| 2e klasse A | MP | BP | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | Res | |
| 1 | Daniel Noteboom 1 | 14 | 39 | 6 | 5½ | 5½ | 6 | 5 | 6 | 5 | K | |
| 2 | Zwarte Pion 2 | 9 | 32 | 2 | 4½ | 2 | 4 | 6 | 6½ | 7 | ||
| 3 | Voorschoten 4 | 8 | 30½ | 2½ | 3½ | 5 | 4½ | 3½ | 5½ | 6 | ||
| 4 | OEW 1 | 8 | 28½ | 2½ | 6 | 3 | 4 | 4 | 4½ | 4½ | ||
| 5 | LSG 8 | 6 | 26½ | 2 | 4 | 3½ | 4 | 3½ | 4½ | 5 | ||
| 6 | Leiderdorp 3 | 5 | 24½ | 3 | 2 | 4½ | 4 | 4½ | 3½ | 3 | ||
| 7 | Oegstgeest 4 | 4 | 23 | 2 | 1½ | 2½ | 3½ | 3½ | 4½ | 5½ | ||
| 8 | Toren Valkenburg 1 | 2 | 20 | 3 | 1 | 2 | 3½ | 3 | 5 | 2½ |
De doelstellingen (handhaving en een middenmootpositie) zijn uitgekomen.We kunnen terugkijken op een redelijk geslaagd seizoen. Dat is de conclusie die ik kan trekken na het laatste (7e) competitieduel, thuis tegen het tweede team van Zwarte Pion op dinsdag 13 mei. Zoals onder meer de rapid-spelers en de play-offers hebben kunnen merken, is in dat duel een einduitslag van 4-4 bereikt. Dat had ik vooraf ook min of meer geëist van LSG 8, maar in de aanloop naar deze ontmoeting kwamen er steeds meer beren op de weg.
Allereerst was daar de mededeling van vaste speler Daan dat hij er uitgerekend de laatste avond niet bij kon zijn. Gelukkig was Arnold Duijnisveld meteen bereid zijn bord 6 positie over te nemen. Op de dag van de wedstrijd kreeg ik echter ook nog een SMS van Peter S: Zijn gezondheid liet het niet toe om te spelen. Ook hij had tot dan toe alle wedstrijden meegedaan. Dat gat kon ik op de speelavond zelf oplossen, omdat Chris Molsbergen zijn rapid-avond wilde opofferen om ons uit de brand te helpen. Dit betekende wel dat ik Arnold moest vragen om op bord 4 i.p.v. bord 6 te spelen. Daamee waren de problemen nog niet voorbij. Zwarte Pion bleek nog (naar later bleek tevergeefs) op hun bord 2 speler te wachten. Laat dat nu net mijn tegenstander zijn! Even had ik nog de hoop dat hun teamleider met zijn spelers zou gaan schuiven, maar dat gebeurde niet. Het gevolg was (naast een 'gratis' punt) dat LSG 8 met twee invallers speelde en ik zelf niet eens mocht meestrijden!
Dat gratis punt konden we uiteraard goed gebruiken. Vooral toen Joris (bord 8), misschien door het moeten combineren van zijn taken als speler en wedstrijdleider intern, al rond 21:00 uur moest vaststellen dat hij een kwal had ingeleverd. Groot was dan ook de vreugde toen hij de schade beperkt wist te houden door deze kwal weer terug te winnen en een dame-eindspel over te houden met een licht gunstigere pionnenstructuur. Dameruil zou bij uiterst nauwkeurig spel mogelijk zelfs winst hebben opgeleverd, maar verlies was in dat geval ook niet ondenkbaar. Het punt werd daarom wijselijk gedeeld.
Julius speelde op bord 7 een onberispelijke partij. Het evenwicht werd voor zover ik het kon waarnemen nergens echt verbroken. Julius had tijdelijk een achtergebleven c-pion, maar kon dit herstellen. Ook wist hij een gevaarlijk paard op d3 te posteren, maar ook dat bleek niet beslissend. Remise werd daarmee de voor de hand liggende uitslag.
Ook invaller Chris speelde goed en degelijk. Na een lange rochade vergat hij bijvoorbeeld niet om zijn koning naar b1 te verplaatsen, zoals je nog wel eens ziet. Om een in het nauw gedreven pion g6 te stutten, moest de tegenstander zijn toren op h6 deplaceren. Door het wegspelen van zijn paard kon Chris dat veld aanvallen met zijn loper. Helaas had het paard geen echt goed veld of mogelijkheid om te slaan, waardoor die toren daar weer weg kon. Het werd al met al remise. Daar kon iedereen goed mee leven.
