| Meesterklasse | Mp | Bp | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | |
| 1 | HSG | 18 | 67 | x | 6 | 7½ | 7 | 7½ | 6 | 7½ | 8½ | 7 | 10 |
| 2 | Rotterdam | 14 | 53½ | 4 | x | 5 | 7 | 6 | 7½ | 5 | 5½ | 7½ | 6 |
| 3 | Groningen | 12 | 47½ | 2½ | 5 | x | 4½ | 5½ | 5 | 7 | 6 | 5½ | 6½ |
| 4 | HMC Den Bosch | 10 | 45½ | 3 | 3 | 5½ | x | 4½ | 3 | 6½ | 5½ | 7 | 7½ |
| 5 | ESGOO | 10 | 45 | 2½ | 4 | 4½ | 5½ | x | 5½ | 5½ | 5 | 5 | 7½ |
| 6 | LSG 1 | 8 | 46 | 4 | 2½ | 5 | 7 | 4½ | x | 5 | 4 | 6½ | 7½ |
| 7 | Utrecht | 8 | 42½ | 2½ | 5 | 3 | 3½ | 4½ | 5 | x | 5½ | 5½ | 8 |
| 8 | Apeldoorn | 7 | 44½ | 1½ | 4½ | 4 | 4½ | 5 | 6 | 4½ | x | 7½ | 7 |
| 9 | HWP Sas van Gent | 3 | 35½ | 3 | 2½ | 4½ | 3 | 5 | 3½ | 4½ | 2½ | x | 7 |
| 10 | LSG 2 | 0 | 23 | 0 | 4 | 3½ | 2½ | 2½ | 2½ | 2 | 3 | 3 | x |
Onze laatste wedstrijd in de meesterklasse was de wedstrijd tegen Rotterdam en velen wilden hun persoonlijke score nog verbeteren. Bijna iedereen was met de trein gekomen (ik geloof op Martin na) en dat betekende dat we ruim voor het aanvangstijdstip aanwezig waren in het fraaie stadhuis van Hilversum.
De wedstrijd dan: Rotterdam had een wat aparte opstelling gekozen, bijvoorbeeld Dimitri Reinderman op bord 4 en Frans Cuijpers op bord 9. Dat laatste was begrijpelijk, omdat hij nog 1 overwinning nodig had voor een GM-norm en dus op 9 met wit daar de meeste kans op zou gaan maken.
Op bord 5 speelde Leon Konings tegen Pascal Vandevoort, een van de topscorers in de Meesterklasse. Leon speelde dezelfde opening als tegen Van den Doel in de vorige wedstrijd en (net als toen) kwam hij minder uit de opening. Het beste was wellicht 13... Dxc4 14. Pxf5 Dxb3 15. axb3 exf5, waarna wit met Lh3 de pion weer terugwint, maar zwart vanwege de verzwakte pionnen-structuur wellicht kan keepen. Zoals het ging was het erg goed voor wit en tot overmaat van ramp blunderde Leon een loper weg.
We deden wat terug doordat Etienne Goossens op bord 8 tegen Frank Oei een dame weggaf in een wat onduidelijke stelling. Ivo Wantola was naar eigen zeggen wat (te) ver gegaan in een Konings-Indiër tegen Bonno Pel, maar wist door een creatief stukoffer twee gevaarlijke pionnen op d6 en e7 te krijgen. Waarschijnlijk had zwart dit stukoffer niet moeten toelaten. Wit hield daardoor een aantal zwarte stukken gebonden en wist met kleine dreigingen het punt binnen te slepen. Ondertussen was Rudy van Wessel tegen Luc Winants op bord 1 in een onschuldige variant in problemen gekomen: de h-lijn werd geopend en wit had gratis aanval, zonder dat zwart tegenspel had. Rudy kon deze aanval alleen stoppen door dameruil te forceren, maar moest daarbij 2 pionnen inleveren en daarmee de partij. Stand 2-2.
Vanaf dat moment ging het bergafwaarts bij ons. Wim Heemskerk had de pion in het Franse Vleugelgambiet niet geaccepteerd en had met 4... b6 een passieve opstelling ingenomen en werd redelijk geruisloos onder de voet gelopen. Michiel van Wissen had tegen Dimitri Reinderman een prettige stelling na 20 zetten. Door een aantal doelloze zetten was er absoluut geen sprake meer van voordeel meer en vanwege opkomende tijdnood werd het van kwaad tot erger. Toen er een volkomen verloren eindspel op het bord kwam, gaf hij op.
Henk van Putten speelde met zwart tegen de doorschuif Caro-Kann van Jeroen Bosch en om wits aanval tegen Henks koning op de koningsvleugel te compenseren probeerde Henk tegenspel te creëren op de damevleugel. Dat tegenspel was niet op tijd en wit won in de aanval. Trouwens, de gegeven 41e zet (41.Dd8+) in de partijnotaties is niet de slimste; in wekelijkheid volgde er 41. Dc8 en mat in 6. Ongeveer op hetzelfde moment dat Henk opgaf, won Martin zijn partij tegen Zhaoqin Peng. Hier was lange tijd niet veel aan de hand, al had Peng waarschijnlijk 35... Txb2 moeten spelen i.p.v. Td4, waarna het gelijk staat. Na 37. Lc6 moet zwart oppassen en, zoals dat vaker gaat, op de 40e zet tastte zwart helemaal mis. Na het simpele 41. Lxc4 valt wit pion f7 en het zwarte paard op b3 aan, en dekt e2 meteen. Omdat alle zwarte pionnen op de koningsvleugel eraf gaan, gaf zwart op. Stand 5-3.
Als laatste twee waren Sven Bakker en Luc Compagnie bezig. Omdat ik op dat moment mijn verlies aan het verdrinken was, weet ik niet wie er als eerste klaar was. Daarom in willekeurige volgorde:
Op bord 9 speelde Luc tegen GM-norm kandidaat Frans Cuijpers. Frans had waarschijnlijk 1... e6 verwacht, maar Luc speelde hem 1 veldje verder. Zoals het ging, kwam wit in het voordeel na de opening. Helaas kwam er op de 31e zet een slechte door (31.Lg5!) en kon Luc wat terug doen door middel van 31... Lxf5!. De resulterende stelling bleef echter binnen de remise-grenzen. Geen GM-norm voor Cuijpers dus.
Op bord 7 speelde Sven tegen Bruno Carlier. Hier werd het evenwicht nergens echt verbroken, ook niet toen Sven in het verre eindspel een pion wist te winnen. Door het uitgedunde materiaal kon zwart altijd remise maken, hetgeen gebeurde. Eindstand LSG 2 - Rotterdam 4-6.
