| Klasse 2B | Mp | Bp | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | |
| 1 | NSI De Eenhoorn | 14 | 44 | 4 | 4 | 3½ | 6 | 5½ | 4½ | 5 | 5½ | 6 | |
| 2 | Purmerend | 12 | 41 | 4 | 3½ | 3½ | 4 | 4½ | 5 | 4½ | 6 | 6 | |
| 3 | SOPSWEPS'29 | 11 | 38½ | 4 | 4½ | 4 | 4 | 2½ | 4 | 4 | 5 | 6½ | |
| 4 | ASC | 10 | 36 | 4½ | 4½ | 4 | 2½ | 4½ | 3½ | 4 | 5½ | 3 | |
| 5 | DSC Delft 2 | 10 | 35 | 2 | 4 | 4 | 5½ | 2 | 3½ | 5 | 4½ | 4½ | |
| 6 | LSG 3 | 8 | 38 | 2½ | 3½ | 5½ | 3½ | 6 | 5½ | 4½ | 3½ | 3½ | |
| 7 | Nieuwendam | 7 | 33½ | 3½ | 3 | 4 | 4½ | 4½ | 2½ | 2½ | 5½ | 3½ | |
| 8 | Soester SC 1922 | 6 | 33 | 3 | 3½ | 4 | 4 | 3 | 3½ | 5½ | 1½ | 5 | |
| 9 | Oud Zuylen | 6 | 31½ | 2½ | 2 | 3 | 2½ | 3½ | 4½ | 2½ | 6½ | 4½ | |
| 10 | Homburg Apeldoorn 3 | 6 | 29½ | 2 | 2 | 1½ | 5 | 3½ | 4½ | 4½ | 3 | 3½ |
Zaterdag 19 april vond de negende en laatste KNSB-ronde van dit seizoen plaats. Het was ongemeen spannend in onze poule. Maar liefst vijf teams stonden op zes matchpunten en streden voor handhaving. Ging het dan zo slecht met ons? Tja, vier keer op rij verloren en soepel afgegleden van kampioens- naar degradatiekandidaat. De individuele scores vielen best mee, waren best goed eigenlijk (meer dan 50%), maar de bordpunten waren een beetje onhandig over de wedstrijden verdeeld. Ons team had maar liefst vier keer met 3½ - 4½ verloren. Hierdoor hadden wij van de zes matchpuntenteams wel verreweg de meeste bordpunten, waardoor wij zelfs bij een verlies, afhankelijk van de andere uitslagen, nog veilig zouden kunnen zijn. Wij speelden tegen mede-degradatiekandidaat Soest, terwijl Nieuwendam, Apeldoorn en Oud Zuylen allen tegen hoger staande tegenstanders speelden.
Wij hadden deze keer helemaal niets aan het toeval overgelaten. Buiten dat zoals gewoonlijk alle verloven waren ingetrokken, hadden we Rudy als non-playing captain aangesteld en hadden we het aanvangstijdstip verlaat van 12.00 naar 13.00 om de concurrerende degradatieteams geen uur informatievoordeel te geven. We hadden ook nog overwogen om een spion te sturen naar een andere wedstrijd, maar een blik op de stand leerde dat we sowieso risico moesten nemen om een matchpunt binnen te halen. Een 4 - 4 was waarschijnlijk genoeg voor handhaving, al moesten we wel waken voor teveel remises aan de lagere borden waardoor de strijd door de twee 2300-spelers van Soest zou worden beslist.
Soest is een sterk team dat eigenlijk niet in de degradatiezone thuishoort. Hun twee beste spelers hebben een rating van ver in de 2300, en de rest is ongeveer gelijkwaardig aan LSG 3. Daar moesten dus wel de punten gepakt worden. Soest was na lang troosteloos onderaan gestaan te hebben in de laatste vier ronden behoorlijk bijgetrokken, terwijl wij maar liefst vier keer achtereen hadden verloren. Maar goed, onder de bezielende leiding van Rudy en peptalk van Yme ("Wat kan ons het schelen wat de andere degradatiekandidaten doen, we gaan zelf gewoon winnen.") gingen we ervoor.
Als eerste was Jeroen van der Linden met zwart aan bord 7 klaar tegen Roderick Loeber met een vrij regelmatige remise (½ - ½). Tweede bordspeler Chris Roosendaal liet na zijn drie nederlagen zien dat hij het spelletje echt nog wel begreep, kreeg vleugels en overspeelde Bram Otto volledig. (1½ - ½). Arjen van Benthem zat aan bord 3 tegen de sterke Eric de Haan en werd vrij kansloos opgerold (1½ - 1½).
Machiel de Heer speelde deze keer aan bord 5 met zwart tegen Gerrit Meine Muis. Ik had niet gezien hoe Machiel had gewonnen, maar Machiels commentaar achteraf was: "Het ging fantastisch". Kijk, dat horen we graag (2½ - 1½). Yme Gorter was met wit aan bord 6 tegen Arno Buyten helemaal goed bezig, en in de vooruitberekening werd zijn punt alvast geteld. Fans van LSG 5 weten sinds gisteren (hoe zou het nu met Folkert zijn?) echter dat je een punt nooit moet tellen voor de tegenstander heeft opgegeven. Yme verloor een pion en later ook de partij (2½ - 2½).
Opeens kwamen een breed lachende Edwin en Raoul mededelen dat het ongelooflijke was gebeurd. Igor Coene had aan bord 1 gewonnen van de Soester sterspeler Reynir Helgason! Heel goed Igor! Ik dacht zelf dat hij een moeizame stelling had gehad, maar in de analyse bleek dat de remisemarge nergens was overschreden. Het einde was wel grappig. Reynir deed een zet, wachtte een tijdje en bood toen remise aan. Igor Coene schrok hierdoor op uit zijn lange-termijnoverpeinzingen en zag prompt de vorkzet waarmee hij een toren won (3½ - 2½).
Bijna veilig, nog maar een half bordpuntje nodig voor het eerste matchpunt. Vincent Fructuoso en Adinda Serdijn hadden beiden een goede stelling die ze in normale omstandigheden zeker nog hadden uitgemolken. Vincent kreeg aan bord 3 van Henk Weenink echter een remiseaanbod, en om het eerste matchpunt veilig te stellen nam hij dit aanbod node aan (4 - 3). Achtste bordspeler Adinda bood toen in een goede stelling tegen Harry Wilting ook maar remise aan om het tweede matchpunt te behalen. Na een eerste reactie van de Soester teamleider richting Harry ("Remise? Ja, dat is lekker"), een ludieke omkooppoging naar Adinda van een Soestenaar ("Als je opgeeft vinden we je heel aardig en krijg je een bos bloemen"), kreeg Harry toch toestemming om het aanbod aan te nemen (4½ - 3½).