De spannendste remise ontstond op bord 5 met Jan. Ook hij had een tijdje een eenzaam zwart paard op d3 geplaatst op enige afstand gedekt door een loper. De rochade stelde Jan bovendien erg lang uit. Jan kreeg op een gegeven moment remise aangeboden, maar twijfelde of hij dit aan mocht nemen. Na enig overleg besloot ik dat dit een goed resultaat zou zijn, met het oog op de kansen op de overgebleven borden. De strijd ging echter nog even voort, want de tegenstander had ineens geen trek meer in een puntendeling. Met slechts 10 minuten op de klok en zijn tegenstander ruim 20, ging Jan in eigen tijd in gesprek over elkaars rating. Daarna ging het snel van kwaad tot erger. Jan kon de juiste verdediging niet meer vinden en kwam theoretisch verloren te staan. Eenvoudig was te zien dat hij snel in zugzwang zou komen, waarna wit zou promoveren. Bovendien had Jan nog maar 2 minuten tegenover 10 voor wit. Juist dat moment verkoos de tegenstander om voor te stellen het punt maar te delen. Zo genereus (of dom?) maken we het bij LSG maar zelden mee!
Op bord 4 (ipv 6) mocht Arnold het proberen. De dames werden al snel geruild, waarna Arnold er geen brood meer in zag om te rocheren. Zwart had het lopenpaar terwijl wit zat opgescheept met een dubbelpion. Dit weerhield Arnold er niet van vol in de aanval te gaan. In de veronderstelling dat hij een matnet kon weven, offerde hij een stuk. Dit offer bleek verre van zuiver (om niet te zeggen dat het een fout betrof) met als gevolg dat hij de partij spoedig daarna moest opgeven.
Ongeslagen en vaste speler op bord 1 Chris bouwde met zwart een risicovolle partij op. Hij zette zijn koning op de tocht door het openen van de g-lijn. Na bovendien pion f7-f5!? te hebben gespeeld, won hij tijdelijk de pion op e4. Het gevaar was echter dat wit met Ph5 en Dg5 de loper op g7 dubbel zou aanvallen met matdreiging. Het lelijke h7-h6 was daarom geboden. Chris had deze dreiging wel degelijk gezien, maar liet die pionzet om onduidelijke redenen achterwege. Door een achtergebleven e7-pion was verdedigen van deze loper niet meer mogelijk en moest hij voor het eerst dit seizoen opgeven.
De laatste partij die nog bezig was, speelde zich af op bord 3 met Jos. Hij had lang gerocheerd en nog geen Kb8 gedaan. Jos tripleerde (TDT) op de open e-lijn en kon met c5! In plaats van het rustige Te7 (profylaxe, mat op c7 dreigde) het bord bijna letterlijk in brand zetten. Eerder had Jos mij gevraagd of hij mocht afwikkelen naar remise. Hij stond in mijn ogen echter veel beter en ik gaf hem dus de opdracht om het volle punt uit de partij te trekken. Op een aantal momenten kon hij dat eenvoudig en snel realiseren (Dc3+ zou bijvoorbeeld een volle toren opleveren, zoals ook Julius met mij constateerde). Hij verkoos daarentegen de veel moeilijkere weg van de geleidelijkheid door her en der wat pionnetjes te snoepen op de momenten dat dit kon. De tijd begon echter te dringen, waardoor ik Jos assisteerde door de notatie in de laatste 5 minuten over te nemen. De partij eindigde alsnog met een klap, omdat de dameruil die Jos had bedacht om soepel met zijn inmiddels ruime pionnenmeerderheid de laatste fase in te gaan, niet werd gezien door zijn tegenstander. Dat werd dus damewinst en meteen ook partijwinst voor Jos.
Deze (tweede) 4-4 bracht ons totaal op 6 matchpunten, waardoor we onafhankelijk waren geworden van de overige resultaten in de poule. Omdat Leiderdorp inmiddels niet verder is gekomen dan 4-4 tegen OEW en Oegstgeest alleen door met 6-2 te winnen van Daniël Noteboom (dat gaat zeker niet gebeuren, een verlies is veel waarschijnlijker) langszij kan komen, zullen we op een verdienstelijke 5e plaats eindigen. Dit betekent dat we drie teams onder ons hebben gehouden, waarvan er zoals wellicht bekend twee zullen degraderen.