Dat was het meesterklasse-jaar voor LSG 2, we waren met afstand de zwakste. Volgend jaar gaan we het weer proberen in de eerste klasse!
| LSG 2 | Rotterdam | 4 - 6 |
|---|---|---|
| Rudy van Wessel | Luc Winants | 0 - 1 |
| Martin Roobol | Zhaoqin Peng | 1 - 0 |
| Henk van Putten | Jeroen Bosch | 0 - 1 |
| Michiel van Wissen | Dimitri Reinderman | 0 - 1 |
| Leon Konings | Pascal Vandevoort | 0 - 1 |
| Sven Bakker | Bruno Carlier | ½ - ½ |
| Wim Heemskerk | Martin Martens | 0 - 1 |
| Ik Oei | Etienne Goossens | 1 - 0 |
| Luc Compagnie | Frans Cuijpers | ½ - ½ |
| Ivo Wantola | Bonno Pel | 1 - 0 |
Voordat het seizoen begon was LSG 2 natuurlijk al kansloos op papier tegen de meeste teams en bij voorbaat gedegradeerd. Alleen enkele optimistische idealisten moesten lijdzaam toezien, hoe telkens weer de betoverende sluier van Maya viel na een nederlaag. Zo ook deze keer tegen het degelijke talentvolle HMC...
Toch waren er ook wat lichtpuntjes deze keer. Ja, misschien is het wel wanneer je telkens de grote punten niet snoept, je de kleine uit zelfmedelijden meer en meer gaat waarderen. Voor het eerst konden we dan in volle formatie aantreden, al moest ondergenoemde met bijna 40 graden koorts zijn bed ervoor uit. Sven Bakker pakte mooi zijn eerste punt. Henk was fit en wel en dat bleek. Het viel dus allemaal nog wel mee...
GM-verschalker Martin Roobol werd deze keer zelf verschalkt. In een Modern ontfutselde Martin weliswaar een loper van GM Daniel Fridman, maar dit leidde tot een aanzienlijke verzwakking van zijn eigen koningsstelling. Een aanval op Martin's koningstelling door gebruikmaking van gat f6, de halfopen f-lijn, en een dame-loper batterij gaf uiteindelijk de doorslag. 1-0
Oldtimer Leon Konings moest het dit keer opnemen tegen GM Erik van den Doel. In een favoriete Caro-Kann variant van Leon met 5... gxf6 ruilde zwart al vroeg de dames. Erik hield een gezonde stelling en kreeg met een tijdige breekzet d5, een vrijpion op d6. Het leek niet meteen duidelijk hoe wit zou verder komen, maar nadat Leon een open h-lijn toeliet, sloeg de Leidse GM toe op de koningsvleugel met pionwinst. Leon zag van verder lijden af en koos voor een biertje en een goed boek. 2-0
Brave Luc Compagnie pakte een semi-slav met g6 niet al te voortvarend aan tegen Jan-Willem de Jong. Wit zag lijdzaam toe hoe zwart met een pionnenopmars op de damevleugel gecombineerd met de sterke loper op g7, de damevleugel opat. Luc probeerde nog wel wat aan te vallen op de koningsvleugel, maar na een nauwkeurige verdediging staakte hij toch maar de aanval. 3-0
Buddy Frenk, ofwel Ik Hway Oei opende een solide Caro-Kann tegen Jasper Broekmeulen. In het middenspel werd niet kortdaad opgetreden tegen een witte aanval op de koningsvleugel. Frenk moest lijdzaam toezien hoe zijn loper werd ingegraven op h8. Niet bij volle machte probeerde zwart nog wat op de damevleugel, waar de stukken werden geruild en ademnood de doorslag gaf. Zo stierf de loper op g7 en na wat laatste stuiptrekkingen. 4-0
Sick Me, Ivo Wantola, speelde een partij naar zijn lijf tegen Jasper Span. In een Nimzo-Indische partij leek hij de stelling solide op te bouwen, maar vergiste zich in het centrum en verloor daar de controle. Nu werd hij zowel op de damevleugel, maar zeker op de koningsvleugel onder de voeten gelopen. Een laatste tegenoffensief werd echter genegeerd ten koste van drie pionnen. Wits aanval leverde met wat geluk nog twee pionnen op. Toreneindspel Remise 4½-½
Captain Wim Heemskerk kon zijn Leidse schip niet meer van koers veranderen. Tegen Michiel Abeln bouwde hij een rustige koningsflank-Reti op. Zwart had echter andere plannen en koos een agressieve Hollandse opstelling. Zonder rustig af te wachten om te worden gebombardeerd, marcheerde Wim zijn damevleugel pionnen naar de vijfde rij. Daarbij kwam hij echter in een vervelende penning te staan, dat een stuk verloor en ook de partij. 5½-½
Voorman Rudy van Wessel kon zijn Captain slechts volgen tegen GM Berolovich. Ook hij bouwde zijn stelling rustig konings-geflankt op en werd door een actievere aanpak in het nauw gedreven. Degelijke verdediging moest het uiteindelijk afleggen tegen het goede uitgebalanceerde spel van de GM. Wits pionnen werden op de verkeerde kleur gezet, zijn loper slecht gehouden en zwart kreeg een sterk paard op d4, die op het juiste moment meehielp in een stukwinnende truc. Rudy mocht nog even toezien, maar het was slechts uitstel van executie. 6½-½
Fighter Michiel van Wissen kreeg niet waar hij op gehoopt had tegen Twan Burg en moest ook zijn duit in het zakje doen. In een spectaculaire Franse opening trok eerstgenoemde aan het langste eind met pion en kwaliteitswinst. Wit had nog wel iets van aanval maar ook die leek goed te worden gepareerd. K.O bleef echter uit. Na wat geluk en gegrabbel leek wit nog met remise weg te komen door in een dame-eindspel te belanden. Met weinig tijd en vermoeidheid in de slotronde werd het nog erger. De rest spreekt voor zich 7½-½
Veteraan Henk van Putten liet zich weer eens van zijn beste kant zien. Ditmaal tegen Willem Muhren. Uitgerust en wel bouwde Henk zijn stelling rustig op. In een stelling met 1 open lijn zette hij zijn stukken net even iets beter en actiever neer dan zijn tegenstander. Hij won het loperpaar, de d-lijn en begon een damevleugelopmars. De opoffering van twee pionnen voor actief spel leidde uiteindelijk tot stukwinst en de overwinning. 7½-1½
Maestro Sven Bakker mocht de klus klaren. In een Grünfeld-Indische partij tegen Niels Ondersteijn verloor wit een pion maar met voldoende compensatie in de vorm van aanval op de koningsstelling. Een onhandige lopermanoeuvre van zwart werd gevolgd door een mooi offer waar niet optimaal op werd gereageerd. Dit leidde tot materiaalwinst van de dame tegen een loper en toren. De aanval werd doorgezet en zwart kwam uiteindelijk klem te staan met zijn koning loper en toren in de hoek, waarna het alleen nog wachten was op de winnende koningswandel naar h6! 7½-2½
Always look at the bright side of life.
If life seems jolly rotten
There's something you've forgotten
And that's to laugh and smile and dance and sing.
