. 2300 is dan ook heel acceptabel.
Igor Coene speelde aan bord 5 tegen Richard Ammerlaan en pakte het volgens eigen zeggen wat te passief aan. Toch kwam er uiteindelijk een vermoedelijk gelijkstaand, maar voor teamleiders lastig te beoordelen dame-eindspel op het bord, dat Igor wat te fel op winst speelde, waardoor hij alsnog verloor. Igor eindigde daardoor op een wat teleurstellende 3 uit 8, maar kreeg wel sterke tegenstanders. Af en toe had Igor dit seizoen pech en vooral in het laatste uurtje ging er nogal eens een half puntje overboord. Zijn TPR ligt net onder de 2200, voor hem als LSB-kampioen toch wat te weinig.
Wim Heemskerk had bij winst topscorer kunnen worden, maar haalde aan bord 6 weinig tot niets uit zijn als altijd degelijke opening tegen Joost van Rosmalen en vroeg of hij remise aan mocht bieden. Omdat ik altijd vertrouwen in hem heb, zeker in technische stellingen en dat nog niet in de afloop van de wedstrijd had, vroeg ik hem door te spelen. Jammer genoeg nam Wim toen teveel risico en verloor voor de tweede keer dit jaar. Toch zette ook Wim dit jaar een puike prestatie neer met een TPR van 2300+. Vermeldenswaard, maar niet verbazingwekkend is dat Wim in enkele wedstrijden met zijn goede techniek ons aan belangrijke matchpunten hielp.
Sven Bakker mocht aan bord 7 tegen Rob van der Plas een poging wagen om zijn perfecte reeks van zeven ½ -jes een passend vervolg te geven en daarmee de enige speler in ons team te worden, die én ongeslagen én zonder winstpartijen zou blijven. Deze unieke kans bleek niet aan Sven besteed. :) Het begin was veelbelovend: Rob en Sven beloerden elkaar na een statische Nimzo-Indiër vanuit hun loopgraven (mijn theorie is dat Sven er jarenlang in ééntje lag tijdens WOI in een vorig leven) met misschien een klein plusje voor Rob. Geheel onnodig greep Sven daarna toch het initiatief en schoof het bekwaam uit: 0-1, ik zei: 0-1. Daarmee kwam Sven dus op +1 en een TPR van 2100-half. Net wat te weinig toch, al voldeed hij aan het ideale Sosonko-profiel van een teamspeler: soms winnen, nooit verliezen.
Robert Straver speelde aan bord 8 tegen Herbert van Buitenen, zoals hij dat aan het begin van het seizoen een paar keer liet zien: een geniepige Trompovsky, opmars met de koningsvleugelpionnen en dan creatief aanvallen. Onder druk van die aanval won hij materiaal, al miste hij ook een mat in 1. Daarna zag ik een degelijke technische prestatie: een vrije h-pion tegen een amechtig paard deed de rest. Daarmee gaf Robert zijn magere score tot nu toe een dragelijker aanzien, hij eindigde op 3½ uit 9 en tilde zijn TPR boven de 2000.
Henk van Putten mocht na veel gezeur van zichzelf eindelijk een keer met zwart aan bord 9 tegen teamleider/invaller Bart Houtman, die opzien baarde door met een nonchalant pilsje in de hand de eerste zetten uit te voeren. Toen de strijd zich verscherpte, werd de pils ingeruild voor zwarte koffie en ging mijn collega in de denktank. Wit offerde daarna wat onnodig een pion op e5, waarna zwart het wel precies moest spelen om het witte initiatief in te tomen, wat lukte. Toen kwam aan de witte zijde de pils weer op tafel en verslechterde de witte positie zienderogen. Wit gaf op, nadat ook zwart een biertje bestelde. Zo gaf ook Henk een magere score wat meer reliëf en eindigde op 4 uit 9 en een TPR van tegen de 2100. Robert en Henk kunnen beide beter dan ze dit jaar lieten zien.
Rag de Graaf viel solide in aan bord 10, won een niet erg belangrijk pionnetje van Harmen van de Werken in zijn geliefde dameloperspel en neutraliseerde de zwarte druk op zijn zwakke c-pionnen geroutineerd. Winst zat er echter ook niet in en Rag bood terecht remise aan. Achteraf een halfje dat 1 matchpunt waard was!
Jeroen Blokhuis was onze laatste basisspeler, die door zijn a.s. academische promotie en buitenlandse reizen slechts viermaal mee kon spelen. Met 1½ uit 4 en een TPR net boven de 2200 speelde Jeroen wat beneden zijn normale niveau. Indrukwekkend vond ik zijn ½ - je tegen IM Herman Grooten, waarbij hij een slecht eindspel in luttele seconden keepte.
Rest mij nog onze vele invallers te bedanken, die allen met inzet van alle krachten streden!
Net als vorig jaar heb ik het voorrecht mede te delen, dat wij de dans zijn ontsprongen. Weer niet gedegradeerd! Er gaan zelfs al geruchten, dat wij nog derde kunnen worden. Het ging deze keer gesmeerd. Na enige tijd zag het er naar uit, dat wij 7 punt konden halen. Dit is uiteindelijk tegengevallen, maar wij zijn gedurende de hele wedstrijd nooit in gevaar geweest.