Over de uitslag van onze uitpartij tegen de koplopers van Daniël Noteboom kan ik kort zijn. Een stuntje is het niet geworden. Ik zou eerder van een flinke deceptie willen spreken. Helemaal naar Noordwijk afgereisd op een doordeweekse maandag, om met slechts één overwinning en twee remises laat op de avond weer naar Leiden terug te keren, was namelijk niet helemaal wat ik mij van deze ontmoeting had voorgesteld. En dit nog geheel afgezien van het feit dat we ter plaatse smerig veel parkeergeld (in Noordwijk? Jazeker!) moesten dokken. Dat hoeft zelfs bij ons in Leiden immers niet.
We wisten van tevoren wel dat onze tegenstander niet voor de poes was: Uit de vijf voorafgaande wedstrijden hadden de Noordwijkers al 10 matchpunten weten binnen te halen. Een vluchtige blik langs de borden in de beginfase gaf echter voeding aan mijn hoop dat er misschien wel iets moois in het verschiet lag. Op alle borden stonden we minimaal gelijk. Veel borden gaven zelfs blijk van een zeker overwicht voor de LSG'ers. Schijn bedroog evenwel. De mooie, vrije pluspion die Daan (6) had weten te creëren, bleek door de actieve stukken van wit uiteindelijk niet meer dan remise op te gaan leveren. Curieus was het moment nadat Daan mij dit was komen vertellen. Na weer te zijn gaan zitten nam hij een stuk ter hand en wilde er mee slaan. Hij was echter helemaal nog niet aan zet! De verrassende reactie van zijn tegenstander was het indrukken van de klok, waardoor het nu wel ineens leek of Daan aan zet was! Het incident werd gelukkig in den minne geschikt, en een paar zetten later werd inderdaad tot remise besloten.
Chris (1) speelde met een flinke ratingachterstand, maar wist met zorgvuldig spel toch een degelijke remise binnen te slepen. Het leek, gezien ook de stelling, inderdaad het maximaal haalbare voor hem.
Jan (5) had een mooie aanval met twee torens opgebouwd over de b-lijn. Helaas moest hij zijn dame nog in veiligheid brengen ten opzichte van een zwarte loper. Dit kostte een kwaliteit, maar hij kreeg er tijdelijk twee pionnen als compensatie bij. In de praktijk bleek dit erg tegen te vallen, waardoor de partij enige tijd later zelfs verloren ging.
Jos (3) had een mooie aanval door het centrum. Via dameruil wist hij een doorgebroken dubbelpion te creëren. Omdat het bord ondanks deze ruil nogal druk bleef, en Jos bovendien het spoor bijster raakte, ging ook zijn partij verloren.
Ook Joris (8) leek een prima stand te hebben. Weliswaar kon hij een brutale loper op g5 niet slaan met de pion op h6, omdat dit een gevaarlijke open h-lijn zou opleveren, maar hij schatte zelf dat zijn stelling een bemoedigende +3.74 score van Fritz 9 zou krijgen. Wellicht was dat wal al te complimenteus, maar er leek niettemin weinig aan de hand. Het bleek hoe dan ook niet aan hem besteed, want hij moest enige tijd later opgeven.
Julius (7) stond ook lange tijd heel aardig, maar zag zich toch genoodzaakt zijn koning om te leggen. Mij is helaas even ontgaan of dit door een directe fout werd veroorzaakt of dat hij gewoon steeds minder kwam te staan.
Peter S (4) had intussen een prachtige aanval met dame en paard weten op te bouwen. Dreigingen van mat en pionwinst hingen boven de witte koningsvesting. Via het eenvoudig opzij stappen van de witte koning wist zijn tegenstander de ergste gevaren te bezweren. Daarop ging Peter "zwemmen". Het lukte hem niet om hulptroepen (er waren in beginsel elders op het bord nog twee torens beschikbaar) bij de aanval te betrekken en het gevolg was dat zelfs de gehele partij hem door de vingers glipte.
Zelf mocht ik op bord twee een tegenstander (Bosboom, niet te verwarren met de illustere Manuel) bestrijden die normaal gesproken een bord of wat lager uitkomt. Wellicht is mijn reputatie mij vooruitgesneld en gaat men mij onderschatten? De opening verliep hoe dan fantastisch, maar in het vroege middenspel moest ik al mijn voordeeltjes weer inleveren. Wat aan stelling resteerde, was dan ook objectief beschouwd knalremise. Ondanks dat mijn tegenstander mij daarop een aantal keren aanbood het punt te delen, bleef ik echter maar halsstarrig duwen en trekken om er nog iets van te maken. Mijn geduld werd beloond: een klein foutje (pionnetje ruilen?) met grote gevolgen (mijn koning kon ineens wèl beslissend de witte stelling binnenmarcheren!) ontsnapte de ongelukkige Noordwijker. Het enige tastbare resultaat daarvan was echter dat de einduitslag (6-2) er een iets minder dramatische aanblik door kreeg...