Gehandhaafd dus! De eerste aan wie we dit konden vertellen was de teamleider van een mededegradatiekandidaat, die het Denksportcentrum belde voor onze uitslag. Na afloop bleek dat Nieuwendam veilig was na een gelijkspel tegen SOPSWEPS'29, de sympathieke Soestenaren zich ook hadden gehandhaafd, en dat Oud Zuylen en Apeldoorn beiden zijn gedegradeerd. Dat laatste lag overigens niet aan ons, want wij hebben vriendelijk van beide degradanten verloren. Uit de eindstand blijkt ook dat wij netjes zesde zijn geworden, maar dat wij op basis van bordpunten op de vierde plaats zouden staan, met slechts een half puntje minder dan de nummer drie. Met de stand aan kop hebben wij ons de laatste ronden niet meer bezig gehouden, maar door een onverwacht verlies van Purmerend tegen Alphen is De Eenhoorn nog met behoorlijke voorsprong kampioen geworden. Gefeliciteerd.
| LSG 3 | Soest 1 | 4½ - 3½ |
|---|---|---|
| Igor Coene | Reynir Helgason | 1 - 0 |
| Chris Roosendaal | Bram Otto | 1 - 0 |
| Arjen van Benthem | Erik de Haan | 0 - 1 |
| Vincent Fructuoso | Henk Weenink | ½ - ½ |
| Machiel de Heer | Gerrit Meine Muis | 1 - 0 |
| Yme Gorter | Arno Buyten | 0 - 1 |
| Jeroen van der Linden | Roderick Loeber | ½ - ½ |
| Adinda Serdijn | Harry Wilting | ½ - ½ |
Wat waren onze resultaten? Sommigen piekten aan het begin, anderen aan het eind, maar de meesten hebben het wel goed gedaan.
| Wim | 1 uit 1 |
| Joyce | 1 uit 1 |
| Machiel | 3 uit 9 |
| Jeroen | 3½ uit 8 |
| Arjen | 4½ uit 9 |
| Chris | 4½ uit 8 |
| Adinda | 5 uit 9 |
| Vincent | 5 uit 9 |
| Yme | 5 uit 9 |
| Igor | 5½ uit 9 |
Eén ding is zeker. In onze poule houden we het met elkaar wel spannend. Zijn er andere poules waarbij de degradanten al voor aanvang van de achtste ronde bekend waren (met scores van twee matchpunten ofzo), in onze poule stonden er voor aanvang van deze ronde maar liefst vijf teams op zes matchpunten. Na afloop van de achtste ronde trouwens ook weer, al zijn het niet helemaal dezelfde teams.
Zaterdag 29 maart speelden we de achtste ronde tegen ASC uit Alphen, die evenals wij in de degradatiezone verkeerde. Op hun website was al te lezen dat ze deze wedstrijd echt moesten winnen om degradatie te voorkomen. Een prominent en gewaardeerd LSG-lid die dit had gelezen, vond al dat LSG 3 het wanhopige ASC maar een paar matchpunten moest gunnen. Tja, toen mocht ik hem uitleggen dat na de vorige seizoenen waarin LSG 3 steeds voor de promotie streed, handhaving nu echt het enige doel geworden is...
Het leek aan het begin nog wel zo goed te gaan. Aan de meeste borden stonden we beter en hadden we ook een tijdsvoorsprong. Arjen van Benthem (in verband met drukte op zijn werk, deze keer op verzoek aan bord 8 geparkeerd) opende de score al snel met een soepele overwinning op Wouter Dambrink (1 - 0). Geen vuiltje aan de lucht op dit moment van de wedstrijd.
Onze zesde bordspeler, Chris Roosendaal, was met zwart nog veel harder aan het winnen van Paul de Vries. Toen de spelers elkaar een hand gaven leek het ook 2 - 0 te staan, maar toen ik het voor de zekerheid bij Chris navroeg bleek hij te hebben verloren. Verloren?!? Chris wilde er àb-sò-lùut niet over praten, zodat ik jullie het verloop van de partij schuldig moet blijven (1 - 1). Gelukkig haalde zijn buurman, Jeroen van der Linden aan bord 7, deze keer wel het volle punt binnen in een regelmatige aanvalspartij tegen Alexander van der Kuyl. Na een wat matige start aan het begin van dit jaar, zit de score van Jeroen nu stiekem toch duidelijk in de lift (2 - 1).
Best leuk, twee overwinningen. Jammer dat het hierbij zou blijven. Aan de andere borden ging het langzaam aan steeds slechter. Bijvoorbeeld bij Yme Gorter aan bord 3. Nadat Yme in de opening al na een paar zetten een pion had gewonnen en ongeveer drie kwartier tijdsvoorsprong had opgebouwd, had hij het punt al geteld. Waarschijnlijk hierdoor speelde hij niet scherp genoeg om het punt ook daadwerkelijk binnen te halen, waardoor tegenstander Clement van der Laar de partij naar remise wist te keepen (2½ - 1½).
Aan bord 4 zat Adinda Serdijn met zwart tegen Martin van Gils. Na vanuit een mislukte opening nog een acceptabele stelling bereikt te hebben, ging het mis. Vanuit een eindspel met een kleine kwaliteit achter, had ze nog twee keer met een torenoffer in een paard-loper eindspel kunnen vluchten, erop gokkend dat Martin dit niet kende. Maar ja, voor het zelfde geld kent hij het wel. Het was wel de beste kans geweest, want Martin zei na afloop dat hij het eindspel vroeger wel kende, maar niet wist of hij het nu weer had kunnen winnen (2½ - 2½).
Machiel werd met zwart aan bord 2 door ASC-coryfee Dennis Helvensteijn weggeschoven (2½ - 3½). Jammer. Met kopman Igor Coene ging het tegen de andere coryfee, Dinard van der Laan, beter. Vanuit een goede stelling wist hij in een slechter toreneindspel toch het halve punt te pakken (3 - 4).
Vincent Fructuoso leek aan bord 5 tegen Wouter Hennink ook lange tijd te gaan winnen. Ik heb Vincent er niet zelf over gesproken, maar in de wandelgangen hoorde ik dat hij in de tijdnoodfase een stuk had kunnen winnen. Zoals het nu ging kwam hij in een vermoedelijk verloren eindspel terecht, waarin Wouter later met het oog op de klok en stand in de wedstrijd remise aanbood (3½- 4½).
We hebben maar liefst vier keer achter elkaar verloren. De meeste teamleden waren zo gedesillusioneerd dat ze ook niet meer wilden eten, waarna Adinda maar bij manlief en Azen aanschoof in De Harmonie en hierdoor en passant bij de goed presterende Azen kon meegenieten van de sfeer in een kandidaat kampioensteam. Voor ons gaat het de volgende ronde niet om het kampioenschap. In tegendeel. Er staan vijf teams, waaronder wij, op zes matchpunten en wij spelen tegen een van deze teams (Soest). Het hangt van de andere uitslagen af, maar dit zou een rechtstreeks degradatieduel kunnen zijn. Leek de strijd aan het begin van het jaar om promotie te gaan, nu gaat het alleen nog maar over handhaving. Maar goed, we hebben ten minste nog iets om voor te strijden.
| LSG 3 | ASC Alphen | 3½ - 4½ |
|---|---|---|
| Igor Coene | Dinard van der Laan | ½ - ½ |
| Machiel de Heer | Dennis Helvensteijn | 0 - 1 |
| Yme Gorter | Clement van der Laar | ½ - ½ |
| Adinda Serdijn | Martin van Gils | 0 - 1 |
| Vincent Fructuoso | Wouter Hennink | ½ - ½ |
| Chris Roosendaal | Paul de Vries | 0 - 1 |
| Jeroen van der Linden | Alexander van der Kuijl | 1 - 0 |
| Arjen van Benthem | Wouter Dambrink | 1 - 0 |
Op 8 maart speelden we de zevende KNSB-ronde tegen Apeldoorn, evenals het eerste dat tegen Apeldoorn 1 speelde. Wij speelden tegen Apeldoorn 3 en dat is al een prestigewedstrijd op zich, omdat het niet vaak gebeurt dat er twee derde teams tegen elkaar spelen. De inzet was dan ook wie het beste derde team van Nederland was. Daarnaast waren we na twee nederlagen op rij ook wel toe aan betere tijden, en ten derde hadden we na het afgelopen jaar waarin onze 5½ - 2½ nederlaag tegen Apeldoorn 3 de promotie kostte, ook wel wat goed te maken.
We hadden deze wedstrijd werkelijk aan elk bord een ratingoverwicht, nu zelfs Adinda voor het eerst van dit seizoen een hogere rating had dan haar tegenstander. Helaas zegt dat niet altijd alles.
De eerste commotie ontstond al snel aan het eerste bord. Yme Gorter had een zeer chaotische stelling, en toen de klok werd opgepakt leek het alsof er een beslissing was gevallen. Schijn bedriegt, want het bleek dat de digitale klok was uitgevallen. Dat is toch wel het nadeel van de digitale klokken, als ze uitvallen ben je de hele tijdregistratie kwijt. Gelukkig had de ter zake kundige en zeer wakkere wedstrijdleider - al om 08.05 met de trein uit Hengelo vertrokken om op tijd in Leiden te zijn - de kloktijden van alle borden nauwkeurig bijgehouden. Nieuwe klok ingesteld en verder schaken dus maar.