In de competitieverslagen van onze reserves is al veel geklaagd: onze instelling, concentratie, pech en zelfs figuren uit een radiohoorspel uit mijn wel zeer prille jeugd bleken onze resultaten negatief te kunnen beïnvloeden. Ditmaal kwamen we resoluut en goed voorbereid achter het bord: Paulus lag met een prop van mijn ambtenarennota's in de mond vastgesnoerd in de bezemkast van zijn knusse huisje, Eucalypta was bedwelmd met toverdrank door Sven Bakker alias Sneep, Oehoeboeroe was nachtblind gemaakt met de koplampen van de bolide van Michiel en Gregorius had zijn vleugels laten waxen door snowboardster Nicolien Sauerbrij, die was omgekocht met de opbrengst van de aandelen van Leon. Kortom, we hadden afgerekend met het Paulussyndroom dat ons vanaf de eerste wedstrijd zo had gekweld. Van de wedstrijd tegen onze vrienden uit Groningen heb ik niet veel gezien, want ik was als laatste in de zaal klaar. Daarom komt een fikse korrel zout goed van pas bij het lezen van dit verslag en houd ik bij deze kroniek de bordvolgorde aan.
Sven Bakker verloor rap van Ivan Sokolov, die de finesses van Kasparov - Beljavsky uit 1982 beter bleek te beheersen dan zijn toch ook zeer erudiete tegenstander. Een pionoffer gaf wit een niet te stoppen initiatief. Martin Roobol won bijna even vlug van Yge Visser, die ook een pion offerde, maar dat bleek een stuk minder correct. De partij kunt u hieronder nog eens naspelen, want niet iedere ronde wint één van ons zo netjes van een IGM. Zowel tactiek als techniek van Martin waren dik in orde.
Wim Heemskerk overspeelde Tea Lanchava in de opening, maar die speelt vaak dezelfde dubieuze rommel als uw schrijver, dus die is wel wat gewend, rechtte de tengere rug en won toch nog toen Wim met zijn paard de verkeerde kant uit ging: Pd7!! of Pc6??, een wereld van verschil, schijnt het. Leon Konings hield vanuit de opening Daan Brandenburg goed onder druk, de damevleugel zag er vleugellam uit. Daarna ging bijna al het materiaal er af en leek het remise te worden ondanks de kwal plus. Toch won Leon van de jonge IM, een knap staaltje techniek.
Invaller Mark Irwin kwam evenzeer onder druk te staan tegen IM Piet Peelen, pleegde nog taai verzet, maar verloor regelmatig ondanks Piets gebruikelijke tijdnood. Ook Ivo Wantola hield een fijne drukstelling aan de opening over, maar dat is wel vaker het resultaat van een Engelse Egel. Na de tijdcontrole kon ik snel kijken en dacht even dat Ivo het verdiende punt uit handen zou geven. Maar het werd geen remise: ook de oude IM (nou ja, een stuk jonger dan ik, dat wel!) Erik Hoeksema verloor ondanks het uitgedunde materiaal.
Dus 3-3 aan de bovenste 6 borden, maar helaas voor LSG 2 bleek de koek bijna op, toch wel wat teleurstellend, want er zat meer in. Even dacht ik zelfs dat 1 of 2 MP in dit post-Paulus-tijdperk haalbaar waren. Michiel van Wissen had het moeilijk tegen Frits Rietman in een Spanjaard en stond eigenlijk de hele partij onder lichte, maar toch onaangename druk. Die duurde voort tot in het eindspel, wit leek zijn voordeel zelfs naar winst uit te bouwen. Toch schijnt Michiel met nog maar 15 seconden op de klok een halfje gemist te hebben. Henk van Putten leed weer niet onder een overmaat aan openingskennis en ging in een soort Bogo-Indisch eigen wegen. Wit kwam op de damevleugel en de zwartspeler, Joost Wempe, op de koningsvleugel en lange tijd viel er niet veel van te zeggen. Nadat zwart remise had afgeslagen, leek het initiatief op de damevleugel wit toch in het voordeel te brengen, maar toen deze op de 43e zet te voorzichtig speelde uit beduchtheid voor de zwarte aanval, peuzelde zwart eerst de witte vrijpion op de a-lijn op en maakte het daarna met precies spel uit.
Luc Compagnie kreeg ook al een pion aangeboden door Luuk van Kooten, die daarvoor een massief centrum, meer ruimte en veel druk kreeg. Dit alles werd de jonge vader teveel. Mooie partij van Luuk, maar wel jammer: ik had het kindje wiegen ook wel eens bij een juichende schaker willen zien... Frank Oei kreeg aan het laatste bord ook een invaller tegenover zich, Michael Riemens, die het in grote zorgen verkerende Groningen 2 in de steek had moeten laten. In een wat onregelmatige opening met Ben Oni trekken wist wit een initiatiefje langs de zwarte velden te neutraliseren en bereikte een goed ogend eindspel met een sterke loper tegen een amechtig hijgend paard en pionnen op beide vleugels. Toch bleek het voordeel niet te verzilveren. Zoals wel vaker sloeg dus het op papier sterkere team in de eindfase toe en ook dat is een kwaliteit. Toch hebben we nu ineens zin in onze laatste wedstrijden: de Bosschenaren en Rotterdammers zijn gewaarschuwd!
| LSG 2 | Groningen | 3½ - 6½ |
|---|---|---|
| Sven Bakker | Ivan Sokolov | 0 - 1 |
| Martin Roobol | Yge Visser | 1 - 0 |
| Wim Heemskerk | Tea Lanchava | 0 - 1 |
| Leon Konings | Daan Brandenburg | 1 - 0 |
| Mark Irwin | Piet Peelen | 0 - 1 |
| Ivo Wantola | Erik Hoeksema | 1 - 0 |
| Michiel van Wissen | frits Rietman | 0 - 1 |
| Henk van Putten | Joost Wempe | 0 - 1 |
| Luc Compagnie | Luuk van Kooten | 0 - 1 |
| Hway Ik Oei | Michael Riemens | ½ - ½ |
Het lijkt maar niet te lukken met het tweede team. Dat we te zwak zijn voor de meesterklasse verrast niemand, maar wat wel vervelend begint te worden is dat bijna niemand zijn normale vorm kan vinden. Zowel op als naast het bord gaat er van alles mis. Het zijn soms kleine dingetjes, maar is wel tekenend voor het dal waarin we ons bevinden. Er zit geen lijn in onze zetten en als er al iets gepland is, zit er een gat in de combinatie. Dit verslag is een aardig voorbeeld. Michiel was aan de beurt. Hij had echter al vooruit gespeeld en schoof het stokje door naar Ivo. Die werd zondag echter ziek en ineens lijkt de rapportage voor onze LSG-site in het water te vallen. Een ander voorbeeld is de reis naar Apeldoorn. Vooraf waren er veel stemmen om met de trein te gaan. Toen alle tijdschema's opgesteld waren, wilde iedereen ineens toch met de auto. Een beetje van de hak op de tak en zo lijkt er ook geschaakt te worden. In de meesterklasse kan je je dat echter niet permitteren.
Apeldoorn was vooraf een beetje onzeker. Ze stonden pas op twee matchpunten en konden zich geen misstap meer veroorloven. Michiel moest als eerste ondervinden dat ze de wedstrijd tegen ons serieus opvatten. In een vooruit gespeelde partij tegen IGM Sipke Ernst kreeg Michiel de variant op het bord die hij voorbereid had. Ernst had thuis echter harder gewerkt en naar aanleiding van een eerdere partij tegen van der Wiel een verbetering gevonden in de theorie. De grootmeester was zodoende beter bekend met de ongewone pionnenstructuur van het Italiaans en boekte uiteindelijk een terechte overwinning.