Henk was er als de kippen bij om het halfje alvast veilig te stellen. Hierna was hij gepromoveerd van part time naar full time coach. Bravo voor deze verstandige actie! (½ - ½) Stefan speelde met wit een Philidor. Hij stond de hele partij goed, maar net toen het onduidelijk werd, liet hij koeltjes op f2 inslaan. Er hingen veel stukken van zwart. Kort daarna gaf hij op. (½ - 1½) Igor was met zwart moedig in de aanval gegaan. Wit bracht een gevaarlijk stukoffer, Igor offerde het terug, en even later was het remise. (1 - 2)
Leon (schrijver dezes) speelde een zelf bedacht variantje tegen de Wolga. De tegenstander had geen idee hoe hij het moest aanpakken, en kwam steeds slechter te staan. In zijn wanhoop offerde hij een stuk tegen twee pionnen. De stelling werd er niet echt beter door. Het was makkelijk verdedigen met een stuk meer. Zwart kwam ook nog in tijdnood, en na enige schermutselingen gaf hij op. (1 - 3)
Michiel stond al snel goed. Hij won een op het eerste gezicht nuttig tempo met de toren. Hierdoor kwamen er jammer genoeg matdreigingen in over de lange witte diagonaal. Daardoor zag hij zich gedwongen dames te ruilen. Het is begrijpelijk, dat hij het eindspel met torens en ongelijke lopers niet heeft kunnen winnen. (1½ - 3½)
Sven leek in het begin beter te staan. De stelling was daarna lange tijd bijna helemaal dichtgeschoven. Het was een wonderlijke stelling met twee loperparen in een gesloten stelling. Zijn tegenstander leek vorderingen te maken met zijn pogingen om binnen te dringen, maar Sven verdedigde zich sterk. (2 - 4)
Arthur speelde de opening met zwart zeer energiek. Hij duwde snel zijn pion naar a4. Dit verschafte hem een langdurig ruimtevoordeel op de damevleugel. Wit was - wellicht door de stand van de wedstrijd - zo onverstandig de stelling met b4 open te breken. Dit hielp niet echt, en even later offerde wit ook nog maar een pion. Arthur bracht nog een kansrijk pionoffer, en heeft waarschijnlijk even gewonnen gestaan. Mijns inziens had 56...Kd2 gewonnen, maar na Ta2 werd het remise. (2½ - 4½)
Chris kwam gewonnen uit de opening. Hij had de e- en f-pion meer. Helaas aarzelde hij bij het naar voren brengen van deze pionnnen. Wit verkreeg hierdoor een sterk initiatief op de damevleugel, en veroverde daar een pion. Gelukkig werd Chris daardoor wakker, maar meer dan een remise zat er niet meer in. (3½ - 5½) Robert zat met zwart langdurig tegen een steeds slechter wordende stelling aan te kijken. Hij heeft hard terug gevochten, maar was uiteindelijk onze enige verliezer. (4 - 5)
Wim wist weer eens een toreneindspel te bereiken. Vele jaren geleden hebben wij samen deze eindspelen bestudeerd. Dit kan ik iedereen aanbevelen. Toreneindspelen komen zeer veel voor. De activiteit van de toren is vaak zeer belangrijk. Het heeft ons ongetwijfeld veel punten opgeleverd. Nu had Wim twee pionnen meer, en het leek eenvoudig gewonnen. Helaas stond de vijandelijke toren zeer goed. Wim wist door een slim driehoekje met de koning de toren op de verkeerde plek te krijgen, en kon hierdoor zijn f-pion opspelen, en de partij winnen. (4 - 6)
Al met al een overtuigende overwinning.
1. Piet van der Weide - Stefan van Blitterswijk 0 - 1 2. Albert Riemens - Arthur Pijpers ½ - ½ 3. Said Becic - Michiel van Wissen ½ - ½ 4. Elwin Osterwald - Igor Coene ½ - ½ 5. Hajo Jolles - Leon Konings 0 - 1 6. Jos ten Hacken - Wim Heemskerk 0 - 1 7. Enrico Vroombout - Sven Bakker ½ - ½ 8. Hugo van Hengel - Chris Roosendaal ½ - ½ 9. Paul Janse - Henk van Putten ½ - ½ 10. Paul Schipper - Robert Straver 1 - 0
Afgelopen zaterdag verloor het tweede met 6½ - 3½ van Wijker Toren. Erg spanned was het niet, want al snel stond er een dreigende 0-3 op het scorebord. Debet aan dit alles was de corveebeurt die ons eerder die ochtend ten deel viel. Een sneeuwstorm rond de wedstrijd tegen PION Roosendaal had het een en ander nog een tijdje uitgesteld, maar deze zaterdag moesten we er toch aan geloven. Voorman Henk zat vast in de tram, dus greep huis-tuin en keuken architect Straver van planbureau Rotterdam de leiding. Niet verticaal, maar horizontaal moesten de tafels komen te staan. 2 keer 8 plus 2 keer twee en de Wedstrijleiding in het midden. Het derde kon ook nog wel ergens zitten. Moest die wand nu überhaupt nog opengemaakt worden? Aan welke tafel van twee zat nu het eerste en aan welke tafel van twee het tweede ? Grote paniek. Daar waar LSG 1 werd geinspireerd tot vernietigend spel tegen HMC, was de wedstrijd van LSG 2 als niet anders dan lamlendig te omschrijven.
Arthur Pijpers verloor al snel met de witte figuren van Sjoerd Plukkel, die de op het bord verschenen opening al eerder in Corus had gespeeld. Een onvoldoende voor huiswerk, al moet ik bekennen zelf niet te hebben geweten op welk bord ik dan ook al weer zou zitten. Invaller Thissen was zo niet nog slechter bezig, al moet gezegd worden dat het treffen van de ratingsterkste (Djurre den Heeten) op bord 9 een redelijke verrassing was. Thomas werd positioneel en tactisch weggespeeld en had na afloop veel aandacht voor alcohol en de KVP. Naast mij was Robert Straver al snel een pion en een kwaliteit kwijt. Paard x f2, in één! Helaas. Zijn tegenstander bleek de rest van de partij echter zo treurig aan te pakken dat Robert na de tijdnoodcontrole nog een goede kans op winst miste. Een subtiele pointe zag hij echter over het hoofd en een nederlaag was alsnog het resultaat. Inmiddels had ook Leon Konings in het stof gebeten. In de openingsfase zag het er nog vrij OK uit, maar een lange rochade in combinatie met het ruilen van alle damevleugelpionnen bleek toch onorthodox slecht te zijn.