Hier werd ik dus, teamtechnisch gesproken, niet echt blij van. In de laatste wedstrijd (thuis tegen Zwarte Pion op dinsdag 13 mei) reken ik er op dat LSG 8 minimaal een 4-4 weet af te dwingen om het seizoen nog een enigszins dragelijk einde te geven. Om degradatie te voorkomen, zou dit eigenlijk niet nodig moeten zijn, maar zelfs daar zijn we op het moment dat ik dit schrijf nog niet geheel zeker van.
Zoals ik in het vorige verslag al enigszins overmoedig aangaf, moesten we deze thuiswedstrijd kunnen winnen. Gezien de rest van het programma was winst bovendien ook geboden. Het zouden zomaar onze laatste punten kunnen zijn, maar laat ik niet teveel op de zaken vooruit lopen. De avond begon goed. LSG 8 was compleet en onze tegenstanders misten nog een speler. Even later bleek het te gaan om mijn eigen opponent op bord 2. Niet verkeerd om met een kleine tijdvoorsprong aan de partij te beginnen, dacht ik nog bij mezelf. We begonnen iets voor achten met de rest van partijen, maar Chris legde mij uit dat volgens de bondsregels bij te laat komen wordt gerekend vanaf het officiële aanvangstijdstip van 19:30 uur. Om vijf voor half negen kwam hij dan toch nog binnen. Naar ik moet aannemen fris gewassen, want hij moest door zijn teamleider onder de douche vandaan worden gebeld!
Het begin van mijn schaakpotje was daarmee nog maar net vroeger dan het eerste verliespunt dat we moesten incasseren. Op bord 8 had Joris in de opening zijn d-pion (onbedoeld) geofferd. Hoewel hij daarvoor zeker enige compensatie had, ging het al snel van kwaad tot erger. Een verkeerd om uitgevoerd loperoffer (beter was eerst Lxh7+ en dan pas Dh5+ en Dxd5) leverde bijvoorbeeld in plaats van de pion terug verlies op van een extra stuk. Zoals reeds op de site te zien was, was dit niet de dag van Joris. Om ongeveer 21:00 uur gaf hij dus maar teleurgesteld op.
We moesten daarna nog lang wachten voordat de stand weer in ons voordeel kon worden omgebogen. Om iets over 22:00 uur moest Peter S (4) in remise berusten. Hij had een goede stand weten te bereiken tegen de teamleider van Oegstgeest. Geen geringe prestatie als je bedenkt dat die beste man vorig seizoen 6 uit 7 speelde in deze klasse. Zijn enige verliespunt leed hij destijds overigens tegen ondergetekende, maar dat geheel terzijde. Hoe het ook zij, Peter wist niet door te drukken. Even later, om 22:10 uur zag ook Daan (6) geen voordeel meer in zijn stelling van witte stukken. Remise werd voorgesteld, met de teamleider overlegd en aangenomen. Twee witpartijen remise dus, en reeds een witpartij verloren. Wat moest dat gaan worden?
Groot was dan ook de opluchting toen Jan (5) de felicitaties van zijn tegenstander in ontvangst mocht nemen. Hij was zelf even daarvoor nog zichtbaar geschrokken van het moment dat hem in gewonnen stand ineens met schaak een stuk werd ontnomen. Gelukkig kon de zwarte koning gewoon probleemloos opzij stappen en mocht Jan zijn karwei afmaken. Daarmee werd de tussenstand om 22:45 2-2.
Het bleef gelijk (2½-2½) door een remise meteen daarna van Chris (1). Van tevoren was hem als competieleider gevraagd, of de bord 1 speler van Oegstgeest (Koese) mocht worden vervangen door de iets sterkere F. van der Bult. Ondanks dat Van der Bult reeds tweemaal verdienstelijk in de promotieklasse had ingevallen, zag Chris daar geen formele bezwaren tegen. Hij moest het daardoor ontstane probleem echter wel zelf gaan opknappen. Dit deed hij bekwaam door in ieder geval niet te verliezen.