Op de wedstrijddag zelf kwam de tegenstander van Sven ruim drie kwartier te laat. Desondanks was deze partij als eerste afgelopen. Sven zag af van zijn gebruikelijke Sämisch tegen het Konings-Indisch en moest zijn vuurdoop met een ander systeem duur betalen.
Vlak daarna bracht Leon een halfje binnen. In typische Konings-stijl had hij vanuit een Caro Kann (kan het rustiger beginnen?) rondom de twintigste zet een zwarte toren op e1 en zwarte lopers op b1 en h2 gekregen. In plaats van een Sudoku-puzzel op te lossen is het ongetwijfeld een grotere uitdaging de zetten van Leon te reconstrueren. Na onoverzichtelijke verwikkelingen ging de King eeuwig schaak uit de weg, maar toen ik hem even later hoofdschuddend achter het bord zag zitten vreesde ik het ergste. Van Delft was echter de draad kwijt en bood in waarschijnlijk gewonnen stelling remise aan.
Vlak daarna incasseerde ik een nul tegen Pruijssers. In een opening die ik al honderd keer gespeeld heb deed ik zonder veel nadenken de sjablone zetjes. Ineens schrok ik echter wakker toen bleek dat zwart heel slim twee zetten omgedraaid had en tot de bevrijdende opstoot d5 kon komen. Terwijl ik op de klok niet meer dan vijf minuten verbruikt had, was de psychologische nederlaag zo al een feit. Pruijssers overspeelde me vervolgens in het middenspel en de volgende nederlaag was binnen.
In rap tempo volgden daarna capitulaties van Frank en Luc. De eerste was gewoon weggeschoven door Lucien van Beek, hoewel hij in de analyse bij hoog en bij laag bleef volhouden dat hij goed stond. Zowel vriend als vijand nam dat nauwelijks serieus. Luc was met zwart redelijk uit een Dame-Indiër gekomen. Dat soort stellingen zijn echter heel verraderlijk. Zwart lijkt gelijkspel te hebben, maar wit staat toch altijd ietsje beter. Meer ruimte, net even actievere stukken voor wit en als zwart even niet oplet trapt hij ergens in. Dat overkwam Luc ook en op de laatste zet voor de tijdcontrole moest hij ineens een kwaliteit inleveren en even later de partij. De volgende nul kwam van Ivo. Tegen Bosboom bood hij goed tegenstand en vlak voor de veertigste zet kon hij met een eenvoudige combinatie afwikkelen naar een beter staand eindspel. Beide spelers overzagen de wending en vervolgens kwam Ivo's koning in een matnet.
Gelukkig is er ook goed nieuws te melden. Rudy en Bas lieten zien hoe het wel moet. Beiden kwamen prettig uit de opening en bouwden hun voordeeltje steeds verder uit. Van de Oudeweetering (tegen Bas) ging uiteindelijk tactisch ten onder, terwijl Zaragatski door Rudy positioneel weggeschoven werd en op de veertigste zet in straal verloren stelling door z'n vlag ging.
Martin was de laatste zwoeger. Met een slechte loper moest hij opboksen tegen een goed paard van Kabatianski. Terwijl iedereen dacht dat hij het niet zou redden hield Martin het hoofd koel en uiteindelijk mocht Apeldoorn nog blij zijn met remise. Goed gekeept!
Al met al 3-7 en de zoveelste grote nederlaag. Life sucks in the MK!
Wederom rampspoed en ellende voor het tweede! Wat is er met al deze prima spelers aan de hand?
De meeste spelers uit LSG 2 ken ik al jaren. Het zijn zeer ervaren spelers. Ik weet dat zij heel goede partijen kunnen spelen. Zij spelen ook niet voor het eerst in deze meesterklasse.
Het gaat er ook niet echt om dat wij niet kunnen schaken. Het probleem is dat wij niet scoren.
Slechts één speler steekt er met vlag en wimpel boven uit! Onze teamleider Wim Heemskerk! Wat een reus! Wel 50%! Mijns inziens moet onze topscorer volgend jaar automatisch in het eerste spelen! Het schijnt dat Wim straal gewonnen stond toen hij tot remise met Joost Berkvens besloot. "Hij zag het eventjes niet meer zitten." Kan ik mij voorstellen als je zo'n team moet lijden! Overigens een zeer sterke partij, waarin het lang draaide om de vrijpion op d6 van Joost met wit. Was die nu sterk of zwak? Naar mijn idee eerder het laatste.
Mijn eigen partij (Leon Konings) was weer zeer typerend voor het spel dat ik de laatste tijd (vooral in LSG 2) vertoon. Ik begon met een zeer sterke opening, kwam goed tot gewonnen te staan, en verloor. Deze keer was het vooral door slecht time management. Verder deed ik iets dat ik bijna nooit doe. Ik offerde een toren zonder een concrete winstvariant te zien. Dit is op zich misschien niet zo erg, maar ik had nog maar tien minuten voor de rest van de partij, en mijn tegenstander een uur. Ik zag een redelijke variant, maar dacht een betere te zien en verloor.
Hoe kwam ik zoveel tijd achter? Ik liep in het begin veel rond om alvast wat materiaal voor dit stukje te verzamelen. Wim vertelde mij gelukkig, dat ik beter achter het bord kon gaan zitten. Op zich was dit nog niet zo erg. In dit stadium van de partij speelde ik nog goed en snel. Het probleem was, dat ik minstens een half uur over een manier ging zitten denken om het snel uit te maken, en vervolgens de zet deed, die ik ook a tempo had kunnen spelen, het geplande 16. dxc6.
Dit is normaal niet de manier, waarop ik met mijn tijd omga. Tijd is voor mij een heel belangrijke factor. Ik probeer normaal mijn tegenstander onder druk te houden door redelijk snel te spelen.
Verder had ik blijkbaar iets te bewijzen. Hij moest zo nodig mat in de koningsaanval. Misschien blijkt bij nader onderzoek, dat ik hem ergens geforceerd mat had kunnen zetten. Dit is echter in de praktijk helemaal niet belangrijk. Je moet het achter het bord zien. Het gaat er niet om gelijk te hebben. Het gaat erom dat je wint, of desnoods remise speelt. Ik had dus van tactiek moeten veranderen, en de koningsaanval moeten vergeten. Geen 23. Tc6, maar Lg3.
Het probleem als je te weinig schaakt, is dat alle fouten die je afgeleerd had, toen je veel schaakte, weer allemaal opnieuw gemaakt worden. Lage persoonlijke scores, die weer goed gemaakt moeten worden, helpen ook niet echt. Het is net als in een casino: "Je kan maar beter niet proberen het verloren geld weer terug te verdienen."
De lezer vindt waarschijnlijk, dat ik wat te lang doorzaag over mijn eigen partij, maar wellicht zijn mijn problemen toch ook interessant ter lering en vermaak.
Wie van leedvermaak houdt kan ik aanraden om vooral de prestaties van ons tweede te blijven volgen! Ha, Ha...