De eerste uitslag viel niet ver hierna, toen een hevig op zichzelf mopperende Chris Roosendaal (spelend met wit aan bord 6 tegen Marco van de Nieuwendijk) zijn stukken met woeste bewegingen weer in de beginstelling zette. Hem vragen wat de uitslag was, leek behalve overbodig ook tamelijk riskant. Later zei een nog steeds balende Chris dat hij helemaal niets had gezien en door een blunder zijn dame had weggegeven (0 - 1).
Bij kopman Yme (zwart tegen Frank Stevens) werd opnieuw de klok stilgezet, maar nu niet omdat die was uitgevallen. Yme had in een bepaald niet saai potje hard en snel gewonnen en had - zoals na afloop bleek - hiermee het enige winstpunt behaald voor ons team (1 - 1). Op dit moment waren wij ons hier nog niet van bewust en zaten de andere zes spelers nog vrolijk te schaken. Nou ja, vrolijk? Arjen van Benthem stond een pion achter, en Machiel stond ook gedrukt. Verder leek er geen vuiltje aan de lucht. Vincent en Adinda hadden een goede stelling, Igor stond volgens eigen zeggen gewonnen en Jeroen had een pion meer.
Onze tweede bordspeler Igor Coene (wit tegen invaller Karel van Delft) was de volgende die klaar was. Hij had een gewonnen stelling laten verzanden in een toreneindspel met drie tegen vier pionnen op de koningsvleugel. Karel van Delft bood zonder het verder te proberen remise aan, wat Igor natuurlijk onmiddellijk aannam. Hierop werd Karel gefeliciteerd door al zijn teamspelers, omdat hij remise had gespeeld tegen iemand met maar liefst vijfhonderd ratingpunten meer! (1½ - 1½).
Aan de andere borden leek de frisheid er een beetje vanaf te zijn. Arjen had inmiddels wel zijn pion teruggewonnen, maar Jeroen stond er maar liefst twee achter tegen de Apeldoornse puntenmachine Kristianne Tempelman. Vincent zat tegen een toreneindspel met twee pionnen minder aan te kijken, dus daar hadden we onze hoop ook niet op gevestigd.
Jeroen van der Linden speelde aan bord 8 met wit tegen Kristianne Tempelman, een inmiddels gevreesde naam die al het hele seizoen op de topscorerslijst van onze poule prijkt. Jeroen speelde prima en kreeg na sterk spel een goede stelling met een pion meer. Helaas overzag hij iets, waardoor de kansen keerden en hij een slechtere stelling met een pion minder overhield. Dat hij het latere ongelijke lopereindspel met twee pionnen minder nog remise hield, kon het balende gevoel toch niet helemaal wegnemen (2 - 2). Aan bord 4 speelden Adinda Serdijn (met wit) en Mark Brussen de teamleidersbattle. Adinda stond goed, maar zwart had geen zwaktes en ze kon er niet doorheen komen (2½ - 2½).
Aan het vijfde bord speelde Machiel de Heer met zwart tegen Maarten Beekhuis. Machiel stond gedrukt in een dubbel toreneindspel en moest ook nog risico's nemen omdat Arjen gelijk stond en Vincent verloren (prognose 3½ - 4½). Machiel wist zijn partij wel remise te houden, maar meer zat er echt niet in (3 - 3). Aan bord zeven zat dit keer Arjen van Benthem, met zwart tegen Nikolai Kabanof. Nadat hij zijn minuspion had heroverd, probeerde hij in een betere stelling zijn tegenstander onder druk te houden, maar nadat er een toreneindspel met voor beiden één pion was overgebleven, was remise echt onontkoombaar (3½ - 3½).
Nu lag ons lot in handen van onze topscorer Vincent Fructuoso. Het leuke van Vincent is dat hij best vaak punten binnenhaalt, het jammere is alleen dat zijn timing hierin niet optimaal is. In de vorige ronde - toen het er niet zo toe deed - had hij in een mooie partij gewonnen. Deze keer - toen het om een heel belangrijk matchpunt ging - liet hij een half punt liggen. Hij speelde met zwart aan bord 3 tegen de hoogst gerate speler van Apeldoorn 3, Tom Meurs. Na een goede stelling gehad te hebben, kwam hij twee pionnen achter te staan. In plaats van te vluchten in een remise koningseindspel met pion achterstand (wat hij niet vertrouwde), koos hij voor een toreneindspel met twee pionnen minder. Na hard en lang knokken wist hij opnieuw een theoretische remisestelling te bereiken, maar toen hij de vis bijna op het droge had, liet hij in tijdnood zijn tegenstander promoveren (3½ - 4½).
We hebben maar liefst drie keer op rij verloren, zijn niet het beste derde team van Nederland, zijn in een rechte lijn afgegleden van kampioens- tot degradatiekandidaat en de andere drie LSG-teams hebben ook verloren. Is nog ergens een lichtpuntje te verzinnen, hoe klein dan ook? Zucht. Gelukkig bracht Arjen uitkomst. Vorig jaar hadden we met 5½-2½ van Apeldoorn 3 verloren, nu maar met 4½- 3½. Het gaat dus de goede kant op.
| LSG 3 | Apeldoorn 3 | 3½ - 4½ |
|---|---|---|
| Yme Gorter | Frank Stevens | 1 - 0 |
| Igor Coene | Karel van Delft | ½ - ½ |
| Vincent Fructuoso | Tom Meurs | 0 - 1 |
| Adinda Serdijn | Mark Brussen | ½ - ½ |
| Machiel de Heer | Maarten Beekhuis | ½ - ½ |
| Chris Roosendaal | Marco van de Nieuwendijk | 0 - 1 |
| Arjen van Benthem | Nikolai Kabanof | ½ - ½ |
| Jeroen van der Linden | Kristianne Tempelman | ½ - ½ |
Na een winterrust van bijna twee maanden konden we op 9 februari weer aan de bak. De gelukkigen onder ons waren de ellende van de vorige ronde alweer vergeten, en we gingen er weer met frisse moed tegenaan. We speelden uit tegen de koploper, NSI De Eenhoorn, een vereniging die wat extra's maakt van de externe competitie en altijd een paar partijen live op internet zet. Kwam het door de druk van de liveborden dat het zo slecht ging? Wie het weet mag het zeggen, maar aan de digitale borden (de eerste vier) werden welgeteld 0 punten behaald. De uitslagen aan de andere borden werden niet genoemd, zodat de uiteindelijke 2½ - 5½ nederlaag voor de argeloze naspeler misschien nog reuze is meegevallen. LSG-sympathisanten die de gifbeker willen leegdrinken verwijs ik verder door naar de website van De Eenhoorn.
De wedstrijd begon nog wel goed met een remise voor Yme Gorter. Yme, sinds kort student en sinds nog korter op kamers wonend, wilde van de bekommernissen van zijn nieuwe zelfstandige bestaan bijkomen aan een niet te hoog witbord. Zo verzocht, zo gedaan, maar hoewel Yme bescheiden aan bord 5 was opgesteld, kwam de hoogst gerate speler van De Eenhoorn, Martijn Monteban, toch gewoon tegenover hem zitten. Altijd verrassend, die tactische opstellingen. De webmaster dacht bij het zien van de livepartijen zelfs dat De Eenhoorn voor de eerste keer van dit seizoen verzwakt was komen opzetten, omdat de gelegenheidskopman in de vorige wedstrijden rond het vijfde bord zat. Maar niet getreurd, Yme wist er een goede en bovenal razendsnelle remise uit te slepen nadat zijn tegenstander door een stukoffer eeuwig schaak gaf. Yme zat waarschijnlijk al lang op zijn nieuwe kamer de livepartijen te volgen voor ik doorhad dat hij vertrokken was, maar teamgenoten wisten te vertellen dat hij zelfs een winst gemist had (½ - ½).