Zelf dan maar aan de bak op bord 2. In de opening had ik twee pionnen (a2 en b2) gegeven met als doel/compensatie de zwarte dame in te sluiten. Dit lukte enigszins maar zwart kon op zijn beurt zetherhaling afdwingen. In een poging dat uit de weg te gaan (zowel het team als ikzelf hadden immers een punt nodig), gaf ik onbedoeld de mogelijkheid tot het ruilen van de zwartveldige lopers via een kruispenning en groot voordeel voor zwart. Beiden zagen we dat niet, maar mijn Lc3? gaf zwart wel de mogelijkheid om zijn dame te bevrijden. Hij dacht zelfs kort daarop te kunnen rocheren, maar dat liet een ogenschijnlijk dubbel verdedigd paard op d5 feitelijk onverdedigd. Terugnemen (met de pion op c6 of het paard op f6) betekende een keuze tussen dameverlies (Dxc7) en mat (Dh7++). De rest was techniek en heerlijk om uit te spelen. RAG vroeg me achteraf wel terecht waar ik in vredesnaam mee bezig was geweest...
Tijdens onze gezamenlijke analyse kwam Julius (7) melden dat hij zijn tegenstander had verslagen. Als u heeft meegeteld, weet u dat daarmee 4½ bordpunt was bereikt. De tweede overwinning was daarmee een feit. De uitslag van de partij van Jos (3) deed er daarom niet meer toe (met alle respect overigens). Zijn persoonlijke verslag kunt u hieronder lezen:
"Het was een gecompliceerde partij, waarin mijn tegenstander zichzelf opzadelde met wat ontwikkelingsproblemen (Th1-h5 en toen hij zag dat dat nutteloos was meteen daarna Th5-h1). Ik zag echter geen goede mogelijkheid te profiteren. Uiteindelijk dacht ik mijn torens te kunnen activeren door mijn a-pion op te geven: het idee was dat ik een open a-lijn zou krijgen en wat tempi zou kunnen winnen door te jagen op de dame van mijn tegenstander. Stom genoeg zag ik over het hoofd dat ik mijn koning niet goed uit het strijdgewoel kon manoeuvreren en was opeens al het initiatief aan mijn tegenstander. Het tij leek nog even te keren toen mijn tegenstander kort rokeerde, maar daarbij de hierboven vermelde torenmanoeuvre vergeten was. Dat was dus een onreglementaire zet... Hij was daardoor gedwongen tot een slechte koningszet. Dat gaf mij weer wat vage mogelijkheden, maar de tijd was te kort om na te gaan wat de beste voortzetting was. De partij mondde uit in een dame-toren-eindspel, waarin hij flink wat pionnen meer had. Omdat we de wedstrijd al binnen hadden, had ik dit net zo goed op kunnen geven. Maar vanwege het vele publiek en vanwege de leuke vingeroefening dat zo'n eindspel toch altijd is, ben ik toch maar doorgegaan tot het onvermijdelijke mat."
Omdat ik de uitslag meteen dezelfde avond heb ingevoerd, stonden we een paar dagen virtueel zelfs op plaats 2! Na het meetellen van twee andere wedstrijden staan naast Daniël Noteboom 1 (DN1) ook OEW 1 en Zwarte Pion 2 (weer) boven ons. Tenminste (!?) drie van de vier wedstrijden uit de vijfde ronde zijn in 4½-3½ geeindigd, zo spannend is het blijkbaar in deze poule. De uitslag van Leiderdorp 3 tegen DN1 laat inmiddels al meer dan een week op zich wachten. Ik vraag me zelfs af of hij eigenlijk wel is gespeeld. Voorlopig zijn we met LSG 8 echter uit de degradatiezone. Op maandag 14 april gaan we eens kijken of we tegen het ogenschijnlijk onverslaanbare DN1 voor een stuntje kunnen zorgen...
Het is een tijdje stil geweest vanaf het LSG-8 front. Dat lag deels aan mij (chronisch tijdgebrek), deels aan mijn teamgenoten (gevraagde tekstuele bijdragen bleven uit) en deels aan de teleurstellende resultaten. Nu de eerste overwinning is geboekt, is het weer tijd voor een update.