Wat heb ik verder allemaal waargenomen? Naast mij zat Luc Compagnie op bord 1 een Tarrasch (1.d4 etc.) te spelen, zoals ik hem ook graag speel, namelijk met 11... Te8. Prima zet! Helaas volgde er hierna 12... Pa5. Toevallig weet ik al jaren, dat dit geen al te beste zet is. Na nog een klein aantal zetten had wit gewonnen.
Aan de andere kant van mij zat Sven Bakker na een prima opening een tegenstander te bevechten, die wel erg handige zetten deed. Het was niet verrassend, dat ook hij snel verloor.
Martin Roobol had aan bord 4 met wit lange tijd een keurige stelling tegen Jeroen Willemze. Hij heeft heel vaak keurige stellingen. Martin is positioneel altijd sterk geweest. Zijn toren op g5 heeft een tijdje opgesloten gezeten. Ondertussen werden aan de andere kant van het bord enige pionnen opgegeten. Helaas uiteindelijk weer een nul.
Dat was dus 0-4 op de eerste vier borden. (Dit verslag is grotendeels op bordvolgorde.) Gelukkig heeft Martin wel 56 zetten gedaan. Het aantal zetten op de eerste drie borden zou enig schaamrood op de gezichten van deze spelers moeten doen verschijnen! (Ik schaam mij diep.) Aan de andere kant is het aantal zetten, in tegenstelling tot wat veel mensen denken, niet zo belangrijk. Het gaat om de score. Dat was dus niks!
Michiel van Wissen speelde een goede partij tegen Thomas Willemze. Wel verloor hij bij de overgang naar het middenspel een vooruitgeschoven pion op e5, maar het doorschuiven van de a-pion leverde hem uiteindelijk een dame en de partij op. Toen hij ook zijn b-pion naar de overkant schoof gaf Thomas op. Dit was zijn eerste punt. Hiermee is hij gedeeld derde op onze illustere lijst van topscoorders!
Mijn goede vriend Henk van Putten had weer een verschrikkelijk ogende stelling op het bord staan. Stop alsjeblieft met die Modder Defence! Wat een gatenkaas! (Gebruik ik teveel uitroeptekens?) In het middenspel wist Henk de tegenstander aardig terug te pakken, maar helaas bleef hij een pion achter. Wellicht had hij niet met de koning naar voren moeten gaan. Deze werd nu voor lange tijd afgesneden van de damevleugel. Uiteindelijk heeft hij na heel lang ploeteren als laatste verloren.
Mijn andere grote vriend Frank Oei (privé noem ik hem gewoon Ik) speelde zoals gewoonlijk een partij, waarin lang en hard nagedacht werd. (In ieder geval lang.) Helaas verloor hij in het eindspel een belangrijke pion en later de partij.
Bas van Opheusden is onze meest succesvolle remisespeler. Remiseschuiver wil ik niet zeggen, want dat is toch anders. Met anderhalf punt is hij tweede op de lijst van super topscoorders!
Ivo Wantola speelde een zeer interessante goede partij, maar trok uiteindelijk aan het kortste eind.
Dit was het gruwelijke verslag van de verdergaande teloorgang van LSG 2, en de elorating van de meeste van onze spelers. Het wordt tijd, dat wij voor een verrassing gaan zorgen! Maar vooral niet forceren!
In het verslag van de overwinnaars treft u twee analyses aan.
| LSG 2 | Utrecht | 2 - 8 |
|---|---|---|
| Luc Compagnie | Martijn Dambacher | 0 - 1 |
| Leon Konings | Joost Michielsen | 0 - 1 |
| Sven Bakker | Robert Ris | 0 - 1 |
| Martin Roobol | Joost Willemze | 0 - 1 |
| Wim Heemskerk | Joost Berkvens | ½ - ½ |
| Michiel van Wissen | Thomas Willemze | 1 - 0 |
| Henk van Putten | David Smerdon | 0 - 1 |
| Frank Oei | Alexander van Beek | 0 - 1 |
| Bas van Opheusden | Wesley Vermeulen | ½ - ½ |
| Ivo Wantola | Jelmer Jens | 0 - 1 |
Sas van Gent uit... altijd lastig! De wedstrijd tegen HWP was de laatste kans voor de reserves van LSG om dit seizoen van de hatelijke 0 af te komen. Helaas missen we nog steeds één van onze beste spelers. Volgens de laatste geruchten komt onze voorzitter pas weer thuis als hij minimaal de helft van het vrouwelijke geslacht van China "ervaren" heeft. Het kan dus nog wel even duren.
Het "gevoel" voorafgaand aan de wedstrijd was goed. Onze tegenstanders probeerde ons nog wel van de wijs te brengen door een aantal keer van speellocatie te veranderen. Uiteindelijk kwamen we terecht op een grote camping in Zeeuws Vlaanderen. De vrees voor een wedstrijd in een grote tent, bleek ongegrond. De gastheren hadden voor een prima ambiance gezorgd.
Wonderbaarlijk was het volledige team van LSG 2 op tijd aanwezig. Het teamleiderschap heeft normaliter al veel weg van een kleuterjuf maar teamleider zijn van LSG 2 is nog vele malen erger. De helft van het team is namelijk zowel telefonisch als per mail onbereikbaar en weigert principieel zelf actie te ondernemen. Dit laatste is overigens heel herkenbaar voor de meeste schakers. Laten we maar snel naar de wedstrijd gaan.
Op bord 1 speelde Henk van Putten met wit tegen Koen Leenhouts. Volgens eigen zeggen kwam hij redelijk uit de opening maar ging in tijdnood in de complicaties ten onder. Al met al een terechte nederlaag. Op bord 2 speelde Leon Konings met zwart tegen Gunter Deleyn. Leon stond al vrij snel een kwal tegen een pion voor. Ondanks dat je het bij Leon nooit weet, ging ik er nu toch vanuit dat hij eenvoudig zou winnen. In plaats van soepel de partij uit te tikken probeerde hij weer chaos te creëren, waardoor zijn tegenstander eenvoudig terug in de partij kon komen en later een eenvoudig gewonnen stelling bereikte. Een pijnlijke nederlaag.
Op bord 3 speelde Sven Bakker een correcte remise tegen Helmut Cardon. Op bord 4 verblunderde Wim Heemskerk tegen het jonge talent Tanguy Ringoir een half punt. Stelt u zich de volgende (deel)stelling eens voor. Wit heeft net Tb7 gespeeld om een pion op a7 op te halen om vervolgens met zijn witte pion op a6 naar de overkant te lopen. Zwart probeert in de tussentijd ook een aantal pionnen te snacken en moet dan heel snel achter de witte a-pion gaan staan. Zwart heeft de keus tussen gelijk Td2 om de witte c en eventueel b-pion op te smikkelen of eerst een schaakje op d1 te geven om daarna met Td2 zijn plan uit te voeren. Nadat Wim eerst een schaakje op d1 gaf, de witte koning naar h2 ging, zwart Td2 speelde, wit op a7 en zwart op c2 sloeg volgde het ontluisterende Tg7 schaak en na Kg7 kon zwart de witte vrijpion niet meer tegenhouden. Op de c-lijn blokkeerde een eigen pion zijn terugtocht en vanwege het ongelukkige schaakje kon hij ook niet meer achter de a-pion komen. Heel erg pijnlijk allemaal.
