Ronde 7: Iretza Gros

Door een (niet geheel onverwachte) nederlaag in de slotronde is LSG uiteindelijk op de 44e plaats geeindigd, net iets onder de startranking (39). Als je het zo bekijkt geen reden tot grote tevredenheid. Als je echter beter kijkt en bijvoorbeeld de TPR's in de evaluatie meeneemt dan krijg je een ander beeld, simpelweg het gevolg van het zware programma dat LSG voorgeschoteld kreeg. Vijf van de zeven spelers behaalden een TPR hoger dan de eigen rating. LSG heeft dan ook ratingpunten aan het toernooi overgehouden. En de winst had nog veel groter kunnen zijn als de verkregen kansen beter benut waren. Dat benutten van kansen moet nu maar gebeuren in de KNSB-competitie, want diverse spelers hebben al aangegeven dat zij ook volgens jaar graag weer aan dit unieke evenement deel zouden willen nemen. Zie teamfoto hieronder en een grotere versie.

Tegen Iretza Gros werd dus eeen verwachte nederlaag geleden, maar de manier waarop was toch wel bizar. Eelke was als eerste klaar. Tegen Loek van Wely overzag hij een gevaarlijke paardzet (Pe3) maar de schade viel glukkig mee. In een nog altijd goede stelling wilde Eelke geen verdere risico's nemen en bood remise aan. Het vredesvoorstel werd aanvaard.

Christov speelde snel, maar niet bijster sterk. Vanuit de opening leek hij volledig weggespeeld te worden. In een op het oog onhoudbare stelling met pion minder koos hij voor de alles-of-niets-strategie in de tijdnood van de tegenstander. De strategie werkte. Een mat in twee werd niet benut, waarna Christov het volle punt pakte!

Deze onverwachte opsteker had eigenlijk tot een onverwacht wedstrijdresultaat moeten leiden, maar dat pakte anders uit. Mark had tegen Pengxiang Zhang (2636) een solide stelling opgebouwd en had remise voor het grijpen toen hij een voor hem ongebruikelijke blunder maakte. De Chinees profiteerde dankbaar en mocht vervolgens bij de sluitingsceremonie een van de topscorer-prijzen op bord 2 ophalen!

Raoul had ondertussen tegen Argandano (2385) een stuk voorsprong (ten koste van twee pionnen) maar verkeerde in niet geheel ongevaarlijke stelling wel in tijdnood. Hoewel er bij elke zet weer dertig seconden bedenktijd werden bijgeteld kwam Raoul toch tijd te kort om keer op keer de juiste verdediging te vinden.

Rudy leek tegen Gonzalez de la Torre (2382) op een eenvoudige puntendeling af te stevenen. Dat viel nog enigzins tegen, maar na een correct dame-offer om een gevaarlijk ogende vrijpion te elimineren was het Rudy die als enige op winst kon spelen. Daartoe moest de tegenstander nog wel actief blijven spelen en dat weigerde deze zodat remise onvermijdelijk was.

Dus 2-3 en opnieuw Tom als enige nog achter het bord. Over de opening waren de meningen verdeeld. Ik zelf dacht dat Tom minder stond, maar er waren ook andere geluiden. De anderen leken in de loop van het middenspel gelijk te gaan krijgen. De koningsveste van Bauer (2592) werd door twee torens en een oprukkende f-pion zwaar onder vuur genomen. Wellicht is er ergens iets gemist, in de partij zag Bauer in elk geval kans te ontsnappen en toen Tom vervolgens in een toch al verdacht eindspel zijn paard weggaf was de strijd beslist.

En verder...

Vermeldenswaard is zeker nog de prijsuitreiking die ronduit chaotisch verliep. Slecht te verstane sprekers werden met enige regelmaat overstemd door de voortdurend doorspelende muziek. Of dit de oorzaak was van het regelmatig wegblijven van prijswinnaars op het podium of dat de spelers in kwestie al vertrokken waren weet ik niet. Een hoofdrol was verder weggelegd voor Grischuk, in een ver verleden als klein jongetje al duidelijk als talent aanwezig op clubavonden van LSG. Hij bracht als enige nog wat sfeer in het hele gebeuren.

Andere opvallende dingen? Op de slotavond was nog voor 02:00 uur het bier en de ouzo in de discotheek van het hotel uitverkocht. Waar de drank gebleven was? Iets hiervan werd de komende dag al snel duidelijk in de bus richting vliegveld, nee ik noem geen namen.