Na de teleurstellende openingswedstrijd van ronde 2 (waarvan u hieronder het verslag kunt lezen) ging het in de uitgestelde eerste-ronde-wedstrijd tegen Op Eigen Wieken achteraf bezien nog vrij redelijk. Met winstpartijen Chris (1), Jos (3), Julius (6) en Joris (8) en verlies van mijzelf (2), Peter S (4), Daan (5) en Paul (7) werd een gelijkspel bereikt, waar ik (als ik eerlijk ben) vooraf blind voor zou hebben getekend. Omdat de verliespartijen zich al vroeg aandienden en de overwinningen pas laat, verkeerden we vlak na afloop van de wedstrijd zelfs in grote euforie. We hebben deze 4-4 op vrijdag 30 november dan ook met het halve team tot in de kleine uurtjes (flink besprenkeld) gevierd in de binnenstad van Leiden.
Heel wat minder vrolijk werden we daarentegen van de uitwedstrijd tegen Leiderdorp op 8 januari. Ondanks een invalbeurt van Rick Derksen, die (laat ik maar volstaan met te zeggen) onze gemiddelde rating wat opkrikte, werd door LSG 8 opnieuw slechts 3½ bordpunt bij elkaar gespeeld. Zo'n minimaal verlies ziet er op papier misschien nog niet eens zó onaardig uit, maar betekent in de praktijk toch gewoon weer 0 (zegge: nul) matchpunten. Met knappe winstpartijen van Chris (1), Jos (3) en Peter S (5) en een remise van Rick (2) tegenover verlies van mijzelf (3), Jan (6), Daan (7) en Julius (8) stonden we dus weer met lege handen. Met slechts één matchpunt uit drie wedstrijden waren we daarmee vrijwel onderaan de ranglijst beland.
Misschien was dat de reden dat ik kort voor de uitwedstrijd tegen Toren Valkenburg op donderdag 6 maart enkele teamgenoten (ik noem bewust geen namen!) heel voorzichtig hoorde vragen hoeveel teams er aan het eind van dit seizoen uit de tweede klasse zouden degraderen. Van degradatie wil ik echter onder geen beding horen! We hebben gewoon als team wat pech gehad en individueel hier en daar een foutje teveel gemaakt. Het kampioenschap is daarmee uiteraard volledig uit het zicht geraakt, maar een stevige middenmootpositie moet absoluut haalbare kaart zijn! Alleen moeten vanaf nu de gezamenlijke schouders eronder, om te beginnen dus tegen Toren Valkenburg. Overigens bestaat ons team sinds het plotselinge vertrek van Paul Koks nog maar uit acht personen. Gelukkig was dit keer niemand daarvan verhinderd, zodat we geheel op eigen kracht aan deze nieuwe fase konden beginnen.
Het begon al goed met een stukwinst door Joris (8). Bekwaam wist hij dit voordeel door afruilen verder uit te bouwen en in korte tijd met winst van de partij af te ronden. Helaas werd dit punt weer teniet gedaan door een nul van Peter S (4), die, wellicht mede door een invalbeurt op de dinsdag daarvoor bij LSG 7, tamelijk vermoeid was. Hij zag het verlies van een kwal niet aankomen, bij een ook los daarvan al hachelijke verdedigende wending. Peter S had daarentegen wel een verbetering van het spel van Daan (6) gezien. Meerdere zetten achter elkaar kon Daan met zijn witte loper "gratis" op h3 slaan, omdat de pion op g2 het paard op f3 moest dekken tegen de toren op f8. Beide spelers hebben dit zettenlang gemist en uiteindelijk verdween die mogelijkheid uit de stelling. Wat overbleef leverde niet meer dan remise op.
Julius (7) deed wat hij kon, maar wist niet te verhinderen dat zijn tegenstander er met het volle punt vandoor ging. Gelukkig werd dit gecompenseerd door een strakke partij van Jos (3) die tegen de bij LSG bekende Gertjan Zwaan zijn 100%-score wist te handhaven. Inmiddels had ook Jan (5) een zorgvuldig bereikt voordeeltje tot volle winst weten om te zetten. Zelf had ik toch maar weer op bord 2 plaatsgenomen. Qua persoonlijke resultaten moet ik eigenlijk flink omlaag, maar het teambelang vind ik belangrijker. Over het begin van die partij was ik niet ontevreden, maar toen winst er niet meer inzat en ik wilde afwikkelen naar remise, ontsnapte mij werkelijk een reeks van onnauwkeurigheden. Het eindspel met vier torens op het bord werd daardoor totaal verloren voor zwart. In plaats van hardhandig af te wikkelen naar winst ging mijn tegenstander echter steeds voorzichtiger schaken, waardoor ik na twee krachtzetten zelfs weer gewonnen kwam te staan. Helaas gaf ik in tijdnood mijn laatste pion cadeau, waardoor niet meer dan remise overbleef.