Onze spelers aan de topborden, Machiel de Heer en Arjen van Benthem, zaten aan de digitale liveborden te knokken. Laten we het er maar op houden dat de stress van het "live te volgen zijn" ze teveel werd. Feit is in ieder geval dat het niet geweldig ging. Machiel speelde met wit aan bord 1 tegen Jeroen Edeling een creatieve partij waarin hij zich verrekende (½ - 1½). Arjen speelde ernaast met zwart tegen Henk-Jan Visser een partij waarin wit na een aanval in een eindspel met een pion meer terecht kwam. Toen het materiaalverschil twee pionnen werd, staakte Arjen de strijd (½ - 2½).
Aan bord 8 speelde Adinda Serdijn met zwart tegen Ron Deen. Ron speelde handig, maar was aanzienlijk minder handig in zijn tijdverbruik. Na een stukoffer - dat waarschijnlijk in een gelijke stelling zou uitmonden - overschreed hij bij het uitvoeren van zijn 37e zet tot zijn stomme verbazing de bedenktijd (1½ - 2½). Degenen die denken dat we hierbij weer een beetje terug in de wedstrijd kwamen, moet ik helaas teleurstellen. Vrijwel direct na de winst van Adinda, kon Jeroen van der Linden zijn koning omleggen. Jeroen speelde aan bord 6 met zwart tegen de Eenhoornse puntenmachine Mark van Ojik. Jeroen kwam prima uit de opening nadat hij de door Mark geofferde pion subtiel had teruggegeven, maar speelde te planloos in het eindspel. Zoals zijn tegenstander in de analyse liet zien had Jeroen daarin alle kansen gehad; helaas was het resultaat toch echt een nul ( 1½ - 3½).
Tja, al 3½ bordpunt tegen. Dan moeten normaliter alle nog schakende teamspelers voor de winst gaan zou je zeggen, maar gezien de stand op de borden leek dat ietwat problematisch. Igor Coene speelde aan bord 4 met zwart tegen Sjors Broersen en had een pion geofferd waar hij door goed spel compensatie voor kreeg. Juist toen produceerde hij een serie mindere zetten. Zijn pion minder werd een stuk minder en in de eindstelling was mat onvermijdelijk (1½ - 4½).
Ging dan alles slecht? Ontkwam niemand aan de misère? Niet helemaal, aan bord 7 zat Vincent Fructuoso met wit tegen Daan Zult een prima partij te spelen. Jammer dat díe partij niet live te volgen was, want Vincent had al snel een betere stelling met ook nog een pion meer. Die pion meer werd later in de partij bijna een dame, maar Daan stak zijn hand uit net voordat Vincent de promotiezet had kunnen uitvoeren (2½ - 4½). Die partij kunt u naspelen.
Jammer, we hadden sowieso verloren. De partij van onze topscorer Chris Roosendaal kon daar geen verandering meer in brengen, dus hij mocht doen wat hij wilde. Helaas had hij gezien zijn stelling niet zoveel meer te willen. Chris speelde aan bord 3 met wit tegen Peter Doggers. Een vervelende penning zorgde voor twee buitengewoon sterke centrumvrijpionnen voor zwart die heel hard naar de overkant liepen (2½ - 5½).
Een voordeel was wel dat we nog voor half vijf klaar waren met de wedstrijd. Bij de Hoornse Chinees hebben we een heerlijke rijsttafel genuttigd, niets mis mee. We hebben gelijk bedacht daar na afloop van de volgende thuisronde weer te gaan eten, dat uurtje extra rijden hebben we er graag voor over.
Wat het schaken betreft, we staan weer in de middenmoot. Het is tijd voor een overwinning, willen we niet dat ons doel moet worden bijgesteld tot het uit de buurt blijven van de degradatiezone.
| LSG 3 | De Eenhoorn | 2½ - 5½ |
|---|---|---|
| Machiel de Heer | Jeroen Edeling | 0 - 1 |
| Arjen van Benthem | Henk-Jan Visser | 0 - 1 |
| Chris Roosendaal | Peter Doggers | 0 - 1 |
| Igor Coene | Sjors Broersen | 0 - 1 |
| Yme Gorter | Martijn Monteban | ½ - ½ |
| Jeroen van der Linden | Mark van Ojik | 0 - 1 |
| Vincent Fructuoso | Daan Zult | 1 - 0 |
| Adinda Serdijn | Ron Deen | 1 - 0 |
Er zijn van die dagen dat je je afvraagt wat je ooit heeft bezield om lid te worden van een schaakclub. Erger nog, waarom offer je je vrije zaterdag op aan het schuiven met een paar houtjes, terwijl je ook zoveel leukere dingen zou kunnen doen? Nou, dit was precies zo'n dag.
Het ging al gelijk mis door de gewijzigde dienstregeling van de NS, met meer in het bijzonder de trein van Machiel die opeens tien minuten eerder ingeroosterd stond. Machiel, die nog de oude vertrektijden in zijn hoofd had, was nog rustig van een bekertje koffie met een croissantje aan het genieten toen zijn trein ondertussen zonder hem vertrok. Waar blijven de zo vaak voorkomende treinvertragingen als je ze nodig hebt?
Voor Machiel had het wel het voordeel dat hij zich wat langer in de relatieve warmte van het Amsterdamse station had kunnen laven, want met de temperatuurregulatie in het Denksportcentrum was het vandaag niet zo best gesteld. Verschillende mensen zaten weggedoken in hun truien, en sommigen hadden uit arrenmoede maar hun jas aan-, sjaal om- en zelfs hoed op-gedaan.
Met het schaken zelf ging het ook al niet best. Voor aanvang van deze ronde stonden we nog nipt op de eerste plaats en in de winterrust (de volgende wedstrijd is pas op 9 februari) hadden we er nog graag van willen genieten. Dat zit er helaas niet in, het beste is nu maar om alles snel te vergeten.
We stonden al snel aan veel borden slecht, al viel het eerste punt nog wel aan onze zijde. Vincent Fructuoso speelde met zwart aan bord 7 tegen Frans Sanijs en leek een pion te gaan verliezen. Vincent had hierbij toch iets verder gekeken dan zijn tegenstander, want nadat Frans het kleinood had opgepeuzeld, zag hij prompt zijn paard verloren gaan (1-0).
Helaas volgden hierna twee verliespartijen van onze tweede en derde bordspeler, respectievelijk Machiel de Heer (tegen Wilbert Surewaard) en Arjen van Benthem (tegen Matthias Oomens). Zelf had ik niet zoveel van hun partijen gezien, en op mijn vraag wat ik over hun partij in het verslag moest zetten antwoordden ze eensgezind: "bagger". Met kopman Yme Gorter ging het tegen Jaap van der Tuuk al niet veel beter, zodat we niet veel later tegen een 1-3 achterstand aankeken.
Met Chris Roosendaal liep het gelukkig beter af. Chris speelde aan het vijfde bord met zwart tegen Ruud Hoogenboom en kreeg een correct stukoffer over zich heen, dat echter een wat minder correct vervolg kreeg. Chris kon hierdoor toch het punt aantekenen. Iets soortgelijks gebeurde bij Igor Coene aan het vierde bord. Igor speelde met wit en stond niet zo lekker. Toen zijn tegenstander Ed van Eeden ging forceren, kon Igor toch het punt pakken. 3-3 dus.
Nu waren Jeroen en Adinda nog bezig. Jeroen van der Linden speelde aan bord 6 tegen Rob van de Walle en was lang aan het drukken, maar won tenslotte net niet en moest in remise berusten. Veel erger verging het Adinda Serdijn aan bord 8 die een werkelijk fantastische stelling met ook nog pion voorsprong soepel wist te verliezen. Knap was nog dat tegenstander Huib Olij een mat in drie wist te missen, terwijl de fanatiek over de partijen pratende Oud Zuylenaren het mat binnen gehoorsafstand van Huib Olij al luidkeels verkondigd hadden.