Zelf speelde ik remise, na met de zwarten in een omgekeerde Stonewall terecht te zijn gekomen, met de loper buiten de keten. Mijn tegenstander miste een paar kansen op voordeel en pakte het eindspel niet geheel nauwkeurig aan maar in groot gevaar is hij nooit gekomen. Ook Henk van Putten had toen al lang en breed het punt gedeeld, waar doorvechten (Straver had immers kunnen winnen) beter was geweest. Igor Coene verloor wat jammerlijk. Een soort van quasi pionoffer gaf hem een sterk loperpaar en spel op de koningsvleugel, maar uiteindelijk bleek die pion extra daar toch de doorslag de andere kant op te geven.
Zij die wel goed speelden waren Stefan van Blitterswijk, Wim Heemskerk en Michiel van Wissen. Wim speelde wel weer een buitengewoon saaie Engelse Maroczy afruilpoppenkast (en maar zeuren over mijn liefde voor de Caro Kann) die helaas in remise verzandde. Stefan won soeverein in een soort Ben-Oni zonder g6, terwijl SOS partij van de maand winnaar Van Wissen er met de witten weer hard doorheen ging. Erg fraai was het ook niet, wat zijn tegenstander op het bord bracht.
Net als vorig jaar doemt het degradatiespook weer op. Caïssa 2 en Ivoren Toren lijken evenwel toch te pakken. Wat meer alertheid is dan op zijn minst gevraagd.
Na 4 teleurstellende uitslagen op rij laat het tweede eindelijk zien waar het toe in staat is, namelijk winnen. De Pion werd met 8-2 verslagen. Het was voor de Roosendalers de derde keer dit seizoen dat ze met deze uitslag klop kregen.
De inhaalwedstrijd begon met 2 vooruitgespeelde remises van Sven en Robert, die momenteel de nog resterende eer van het vaderland hoog proberen te houden in een nog veel kouder land.
De wedstrijd in Leiden begon al vroeg met nog een remise toen Henk vergat om in een Gesloten Siciliaan d4 te spelen en hierdoor de stelling liet vervlakken. Met het oog op de andere stellingen, met name die van Arthur, hield de teamcaptain het voor gezien.
De eerste beslissing viel kort daarna op bord 1 toen Arthurs tegenstander Stefan Docx, die een pion had geofferd en een gevaarlijke aanval op de zwarte koningsstelling was begonnen, een luchtspiegeling zag en een volle toren weggaf. Zie diagram rechts. Goed voor LSG, maar jammer van de partij die op het punt stond te ontvlammen. Tijdens de heftige analyse in de bar werd geen directe winst gevonden voor wit, maar 17. Txe6! blijkt volgens Rybka een echte killer te zijn. Arthur dus op 4 uit 4 in het tweede plus een winnende invalbeurt in het eerste. Chapeau!
Igor kreeg met zwart de tweede Gesloten Siciliaan van de dag voorgeschoteld. Tegenstander Penson richtte al zijn aandacht op het voor wit sterke veld d5, maar vergat hierbij zijn damevleugel te ontwikkelen. Igor maakte hier gebruik van door een pion te offeren en daarmee de stelling open te breken. Het einde kwam al voordat zijn tegenstander zijn tweede biertje kon bestellen. Penson toonde zich een sportieve verliezer, zie diagram links.
Toen de oer-pessimist Raoul vlak voor bovenstaande beslissing ons team kwam aanmoedigen, was zijn voorspelling 7½-2½ winst voor LSG II. Dan weet je dus zeker dat het goed zit!
Jeroen kwam vanuit de derde Gesloten Siciliaan van de dag sterk uit de opening door de zwakke pion die op d6 ontstond. Hij maakte echter een foutje waardoor zijn tegenstander weer genoeg tegenspel kreeg. Maar hij koos gelukkig voor Jeroen voor het verkeerde plan om de koningsvleugel open te breken, waardoor niet de witte maar de zwarte koningsstelling dodelijk werd verzwakt. Tussenstand 4½-1½.
De resterende vier borden beloofden een overwinning voor LSG, maar dat was ondanks de treurige stelling waar Leon tegenaan moest kijken, 'brandhout' volgens hemzelf. Uiteraard won hij toch nog soepeltjes, door een blunder van zijn betoverde tegenstander. Wedstrijd beslist. Wat ik van de post-mortem gezien heb was een hoofdschuddende Baert en de ene na de andere winstvariant voor hem.
Michiel bepaalde zelf wel wat er op zijn bord gebeurde en won moeiteloos. Toen ik later met hem een loempiaatje ging scoren, kreeg hij bij de bestelling het advies(?!) 'nu opeten!' mee, waarop hij a-tempo antwoordde 'dat bepaal ik zelf wel'! Scherpe jongen die Michiel, die verdient een hoger bord zou ik zeggen.
Invaller Mark kwam op bord 2 beter uit een niet alledaagse opening en ging voor gunstige complicaties in plaats van van een stabiel voordeel. Dit kostte hem wel teveel tijd en het voordeel werd, als ik het goed gezien heb, in zijn tijdnood omgezet in een nadeel, maar de partij werd uiteindelijk remise. Goeie invalbeurt. Opvallend was dat zijn tegenstander in Marks tijdnood zijn zetten uitvoerde, voordat hij die van Mark noteerde en dit pas netjes deed toen de scheids in de buurt was.
Als laatste dan Wim. Hij deed 1 pion minder in de aanbieding dan zijn tegenstander en wist dit in het verre eindspel te verzilveren. Well done partner!
Dus: 8-2 de einduitslag en terug in het linkerrijtje!
Tenslotte kan ik vermelden, dat het altijd leerzaam en onderhoudend is om met onze held Arthur in de auto te zitten. Ik wist bijvoorbeeld nog niet dat Vishy Anand eigenlijk helemaal niet zo'n heel goede speler is. In zijn match tegen Kramnik bijvoorbeeld, had hij gewoon geluk gehad!
