| Promotieklasse | MP | BP | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | Res | |
| 1 | AAS 2 | 13 | 38 | 4 | 6 | 5.5 | 4.5 | 7 | 5.5 | 5.5 | ||
| 2 | LSG 5 | 12 | 33.5 | 4 | 5 | 4 | 6 | 4.5 | 5 | 5 | ||
| 3 | Leithen 1 | 8 | 29.5 | 2 | 3 | 5 | 4.5 | 5.5 | 3.5 | 6 | ||
| 4 | Katwijk 1 | 6 | 26.5 | 2.5 | 4 | 3 | 3 | 5.5 | 4 | 4.5 | ||
| 5 | Voorschoten 2 | 6 | 26.5 | 3.5 | 2 | 3.5 | 5 | 2.5 | 5 | 5 | ||
| 6 | Oegstgeest 3 | 6 | 24 | 1 | 3.5 | 2.5 | 2.5 | 5.5 | 4.5 | 4.5 | ||
| 7 | Philidor 2 | 5 | 26 | 2.5 | 3 | 4.5 | 4 | 3 | 3.5 | 5.5 | ||
| 8 | LSG 6 | 0 | 20 | 2.5 | 3 | 2 | 3.5 | 3 | 3.5 | 2.5 |
De ene zaterdag is de andere niet. Na enige onduidelijkheid werd de datum voor de bekerfinale toch zaterdag de 24e en niet de 17e. In ieder geval kon onze vedette Eelco hierdoor ook aanschuiven. En verder was het ook wat makkelijker om het team te completeren. Met drie prutsers (Antwoord op de mail die ik als inventarisatie rondstuurde: "Ja hoor ik kan, maar of een prutser als ik in het team thuishoort..."). In bordvolgorde Folkert, ikzelf en Aart.
En dus met het zonnetje aan de blauwe hemel naar bij de speellocatie van Leithen, een wijkgebouw met een mooie speeltuin erbij inclusief zwembadje. Dames op leeftijd achter de bar, die met zorg de koffie schonken en de broodjes voor de lunch bereidden. En Carel Verbiest als wedstrijdleider, die de hele dag relaxed achter zijn puzzelboekje bleef zitten. Vliegende tijdnoodduels, mobiele telefoons die afgingen, het deerde niet.
De tegenstanders naast de organiserende vereniging waren AAS en Oegstgeest. Het stramien: 's ochtends tweemaal rapid tegen dezelfde tegenstander in de halve finale en 's middags de finale voor de winnaars en de troostfinale voor de verliezers.
De loting voor de halve finale leverde meteen het duel LSG - AAS op. Ik mocht zelf de score openen. Voor AAS welteverstaan, want ik had weer eens te weinig tijd over om mijn inmiddels goede stelling uit te spelen. Folkert verloor met zijn slechte loper het eindspel tegen het paard van Poncin. Inderdaad, de man die in ons reguliere competitieduel onfortuinlijk te laat kwam, waardoor LSG alsnog kampioen werd van de promotieklasse. Aart had een klein plusje met nog maar twee minuutjes op de klok en kreeg remise aangeboden. Mijn "Doorgaan!" pakte hij echter zeer voortvarend op, zodat in no-time en met enige hulp van oppo het punt gedrukt werd. Eelco tenslotte stond uiterst verdacht met ook nog minder tijd. Met de turbo erop kon hij zijn tegenstander echter bezig houden en schwindelde hij fraai naar de overwinning.
In de reprise werden dezelfde uitslagen behaald op één na. Folkert was als laatste bezig en nu was hij het die een goed paard tegen een slechte loper had. In inmiddels gewonnen stelling kon hij remise aanbieden en de overwinning en een plek in de finale veilig stellen. Leithen had tegen Oegstgeest 4-4 gespeeld. En omdat ze het aan de onderste borden niet zo goed hadden gedaan, werden zij dus onze tegenstander in de finale.
Na de lunch en wat inspirerende coachingsopmerkingen van supporter Edwin van Haastert - zie actiefoto - namen we weer plaats achter de borden. In de eerste turnus kwamen we niet verder dan een schamele anderhalve punt door een remise van Folkert en de vaste overwinning van Eelco. In de tweede ronde leek Aart wederom vrij eenvoudig zijn partij te gaan verliezen van Joop Bakker. Joop wikkelde bekwaam af naar een glad gewonnen pionneneindspel. Dat zou betekenen dat aan de bovenste 3 borden 2½ punt behaald diende te worden en ik zag al weinig muziek in de partij van Folkert...