Al met al een slechte dag voor LSG om niet te lang bij te blijven stilstaan. Een blik op de stand van de poule leert dat we nu op de derde plaats staan, met minieme voorsprong op de teams die de vierde en vijfde plek bezetten. Gelukkig hebben we twee maanden om alles te vergeten, om daarna weer met frisse moed de competitie te hervatten.
Om toch nog positief te eindigen kunt u weer een lekker potje van Vincent in de gameviewer naspelen.
| LSG 3 | Oud Zuylen | 3½ - 4½ |
|---|---|---|
| Yme Gorter | Jaap van der Tuuk | 0 - 1 |
| Machiel de Heer | Wilbert Surewaard | 0 - 1 |
| Arjen van Benthem | Matthias Oomens | 0 - 1 |
| Igor Coene | Ed van Eeden | 1 - 0 |
| Chris Roosendaal | Ruud Hoogenboom | 1 - 0 |
| Jeroen van der Linden | Rob van de Walle | ½ - ½ |
| Vincent Fructuoso | Frans Sanijs | 1 - 0 |
| Adinda Serdijn | Huib Olij | 0 - 1 |
24 november speelden we de vierde ronde tegen het Delftse DSC 2. Voorafgaand aan deze ronde stonden we op de tweede plaats, op slechts een half bordpuntje gevolgd door onze huidige tegenstanders van DSC Delft 2. We stonden ook een half bordpuntje voor op onze vorige tegenstander, koploper Purmerend, maar helaas gaat het om de matchpunten en daar hadden we er toch echt twee minder van. Maar er was hoop. Purmerend moest tegen het sterke SOPSWEPS '29, dus die kregen het zwaar.
We hadden deze keer bedacht om met de trein te gaan. Zes LSG'ers (Zoetermeerder Igor ging op eigen gelegenheid) stonden op de afgesproken tijd klaar in de stationshal van Leiden, maar Yme ontbrak nog. Ondanks een telefonische aansporing wist hij de trein niet meer te halen. Yme zag hem nog wel wegrijden, maar daar koop je weinig voor. Na het nemen van een trein later en een telefonische routebeschrijving van Arjen wist Yme nog om een uur of 13.15 in de speelzaal te arriveren. Overigens was hij bijna als eerste klaar met zijn partij, maar daarover later meer.
Dachten wij dat wij een licht chaotische start hadden, DSC had echt reden tot klagen. De nacht voorafgaand aan de wedstrijd was er (weer eens) ingebroken in hun speelzaal. De buit: de inhoud van de koelkast. De schade: ongetwijfeld een veelvoud daarvan. Tsja.
De eerste uitslagen kwamen al snel. Het eerste klaar was dit keer Vincent Fructuoso, op de foto naast Q. Hij speelde aan bord 6 tegen oud-LSG'er Lucien van de Lisdonk. Na met zwart met een plusje uit de opening te zijn gekomen en een remiseaanbod te hebben geweigerd, wist hij de toren van Lucien in te sluiten en zo een kwaliteit te winnen. Lucien geloofde het wel en gaf de partij op (1-0).
Yme mag dan wel student zijn, de bekende slogan voor luie werknemers "Als je als laatste binnenkomt, mag je als eerste naar huis", bracht hij vandaag bijzonder goed in de praktijk. Hoewel hij pas om 13.15 binnen kwam rennen, was hij toch de volgende die het punt binnenhaalde. Hij speelde aan bord 3 tegen Bob Voogt en was al klaar voor we amper doorhadden dat hij in de zaal was. Yme zei achteraf dat hij tegen zijn gewoonte in op een positionele manier had gewonnen (2-0).
Ook snel klaar was onze tweede bordspeler Arjen van Benthem die tegen Kim Meulenbroek speelde. Arjen kwam goed uit de opening en net toen zijn tegenstander een beetje leek terug te komen, gaf hij de hele tent weg (3-0).
Hierna duurde het een hele tijd voordat er weer uitslagen binnenkwamen. Aan de borden werd hard gevochten. Twee jaar geleden speelde LSG 4 tegen dit Delftse team. DSC duidde na afloop op het Delftse forum een remiserende LSG'er aan met de naam "melkpak" (Delftse uitdrukking voor iemand die vaak remise speelt). Nou, dan moeten ze het voortaan zelf maar weten. Overal werd flink gestreden. Delft mocht hopen dat er nu veel remises zouden vallen!
Aan bord 7 speelde met wit Adinda Serdijn tegen invaller Pieter Goossens. Zwart kampte met een geïsoleerde pion op d5, waardoor Adinda haar hoofd niet hoefde te breken over een winstplan. Gewoon alle stukken op de isolani richten en wachten tot de stelling van zwart "krak" zegt. De partij duurde nog wel tot zet 58, maar de winst was nooit echt in gevaar geweest (4-0).
Jeroen van der Linden verging het met zwart aan bord 8 tegen Henrik Tamerus helaas minder goed. Wit offerde een kwaliteit om de dame van zwart in te sluiten en Jeroens dame ging inderdaad verloren, hoewel hij nog wel tegenspel bleef houden met het materiaalverschil van twee torens en pion tegen dame en paard. Maar het bleek toch niet genoeg en na lang schaken konden de stukken alsnog in het doosje en kreeg Delft zijn eerste bordpunt (4-1).
De jarige Chris besloot zichzelf maar op een punt, en het team op het tweede matchpunt, te trakteren. Hij speelde tegen Kees van der Meer die voorheen steeds aan bord 1 speelde. Dit vijfde bord zal hem niet beter zijn bevallen. Chris had een zeer goed dame en paard-eindspel en wist de ene na de andere pion mee te snoepen. Hij wist van overvloed bijna niet meer welk winstplan hij moest kiezen, maar besloot op het laatst om maar gewoon mat te zetten (5-1). De matchpunten waren binnen.
Kopman Machiel de Heer verging het tegen teamleider Dolf Beltz minder goed. In een eindspel van beiden toren en drie lichte stukken liet hij zich na lang verdedigen in verloren stand in een matnet foppen (5-2).
Nu waren alle (medelijdende) blikken gericht op onze vierde bordspeler Igor Coene, die na lange tijd de materiaalverhouding van toren tegen twee lichte stukken gehad te hebben, nu echt leek te gaan verliezen. Een vrijpion van tegenstander Richard Oranje leek niet af te stoppen. Het zag er ook zo penibel uit dat we bijna gingen hopen op een snelle opgave, om naar een restaurant te kunnen gaan. Dat hadden we niet goed gezien, achteraf bleek de remisemarge veel groter dan naar het zich liet aanzien. In de partij ging het nog erger. Nadat Richard slim dacht te zijn door een pion mee te pakken voor hij zijn vrijpion opspeelde, wist Igor hem prompt met een ondekbaar mat te overdonderen (6-2). Het stond ongeveer zo. Hopelijk levert Igor het correcte diagram aan.
Wit, die het punt al had geteld en het gevoel voor gevaar kwijt was, speelde Pxa7, om na Te4 (ondekbare dreiging: h6 mat) balend zijn tegenstander te feliciteren.
Ons kop- en staartbord hebben verloren, maar de uit zes borden bestaande middenmoot heeft gewonnen, wat in een 6-2 overwinning resulteerde. Later hoorden we dat Purmerend inderdaad onderuit was gegaan tegen SOPSWEPS '29, waardoor LSG 3 de koppositie weer heeft heroverd. De competitie blijft heel spannend, want er staan veel teams dicht bij elkaar. Er kan nog van alles gebeuren, maar de komende drie weken staan we bovenaan.