Op bord 5 kon Luc geen vuist maken tegen Steven Geirnaert. In het verre eindspel gebeurde het onvermijdelijke: de capitulatie. Op bord 6 speelde Roobol met zwart een weinige enerverende remise tegen Johan Goormachtigh waarbij in de slotstelling alleen wit nog kon hopen op meer dan een halfje. Op bord 7 kreeg Ivo Wantola meer dan waar hij op basis van zijn openingsbehandeling recht op had. Aan de andere kant bezorgde hij zijn tegenstander, Mark de Waal, zoveel kopzorgen dat er geen sprake van een gestolen overwinning was.
Op bord 8 werd Michiel zijn Franse opzet op pijnlijke wijze gekraakt. Zelf schreef hij het toe aan één blunder maar persoonlijk vertrouwde ik zijn stelling al niet meer. Onze invaller Bas van Opheusden speelde op bord 9 een prima pot waar zeker meer in zat dan het behaalde halve punt. Zwart was opgescheept met een zeer beroerde Franse loper op d7 die niets anders kon doen dan de zwakke e6-pion verdedigen. Van Bas begreep ik dat het allemaal niet zo eenvoudig te winnen was maar hier had zeker meer in had gezeten. Ook Frank Oei liet op bord 10 een straal gewonnen stelling verzanden in remise. Of beter gezegd op het einde mocht hij nog in zijn handen knijpen dat het remise werd.
Al met al is de 7-3 nederlaag wel wat geflatteerd en had er voor LSG 2 zeker meer in gezeten. Echter, uiteindelijk krijg je altijd waar je recht op hebt, zo ook deze keer. En daar is alles wel mee gezegd...
| HWP Sas van Gent | LSG 2 | 7 - 3 |
|---|---|---|
| Koen Leenhouts | Henk van Putten | 1 - 0 |
| Gunter Deleyn | Leon Konings | 1 - 0 |
| Helmut Cardon | Sven Bakker | ½ - ½ |
| Tanguy Ringoir | Wim Heemskerk | 1 - 0 |
| Steven Geirnaert | Luc Compagnie | 1 - 0 |
| Johan Goormachtigh | Martin Roobol | ½ - ½ |
| Mark de Waal | Ivo Wantola | 0 - 1 |
| Thibaut Maenhout | Michiel van Wissen | 1 - 0 |
| Hans Groffen | Bas van Opheusden | ½ - ½ |
| Tieme Verlinde | Hway Ik Oei | ½ - ½ |
Hoe is je score tegen Kortsjnoi vroeg iemand eens aan Tal: Och, momenteel staat het 5-5; 5 verloren en 5 remise. Voor ons kwam het vandaag nominaal op hetzelfde neer: 7 verloren, 2 gewonnen, 1 remise: 2½ punt. "Probeer altijd eerst zonder berekening te voorspellen wat het resultaat zal zijn." zei wijlen de fysicus Feynman eens.
Die tic heeft ondergetekende dus van hem overgenomen, en hij was als eerste klaar, vóór half drie: verkwanselde opening met zeeën van tijd op de klok over. Nog nooit zo eufoor na een nederlaag (hij was in elk geval niet door zijn vlag gegaan) toog hij vervolgens aan de verslaggeving. Daarbij lag het accent op ofwel de voorspelling van zetten, ofwel het vinden van betere dan de daadwerkelijk uitgevoerde zetten.
Zo zag ik aan het bord van Leon Konings zijn tegenstander Richter verdraaid lang nadenken over zijn 22e zet. 22. Pe7 gevolgd door 23. c6 ligt voor de hand (zie analyse bij de partij). Nee hoor, toen ik later terugkeerde zag ik Richter 22. Ke2 doen waardoor hij zijn c-pion weggaf. In de tussentijd. was bij Oscar Lemmers - Bas van Opheusden de voordehandliggende doch krachtige zet 39.Txe6 gedaan, waarna zwart na een poosje nadenken van verdere tegenstand afzag. Daarvoor had Bas op verscheidene momenten kunnen vereenvoudigen, bijvoorbeeld met 33... Pxf4 om rotzooi te voorkomen.
Onze topscorer Wim deed wederom goede zaken. In Wim Heemskerk - Frank Kroeze is het na 25... e5 eigenlijk gewoon positioneel curtains. Kroeze vond dat hij daarvoor wat beter stond, maar dat hij te ver ging met het op winst spelen. De tweede winstpartij was voor Henk van Putten, omdat Paul Bierenbroodspot in slechte stelling het Henk met 23... Pe6 i.p.v. bijvoorbeeld 23... f6 nog makkelijker maakte.
Wat Luc Compagnie bezielde met zijn 9. b4 tegen zijn charmante half Duitse, half Nederlandse tegenstandster, is uitsluitend te verklaren met zaken van niet schaakinhoudelijke aard. Zij luistert naar de naam Sarah Hoolt en niet Sarah Holt, zoals op het wedstrijdformulier. Onlangs werd ze in Erevan nog 20e bij het WK voor de jeugd onder de 20. Sarah is 19 en studeert momenteel bedrijfswetenschappen in Essen.
Door het plotseling wegvallen van Ivo Wantola wegens familieomstandigheden, moest er op korte termijn nog een invaller worden gevonden. Albert van Os werd, waarschijnlijk vanwege de verrassende overwinning op Yme Gorter in de interne, gevraagd achter het zesde bord plaats te nemen. Een herhaling van die prestatie bleef uit. Na enige minder nauwkeurige zetten in een Caro-Kann, werd hij door zijn tegenstander, Menno Okkes, onder de voet gelopen op de damevleugel. Ondanks verwoede pogingen om de stelling te compliceren, kwam Albert uiteindelijk in een verloren stelling terecht.
Michiel van Wissen zag in zijn partij kansen die er niet waren, dacht heel lang na en verloor op tijd. Martin Roobol liep een dubbelpion op in een tot dan toe gelijkopgaande partij en verloor geruisloos. De slotstelling na de krachtzet 31. Pd6 was wel pittoresk met twee ongedekte paarden die beide onkwetsbaar waren. Sven Bakker kwam met voordeel uit de opening en had dit eenvoudig kunnen uitbouwen door op de 14e zet een pion mee te nemen. In het vervolg behield zwart desalniettemin betere kansen, maar hij liet zich, als IM-normer, liever als een kleuter wegzetten.
| LSG 2 | ESGOO | 2½ - 7½ |
|---|---|---|
| Sven Bakker | V. Ikonnikov | 0 - 1 |
| Wim Heemskerk | F. Kroeze | 1 - 0 |
| Martin Roobol | M. Feygin | 0 - 1 |
| Michiel van Wissen | T. Feybig | 0 - 1 |
| Leon Konings | C. Richter | ½ - ½ |
| Albert van Os | Menno Okkes | 0 - 1 |
| Hway Ik Oei | R. Fridman | 0 - 1 |
| Luc Compagnie | S. Holt | 0 - 1 |
| Bas van Opheusden | O. Lammers | 0 - 1 |
| Henk van Putten | Paul Bierenbroodspot | 1 - 0 |
Harraparramarra - koelekoele - piewieterdepetatter - fallera - dipsiko
Angstig keek Eucalypta achter zich. 'Mag ik nu ophouden, Paulus?' vroeg ze zachtjes aan de kabouter, die driftig staarde naar het schermpje voor hem. 'Nee!' snauwde Paulus vanachter zijn witte baard. 'Ga door tot ze volkomen vernietigd zijn!'