Opeens werd er naast mij driftig a tempo gezet. Er was een wedren aan de gang waarna verrassenderwijs een voor Aart gunstig dame-eindspel ontstond. Na flink geschuif eindigde dat in eeuwig schaak, een meevaller. De tweede meevaller was dat ik zelf wat sneller was gaan spelen dan in mijn eerdere partijen, die steevast door tijdnood verloren gingen. Vanuit de opening stond ik echter wel behoorlijk aangekrant en kreeg ik een pionnenwals over me heen. Gelukkig gaf mijn tegenstander één van die pionnen weg waarna ik helemaal los kon komen. Na alle valkuilen ontlopen te hebben (toch handig als je nog wat tijd hebt!), kon ik mijn eerste overwinning van de dag noteren. Nu alleen Eelco nog... en ja hoor, ook zijn vierde partij rondde hij mooi af! Folkert verloor voor de statistiek nog zijn slechter staande toreneindspel, maar goed de inspiratie was inmiddels ver te zoeken. Want de beker is binnen. Althans op papier want AAS had hem thuisgelaten.
Er schijnt nog een Zuid-Holland-beker te volgen met de kampioenen van de Rotterdamse en de Haagse schaakbond. Benieuwd op welke zaterdag dat gaat vallen. Prutsers genoeg, maar wij komen graag met onze enige echte vedette voor de dag!
Hoe dat afgelopen is, kunt u lezen in De strijd om de Zuidholland-beker.
| LSG | AAS | 4½ - 3½ |
| Leithen | Oegstgeest | 4 - 4 |
| LSG | Leithen | 4 - 4 |
| AAS | Oegstgeest | 4½ - 3½ |
Gezellig. Vrijdagavond met de voorzitter en wedstrijdleider extern naar Aalsmeer om LSG 5 aan te moedigen in de kampioenswedstrijd tegen AAS. AAS stond een matchpunt voor, wij stonden door de vooruitgespeelde overwinning van Arco op Willem Hensbergen een bordpunt voor. Spannend. Reden genoeg om eens een avondje in het Aalsmeerse te gaan buurten.
Aangekomen iets na half negen in de Aalsmeerse locatie, kwamen we een Michael tegen die net van de heer N.O. had gewonnen. Een paar minuten later kwamen Peter Poncin en A.J. Keessen volledig buiten adem de trap opstormen. A.J. was in allerijl naar Nieuw Vennep geracet om Peter nog op tijd achter zijn bord te krijgen. Waarom dan geen andere Azenaar zoals Henk van Leeuwen ingezet? Dat zat zo. Dit was de laatste ronde, Peter stond in de opstelling, had nog niet meegespeeld, dus moest deze wedstrijd per se spelen om geen matchpuntenstraf en boete te krijgen. Helaas voor hem en A.J. kwamen ze te laat en waren hun inspanningen tevergeefs.
Daarna ontstond er een levendige discussie tussen Marco de Groot en Peter of Marco wel of niet had afgesproken Peter met de auto op te pikken. Of het door deze discussie of door het fluwelen spel van Folkert kwam, in ieder geval kwam Marco soepel in een verloren stelling terecht. Wat er ook verder zou gebeuren, Folkert zou winnen, dat stond wel vast.
Dat Wim zou verliezen stond ook al vast, en dat gebeurde dan ook. Aart speelde een enerverende partij tegen Ben de Leur en leek te gaan winnen. Bart Groeneweg stond volgens kenner Edwin al snel verloren tegen Jan Bosman en keek bovendien tegen een tijdsachterstand van een uur aan.
Tja, het enige wat vaststond was de overwinning van Folkert, dus de lezer raadt het al: juist dat gebeurde niet. Folkerts befaamde techniek liet hem in de steek in een stelling met goede tegen slechte loper en twee pionnen meer. Er leek niets meer mis te kunnen gaan, maar zelfs remise werd niet meer bereikt. Op het moment van schrijven (zaterdag 02.00) ligt Folkert waarschijnlijk huilend onder een biertap met de bedoeling in een langdurige coma te geraken. Sterkte Folkert.