De partij van Vincent en de slotfase van Igor in de gameviewer.
| LSG 3 | DSC Delft 2 | 6 - 2 |
|---|---|---|
| Machiel de Heer | Dolf Beltz | 0 - 1 |
| Arjen van Benthem | Kim Meulenbroek | 1 - 0 |
| Yme Gorter | Bob Voogt | 1 - 0 |
| Igor Coene | Richard Oranje | 1 - 0 |
| Chris Roosendaal | Kees van der Meer | 1 - 0 |
| Vincent Fructuoso | Lucien van de Lisdonk | 1 - 0 |
| Adinda Serdijn | Pieter Goossens | 1 - 0 |
| Jeroen van der Linden | Henrik Tamerus | 0 - 1 |
Het thuisterrein van LSG leek op zaterdag 3 november veel overeenkomsten te hebben met Plopsalaland. Rond 12 uur verscheen kabouter Plop in de diamantmijn om de ruwe diamanten van LSG te aanschouwen. Hij keek hierbij zijn ogen uit,waardoor hij niet de meest snuggere en verantwoordelijke indruk maakte die hem normaal kenmerken.
Bij het startschot "Plopperdeplopperdeplop" konden de LSG-3-ers en Purmerend beginnen aan hun strijd voor de ongedeelde koppositie. Eerst moest echter door kabouter Plop het speeltempo nog duidelijk gemaakt worden... Ondanks dat nu voor het tweede seizoen reeds na de eerste tijdcontrole nog 'slechts' 1 uur voor de rest van de partij resteert, maakte kabouter Plop duidelijk dat je toch de 60 zetten moet halen. Gelukkig tuinden de 16 kaboutertjes hier niet in...
Nu een korte weergave van de schermutselingen. Deze dag ging ook de boeken in als de verjaardag van kabouter Smal (Vincent Fructuoso). Zijn tegenstander Enrico Blees begon al met de eerste verjaardagsplechtigheden in de opening. Een pion werd weggeven/geofferd, echter met nauwkeurig spel van Smal was er geen wolkje aan de lucht. Net op het moment van consolidatie werd Smal misschien afgeleid, want er werd een vol stuk in de aanbieding gedaan. Dit was niet het verjaardagscadeau wat Smal in gedachten had.
Aan bord 3 Speelden kabouter Smul (Arjen van Benthem) en Pieter Hopman, die wederom was teruggekeerd uit Thailand met een goed gevulde koffer en portemonnee. Nadat Smul "Lekker, lekker, lekker" had uitgeroepen toen tegenstander Pieter een klein half uur te laat in de speelzaal aanwezig was, werd de vrede snel getekend na een niet zo'n ambitieuze openingsopzet van wit. Daarnaast zag het er op dat moment gunstig uit voor Purmerend, dus geen reden om een remiseaanbod te weigeren. Smul had echter zijn kaarten gezet op Lui en Heertje.
Kabouter Lui (Jeroen van der Linden) wist een schitterende stelling te verkrijgen, ondanks dat deze nog aan het bijkomen was van verkoudheidsymptomen en in slaap werd gesust door zijn tegenstander Nicky Law. Na een Engelse opening kreeg Lui het centrum in handen. Het was opletten voor tactische combinaties van de tegenstander, echter Lui deed ditmaal zijn naam geen eer aan. De dame werd 'geofferd' tegen veel lichte stukken en een overweldigende vrijpion op b7. Niet snel daarna werd er door zijn tegenstander opgegeven en kon Lui genieten van zijn welverdiende rust. Deze partij met commentaar van Lui is in de gameviewer te aanschouwen - zie link aan het eind van dit verslag. Aan het einde van deze partij maakte kabouter Plop wederom geen sterke indruk. De tegenstander van Lui kwam in tijdnood en met de vlag op vallen geloofde Plop het wel en foetsie...
In tijdnood vielen er nog 3 beslissingen: Aan bord 1 kon onze opperkabouter Heertje tevreden zijn na de opening. Hij verkreeg prima spel tegen Rob Schoorl en kon waarschijnlijk moeilijk kiezen uit de vele opties. Uiteindelijk koos Heertje niet voor de meest optimale speelwijze, waardoor het in ieder geval optisch nog spannend werd. Echter in tijdnood wist hij toe te slaan (zie link naar gameviewer aan het einde van het verslag).
Yme "Klus" Gorter speelde aan bord 2 tegen Yong Hoon de Rover. Na de opening had zwart al niet meer te klagen. Nadat deze in het centrum had gereageerd, stonden de witte stukken niet ideaal, nog afgezien van wits ontwikkelingsachterstand. Om de discussie met Klus te vermijden: optisch zag het er in ieder geval niet goed uit dat de witte koning naar d2 moest gaan, maar praktisch was het zeker geen houdbare stelling. Het punt werd dan ook in tijdnood door de zwartspeler binnengehaald.
Adinda "Kwebbel" Serdijn verging het wat minder goed dan in de voorgaande 2 ronden. Ze kreeg met zwart een open Spanjaard op het bord en stond snel onder grote druk. Helaas kon de altijd charmante en goed geluimde Kwebbel de tegenstander niet vermurwen om een fout te maken. Nadat kwaliteitswinst was behaald resteerde er een ondankbare taak voor Kwebbel.
Met een tussenstand van 2½ - 3½ achterstand waren Chris en Igor nog bezig:
Kabouter Roos had na een Engelse opening steeds een hele lichte plus die hij nog lang tot in het lopereindspel probeerde te verzilveren. Uiteindelijk na een lang bevochten partij slechts een plusremise. Kabouter Coene had na de Italiaanse opening een onduidelijke stelling. Hij had een pion meer, echter zijn koning stond nog in het centrum. Hij had de keuze om de pion te behouden met onduidelijke complicaties of af te wikkelen naar een eindspel waar hij zn plus pion moest inleveren. Hij koos voor het laatste zodat een Igor een toren + loper tegen toren + paard eindspel ging spelen. Om remise te vermijden offerde hij een kwaliteit om een gevaarlijke vrijpion op a2 te krijgen. De stelling was echter al zover vereenvoudigd dat er niks meer uit te halen was dan remise.
Na een zware strijd een nipt verlies van 3½ - 4½. Echter kabouter Plop had wederom gebrek aan scherpte, deze had namelijk een winst voor de tegenstander van Roos gezien en op eigen inzicht al de uitslag ingevuld. Gelukkig dat onze teamleider Kwebbel dit wel doorhad, zodat dit beslissende halve punt uiteindelijk ons kampioenschap zal bezegelen.
De partij van Jeroen en de slotfase van Machiel in de gameviewer.
| LSG 3 | Purmerend 1 | 3½ - 4½ |
|---|---|---|
| Machiel de Heer | Rob Schoorl | 1 - 0 |
| Yme Gorter | Yong Hoon de Rover | 0 - 1 |
| Arjen van Benthem | Pieter Hopman | ½ - ½ |
| Chris Roosendaal | Ronals Overveld | ½ - ½ |
| Igor Coene | Lucas van Mil | ½ - ½ |
| Vincent Fructuoso | Enrico Blees | 0 - 1 |
| Adinda Serdijn | Giel Spaans | 0 - 1 |
| Jeroen van der Linden | Nicky Law | 1 - 0 |
Zaterdag 6 oktober mochten we aantreden tegen de vriendenclub die samen op pad een potje schaak speelt. SOPSWEPS '29 dus, waarbij alle spelers te herkennen zijn aan hun outfit en rugnummer. En aan het feit dat ze altijd uitspelen natuurlijk. De voortekenen voor LSG 3 waren deze keer niet best. Ten eerste waren we onze ongedeelde koppositie kwijtgeraakt door een toegekend protest van DSC tegen ASC, waardoor DSC er een half bordpunt bijkreeg en op gelijke hoogte met ons kwam. Op zich alleen maar meer redenen om vandaag te winnen, maar dit leek gedwarsboomd te worden door de ongekende invallersperikelen binnen LSG. LSG 3 zou het zonder Jeroen en Chris moeten stellen en LSG 2 en 4 misten ook twee spelers, waardoor het een week voor de wedstrijd nog een geschuif van jewelste was. Toen de kruitdampen waren opgetrokken was het in ieder geval duidelijk dat we met Yme, Vincent, Machiel, Igor, Arjen, Wim, Joyce en Adinda zouden spelen. Nou maar hopen dat er niemand meer ziek zou worden, want dan hadden we waarschijnlijk een invaller van de straat moeten plukken. Voor de teamleidster was het nog even spannend toen daags voor de wedstrijd haar mobiele telefoon enkele keren overging met "Igor" in de display ("Néééé, het zál toch niet???"), maar gelukkig bleek alles wat er aan de hand was dat de telefoon van Igor niet op toetsenblokkering stond.