Twee korte partijen om na te spelen.
1. Arthur Pijpers - Stefan Docx 1 2. Mark Irwin - Stefan Colijn ½ 3. Igor Coene - Thierry Penson 1 4. Jeroen Blokhuis - Pim Eerens 1 5. Leon Konings - Andy Baert 1 6. Robert Straver - Ludo Tolhuizen ½ 7. Sven Bakker - Charles Kuijpers ½ 8. Michiel van Wissen- Rogier van Loon 1 9. Wim Heemskerk - Jan Schuurmans 1 10. Henk van Putten - Eric van Loon ½
Voorafgaand aan de wedstrijd leek alles volgens plan te verlopen. Geen invallers, ziektes of weeralarmen die roet in het eten zouden kunnen gooien. Maar op de vrijdag voor de wedstrijd kregen we de afzegging van Arthur Pijpers, onze topscorer. Wybe Evenhuis werd bereid gevonden in te vallen op bord 10 en teamleider Henk nam zelf plaats op bord 3.
Op de zaterdag zelf verliep de reis voorspoedig. Sven en Robert hadden de avond ervoor al vooruit gespeeld tegen De Pion in Roosendaal en hadden 2 remises gespeeld. Met een hotelovernachting in Tilburg verschenen zij uitgerust aan de start. Dan de wedstrijd.
Na een paar uur spelen leek er weinig aan de hand. Robert had weliswaar de opening (of eindspel, als er na 4 zetten al de dames geruild worden..) niet goed behandeld en stond zonder compensatie een pion achter. Maar daar tegenover stonden prima stellingen van Michiel, Henk en Sven. Op de rest van de borden was het m.i. onduidelijk wie er beter stond. Ik vreesde wel voor Leons leven, nadat hij een truuk had toegelaten die op slag leek te winnen. Wonder boven wonder bleek bleef hij op de been en kwam zelfs beter te staan.
Ik speelde tegen Mark Haast, die het wat dubieuze 1.e4 g6 2.d4 Lg7 3.Pc3 d5 gespeeld had. Ik stond dus een pion voor, en gaf op het juiste moment deze weer terug voor een sterk initiatief. Nadat hij een paar keer een betere zet had gemist, won ik in de aanval en stonden we met 1-0 voor.
Toen de tijdnoodfase was aangebroken, ging het een en ander mis...
Stefan speelde met zwart tegen GM Sprengers en er leek weinig aan de hand. Toen er echter een zeer vervelende pion op c6 verscheen was het snel gedaan met Stefan. Invaller Wybe had een rustige stelling met zwart, maar ging in tijdnood eveneens ten onder. Robert wist het eindspel tegen topscorer Bram van de Berg (nu 5 uit 5!) met een pion minder ook niet te houden.
Igor speelde tegen Cor van Dongen een wilde partij, waarin hij bijna de hele partij een klein nadeel leek te hebben. Toen Cor pardoes in 1 zet een stuk weggaf, stond Igor gewonnen. Echter, in tijdnood overzag een Igor een verraderlijk schaakje, dat mat of dameverlies opleverde. 4-1 achter dus.
Henk speelde tegen de sterke Maurice Peek en had ergens een pion mee moeten nemen, maar durfde dat aan vanwege sterk zwart initiatief. Zoals het ging, verloor Henk de ene na de andere pion in wederzijdse tijdnood en gaf in een stelling met 3 pionnen achter op. Na de tijdnoodfase was de achterstand dus in rap tempo opgelopen tot 5-1 en de resterende 4 borden gaven ook geen zicht meer op een gelijkspel.
Wim speelde met zwart tegen de zus van Mark: Anne. Na de hele partij wat gedrukt te hebben gestaan dacht Wim een sterke aanval te kunnen ondernemen op de h-lijn. Dat bleek helaas een misrekening en Wim bleef zitten met een verloren eindspel, dat vakkundig door Anne in een punt werd omgezet. Leon had een kwaliteit gewonnen, nadat tegenstander Bianca Muhren haar aanval niet goed had doorgezet. Hij maakte het voor zichzelf (en teamleider Henk!) nog enigszins spannend door niet direct de dames te ruilen, maar op aanval te spelen. Dat bleek ook te winnen en de stand werd daarmee 6-2.
Sven had met wit het eindspel 2 lopers tegen paard en loper, maar kon geen potten breken en speelde zodoende remise. Jeroen speelde op bord 1 met wit tegen Herman Grooten en stond na de opening iets beter. Er kwam een toren+loper tegen toren+paard eindspel op het bord, waarin Jeroen het niet zo handig speelde en Herman wat beter kwam te staan. Door op het juiste moment tegenspel te creëren, werd het tenslotte toch remise.
Na 5 wedstrijden hebben we een schamele 3 matchpunten en zal er tegen De Pion op 20 februari gewonnen moeten worden om niet te degraderen.
Stukkenjagers - LSG 2 7-3 1. Herman Grooten - Jeroen Blokhuis ½-½ 2. Bianca Muhren - Leon Konings 0-1 3. Maurice Peek - Henk van Putten 1-0 4. Jan Sprenger - Stefan van Blitterswijk 1-0 5. Cor van Dongen - Igor Coene 1-0 6. Anne Haast - Wim Heemskerk 1-0 7. Mark Haast - Michiel van Wissen 0-1 8. Bram van den Berg - Robert Straver 1-0 9. Mart Nabuurs - Sven Bakker ½-½ 10. Mark Clijsen - Wybe Evenhuis 1-0
De aanloop naar de wedstrijd was op z'n zachts gezegd onrustig. Het eerste had twee invallers nodig en Leon Konings was verhinderd. Met veel moeite werden er drie invallers gevonden. Twee dagen voor de wedstrijd werd Igor echter ziek en kon niet spelen. Toen ook Sven zich ziek meldde, bleken we in totaal 5(!) invallers nodig te hebben. Even leek het erop dat we met 9 man zouden aantreden, maar gelukkig wist Albert van Os een tiende man te vinden.