Dat Jura niet verloor was dan weer een meevaller. Niet gezien zijn stelling, maar wel gezien het volgende. Zijn tegenstander offerde een toren om eeuwig schaak te forceren, en bij niet slaan van de toren zou Jura een pion en stelling achter staan. Jura had met een half uur op de klok de opdracht van zijn teamleider gekregen nog even te wachten met remise forceren tot de afloop van de andere partijen. Jura liep dus wat rond, tot hij met nog minder dan vier minuten op de klok in geen velden of wegen te bekennen was. Jura, als je vlag valt, krijg je echt een nul hoor! Gelukkig was hij juist op tijd achter zijn bord beland om de remise nog te kunnen pakken.
Bart verloor gelukkig op tijd, zodat hij niet langer tegen zijn inmiddels ook voor niet-kenners hopeloze stelling aan hoefde te kijken. Aart won een stelling met een pion meer net niet van Ben de Leur. Gelukkig was good old Kuipie weer prima in vorm. In een fraaie partij schoof hij Redmar Damsma van het bord, hetgeen hem twee bier opleverde van de wedstrijdleider extern.
Spannend voor de toeschouwers, maar helaas dus niet gewonnen. 4-4 dus.
Het vijfde heeft geen fouten gemaakt in de wedstrijd tegen Leithen: een 5-3 overwinning. Dat ging zeker niet zonder slag of stoot en aan diverse borden moest er flink gebikkeld worden.
Voor de gelegenheid was Bart weer eens opgetrommeld. En hij liet zien het spelletje nog niet verleerd te zijn. Via een lok-vork (dit woord komt in de volgende versie van Van Dale) werd de zwarte dame, die in de aanval was, verder richting witte koning gelokt maar daarna vakkundig ingesloten. Derhalve een 1-0 voorsprong. Daarmee was het voorlopig even over want aan diverse borden werden de dames al vroeg geruild en verschenen gelijke stellingen. Aart stond zeker niet beter en mocht het remiseaanbod gelijk accepteren.
Ook aan de overige borden vielen de remises als rijpe appels. De Kuip stond op het topbord geruime tijd minder na een geïmproviseerde opening maar wist met opkomende tijdnood het halve punt vakkundig binnen te slepen. Arco, Jan, Folkert en Michael speelden correcte remises, met hier en daar een miniem plusje maar ook niet meer dan dat. Zelf kreeg ik in een spannende pot met nog strijd op enkele borden ook een remiseaanbod, dat match-technisch niet geheel onaantrekkelijk leek. Ik besloot in goede stelling risicoloos af te wikkelen naar een beter eindspel met nog één truc. Daar trapte mijn tegenstander in, waarna de strijd met een stuk meer niet moeilijk was.
Geen soepele overwinning weliswaar maar anderzijds is ook niemand in groot verliesgevaar geweest. Hiermee blijven we in het spoor van AAS 2 op een matchpunt, onze tegenstander in de komende en laatste ronde. Een overwinning is dus noodzakelijk om te promoveren naar de landelijke klasse. Maar willen we dat? Kunnen we een representatief KNSB-waardig team op de been brengen? Belangrijke vragen, ook van toepassing op onze komende tegenstander. Stay tuned!
De vijfde ronde van de Promotieklasse moest er gewonnen worden van Oegstgeest 3 om enigszins in het spoor te blijven van AAS 2. Weinig afmeldingen waardoor ik zelf na een grieperig weekend eens lekker op de reservebank kon plaatsnemen om die langverwachte monsterzege eindelijk te mogen aanschouwen.
Na een kleine twee uur spelen bekroop mij echter het gevoel dat dit wel eens een uiterst pijnlijk avondje zou kunnen worden. Als eerste was Michael klaar. In een klassiek woeste openingsvariant vlogen pion- en stukoffers over en weer om de oren. Zijn jeugdige tegenstander speelde niet alleen snel maar ook ijzersterk, wat hem aan Leidse kant de bijnaam 'Anand' opleverde. Met twee stukken, een handvol pionnen en ook nog 'een aanval' voor besloot hij echter tot een dameoffer, dat nou niet echt nodig was. Met dame tegen drie stukken was de stelling van Michael nog steeds kritiek tot verloren, maar met tactisch gerommel wist hij in eigen tijdnood zowaar een eindspel te bereiken met dame tegen toren en paard, en later tegen toren en wat pionnen, waarbij een soort vesting leek te ontstaan. Gezien de eerdere gebeurtenissen en de grote tijdsachterstand besloot Michael het noodlot niet verder te tarten en de remise te pakken.