Bij een van de lunches schoof Ivantsjoek aan bij Raoul en Rudy. Rudy probeerde nog een gesprek aan te knopen, maar Tsjoeki kwam uitsluitend met antwoorden die niet bij de vragen pasten. De schaakwereld mag verder van geluk spreken dat hij op het schaakbord minder slordig is dan op het etensbord. Dan was er verder nog Baadur Jobava die lange tijd een aanzienlijk deel van de schakers uit de concentratie hield door luidruchtig zijn beklag te doen bij de organisatie en de wedstrijdleiding over het feit dat zijn vriendin de zaal uit was gestuurd. Ook was er het moment dat Krasenkov huilend achter het bord zat na zijn blunder tegen Beliavsky (Rene Olthof zag dit blijkbaar aankomen en heeft dit nog op de foto vastgelegd). Ontroostbaar was ook Peter Svidler nadat hij in de slotronde de winst had gemist, hetgeen voor zijn team Baden-Baden het missen van de titel betekende. Belangrijkste sport voor de schakers naast het schaken? Op basis van wat ik in ons hotel heb gezien zeg ik: pokeren.

Vraag voor het thuisfront. Wie van de LSG'ers kreeg in Kallithea van een van de serveersters de bijnaam "The Ananasman" ?

Bo.		Name	Rtg	FED	1	2	3	4	5	6	7	Pts.	RtgAvg	Rp	w	we	w-we	K	rtg+/-
1	IM	Eelke Wiersma	2414	NED		½	0	½	0	½	½	2,0	2504	2379	2	2,29	-0,29	10	-2,9
2	IM	Mark van der Werf	2414	NED	0	½	½		1	1	0	3,0	2505	2505	3	2,39	0,61	10	6,1
3	IM	Tom Middelburg	2388	NED	0	0		0	1	½	0	1,5	2424	2231	1,5	2,70	-1,20	10	-12,0
4	FM	Michiel Bosman	2346	NED	0	1	0	½	1	½		3,0	2369	2369	3	2,76	0,24	15	3,6
5	FM	Rudy van Wessel	2307	NED	0	1	½	½	½		½	3,0	2366	2366	3	2,47	0,53	15	7,9
6	FM	Raoul van Ketel	2285	NED	0		0	1	1	½	0	2,5	2350	2293	2,5	2,51	-0,01	15	-0,2
7		Christov Kleijn	2283	NED	0	1	½	0		1	1	3,5	2332	2389	3,5	2,64	0,86	15	12,9

Ronde 6: Schakklubben av 1911

Zwart is en blijft de favoriete kleur van de spelers van LSG. Dat bleek vandaag opnieuw. Tegen een redelijke Noorse tegenstander (gem. ELO bijna 2300) waren de drie zwartspelers als eerste klaar. Daarbij waren zij ook nog eens goed voor 2½ bordpunt, de basis voor de uiteindelijk 4-2 zege.

Michiel speelde vandaag zijn laatste partij in het toernooi. Er werd door wit duidelijk een puntendeling gewenst. De door Michiel gekozen variant bood daar helaas ook alle mogelijkheden toe. In no-time konden de stukken weer terug in de beginstelling. Een ongewenste extra vrije dag voor een behoorlijk balende Michiel.

Christov was op zijn rustdag goed hersteld van de "klappen" in zijn laatste twee partijen. Hij had werkelijk geen kind aan de tegenstander van vandaag. De derde zwartspeler, Mark, deed na een goede opening een tweetal mindere zetten. het enige gevolg was dat hij weer geheel scherp was en vervolgens ook snel won. Met een TPR van 2550 doet hij het bijzonder goed.

De drie witspelers wilden blijkbaar langer "genieten" van hun partij. Veel meer dan drie remises heeft er voor Eelke, Raoul en Tom echter nooit ingezeten. Wel bereikte Tom iets anders. Na 129 zetten dwong hij in een dame-eindspel met een pion minder remise af. Hij had daarmee de langste partij van vandaag, was ook het langste bezig en zorgde er voor dat we ruim een uur later dan gebruikelijk richting diner konden. Ik heb hem en de anderen al gewaarschuwd dat ik dit "gedrag" niet kan tolereren bij ons eerstvolgende KNSB-competitiewedstrijd. Dat is een thuiswedstrijd met als gevolg dat LSG (lees ondergetekende) de partijen voor publicatie in moet voeren.