Na een uurtje spelen was er weinig aan de hand. Veel rustige stellingen en eigenlijk stond alleen Bart al snel slechter. Hier stonden meerdere prettige stellingen van Stefan, Wim en Chris tegenover. Michiel was als eerste klaar met een correcte doch saaie remise in 16 zetten. Zowel Wim als ik kregen een opening op het bord die we goed kenden. In beide gevallen is het niet veel bijzonders, maar we wisten wat we aan het doen waren en het leverde twee regelmatige overwinningen op.
Jaap had tegen Erika Sziva een lastige Koningsindiër. Erika speelde het middenspel handiger en pakte het punt. De tegenstander van Chris was het spoor vrij vroeg bijster geraakt. Eerst speelde hij in de opening veel paardzetten om een pion te dekken, maar die raakte hij vervolgens toch kwijt. Dat kwam niet meer goed. -> 3½-1½
Albert Lauer was bezig met een uitstekende invalbeurt. Goed gespeelde opening en middenspel. In het gelijke lopereindspel dat ontstond, zette Albert alleen wat teveel pionnen op dezelfde kleur als zijn loper... Albert van Os hield zijn dubbelloper eindspel keurig remise, ondanks het verschil van ruim 300 elopunten.
Een klein drama speelde zich op het bord van Robert af. Net toen iedereen dacht dat het punt binnen was, werd hij door een trucje een stuk afhandig gemaakt. Op de verhalen van zijn tegenstander dat dit zijn eerste partij in 14 jaar was, zat toen niemand meer op te wachten. De stelling van Bart was niet meer te redden en hij gaf op na echt alles geprobeerd te hebben. Aan de vechtlust van het team heeft het in ieder geval niet gelegen.
4-5 Achter en bij Henk stond er een totaal remise toreneindspel op het bord. Vermoeidheid begon parten te spelen en ook dat halfje ging overboord. 5-5 was een logischer uitslag geweest dan 4-6, maar ja, schaken is geen jury sport. Volgende ronde tegen De Pion uit Roosendaal gaan we laten zien dat we het wel kunnen.
1) Henk van Putten 0 2) Bart Groeneweg 0 3) Stefan van Blitterswijk 1 4) Albert van Os ½ 5) Wim Heemskerk 1 6) Michiel van Wissen ½ 7) Jaap van der Heijden 0 8) Albert Lauer 0 9) Robert Straver 0 10) Chris Roosendaal 1
Op rating leek het dat beide teams aan elkaar gewaagd zouden zijn, zeker omdat ons team Michiel en Stefan miste. Gelukking waren Vincent en Chris bereid om in te vallen. Die laatste kon zich meteen gaan voorbereiden, want kreeg te horen hij aan bord 1 niemand minder dan Jan Timman zou treffen.
Leon opende de score met zwart op bord 5. Zoals gebruikelijk werd de opening op geheel eigen wijze opgezet, en nadat de tegenstander krachtzetten als Kf8, h5 en Th6 om de oren kreeg, was het niet zo vreemd dat deze met zweet op het voorhoofd het zeer goed geplaatste remise-aanbod van Leon snel accepteerde. Henk, door de teamcaptain aan 10 geplaatst om een puntje te scoren, probeerde dat met de als zeer scherp bekend staande Giuoco Piano opening. Helaas maakte zijn tegenstander geen fouten, en werd na 29 zetten tot remise besloten. Wim aan bord 6 speelde een voorbeeldige partij tegen het Hollands: rustig op de damevleugel spelen, tot je tegenstander te voorbarig een pion offert op de koningsvleugel. Goed verdedigen, en wachten op een beslissende fout die al snel kwam, 2 - 1 LSG op voorsprong.
Helaas van korte duur omdat Jeroen, aan bord 4, inmiddels in tijdnood tegen Afek verloren stond. Lang leek het een modelpartij te worden, maar door gebrek aan schaakroutine werd een winnend stukoffer niet nauwkeurig voortgezet, en kwam Afek gewonnen te staan. Deze blunderde vervolgens in Jeroen's tijdnood, die hierop besloot in plaats van het winnende Te7, het verliezende Te8 te spelen en vervolgens door zijn vlag te gaan.
Chris mocht dus op bord 1 tegen Jan Timman aantreden. Het probleem met spelen tegen zo'n sterke grootmeester is dat terwijl je normale ontwikkelingszetten doet, je er opeens achterkomt dat je minder staat, en al een kwaliteit moet geven om erger te voorkomen. Waar Chris tegen veel andere spelers nog redelijke compensatie zou hebben met een sterk loperpaar, pareert Timman alle dreigingen en rond het karwei koelbloedig af, 2 - 3 LSG op achterstand.
Niet voor lang, aangezien Robert wint op bord 8. Net als in de vorige ronde een goed opgezette partij, waarin Robert met wit rustig zijn stukken richting vijandige koningsvleugel brengt. Zijn tegenstander reageert verkeert door zijn stelling met g5 nog meer te verzwakken, en de partij wordt goed uitgetikt. Tussenstand 3 - 3. Vincent staat ondertussen minder, terwijl Sven een stuk voorstaat, maar in tijdnood is. Arthur heeft in een toren en loper tegen dame eindspel de koningsvleugel van zijn tegenstander opgepeuzeld, en Igor zal waarschijnlijk remise spelen.
Vincent verliest op bord 2 tegen de sterke Sander van Eijk. Een creatieve opening van zwart, lijkt gunstig voor Vincent uit te pakken, maar er zijn geen concrete aanknopingpunten. Als de zwarte centrumpion gaat lopen is het helaas snel voorbij. Sven heeft in zijn tijdnood weliswaar een stuk meer, maar had voor het praktische Tc8 moeten kiezen om daarna torenruil af te dwingen. In plaats hiervan weet hij de 40ste zet wel te halen, maar in een stelling waar elke computer onmiddelijk remise geeft om erger te voorkomen, een geval van jammer.