Ons totaal kwam daarmee wel op 4 bordpunten. Alleen Chris (1) speelde nu nog en wel tegen Marco de Mooij. Met zeer gewaagd spel, vol met (schijn)offers, een erg late rochade en tijdelijk instaande stukken, wist Chris hem dol te draaien. Een eindspel van T+P+pion tegen T+pion ontstond. Door het extra paard ging de zwarte pion eraf en ruilen van de toren was vervolgens de beste optie. Daar speelde Chris dan ook op. Marco zag het niet en daardoor verloor hij in dat reeds kansloze eindspel zijn laatste stuk. Hij gaf meteen op. Daarmee werd een einduitslag van 3 - 5 bereikt en begint LSG 8 eindelijk een beetje "bij de mensen te komen". Wanneer ook de wedstrijd tegen Oegstgeest later deze maand wordt gewonnen (en daar reken ik voorzichtig wel op), kan weer aansluiting met de middenmoot worden gerealiseerd.
Ook voor LSG 8 is de externe competitie weer van start gegaan. Door een uitgestelde eerste ronde tegen het team van Op Eigen Wieken, vormde de ontmoeting tegen het jeugdteam van Voorschoten 4 de aftrap. Zoals op deze site al bekend gemaakt, werd helaas begonnen met een verlies van 3½ - 4½. Over het hoe en waarom kom ik verderop ter sprake, maar eerst wil ik iets kwijt over het huidige LSG 8. Na vele jaren als speler en teamleider van LSG 7 heb ik, ondanks een buitengewoon succesvol seizoen 2006/2007 (persoonlijke score van 7 uit 7 en als team een mooie tweede plaats in de poule) vrijwillig een virtueel stapje terug gedaan. Iets minder dan de helft van het team uit dat seizoen is onder aanvoering van Olivier verder gegaan als LSG 7 en zelf ben ik met iets minder dan de helft verder gegaan als LSG 8. De term virtueel gebruik ik, omdat beide teams uitkomen in de 2e klasse LSB. LSG 8 bestaat nu uit Chris de Weert, Peter Sonneveldt, Jos Landsheer, Jan Verheijen, Daan Vernooij, Paul Koks, Julius Visser, Joris Kuipers en mijzelf. In deze eerste partij moest Paul verstek laten gaan, waarmee meteen het probleem van de eerste reservebeurt was opgelost. De partijen:
Bord 1: Chris:
In een Siciliaan speelde mijn tegenstander het erg rustig, waardoor ik door tactisch maneouvreren een pion won. Vervolgens leverde ik een kwaliteit in. Mijn tegenstander wilde daarna te snel ruilen waardoor hij 2 pionnen kwijt raakte. Op dat moment had ik dus 3 pionnen voor een kwaliteit met ieder nog 7 minuten op de klok. Toen ik zag dat mijn buurman een pion voorstond heb ik de remise, die ik aangeboden kreeg, aangenomen.
Bord 2: Peter H:
Mijn eigen partij begon heel aardig. Ik kon gaandeweg steeds meer stukken op de zwarte koning richten. Op een bepaald moment had ik zelfs kunnen claimen, al realiseerde ik mij dat helaas pas na afloop. De zwarte koning op g8 sloeg mijn dame op f6!?? De bedoeling was om mij met zijn dame vanaf f6 te slaan. Mijn (als enige niet zo jeugdige) tegenstander had dame en koning echter even voor elkaar aangezien. Hij herstelde de fout en we speelden verder. De koning was echter onmiskenbaar aangeraakt en met dat stuk had dus eigenlijk gespeeld moeten worden. Dat zou overigens mat in één opleveren. Beetje flauw om zo te winnen, maar je speelt nu eenmaal voor een team en dan mag je best wat harder zijn. Leermoment voor mij. We gingen in plaats daarvan verder en hoewel ik ook daarna voldoende mogelijkheden had om "gewoon" te winnen, liet ik me in wederzijdse tijdnood (beide spelers zaten ver in hun laatste minuut) heel slordig mat zetten op h1.