LSG blijft in dit Europees kampioenschap overigens goed overeind. Er zijn nu 6 matchpunten na 6 wedstrijden, goed voor voorlopig de 35e plaats. Utrecht doet het met evenveel matchpunten, maar 4½ bordpunt meer nog beter (27e). HMC is compleet uit vorm en staat nu 58e. In de slotronde wacht Iretza Gros, een team met o.a. Loek van Wely.

Ronde 4 en 5: Mendrisio en Monaco

ECC 2008 kan gerust een uniek toernooi genoemd worden. Ik vermoed dat slechts op de olympiade meer spelers met een rating boven 2700 spelen. Maar uniek is ook de combinatie amateurs-topprofs. Uniek is het aantal telefoonincidenten, meestal op de juiste manier met een nul bestraft. Uniek is de mogelijkheid voor alle spelers tijdens de partij naar een hotelkamer of de lobby vol internet-PC's te lopen om alle mogelijke databases te raadplegen, uiteraard zonder straf. Het simpele gevolg van het spelen in een zaal ver weg van de toiletten en de bar, die overigens naast hoge prijzen een erbarmerlijk trage bediening kent.

Geschaakt wordt hier ook nog altijd, maar lang niet altijd op een even hoog niveau. In de vierde ronde trokken onze "helden" ten strijde tegen de Zwitserse kampioen Mendrisio. Het zag er al snel goed uit voor de onzen, maar het werd uiteindelijk een deceptie. Christov was als eerste klaar, ik liep op hem af op hem te feliciteren, maar merkte onderweg naar hem toe al dat er iets niet helemaal volgens de verwachting was gelopen. In wat hij zijn beste partij tot dan toe noemde had hij een te fraaie combinatie gekozen. Een stuk achterstand in plaats van een eindspel met pluspion was het gevolg.

Raoul trok de stand nog wel recht maar de zaak leek toen al niet meer te redden. Dat was uiteindelijk een iets te negatief beeld. Na remises van Eelke en Michiel en een nederlaag van Tom kreeg Rudy onverwachte mogelijkheden in een dame-eindspel met pluspion. Een foute keuze van Rudy gaf de tegenstander helaas nog een eeuwig schaak. 2½ - 3½ op basis van de ratings de te verwachten uitslag, maar gezien de kansen toch wel teleurstellend.

Gisteravond hebben we dat afgereageerd op de plaatselijke bowlingbaan. Raoul en Christov toonden ondergetekende aan dat een verleden als competitiebowler niet (meer) voldoende is om ze te verslaan. Vandaag werden we geconfronteerd met de eerste op papier zwakkere tegenstander, Monaco. Een team bestaande uit kopman Efimov (GM), nog een redelijke speler met 2200+ en vier < 2000. Het had impact op de voorbereiding: Rudy kwam nog net op tijd tot de ontdekking dat hij zijn mobiel naar de zaal had meegenomen (heb ik er tenminste weer een bij) en Michiel had geconstateerd dat zijn tegenstander altijd Russisch speelt. (volgens mij volgt er dan geen c5 op e4).

Op de verwachte zege had dit geen invloed, maar echt soepel liep het allemaal niet. Pas na bijna 3½ uur spelen kwamen de punten. Mark kreeg remise, maar tegelijkertijd ook twee torens, aangeboden. Hij koos voor het slaan van de twee torens. Tom was wat ongelukkig uit de opening gekomen, maar wist vervolgens wel de dame in te sluiten en vervolgens aan te vallen. Michiel keeg met grote regelmaat pionnen aangeboden en Raoul zag de tegenstander alleen maar wat vreemde beslissingen nemen. Rudy had blijkbaar zijn gemiste kans van de dag nog niet goede verwerkt en bleef op een bloedeloze remise steken. Eelke tenslotte leed een bepaald niet nodige nederlaag tegen Efimov.

LSG is hiermee HMC (vandaag een complete off-day) weer gepasseerd, en staat evenals Utrecht op 4 matchpunten uit 5 wedstrijden. Nu maar hopen dat we niet morgen tegen elkaar moeten spelen.