LSG staat nu met 3½ - 4½ achter maar gelukkig is daar Arthur. Die kwam uit een Draak met zwart in een bekende variant terecht, en had binnen no time een iets beter eindspel met ongelijke materiaalverhoudingen. Zijn tegenstander had niet helemaal door dat hij degene was die op moest passen, en gaf iets te ambitieus zijn koningspionnen weg voor een vrijpion. Nadat Arthur deze vrij makkelijk had geneutraliseerd, werd de stelling heel solide tot winst gevoerd.
Nu hing het af van Igor, die lange tijd uit een Grünfeld, een gelijke stelling op het bord had. Nadat er ongelijke lopers op het bord verschenen leek de remise niet te voorkomen, maar door binnen te dringen met zijn koning wist Igor het zijn tegenstander heel lastig te maken. Deze speelde uiteindelijk het verliezende e5 waarna Igor de winst naar zich toe kon trekken met fxe5. Spoken zorgen er echter voor dat hij eerst de tussenzet b3 speelde. En na gedwongen afwikkelingen blijkt zijn tegenstander altijd een vesting te hebben op de damevleugel. Remise dus, en 5 - 5 als eindresultaat, waar gezien het wedstrijdverloop een kleine overwinning terecht zou zijn geweest.
Als een aantal spelers in de volgende wedstrijden nog net iets alerter reageren, zal LSG2 dit seizoen zeker meespelen in het linker rijtje.
Klimmen. Het gehucht ligt naast het dorp Voerendaal. Op ongeveer de enige plek in Nederland waar een mens enkele serieuze heuvels treft, hebben de Limburgers hun gehucht Klimmen gedoopt. Hoe toepasselijk. Ruim een half uur te vroeg stond het 2de tiental van LSG klaar voor Limburgs Mooiste. In de zomer een fietstocht, nu een schaakstrijd. Van teamcaptain Henk hoorde ik dat het eerste vorig jaar nog klop had gehad van dit team en het jaar daarvoor was door het Tweede een 5½-4½ nederlaag geleden. Dat werd het dit keer weer. Het was niet onterecht, al was het tot de laatste minuut spannend.
Na nog geen 3 uur spelen stond het 1-1. Stefan kreeg aan 5 tegen Hausrath de Philidor-verdediging voorgeschoteld. Na 14 zetjes bood Stefan remise aan en na een blik bij de andere borden door Hausrath en een blik op mijn blik thuis begrijp ik waarom hij het aannam. Stefan stond stiekem best prettig met wit. Dat gold ook voor Leon na 20 keurige zetten op het eerste bord. Schebler was degene die remise aan bood en na de analyse constateerde Leon dat hij eigenlijk nog wel wat zetten had kunnen doen. Sowieso was deze uitspraak technisch juist, immers, de spelers hadden geen pat bereikt. Maar ook mijn stalen ros geeft Leon gelijk. Desalniettemin hielden 5 en 1 het GM/IM geweld in toom.
Helaas ging het daarna minder goed aan de topborden. Henk verbruikte aan bord 2 veel tijd. In een hutsekluts opening (beide spelers hadden een geheime opdracht: zet zo vaak mogelijk met een pion in de eerste 10 zetten, het werd uiteindelijk 7-7) had Henk evenveel ruimte achter zijn pionnen als het hele team zou hebben als men de rit in 2 Smart-auto's zou hebben gemaakt met in elk 5 man. Toch kreeg Henk plotseling rond zet 17-20 de kans terug te vechten. Met 19... a5! (of 20... a5!) had hij mogelijk zelfs een redelijk gelijke stand kunnen bereiken. Ook daarna waren er zeker kansen, maar hij liet de BMW-7 serie voorbij rijden en met enkele krachtzetten van wit ging de zwarte stelling open. Omdat de laatste 10-15 zetten van Henk in snelschaaktempo moesten, was het aan Braun wel besteed om de oogst binnen te halen.
Igor speelde aan 3 een lastige partij. Tegenstander Driessens had een pionnetje op c4 genomen in een damegebied, Igor had het centrum ingenomen. Op enig moment in de partij stond de zwarte dame op e2 en in de analyse werd driftig gezocht naar insluitingspatronen. Bij het innemen van de notatieformulieren mompelde Igor dat de dame ingesloten had kunnen worden. Mijn mean machine heeft het niet kunnen vinden, maar mogelijk heb ik een zetje gemist bij het invoeren van de partij. Maar goed, uiteindelijk kwam naast de dame ook een paard op bezoek in de stelling en het was 3-1.
De gong voor matchpoint 1 klonk toen ook Jeroen en Michiel kort na elkaar de vlag moesten strijken. Jeroen hoopte op bord 4 de GM-storm te ontlopen maar liep met parasol uitgeklapt tegen Orkaan Orlov op. Tussen zet 17 en 21 speelde Jeroen suboptimaal en Orlov idem dito minus sub. Gevolg was eerst 1 pion minder, daarna nog een, daarna nog een, daarna nog een. Sommige stormen gaan niet liggen. Van de partij van Michiel begreep ik na invoer eigenlijk alleen de uitslag. Mensen die met zwart binnen enkele zetten een pion op b5 offeren, daar moet je bij mij niet mee aankomen, ook al is het theorie en vind je ELO 2500+ spelers die het hem nadoen. Ze hebben zelfs een mens naar die opening genoemd. Het pionnetje kwam overigens niet meer terug, op een handig moment offerde Caessens een kwal en met twee vrijpionnen op b5 en c6 bracht hij de stand op 5-1.