Yuri speelde de opening bijzonder matig. Hij kwam nog even dreigend opzetten, waardoor het weer een typische Agaian-overwinning leek te gaan worden. Helaas hield zijn tegenstander het hoofd koel en drukte het punt.
Arco speelde de opening uiterst gepointeerd en wist zijn daardoor behaalde voordeel steeds verder uit te bouwen en te bekronen met een niet-al-te-lastig-maar-altijd-leuk-om-uit-te-voeren promotiecombinatie.
Ronald speelde een solide partij. Met een merkwaardige manoeuvre ruilde de tegenstander zijn fianchettoloper tegen een paard waarna Ronald oppermachtig was over de zwarte velden, een pion won en vervolgens alle stukken kon ruilen. Een punt dat we goed konden gebruiken.
Folkert had steeds een klein plusje en goede tegen slechte loper. Maar opeens waren de lopers eraf en resteerde een viertoreneindspel waarin hij zelfs nog even op moest passen. Remise. Wel liet Rag de Graaff vanuit de slotstelling nog even een verrassend leuk matje zien, waarbij hulp van de tegenstander echter onontbeerlijk was. Insiders beweren dat Folkert bezig is met een poging om in het Guiness Book of Records te komen als speler die de meeste remises tijdens zijn carrière gespeeld heeft.
Een kleine overwinning voor de onzen leek nu in het verschiet te liggen. Maar Aart liet zijn door goed spel verkregen toreneindspel met twee verbonden vrijpionnen volkomen onnodig in remise verzanden. Gelukkig stond daar tegenover dat Jan zijn stelling verder kon verbeteren. De partij kwam abrupt ten einde doordat zijn tegenstander een volle toren kado deed.
Als laatste (niet voor het eerst dit seizoen) was Eelco bezig. Gelukkig was de overwinning reeds binnen want de ook bij ons bekende Jonathan Faydi had hem vanuit de opening flink de duimschroeven aangedraaid. Toen Eelco in tijdnood ook nog enkele mindere zetten produceerde, resulteerde in de tweede speelfase een moeilijk te verdedigen eindspel van toren en loper tegen Oegstgeestse dame. Faydi bleef uiterst koelbloedig, creëerde een vrijpion en won gedecideerd. Een knappe prestatie.
Opluchting derhalve. Op 1 april moeten we toch echt uit een ander vaatje tappen om het altijd lastige Leithen de baas te blijven.
Tegen Katwijk is het vijfde team, net als vorig seizoen, niet verder gekomen dan 4-4. In de inleidende speech pepten de Katwijkenaren zichzelf al op door te stellen dat zij "tegen LSG altijd hun beste spel lieten zien". En ook ditmaal was er geen sprake van de spreekwoordelijke hoogmoed die voor de val komt.
Na twee-en-half uur spelen waren er nauwelijks lichtpuntjes aan Leidse zijde. Slechts de stellingen van Eelco, Arco en Michael leken kleine plusjes te hebben. Ronald had een stuk kado gedaan en ook aan de andere borden leek remise het maximaal haalbare. 4-4 leek de verwachte uitslag volgens voorzitter Van Wessel die eventjes kwam supporteren.
Met nog maar weinig tijd perste Eelco er een mooie koningsaanval uit en won. Hij lanceerde een zet waarmee een volle toren werd ingezet, wat zowel de tegenstander als de toeschouwers naar adem deed happen. In tegenstelling tot LSG 1 waar men gewonnen stellingen niet kan winnen en zelfs nog weet te verliezen, LSG 3 die niet bestand zijn tegen de druk van 'live partijen' en LSG 4 waar vermoedelijk op het beslissende moment een mobiele telefoon was afgegaan maakte de Kuip geen fout. Jan had op hetzelfde moment de lang geplande remise gespeeld in een eindspel met toren en ongelijke lopers. Voor Folkert was met zijn zwakke loper remise ook het maximaal haalbare. Ronald incasseerde de reeds ingecalculeerde nul. Aart mocht in zijn handen knijpen met een remiseaanbod aangezien zijn tegenstander de enige in de zaal was die de winnende zet niet zag. Michael behaalde een mooie overwinning door vroeg een pion te pakken en daarna zijn fluwelen techniek te tonen.. Zelf hield ik een iets minder eindspel niet droog, mede door slechte tijdverdeling.