Ronde 3: Bank King

Op de voorbesprekingen van LSG wil het nog wel eens een enkele keer voorkomen dat er meer dan vijf spelers graag met wit willen spelen. Na vandaag ga ik als teamcaptain dit soort verzoeken nog kritischer bekijken/honoreren, alle punten werd tegen de betere opponenten met zwart gescoord. Tegenstander in de derde ronde was Bank King. Banken willen de laatste weken nog al eens makkelijk omvallen, er was vooraf dan ook nog een sprankje hoop dat er tegen de 5 GM's en 1 IM een positief resultaat behaald kon worden. Helaas is dat er niet helemaal uit gekomen.

Als eerste was Eelke uitgespeeld. Good old Vaganian (2590) bleek inderdaad nog altijd good. Een bewuste afwijking van Eelke in de opening (keuze voor g4 in plaats van het bekendere h4) werd genadeloos hard afgestraft. Ook Raoul kwam er niet aan te pas. Zijn manier van ontwijken van de stonewall was iets te origineel. Minasian (2541) had totaal geen moeite met het verwerken van de kleine complicaties.

De hatelijke nul werd weggewerkt door Mark. Lputian (2588) kreeg welgeteld 1 kans om er meer van te maken. Toen hij deze miste, was Mark volledig uit de problemen. Een kans was er ook in de partij van Michiel tegen Arutinian (2584). De kans was hier voor Michiel (een goede stelling na lange rochade). Het missen van deze kans leverde hem echter geen puntendeling op. Voor de derde keer op rij kon hij een kwaliteit inleveren en anders dan gisteren werd dit keer het voordeel door de tegenstander wel benut. De wedstrijd was daarmee beslist, maar we hadden nog twee zwartspelers in actie (van eerdergenoemde spelers had alleen Mark zwart).

Rudy had voortdurend een betere stelling tegen Anastasian (2565) Maar was verzwakt door wat buikloop, op enig moment zo murw gespeeld dat hij maar remise aanbod. Dankbaar werd dit aanvaard. Hoogtepunt moest toen een tweede zege voor Christov worden. Na een moeizame opening had hij Chibukhchian (2455) in de tijdnood volledig weggespeeld Met matdreigingen en materiaalvoorsprong werd het punt al bijna geteld. Na 25 van de "bijgetelde" 30 minuten gebruikt te hebben kwam de Armeen met het briljante 41. Lh3. Een bizar ogend loperoffer dat uiteindelijk voldoende complicaties opleverde voor een remise, alhoewel volgens velen (de analyses moeten nog uitwijzen of dit ook daadwerkelijk zo is) Christov met g2 in plaats van Tf2 alsnog had kunnen winnen.

Dus 1½ - 4½, een uitslag die van te voren goed zou worden gevonden, werd op deze manier toch nog een tegenvaller.

Beste Nederlandse team is na deze ronde HMC dat het duidelijk sterkere Panevezys Chess Club met niet mis te verstane cijfers (4½ - 1½) versloeg. Winst was er voor Jan Willem de Jong, Jasper Broekmeulen, Michiel Abeln en Bianca Muhren en remise voor Mark Huizer. Een duidelijke revanche voor de slechte eerste twee wedstrijden. Utrecht kwam net iets te kort tegen Rochade Eupen (2½ - 3½).

Ronde 1 en 2: TPS Saransk en SK Rockaden Stockholm

De eerste ronde "mochten" we direct tegen een aansprekende tegenstander, namelijk TPS Saransk met Tjoekie (met pet) op bord 1 in de gelederen. Ook op de belendende borden viel veel grootmeestergeweld te noteren. Het was dus duidelijk vooraf dat we deze jongens hardhandig dienden aan te pakken, de fluwelen handschoen bleef in de hotelkamer achter.

Allereerst vloog Tom zijn tegenstander naar de keel. Het zag er lange tijd kansrijk uit maar in het vierde speeluur bleek Volokitin toch over stalen zenuwen te beschikken en wist hij het Tom middels een kwaliteitsoffer zodanig lastig te maken dat deze bezweek. Tot zover de kansrijke partijen.

Zelf was ik tevreden met een gelijke stelling tegen Volkov, maar in het eindspel was 1 onnauwkeurigheid (noem het maar slecht rekenwerk) voldoende voor pion- en stellingsverlies. Raoul had wat openingsprobleempjes en zag deze gedurende de partij omgezet worden in middenspel- en eindspelproblemen.Het pionverlies kon helaas met niets gecompenseerd worden. Michiel had op voorhand de lastigste tegenstander, namelijk de heer Najer. Dan weet je dat het niet goed kan aflopen op zo'n dag. Hij overleefde de opening prima met een gelijke stelling, maar verloor gaandeweg wat controle en kwam in de afwikkeling naar het eindspel materiaal tekort.