En toen werd het spannend. Ik speelde zelf best aardig tegen Peerlings op bord 9. Die vond het nodig om op de snelst denkbare wijze van zijn loperpaar verlost te worden en miste in wat mindere stand een taaiere verdediging. Het werd prijsschieten voor mij op een open g-lijn terwijl mijn koning warm in een ander hoekje stond. In plaats van hard mat verloor hij een stuk, ook genoeg voor 1 punt terug. Wim heeft weliswaar genoteerd, het formulier ligt hier echt naast mij, maar diverse pogingen tot ontcijfering zijn mislukt. Dus dan maar zijn commentaar bij het overhandigen. "Hmmm, mompel, mompel, brom, brom, hettisnieveel, 'twasnietzobest." Edoch, er staat een ferme 0-1 op het blaadje, dus er is ergens toch iets goed gegaan. Van een Voerendaler (-klimmer?) begreep ik dat er een beetje geblunderd was, maar zonder af en toe een klein portie geluk, wint er nooit iemand de Lotto: 5-3. Omdat ook Arthur al behoorlijke tijd straalgewonnen stond en Sven aan bord 7 het enorme aantal van 1 pion voor stond, was er zeker hoop aan LSG-zijde dat we toch met een matchpunt huiswaarts zouden keren. Daarmee natuurlijk direct aantonend dat het 2de sterker is dan het 1ste :).
Arthur had op bord 10 in de opening met een eenvoudige dubbelaanval wit direct tot full retreat gedwongen. Ik moet bekennen dat ik aanvankelijk niet heel erg gecharmeerd was dat Arthur koos voor het vernietigen van de (pionnen)structuur van wit ten koste van zijn loperpaar, maar alle lof voor hem. Langzaam bleek dat hij gelijk had en tegenstander Temmink had best iets eerder mogen opgeven, toen hij een kwaliteit én 2 pionnen achter stond. Het werd dus 5-4 en alle ogen waren op Sven gericht. Zou het hem lukken om het eindspel van toren + 4 pionnen tegen toren + 3 pionnen te winnen? Daarbij moet opgemerkt worden dat ze ongeveer van h2 t/m e2 stonden en van zwart er recht tegenover op de 7de rij, met koningen erachter en torens op de a en b-lijnen voor steun en aanval vanuit de flanken. De een dacht dat het mogelijk technisch gewonnen was, de ander dacht eerder dat het technisch remise zou zijn. Sven heeft ongeveer alle velden met zijn toren aangedaan, wachtzetten gespeeld, elk tactisch geintje verkent, maar nee, meer dan remise zat er echt niet in.
Zo was opnieuw Voerendaal een tikkeltje te sterk voor LSG 2 deze keer. Balend en dalend verlieten we Klimmen.
| Voerendaal | LSG 2 | 5½ - 4½ |
|---|---|---|
| Gerhard Schebler | Leon Konings | ½ - ½ |
| Christian Braun | Henk van Putten | 1 - 0 |
| Patrick Driessens | Igor Coene | 1 - 0 |
| Andrey Orlov | Jeroen Blokhuis | 1 - 0 |
| Daniel Hausrath | Stefan van Blitterswijk | ½ - ½ |
| Rob Caessens | Michiel van Wissen | 1 - 0 |
| Tom Bus | Sven Bakker | ½ - ½ |
| Arno Henzen | Wim Heemskerk | 0 - 1 |
| Camiel Peerlings | Robert Straver | 0 - 1 |
| Henk Temmink | Arthur Pijpers | 0 - 1 |
Overspelige schakers herkennen dit compliment ongetwijfeld van de bridgetafel. Het argument om de zestien witte en zwarte stukken te verwisselen voor 52 kaarten is steevast dat bridgen veel socialer zou zijn. Wat hierbij overzien wordt, is dat je bij bridge slechts één partner hebt en bij een KNSB-wedstrijd liefst negen! Het wordt dus tijd dat Stefan zijn dwaling inziet en de volgende wedstrijden gewoon weer achter een bord van LSG 2 plaats neemt. Hiermee wil ik overigens niet ten nadele zeggen van onze invallers Mark Irwin en Vincent Fructuoso. Als we vervangers nodig hebben, stel ik voor dat we deze twee boven aan onze partnerlijst zetten.
De eerste wedstrijd van het seizoen begon wat onwennig in een half leeg Denksportcentrum. Met de degradatie van LSG4 en LSG5 zijn er ineens veel minder mensen in de zaal en dat was duidelijk merkbaar. Gelukkig, of eigenlijk moet ik 'helaas' zeggen, zorgde Leon Konings ervoor dat de stemming weer snel een bekende vorm aannam. Tegen Xander Wemmers speelde hij a tempo een Caro Kann variant. Ieder normaal mens gebruikt deze opening om met zwart een solide stelling op het bord te krijgen, maar Leon presteert het keer op keer om binnen tien zetten een heksenketel te fabriceren, waar menig verslaafde van het Siciliaans en Konings-Indisch een puntje aan kan zuigen. Zo ook deze keer en terwijl ik me afvroeg wat Leon van plan was te gaan doen op het bekende Dc8+, schudde hij onverstoorbaar de zetten uit z'n mouw. Toen Xander even later inderdaad Dc8+ uitvoerde, volgde de apotheose. Leon keek verwilderd om zich heen, schudde zijn hoofd, stond op, en mompelde duidelijk hoorbaar voor vriend en vijand: "Shit, die heb ik niet gezien". Tja, geen pokerface en, wat nog veel erger was, geen verbetering op een door Kasparov aangegeven variant, maar gewoon na tien zetten een verloren stelling! Leon rechtte echter zijn rug en begon zich als een leeuw te verdedigen. Met enige hulp lukte het hem inderdaad de stelling binnen de remisemarge terug te brengen, maar die krachtsinspanning had hem duidelijke teveel energie gekost, want uiteindelijk trapte hij toch nog in een truc en bleef met een nul achter. Well tried, partner!