Tussenstand 3½ - 3½. Het kwam nu aan op Arco, die tegen de uit onze interne bekende Frans Vreugdenhil speelde. De eerste tijdcontrole werd door beiden al vluggerend gehaald, waarna reconstructie diende plaats te vinden. De 35 waren gehaald. In een dame-eindspel met vier pionnen meer voor Arco tegen een loper voor Frans, konden beide partijen eeuwig schaak houden. Remise derhalve.
We blijven kampioensaspiraties houden maar moeten nu waarschijnlijk wel de slotwedstrijd tegen AAS winnen. Nu liggen we toch al wat bordpunten achter zodat er sowieso gewonnen moet worden. Maar we mogen ons geen misstap meer permitteren. 11 maart moeten we er staan tegen Oegstgeest 3. De troepen zullen voor deze wedstrijd op scherp worden gezet op last van taakstraffen binnen LSG. Te denken valt aan:
LSG heeft de eerste ronde van de bekercompetitie tegen Utile Dulci overleefd. In Roelofarendsveen, bakermat van de grote A. Termeulen (driemaal in de hall-of-fame der clubkampioenen, als we goed geteld hebben, daarnaast jeugdkampioen), werd het 5 - 3. De toppers van het vijfde lieten het om diverse redenen afweten zodat het onduidelijk was of de vier clubgenoten nu als B- of C-team aangeduid moesten worden. In ieder geval trad met Leendert Pols een ervaren bekeraar uit het zesde aan.
Yura had slecht geslapen in verband met een verbouwing aan zijn woning en speelde in de eerste turnus een bloedeloze remise. Leendert en Wim wonnen in de tijdnoodfase, terwijl Aart zijn gewonnen toreneindspel ondanks promotie niet kon verzilveren vanwege "vlag!" 2½ - 1½ tussenstand.
In de tweede turnus nam Aart genadeloos revanche. Wim had een toreneindspel met pion meer dat hij risicoloos naar remise afwikkelde om de stand op 4 - 2 te brengen. Voldoende voor de overwinning want bij nederlagen aan de resterende borden zou bord 4 (Yura) afvallen. Yura verloor inderdaad. Leendert stond materiaal achter, offerde nog een stuk voor een opengereten koningsstelling en wist met één minuut op de klok tegen zeven minuten de partij nog te winnen ook, mede dankzij een onreglementaire zet van zijn tegenstander waarmee hij er twee minuten bij kreeg. Leendert 'man of the match', al had het scenario nog spannender gekund als dit echt de beslissende partij was geweest. Gelukkig kwam het niet zover...
| LSG | Utile Dulci | 5 - 3 |
|---|---|---|
| Wim Zwinkels | C.P. Verhagen | 1½ - ½ |
| Aart van der | Jan Borst | 1 - 1 |
| Leendert Pols | N. Bouwmeester | 2 - 0 |
| Jura Agaian | Berry van Leur | ½ - 1½ |
Na twee uurtjes ploeteren waren er alleen maar borden waar we slechter stonden. Ineens werd eenieder bruut opgeschrikt uit zijn gepeins. Een of andere Zwarte-Piet-imitator bonkte buiten tegen het raam van de speelzaal. Het leek wel of deze onverlaat door ons was ingehuurd want daarna kwamen we echt los. De mindere stellingen werden remise gehouden en de gelijke stellingen gewonnen. Ging het altijd maar zo!
Michaels tegenstander bood remise aan in een stand waarin hij (zijn tegenstander dus) het nog wel eventjes had kunnen proberen. Eelco's saaie pot kreeg een spectaculaire wending waarbij de complicaties wel aan hem besteed waren. Was-ie een keertje niet nog als laatste bezig. Arco - zie foto rechts - en Jan konden er niet door komen, evenals Folkert. De laatste speelde tegen een groot jeugdig talent en moest even alle zeilen bijzetten. Bart, Aart en ik zelf konden na de tijdcontrole de vis op het droge krijgen. Einduitslag 6-2, een beetje geflatteerd.