Bord 3: Jos:
Ik speelde met zwart tegen Igor Damen en kreeg Spaans op het bord. Enigszins verrassend, want meestal reikt bij jeugdspelers de loper niet verder dan c4. Ik ontwikkelde mijn loper naar b7 en er ontstond een levendige partij met interessante verwikkelingen in het centrum. Jammer genoeg is het jeugdtempo niet mogelijk enigszins gecompliceerde stellingen door te rekenen, dus moest ik een beetje gokken. Dat pakte voor mij vrij nadelig uit: ik verloor een pion in het centrum; die kon ik wel terugveroveren, maar het gevolg was dat Igor het loperpaar kreeg. Mijn enige troef was dat Igor een geïsoleerde h-pion had. Om die te behouden moest hij de witveldige lopers ruilen. Daarna zou hij zijn h-pion zo neer kunnen zetten dat ik hem nooit zou kunnen aanvallen, terwijl mijn koning en paard de koningsvleugel in de gaten moesten houden. Maar dat zag hij blijkbaar niet. Ondertussen begon de tijd voor mij te dringen. Igor sloeg een remise-aanbod van me af en ruilde daarna prompt zijn h-pion. Dat was het keerpunt in de partij: ik kreeg nu een vrijpion op de koningsvleugel, die zijn koning uit het centrum kon lokken. De afwikkeling daarna verliep vrij eenvoudig: mijn paard maakte een rondedansje op de damevleugel, waarbij een paar ondekbare pionnen sneuvelden. Vervolgens stormde mijn a-pion onverbiddelijk op naar het promotieveld en besliste de partij.
Bord 4: Peter S:
Peter speelde met wit het vierpaardenspel dat uitmondde in een langdurig initiatief voor wit, zonder dat zwart daardoor ook maar een moment in de problemen kwam. Te voorzichtig en passief spel leidt nou eenmaal niet tot grootse overwinningen. Het leek er zelfs even op of het uiteindelijk niet wit zou zijn die alle zeilen zou moeten bijzetten om de partij tot een goed einde te brengen. Dat 'goede einde' kwam in de vorm van een puntendeling.
Bord 5: Jan:
De beste manier om zo'n jonge jongen te bestrijden leek me een opening kiezen die hij wellicht niet kende. De Draak en de Najdorf kennen ze meestal wel, maar als je bij een Siciliaan niet d6 maar e6 speelt, en je dame op b6 zet, kun je met een beetje geluk, samen met loper op c5, een goede stelling krijgen. Ik won een welverdiende pion en zorgde dat ik daarna niets meer verkeerd deed. Desondanks hield hij het nog tamelijk lang uit. Pas laat en pas in het eindspel noteerde ik 0-1.
Bord 6: Daan:
1. d4 Nf6 2. c4 b5 {te vroeg, normaal is bijvoorbeeld d5.} 3. cxb5 a6 4. bxa6
Bxa6 5. Nf3 (5. Nc3 {(voorstel Fritz, 1.06 voor wit)}) 5... g6 6. g3 Bg7 7. Bg2
c5 8. O-O c4 9. Nc3 d5 10. Re1 {verzin een plan... Fritz 4: +- 1,63 voor wit
bij Lg5! Wie zei ook alweer tegen mij: rekenen, altijd rekenen...} 10... O-O
11. Ne5 Ra7 12. Qc2 Nfd7 13. Nxd5 (13. Nc6 {tja, overheen gekeken}) 13... Nxe5
14. dxe5 Bxe5 {op mijn niveau...} 15. Be3 Rb7 16. Nc3 (16. Nf6+ Bxf6 17. Bxb7
Bxb7 18. Qxc4 Qa5 {Fritz: klein plusje voor wit}) 16... Rd7 17. Rad1 Qc8 18.
Rxd7 Nxd7 19. Nd5 Re8 20. Bd2 e6 21. Nb4 Bb7 22. Bxb7 Qxb7 23. Qxc4 Bxb2 {
oei, niet gezien!} 24. Qb3 (24. a4) 24... Bg7 25. Bc3 Bf8 26. a3 {+0,50} (26.
Nd3 {+0.63}) 26... Nc5 27. Qb2 {Dc4?} 27... Na4 28. Qa1 Nxc3 29. Qxc3 Rc8 30.
Qb3 Bc5 31. Rb1 Qe4 32. e3 {+0,30 weg inmiddels is het voordeel nagenoeg verdwenen...} 32... Rb8 33. Rb2 {Met remise-aanbod door mij - volgende keer zal ik eerst met Peter overleggen. Ik dacht dat we al 1 puntje voor stonden. Gebruikte tijd: 55 minuten, zwart:
45 minuten)} 1/2-1/2
Bord 7: Julius en bord 8: Joris hebben geen verslag van hun partij ingeleverd. Er rest dus niets anders dan te melden dat ze beiden verloren.
De volgende wedstrijd is uit tegen OEW op 30 november.