Grauwe dampen stegen op uit het huisje van de heks. Dampen die niet oplosten in de lucht, maar hun weg leken te zoeken boven de bomen in de richting van het Mediapark. Dampen waarvoor de dapperste vogels stil en bedrukt uitweken.
Welk onheil zou hieruit voortkomen?
Het begon bij de twee vooruitgespeelde partijen.
Een stille kracht vertraagde de reflexen van Sven; razende tijdnood, gewonnen stelling. Maar onverbiddelijk registreerde de klok een 0. Zachtjes klonk een kakellach, gemengd met een vrolijk gebrom. Was het niet Sven geweest die Paulus zo gekwetst had? Wist hij dan niet hoe gevaarlijk zulke mannetjes zijn, hoe rancuneus? Ze rusten niet tot ook het derde geslacht en het vierde in diepe ellende gedompeld zitten. En voor teamgenoten zijn de gevolgen nog ernstiger.
Een onzichtbare damp vertroebelde het zicht van Wim. Scherp rekende hij hoe zijn koningsstelling veilig was. Normaal gesproken is zo'n grootmeester geen partij. Net als in de vorige ronde valt een overwinning te verwachten. Maar waarom kon hij ineens het centrum niet meer zien? Wat deed die Stellwagen daar eigenlijk? Via het kijkglas kon zelfs Paulus, die geen snars verstand van schaken heeft, de doodsklap constateren. 'Dat zal ze leren' bromde hij tevreden.
Zo trokken acht schakers richting Hilversum met een 2-0 achterstand in plaats van een voorsprong.
Henk en Martin waren zo verstandig vier uur van te voren te vertrekken. Dat ging zelfs de krachten van Eucalypta te boven. Ze waren keurig op tijd. Luc was met de auto, maar door handig gebruik te maken van de vluchtstrook en af en toe wat tegemoetkomend verkeer te snijden slaagde ook hij erin ondanks de plotseling opdoemende files op tijd te zijn. Maar ja, toen waren er nog maar drie. De overige vijf waren in geen velden of wegen te bekennen, toen de wedstrijdleider streng de klokken in beweging bracht. Gelukkig kwam twintig minuten later een ontspannen groepje de zaal binnen, gebruik makend van de koffiepauze van Eucalypta. Evenwel te laat. Sommigen van hen zouden het oponthoud zwaar moeten bezuren. Ik niet, maar Ik wel.
Inmiddels had Paulus weer wat uitgebroed. Had hij niet gehoord dat Henk van Putten liever niet tegen Henk V. wilde spelen? 'Oké' dacht Paulus, 'dat kan Eucalypta vast wel voor me regelen. Bel Ljubojevic even af en zorg ervoor dat de beide Henken elkaar op bord 8 ontmoeten.'
Zal ik u de martelingen bezingen die de trouwe Leon en de olijke Martin ten deel vielen? Of moet ik uitleggen hoe neef Jan zijn oompje schaken leerde? De innerlijke kwellingen die geleden werden door het hele team? Hoe de arme Bart met zoveel achterstand in tijd ook nog eens tegen Ruud Janssen mocht spelen? Hoe Ivo, diezichzelf zo gewillig wilde opofferen door op een hoog bord te spelen, gekeeld werd door Erwin l'Ami? Hoe Bas met het Morragambiet probeerde 300 ratingpunten te compenseren? Alleen sadisten willen het weten. Nou vooruit, ééntje dan:
Het meest verfijnd was nog de marteling van Frank. Oei, wat stond hij goed tegen Dennis de Vreugt. Maar denk niet dat hiermee alleen Frank gepijnigd werd. Het hele team stond overladen met stress toe te kijken hoe hij in razende tijdnood rustig bleef noteren, de laatste seconden gebruikend voor volstrekt logische zetten om 'vlag!' te roepen op het moment dat niet de vlag van zijn tegenstander (die had nog een volle seconde over) maar zijn eigen vlag viel. Wat zijn de krachten van een heks toch groot.
Zo zijn we de risee van heel Schakend Nederland. Zelden werd een team zo afgedroogd. Het is duidelijk dat we onze kampioenskansen nu wel kunnen vergeten. Maar wat moeten we Paulus bieden? Sven moet barrevoets het bos in, met blote knieën en een krat pils; daaraan valt niet te ontkomen. Daarnaast is nodig een cursus tijdbeheersing. Dan kunnen we heel misschien toch nog kampioen worden. In onze dromen.
| HSG | LSG 2 | 10 - 0 |
|---|---|---|
| Friso Nijboer | Leon Konings | 1 - 0 |
| Erwin l'Ami | Ivo Wantola | 1 - 0 |
| Wouter Spoelman | Bas van Opheusden | 1 - 0 |
| Daniel Stellwagen | Wim Heemskerk | 1 - 0 |
| Jop Delemarre | Sven Bakker | 1 - 0 |
| Jan Smeets | Luc Compagnie | 1 - 0 |
| Wieb Zagema | Martin Roobol | 1 - 0 |
| henk | Henk van Putten | 1 - 0 |
| Dennis de Vreugt | Hway Ik Oei | 1 - 0 |
| Ruud Janssen | Bart Groeneweg | 1 - 0 |
Vanuit het heksehutje kwamen vreemde geluiden. Daarbinnen rommelde Eucalypta rond met vele potjes en pannetjes en flesjes.
Op 2 februari 1946 verscheen Paulus de Boskabouter voor het eerst in het dagblad 'Het Vrije Volk'. Meer dan 60 jaar later schitterde de kleine dikke grijsaard op onnavolgbare wijze in het Leidse Denksportcentrum. Allereerst door afwezigheid, want Paulus was wel een uur te laat, en dat terwijl de kraker van seizoen '07-'08, LSG 2 - LSG 1, om 13:00 begon. Gerard Kool was zo vriendelijk de honneurs waar te nemen en de klokken in werking te brengen. Paulus, zoals we later zullen merken, had dappere plannen met de uurwerken. Zoals gezegd, een verrassend aanvangstijdstip voor buitenstaanders. Als de opponent niet uit een onherbergzaam oord komt, beginnen we graag op een wat schappelijker tijdstip, zelfs 14:00 uur werd serieus in overweging genomen, maar Oegstgeest en Wassenaar speelden die dag helaas ook om 13:00 uur.