De eerstvolgende wedstrijd is pas weer op maandag 11 februari 2008, uit tegen Katwijk 1.
Vervoersproblemen vervolg. Verhaalde ik de vorige keer over problemen met een langzaam leeglopende achterband op de heen- en een klapband op de terugweg en dat in een thuiswedstrijd - dit keer speelden we uit. Tegen onze collega's van het zesde wel te verstaan. Dus eigenlijk ook thuis. Met de banden stevig opgepompt richting Denksportcentrum sprong er ter hoogte van het politiebureau op de 5 mei-laan ineens een diender het fietspad op, wijzend naar mijn fietsverlichting die het overigens al jaren niet meer doet. Na mijn naam, adresgegevens, geboortedatum, geboorteplaats en nog wat gegevens genoteerd te hebben vroeg de man mij naar een verklaring. Hij kraaide daar ook nog enthousiast aan toe: "U kunt zich beroepen op uw zwijgrecht!", waarschijnlijk hopend dat ik als lid van de bende van Willem H. meteen mijn mobiel zou pakken en mijn advocaat zou bellen.
De andere kornuiten waren tijdens mijn oponthoud gelukkig al begonnen met het opzetten van de stukken, zodat ik bij aankomst alleen maar onze opstelling hoefde te overhandigen aan Jan-Peter, teamleider van het zesde en tevens uitstekend wedstrijdleider.
(Even tussendoor een oproep aan de heren scribenten LSG'ers over de arbitrage: óf we spreken de scheidsrechter tijdens de wedstrijd aan op zijn gedrag (dat hoeft nou ook weer niet meteen op zijn Groesbeeks), óf we houden onze mond over de arbitrage en richten ons op het schaken. Maar we gaan niet achteraf zeikerige tuinkabouterstukjes op onze fraaie website plaatsen!)
De wedstrijd dan maar. Een unicum was dat ik zelf als eerste klaar was. Hambartsum offerde in zijn bekende stijl een kwaliteit op h5 en even vervloekte ik mezelf dat ik mijn nieuwe PDA met Pocket Fritz thuis had laten liggen. Er kwamen daarna nog wat stukoffers, er dreigde een paar keer mat in 1, maar steeds kon ik het allemaal prima verdedigen en de aanval vervolgens overnemen zodat het uiteindelijk wit was die mat ging.
Jura was erg slecht uit de opening gekomen maar leek zich, ook offerend, naar eeuwig schaak te combineren. Helaas faalde dit doordat tegenstander Jan-Peter na enkele schaakjes op lullige maar daarom niet minder subtiele wijze zijn dame ertussen kon plaatsen. De stand Holland - Armenië kwam daarmee op 2-0, de wedstrijd op 1-1.
Ronald kwam erg goed te staan en ook nog een pion voor maar Jaap verdedigde zich prima zodat Ronald koos voor eeuwig schaak. De nestoren Folkert en Leendert speelden een bloedeloze gaap-remise, waarna ze ook nog de lachspieren van de aanwezigen aan het werk zetten door de partij te gaan analyseren.
Bart speelde de opening niet handig en Thijs van Osch had zonder problemen een pion kunnen snacken. Het bleef er even lelijk uitzien voor Bart maar in het middenspel kon hij het initiatief naar zich toetrekken en een kwaliteit meepikken. De partij werd beslist door een dame-offer, altijd leuk.
Over dame-offers gesproken. Jan had het kleine plusje weten uit te bouwen tot een krachtige aanval tegen Albert van Os en dacht het even mooi uit te maken maar gaf zijn dame pardoes weg. Arco had intussen regelmatig in een knappe partij van Vincent Schenkelaars gewonnen zodat Eelco Kuipers wederom als laatste bezig was en wederom niet mocht verliezen! In een Siciliaan was hij naar eigen zeggen met een vette min de opening uitgekomen, waar ik zelf toch eerder dacht aan een tamelijk gelijke stelling. Tegenstander Huib pakte het echter in het centrum niet handig aan, sloeg ook nog eens een witte pion op h5 waardoor er mooie velden voor de witte troepenmacht beschikbaar kwamen, waarna tijdnood de rest deed.