Buiten de bezettingsproblematiek, was er nog het probleem van de juiste opstelling. SOPSWEPS heeft een ongeëvenaarde ratingspreiding in het team van 2429 naar 1854. Ter vergelijking: bij LSG zou dat neerkomen op een ratingverloop van LSG 1 tot en met LSG 7. Hmmm, bedenk daar als LSG 3 zijnde maar eens je opstelling tegenover. Ga je keurig op rating zitten met als risico dat je twee beste spelers tegen de beide supersoppers door de mangel gehaald worden, of probeer je een fantasieopstelling met als risico dat je eigen 2100-spelers tegen een te makkelijke tegenstander moeten terwijl ze tegen beteren ook kunnen scoren? Wat is wijsheid? Uiteindelijk ging onze hoogste ratinghouder maar naar de relatieve luwte van het derde bord, mochten onze talenten Yme en Vincent de twee kopborden afstoppen en zaten we voor de rest redelijk normaal. En toen zagen we de opstelling van de Soppers. Ook tactisch. Zij hadden Li Riemersma voor deze keer aan het derde bord opgesteld, waardoor Machiel nog gewoon tegen hem mocht aantreden - zie foto hierboven. Slimme opstelling gemaakt Adinda, jij komt er wel. Grappig was dat SOPSWEPS op hun beurt weer baalde van onze opstelling. Jeroen van den Berg had zich op Adinda voorbereid (vleiend, je bent pas echt een schaker als iemand zich op je voorbereidt toch?), maar zag onze speciaal uit Groningen overgekomen invaller Joyce tegenover zich plaatsnemen. Al met al speelden de teams onbedoeld behoorlijk op sterkte tegen elkaar, met de aantekening dat de partij met de hoogste ratinghouders zich aan bord 3 en de strijd tussen de laagste ratinghouders zich aan bord 6 afspeelde.
Maar hoe ging de wedstrijd nu? In ieder geval waren we warmgedraaid en inmiddels goed wakker geworden door het opzetcorvee. De score werd geopend aan bord 7 waar met zwart invaller Wim van der Pol speelde die het naar zijn zeggen prima naar zijn zin had, zo als enige in de speelzaal tussen twee vrouwen in. Het leek alsof Wim daar niet lang van zou mogen genieten, want na een ietwat mislukt pionoffer was het maar te hopen dat Wim er een beetje compensatie voor zou kunnen krijgen. Eigenlijk werd al met een nederlaag van Wim rekening gehouden. Wims uit de lucht vallende "Excuses voor de overwinning" klonk dan ook als een fata morgana. Het bleek dat tegenstander Gert Pijl een stuk had weggegeven (1 - 0).
Niet heel lang erna kwam tweede bordspeler Vincent Fructuoso mededelen dat hij remise had gespeeld tegen Marcel Peek. En dat terwijl Vincent vooraf eigenlijk dacht dat hij geen kans zou maken tegen deze topsopper. Vincent was zo wijs zich helemaal op de opening voor te bereiden en kon in de partij soepel naar de remise toe te schuiven. De link naar zijn partij staat onderaan dit verslag (1½ - ½).
Yme Gorter speelde aan bord 1. Omdat hij niet tegen de verwachte Li Riemersma speelde maar tegen de voor hem onbekende Johan Booij en hij bovendien vrij regelmatig won, dacht Yme dat SOPSWEPS'29 een supertactische opstelling had ingenomen. Yme hoorde pas na afloop dat zijn tegenstander de niet geringe rating van 2240 achter zijn naam had staan en dat hij een prima overwinning had geboekt (2½ - ½).
Joyce Fongers was vandaag voor het eerst sinds tijden weer achter een schaakbord te bewonderen. Er was echter niet zoveel te merken van haar schaakpauze. Ze vloog aan bord 8 tegenstander Jeroen van den Berg naar de keel en wist door een onverwachte zet zijn dame in te sluiten. Commentaar van een omstander: "Er waren wel meer goede zetten, maar deze was zonder meer briljant, die zag echt niemand aankomen." Commentaar van Joyce, altijd bescheiden: "Ach viel wel mee hoor, ik zag hem ook pas na zes minuten." (3½ - ½).
Aan bord 5 speelde met zwart Arjen van Benthem tegen Frank Smeele. Het ging goed met Arjen, hij had zelfs ergens kunnen winnen, maar toen zijn tegenstander later remise aanbood, nam hij het aanbod met een blik op de stand van zijn team en de overgebleven stellingen aan (4 - 1).
Aan bord 6 speelden Adinda Serdijn en Paul Rump de teamleidersbattle. Na een goed verlopen opening kwam Adinda in een dubbel toreneindspel met twee pionnen meer terecht, dat later uitmondde in een enkel toreneindspel met drie pionnen meer. Haar tegenstander had zijn hoop gevestigd op een tactisch remiseaanbod ("Het staat 4-1 voor jullie, dus ik bied remise aan."), maar het stond inmiddels ook 4-1 qua pionnenverhouding op het bord, dus ze speelde toch maar gewoon door. Toen de materiaalverhouding toren en drie pionnen tegen een pion (let wel, zonder toren dus) op het bord kwam, vond Adinda's tegenstander het toch wel tijd worden om op te geven (5 - 1).
Tja, en nu komen we bij de enige verliespartij van LSG 3. Igor Coene speelde met wit aan bord 4 tegen Dinand Webbink. Igor kwam goed uit de opening, maar was volgens zijn zeggen heel moe en had geen energie meer om nog goede zetten te vinden. Hij gaf nog een stuk weg ook en de eindstelling zag er helemaal triest uit. Gelukkig koos hij vandaag uit om in te storten, de teamoverwinning kwam er niet door in gevaar (5 - 2).
Nu waren alle ogen gericht op de derby aan bord 3 tussen de hoogste ratinghouders van beide teams, Machiel de Heer en Li Riemersma. Machiel liet zijn buitengewone klasse zien door de Internationaal Meester op remise te houden. En dat terwijl Machiel had overwogen op te geven toen hij een loper achter stond! Door een fout van Riemersma kon Machiel door een pionnendoorbraak een loper terugwinnen en een net te houden ongelijke lopereindspel met pion minder bereiken (5½ - 2½).
De tweede teamoverwinning op rij. De invallersperikelen hebben buitengewoon goed uitgepakt, want Joyce en Wim hebben allebei gewonnen. Sorry, Jeroen en Chris, maar jullie hadden het deze keer echt niet beter kunnen doen. En een blik op de stand leert dat we nu echt bovenaan staan. Er zijn nu ook geen lopende protesten bij andere teams waardoor de stand nog kan wijzigen, dus vooralsnog lijken we tot 3 november van onze koppositie te mogen genieten. Dat gaan we dan ook maar doen.