Op bord een van het eerste zat zoals verwacht de topscorer van vorig seizoen, Edwin "Oehoeboeroe" van Haastert. Daar hadden we ons dus goed op kunnen voorbereiden. Niets bleek minder waar, want Oehoeboeroe had zich een week in een hok opgesloten en met beide kleuren alle spelers van het tweede er volledig uitgeplugd. De wedstrijd kende desalniettemin een vrij gelijk opgaand begin. De wat optimistisch gestemden onder de bestuursleden spelend voor het tweede dachten zelfs het eerste wel even flink gek te gaan maken. LSG 1-teamleider Folkert "Cosmos Floppie" Geertsma, a.k.a. The Dutch Windmill, leek in ieder geval behoorlijk zenuwachtig te worden van wat er zich op de 10 borden afspeelde. Leon Konings was op bord 6 Jeroen Blokhuis naar de strot gevlogen, terwijl daarnaast Rudy van Wessel met zwart een prettige plus had opgebouwd tegen debutant Chiel van Oosterom. Op bord tien verschalkte Captain Wim Heemskerk een smakelijk pion van Michiel Bosman. Daar tegenover stond dat Ivo Wantola op bord 1 suf gesnuffeld werd door Oehoeboeroe en Martin Roobol op het tweede bord in de problemen aan het geraken was tegen de altijd gevaarlijke Eelke Wiersma.
Voor het aanbreken van de tijdnoodfase had de inmidels gearriveerde Paulus zich stilletjes achter de wedstrijdleiderstafel genesteld. Vol bewondering kwam hij het meesterklassegeweld gadeslaan. Wat Paulus zag maakte een diepe indruk op hem, zo'n diepe indruk dat hij er een beetje zenuwachtig van werd. Wat een eer dat hij, Paulus, een wedstrijd in de meesterklasse mocht 'fluiten'. Op de borden 2, 3, 5 en 6 werd het spannend, want de laatste minuten van de eerste 4 uur gingen in en iedereen zat nog rond zet 30. Paulus kreeg het er benauwd van, "als dat maar goed gaat", dacht hij bij zichzelf.
Ondergetekende was na een gelijk opgaande Caro-Kann verzonken in lamlendigheid en wist bovendien totaal misplaatst een positioneel pionoffer te plegen. Met nog een paar minuten op de klok wist ik de versnelling maar niet te vinden, bovendien stond de zwarte stelling op instorten. Gelukkig miste Stefan van Blitterswijk in tijdnood een directe winst, waarna ik in een uiterste poging de stelling weer in evenwicht wist te brengen. Helaselijkerwijs had ik daar net niet genoeg tijd voor en ging ik bij het uitvoeren van zet 40 door mijn vlag. Stefan had alleen streepjes genoteerd en was dus licht in de war toen wedstrijdleider Paulus een minuut lang niet ingreep, terwijl hij wel rood aangelopen naar de vlag stond te staren. Zelf was ik uiteraard netjes blijven noteren, waarom zou je haast maken als je nog een paar seconden hebt? Volledig bewust van de feiten keek ik Paulus eens aan, maar die gaf geen krimp. Uit mijn ooghoek zag ik echter Oehoeboeroe er als een Haas aan komen zetten met een vurige blik in zijn ogen. Dat beloofde weinig goeds en op niet mis te verstane wijze werd Paulus tot de orde geroepen: "He! Paulus! Je moet ingrijpen, de vlag van zwart is gevallen en hij heeft pas 40 zetten gedaan!" Van je vrienden moet je het hebben, dacht ik nog, en feliciteerde Stefan met de overwinning. Na de tirade van Oehoeboeroe was Paulus helemaal zichzelf niet meer, want hij noteerde eerst nog de verkeerde uitslag, om vervolgens nog roder aangelopen naar het volgende tijdnoodduel te zwalken.
Op bord 5 had Rudy zijn betere stelling op lepe wijze om weten te bouwen tot iets dat zeker moest gaan winnen. Een defecte klok gooide echter roet in het eten. Ondanks de pogingen van Rudy om de tijd van Chiel aan het lopen te krijgen, bleven zijn eigen seconden maar wegtikken, terwijl zijn laatste zetten het voordeel ook grotendeels uit handen gaven. In paniek wist Rudy de klok op 1 seconde stil te krijgen. Chiel, nog niet gehard in het eerste, was de beroerdste niet en gaf aan dat de klok van Rudy al enkele keren kuren had vertoond en er werd besloten om met 6 seconden verder te spelen. Paulus stond erbij en keek ernaar, als een 'deer in the headlights'. "Wat nu weder?", dacht Paulus die nog roder werd. Gelukkig was Oehoeboeroe er weer als de kippen bij om richting te brengen in de gedachtengang van Paulus. "Je moet een nieuwe klok pakken, Paulus!", tetterde de aanvoerder van het eerste. Als door de bliksem getroffen greep Paulus naar de eerste klok die hij kon vinden. Jammer genoeg was dat de nog lopende klok van het bord ernaast, waar Henk van Putten en Mark van der Werf nog midden in hun partij zaten. "NEEEEEEEEE", schreeuwden alle betrokkenen en omstaanders. Paulus had het niet meer. Gelukkig wist hij op eigen krachten een andere klok te vinden, maar kwam hij tot de conclusie dat het instellen van digitale klokken niet tot zijn skillset behoorde. Dus stelde Rudy de klok zelf maar in, maar na het aanzetten bleek het opeens om dezelfde klok te gaan en ging hij even later alsnog door zijn vlag. Paulus noteerde een 1-0 en protest werd aangetekend. Chiel geneerde zich kapot en voegde zich bij zijn teamgenoten aan de bar. Rudy, volkomen in de war, doolde nog wat rond en Paulus zat in een hoekje te huilen.
Hierna kwam het natuurlijk niet meer goed met het tweede. De overweldigende stelling van Leon Konings stortte op onverklaarbare wijze in ("Is hij nou handiger, of had hij gewoon mazzel?") en Michiel van Wissen ging makkelijk liggen tegen Christov Kleijn. Wantola verloor zoals verwacht, Martin Roobol wist nog een halfje af te snoepen, na zelfs nog een winst te hebben gemist, en alleen Wim Heemskerk noteerde het volle punt. De overige halfjes kwamen op naam van LSG 2 debutanten Luc Compagnie en Bas van Opheusden - zie foto hierboven - , die beiden 5 uur lang taai wisten te verdedigen. Henk van Putten, tenslotte was niet geheel op de hoogte van het speeltempo en ging in verloren stelling door zijn vlag in de veronderstelling er nog 15 minuten bij te krijgen. 7½ - 2½ derhalve.
Paulus krabde zich nog eens aan zijn bolletje. "Als ik me stil houd, kan ik misschien ongemerkt het pand verlaten. Hopelijk heeft Eucalypta nog een goed pilletje tegen de stress, of een koud kabouterbiertje". En Paulus mocht nooit, nee nooit meer het bos uit.
| LSG 1 | LSG 2 | 7½ - 2½ |
|---|---|---|
| Edwin van Haastert | Ivo Wantola | 1 - 0 |
| Eelke Wiersma | Martin Roobol | ½ - ½ |
| Stefan van Blitterswijk | Sven Bakker | 1 - 0 |
| Mark van der Werf | Henk van Putten | 1 - 0 |
| Chiel van Oosterom | Rudy van Wessel | 1 - 0 |
| Jeroen Blokhuis | Leon Konings | 1 - 0 |
| Tom Middelburg | Bas van Opheusen | ½ - ½ |
| Raoul van Ketel | Luc Compagnie | ½ - ½ |
| Christov Kleijn | Michiel van Wissen | 1 - 0 |
| Michiel Bosman | Wim Heemskerk | 0 - 1 |