Wederom 5-3. Aan de bar bleef het nog lang onrustig, mede door de komst van oude bekende en fervent LSG 5-supporter GM de Niet.
Een geruststellende 4 - 2 voorsprong dacht ik nog, naast me kijkende waar ik mat in 3 zag, maar Jan Tolenaar maakte het voor ons nog even spannend. Zie het diagram rechts:
Het moge duidelijk zijn dat 1... Txf2 2. Lxf2 Lc6 mat in drie is, omdat g2
niet te dekken is. Jan zag dit ook, maar zag opeens dat er erg veel publiek
stond en dacht toen de zaak fraai af te ronden door 1... Dxg2+??
te spelen. Uiteraard gaat dit na 2. Txg2 inderdaad mat maar na
het ontnuchterende 2. Kxg2 konden de stukjes in het doosje...
De aanloop naar ons eerste duel was niet optimaal met een langzaam leeglopende achterband richting Denksportcentrum. Fietspomp in de hand en tussentijds oppompen. Vervoersproblemen bij een thuiswedstrijd! De terugreis was nog erger met een klapband na iets te enthousiast gepomp. De match daar tussenin was al niet veel beter. Op het resultaat na.
Het vijfde speelt dit seizoen de eerste wedstrijden met 10 man, daarna met 9, en tegen Philidor 2 was iedereen beschikbaar. Met de niet-hardop uitgesproken maar toch wel aanwezige gedachte "Het maakt allemaal niet veel uit, we winnen toch wel." had ik besloten Bart Groeneweg en mijzelf buiten de basis te laten. Dit optimisme leek me gerechtvaardigd door de toetreding van Eelco Kuipers tot het illustere vijfde dit seizoen. Een beperkte inzetbaarheid op zaterdagen deed hem besluiten te gaan onderbonden. Exemplarisch voor de match probeerde hij als allerlaatste van het team zijn 350 extra Elopunten aan te spreken in slechts licht betere stelling. De goed verdedigende Vergeer deed echter een volle toren kado. Dat zou niet de enige van de avond zijn...
Philidor had de oude rotten aan de eerste borden opgesteld en deze kweten zich voorbeeldig van hun taak. Folkert Geertsma en Jan Tolenaar, beiden met de witte stukken, werden achteloos en in no-time op remise gehouden. Nestor Smit ruilde tegen nieuwkomer Arco van Duijvenbode ook al koersvast alle stukken af, maar Arco speelde in ieder geval nog wat door. In de tussentijd vond Jura Agaian het nodig om in karakteristieke stijl een stuk voor twee pionnen te offeren. Compensatie was heel ver te zoeken, maar het was op die manier wel een Agaian-stelling geworden die de tegenstander veel tijd kostte. Aan onze zijde waren Aart van de Peut en Michael Kubbenga veel tijd aan het souperen. Kortom, ik begon me toch wat ongemakkelijk te voelen.
Gelukkig drukte Michael in opkomende tijdnood zijn punt. Hoewel de slotzet (mat in 1, overzien door de tegenstander) vrij banaal was, was het een gepointeerd opgezette aanval van Michael. Net op het moment dat iedereen dacht dat Jura's stelling definitief zou instorten kon hij na dameruil via een geniepige penning een - daar is ie! - volle toren ophalen. Einde partij en keerpunt in de wedstrijd. Arco kon daarna de remise pakken. En Aarts goede tot gewonnen stelling werd in het teambelang ook remise gegeven. Debutant Ronald Landheer toverde zijn licht betere eindspel om in een verloren, na overtuigend spel van talentje Daan Postma.
De zware druk kwam daarmee op de brede schouders van Eelco. Remise was het minimaal benodigde resultaat en 'Kuip' ruilde zijn sterke paard om de remise in ieder geval veilig te stellen en van daar uit verder te kijken. Totdat hij die toren kon incasseren.
Aan de bar werd nog even nagekaart over de match ("In ieder geval een goede waarschuwing tegen onderschatting van onze broeders van het zesde in de volgende ronde."), oude en nieuwe programmeertalen en de al dan niet aanwezige fotografiekwaliteiten van onze webmaster.