De partij van Vincent en de ontknoping van Wim in de gameviewer.
| LSG 3 | Sopsweps '29 | 5½ - 2½ |
|---|---|---|
| Yme Gorter | Johan Booij | 1 - 0 |
| Vincent Fructuoso | Marcel Peek | ½ - ½ |
| Machiel de Heer | Li Riemersma | ½ - ½ |
| Igor Coene | Dinand Webbink | 0 - 1 |
| Arjen van Benthem | Frank Smeele | ½ - ½ |
| Adinda Serdijn | Paul Rump | 1 - 0 |
| Wim van der Pol | Gert Pijl | 1 - 0 |
| Joyce Fongers | Jeroen van den Berg | 1 - 0 |
Het is pas 15 september, ongekend vroeg in het jaar, maar de eerste competitieronde is toch echt alweer achter de rug. En met een goed resultaat. LSG 3 is ook dit jaar weer behoorlijk gewijzigd van samenstelling. Gebleven zijn de oude LSG 3-rotten Machiel de Heer, Arjen van Benthem, Vincent Fructuoso en Yme Gorter, en dit viertal is aangevuld met Igor Coene (vorig jaar spelend bij Promotie, zie foto hieronder), Chris Roosendaal, Jeroen van der Linden en Adinda Serdijn (allen vorig jaar spelend in LSG 4).
De eerste ronde was gelijk een uitwedstrijd en wel tegen Nieuwendam. Nieuwendam? Was dat niet de club waar LSG vorig jaar de eerste bekerwedstrijd tegen speelde? Met de meest deprimerende omgeving die de onvolprezen teamleider van LSG 1 in 40 jaar had meegemaakt? Oeps, dat lijkt weinig goeds te beloven. In tegenstelling tot de bekerronde die 's-avonds in het donker plaatsvond, speelden wij gelukkig overdag, en was er op de locatie niet heel veel aan te merken. Op de rest ook niet trouwens.
Om enkele minuten voor 13.00 uur was ons team bijna compleet. Dat gold duidelijk niet voor het team van Nieuwendam, getuige het feit dat de wedstrijdleider aan ons kwam vragen of we erop stonden om om 13.00 uur te beginnen. Ehhh.. we willen wel vijf minuten wachten, maar veel meer moet het ook niet worden. De goede man besloot toen toch maar gewoon om om 13.00 te beginnen. Onze laatste man werd toen ook in de speelzaal gesignaleerd, en blijkbaar was het Nieuwendamse team inmiddels toch ook compleet. Compleet in de breedste zin van het woord overigens, want evenals wij speelde Nieuwendam zonder invallers. Maar goed, we konden beginnen.
Ze zeggen wel eens dat het een voordeel is om met wit te spelen. In deze wedstrijd was daar bijzonder weinig van te merken, integendeel zelfs. Nadat er vijf borden klaar waren was de stand 5-0. 5-0 voor de zwartspelers wel te verstaan. De stand tussen de clubs was 3-2 voor LSG, wat niet meer zegt dan dat wij in de beëindigde partijen een keer meer zwart gehad hadden. Na afloop bleek dat álle zwartborden van LSG hadden gewonnen. De teamoverwinning werd in feite geboekt door Vincent en Igor, die ondanks het nadeel van de witte stukken overeind wisten te blijven.
De eerste uitslagen vielen allemaal aan de staartborden. Aan bord 7 leek Jeroen van der Linden met wit tegen Ron van Dijk een goede partij te spelen. Verschillende LSG 3-spelers dachten althans dat Jeroen zou gaan winnen, maar op dit moment was nog niet bekend dat dit een slechte dag voor de witten was. Jeroen kwam daar hardhandig achter toen zijn toren op c7 zonder pardon werd ingesloten, en met een kwaliteit minder bleek het spelen toch een stuk lastiger. De eerste 0 werd aan zijn bord genoteerd (0-1).
Grappig was dat aan zijn buurbord Jeroens opening onbewust werd geïmiteerd. Adinda Serdijn speelde met zwart aan het staartbord tegen Martin de Koning dezelfde beginzetten als Jeroens tegenstander, waaruit overigens de voorzichtige conclusie kan worden getrokken dat ze er zowaar in is geslaagd drie zetten theorie te produceren. Na een onhandige vierde zet kreeg wit voordeel en liepen Jeroen en Machiel al hoofdschuddend langs haar bord. Niets aan de hand jongens, allemaal psychologie. Martin had zijn overwinning namelijk al half en half geteld, waardoor hij na pionverlies niet kon omschakelen van "het spelen op winst" naar "het verdedigen van een stelling met pion minder". Een paar zetten na de pionwinst was de stand weer gelijk (1-1).
Zesde bordspeler Chris Roosendaal was de volgende die de stukken in het doosje kon opbergen. Hij speelde met zwart tegen zijn gerespecteerde voormalige universitair docent wiskunde Wim de Schipper, en zette hem al even respectvol van het bord toen wit na een mislukte truc een kwaliteit achterkwam (2-1).
Het bleef goed gaan het LSG. Aan bord 4 speelde met zwart Arjen van Benthem die steeds een iets mindere stelling had. Nadat tegenstander Ed Baarslag een kleinigheidje had gemist won Arjen een stuk tegen enorme compensatie voor wit. Achteraf wist Arjen ook niet of hij in die stelling gewonnen stond. In tijdnood deed zijn tegenstander ook een kwaliteit in de aanbieding, en dat was echt teveel (3-1).
Met onze kopman en zeer gewaardeerde oud-voorzitter Machiel de Heer ging het helaas minder florissant. En het leek eerst nog wel zo goed te gaan. Machiel had met wit tegen de sterke Cor Croese toch een goede aanvalsstelling bereikt. Cor had echter ook een tegenaanval, en die bleek helaas eerder door te slaan dan de aanval van Machiel (3-2).
Een 3-2 stand dus, en de teamleider van Nieuwendam kwam al zeggen dat het met ons veel beter ging dan met Nieuwendam. Een blik op de uitgespeelde borden leerde echter dat alle punten door de zwartspelers van LSG en Nieuwendam waren behaald. Als het wedstrijdverloop op deze manier zou doorgaan, zou er gewoon een 4-4 uitslag in het verschiet liggen.
Gelukkig dacht onze nieuwe aanwinst Igor Coene daar aan bord 5 anders over. Tegenstander Martin Beugel speelde een soort Marshall-gambiet en Igor zei achteraf dat hij hem te ver had laten komen. Igor bleef de geofferde pion echter wel voor, en won er later in het eindspel nog een bij. Hiermee was hij de enige witspeler in deze wedstrijd die een vol punt mocht noteren (4-2). Nog leuker was dat het eerste matchpunt van LSG hiermee een feit was.
Aan ons tweede en derde bord zaten Yme Gorter en Vincent Fructuoso zij aan zij te strijden voor het laatste matchpunt. Yme had met zwart wel een heel moeilijk te beoordelen eindspel met toren, paard en pion tegen toren en vier pionnen tegen Barry Brink verkregen. De meningen waren verdeeld over wie er nu beter stond en op winst moest spelen. Volgens sommige geluiden was Yme's enige hoop om te winnen een paardvork. Of dit de enige winstkans was durf ik niet te zeggen, maar dat is ook niet nodig aangezien Yme wonder boven wonder inderdaad de kans kreeg om de felbegeerde paardvork uit te voeren (5-2).
Vincent was hiermee de laatste die nog bezig was en wel met wit tegen Frank van de Velpen. Na achtereenvolgens een hele goede, een slechte en een potremise toreneindspel op het bord gehad te hebben, werd het punt gedeeld (5½-2½).
De kop is eraf, het schaakseizoen is begonnen en onze eerste overwinning is geboekt. Sterker nog, we staan zelfs bovenaan! Voor hoe lang dat duurt kan niemand zeggen, maar we gaan er weer voor!
| LSG 3 | Nieuwendam | 5½ - 2½ |
|---|---|---|
| Machiel de Heer | Cor Croese | 0 - 1 |
| Yme Gorter | Barry Brink | 1 - 0 |
| Vincent Fructuoso | Frank van de Velpen | ½ - ½ |
| Arjen van Benthem | Ed Baarslag | 1 - 0 |
| Igor Coene | Martin Beugel | 1 - 0 |
| Chris Roosendaal | Wim de Schipper | 1 - 0 |
| Jeroen van der Linden | Ron van Dijk | 0 - 1 |
| Adinda Serdijn | Martin de Koning | 1 - 0 |