Ondertussen hadden meer betrouwbare partners voor een ruime voorsprong gezorgd. De aanwinsten Igor Coene en Arthur Pijpers hadden in respectievelijk een Siciliaanse Taimanov en Draak in vlotte stijl het volle pond gescoord. Igor leek geen enkele moeite te hebben met de gevaarlijke Mark Smits en Arthur won zoals je van een talentvolle jeugdspeler mag verwachten: betere theoretische kennis en nauwkeuriger analytisch rekenwerk. Ik voorspel dat een van beide, of misschien wel allebei, dit seizoen topscorer wordt!
Ook captain en terug van weggeweest, Henk van Putten won soepel. Zijn tegenstander verspilde nogal wat tijd in de opening en Henk toonde dat met eenvoudige en sterke positionele middelen aan. Een petite combinaison zorgde voor materieel gewin en even later mocht onze partner zelfs met g2-g4 het mat uitvoeren. Well played! Het vierde volle punt kwam van Michiel van Wissen. Ook hij kwam duidelijk beter uit de opening en vergrootte zijn voordeel gestaag. Stijgetrouw gebruikte Michiel echter veel tijd en toen hij nog tien zetten in drie minuten moest doen, begon ik me behoorlijk zorgen te maken. Na afloop veegde hij die bezorgdheid schamper weg. "Ach joh, tien zetten in drie minuten, dat is toch helemaal geen tijdnood!" De praktijk toonde zijn gelijk aan, want het was Dirk de Beer die met veel meer tijd op de klok in de tactische schermutselingen volledig misgreep. Cool play, partner!
Met de nul van Leon meegeteld, stonden we nu 4½ - ½ voor en winst leek zo goed als zeker. Sven Bakker had in een Nimzo-Indiër een pion op c3 opgehaald, maar wit had ruime compensatie. De structuur ging over in een BenOni en bij de chinees kwam het vreemd ogende Ld7 ter sprake. Hierna leek wit toch echt het betere spel te krijgen. "Waarom niet normaal Pbd7?" Sven was het hier niet mee eens en verdedigde zich met "Ik zie niet wat er is mis met mijn opzet". Die voorzet liet Ivo Wantola zich niet ontlopen en met een "Dat is nou precies jouw probleem!" kopte hij genadeloos. Even zat onze welbespraakte penningmeester met een mond vol tanden, maar na het wegslikken van wat rijst verschoof hij het onderwerp snel naar het voor hem gunstig staande eindspel. Dat leek net niet te winnen, maar de drempel van het eerste matchpunt was in ieder geval gepasseerd. Well done, partner!
De eer om het tweede matchpunt binnen te halen viel mij te beurt. Helemaal tevreden ben ik echter niet. De hele middag had ik een prettig voordeel, maar in tijdnood (drie zetten in tien minuten; ja, ik heb andere maatstaven dan Michiel!) gooide ik alles weg. In plaats van een stuk te winnen, bereikte ik alleen dat de kromme zwarte paarden ineens naar goede velden konden vluchten. Remise was hierna onvermijdelijk. Zoals een captain geacht wordt te doen, sprak Henk me troostend toe dat we met dit halfje nu in ieder geval 5½ bordpunten en dus twee matchpunten hadden veilig gesteld. Alsof 6 bordpunten geen twee matchpunten waard zijn!?
De laatste drie partijen speelden zich toevallig allemaal aan de staart af. Vincent Fructuoso verspeelde met wit een tempo in een aangenomen Damegambiet en had nooit echt voordeel. Er was echter ook geen sprake van nadeel en langzaam kabbelde de partij naar een eindspel met ieder een toren en lopers van ongelijke kleur. Initiatief kan hierbij vaak een belangrijk rol spelen, maar in dit geval was er weinig aan de hand en geen van beide kon op zinnige manier op winst spelen. De remise van Mark Irwin kwam op een heel andere manier tot stand. Gedurende een groot deel van de middag dacht ik dat Mark de beste papieren had, maar na het winnen van een kwaliteit was het juist zwart die met enkele vrijpionnen aan het langste eind leek te gaan trekken.
Waarschijnlijk heeft Mark in deze fase ergens verloren gestaan, maar zeker weten doe ik dat niet (notatie inleveren bij de dienstdoende verslaggever is hoofdregel in LSG 2; dat weet Mark toch wel!?). Aalglad wist hij zelf ook promotie te bewerkstelligen en uiteindelijk moest Hugo ten Hertog genoegen nemen met eeuwig schaak. Het eerste optreden van Robert Straver in LSG 2 verliep wat stroef. Met zwart stond hij steeds wat minder en moest uiteindelijk materiaal inleveren. Dat resulteerde in het bekende toren plus f- en h-pion tegen toren. In theorie remise, maar in de praktijk bijna niet te verdedigen. Paul Hommerson deed het nauwkeurig en ergens is Robert van het goede pad geraakt. In ieder geval goed geprobeerd en volgende keer meer succes voor deze nieuwe partner in ons team.
Net als vorig jaar zijn we begonnen met een verdiende overwinning. Zonder onze kanonnen Stefan van Blitterswijk en Jeroen Blokhuis lijkt dat een prima start. Hopelijk eindigt hiermee direct de vergelijking met vorig seizoen en gaan we deze keer wel wat matchpunten in de volgende vier wedstrijden scoren.
Thank you all, partners!
| LSG 2 | Paul Keres 1 | 6 - 4 |
|---|---|---|
| Leon Konings | Xander Wemmers | 0 -1 |
| Wim Heemskerk | Willem van der Fliert | ½ - ½ |
| Igor Coene | Mark Smits | 1 - 0 |
| Michiel van Wissen | Dirk de Beer | 1 - 0 |
| Sven Bakker | Jan Breukelman | ½ - ½ |
| Henk van Putten | Gerben Veltkamp | 1 - 0 |
| Arthur Pijpers | Andries Mellema | 1 - 0 |
| Mark Irwin | Hugo ten Hertog | ½ - ½ |
| Robert Straver | Paul Hommerson | 0 - 1 |
| Vincent Fructuoso | Maartje de Jonge | ½ - ½ |