Christov had op papier de makkelijkste tegenstander (ca 2550) maar beleefde hier weinig vreugde aan. Via een wat ongebruikelijke Fransoos en lichte openingsproblemen kwam Christof goed terug en had een afwikkeling naar een gelijkstaand (Rybka) eindspel met zware stukken. Popov wilde echter niets van remise weten en wist Christof wat mindere zetten te ontlokken waarna ook hier het punt naar de niet geheel fris ruikende overkant ging.

Mark had de eer om Ivantsjoek te bestrijden (zie foto) en koos dezelfde variant als waarmee hij Vincent Rothuis recentelijk nog in de problemen bracht. Tjoekie was a) hiervan niet op de hoogte en b) niet onder de indruk, en bracht met achteloos gemak (starend naar plafond danwel vloer) het punt naar de overkant.

Al met al een weinig kansrijke exercitie, dit tot lichte teleurstelling van El Capitano. Er was werk aan de winkel voor ronde 2.

Tweede ronde

Dit werd serieus opgepakt door in de vroege ochtenduren een stevige pot strandvoetbal te organiseren met de boys van Utrecht en HMC. Deze bleven in de eerste ronde ook verstoken van matchpunten, al wist Utrecht wel op het scorebord te komen via knappe remises van Jelmer Jens (Timofeev) en Menno Okkes (Bologan). HMC bleef net als LSG puntloos tegen een voltallig GM-team. Iedereen was kortom gebrand op een goed resultaat in deze match, die via listig countervoetbal gewonnen werd door, hoe kan het anders, ons eigen LSG. Daarmee was de toon gezet voor de rest van de dag.

In ronde 2 werd aangetreden tegen SK Rockaden Stockholm, die in de eerste ronde drie remises wisten te scoren tegen Nisipeanu, Naiditsch en Vallejo Pons. We konden ze dus niet onderschatten, temeer daar ze een ratingoverwicht hadden.

De wedstrijd begon met een snelle remise van Mark, die met wit niks bereikte tegen Robert Baton (2410). Volgende op de scorelijst was Christov, die een makkelijke dag had. Tegenstander Anders Livner (2315) zag een a-pion oprukken maar geen plan om deze tegen te houden, en dus was Christof blij dat Mark al klaar was want reservedames waren nergens te bekennen...

Tom speelde een wat matige Siciliaan en kwam de openingsproblemen nergens in de partij echt te boven. Tegenstander Erik Blonqvist (2418) blonk uit met een fraai gevoerde aanval, waarna Tom zich respectvol mat liet zetten. Rudy had zich voorbereid op Open Spaans, maar tegenstander Erik Hedman (2353) koos 5. d3 en dus werd het een gesloten Spanjaard. Mensen die denken dat ze mij daarmee kunnen foppen, hebben het mis, deze meneer werd rechtlijnig van het bord gekegeld.

Niet onbelangrijk veranderde het oordeel van de stelling nogal op het naastgelegen bord, alwaar Michiel zwaar in de problemen was gekomen na een mislukte opening. Met kwaliteitsverlies kwam hij nog genadig weg, waarna in het eindspel het licht bij tegenstander Anders Olsson (2404) volledig uitging. Na een doldwaze koningswandel naar b3 volgde een simpele combinatie die stukverlies betekende, en een zet later gaf hij nog een kwal weg, waarna het pleit definitief in het voordeel van de onzen gekanteld was. Eelke tot slot had een lastige middag, maar zag tot zijn opluchting dat naast hem reeds voor de beslissende 3½ bordpunten was gezorgd. Dit gaf hem zoveel goede moed dat hij toch nog het smalle pad naar de remise wist te vinden.

Utrecht had een lastige tegenstander met zo te zien veel ervaring, maar niet heel veel ratingpunten. De 6-0 was daarom niet geheel onverwacht. HMC mocht lange tijd genieten van een 3-1 voorsprong (via enkel zwartoverwinningen), maar helaas had HMC nog 2 witborden over, en de trend zette zich door waarna een 3-3 eindstand viel te noteren.

Met groeten, uit een winderig Kallithea,

Folkert / Rudy / en iedereen eigenlijk.