| 3e klasse B | MP | BP | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | |
| 1 | Voorschoten 3 | 13 | 34 | 3 | 5½ | 5 | 4 | 5½ | 6 | 5 | |
| 2 | LSG 8 | 13 | 30½ | 3 | 5 | 3½ | 3½ | 5 | 5 | 5½ | |
| 3 | De Toren Stompwijk 1 | 10 | 25 | 0½ | 1 | 3½ | 5½ | 5 | 6 | 3½ | |
| 4 | Bodegraven 3 | 7 | 21 | 1 | 2½ | 2½ | 4 | 3½ | 3 | 4½ | |
| 5 | Het Springende Paard 2 | 5 | 20 | 2 | 2½ | 0½ | 2 | 3 | 4½ | 5½ | |
| 6 | Inter Nos 2 | 3 | 14 | 0½ | 1 | 1 | 2½ | 3 | 4 | 2 | |
| 7 | Voorschoten 5 | 3 | 11½ | 0 | 1 | 0 | 3 | 1½ | 2 | 4 | |
| 8 | Rijnwoude 2 | 2 | 12 | 1 | 0½ | 2½ | 1½ | 0½ | 4 | 2 |
De laatste ronde was voor LSG 8 een uitwedstrijd in Aarlanderveen tegen het Springende Paard 2. We vertrokken met twee auto's. Daan als eerste, en ik even later. Onderweg attendeerde een bezorgde Joris mij op alle rode stoplichten. Daardoor kwamen we niet alleen vlot, maar ook veilig in Aarlanderveen aan. En toen we daar waren, toen misten wij ... Daan. Daan had alle afslagen van de N11 bij Alphen aan de Rijn laten passeren, en is toen via een prachtige toeristische route (langs de Meye) naar Aarlanderveen gekomen. Ik kan de route iedereen aanbevelen, maar als je moet gaan schaken in Aarlanderveen is het om. Enfin, met enige vertraging kon de wedstrijd beginnen.
We begonnen met een 1-0 voorsprong, omdat Paul een week eerder al had gespeeld. Op ons verzoek is die partij vooruitgespeeld. Hierbij bleek dat het Springende Paard twee maanden eerder verzocht had om twee partijen uit de wedstrijd van hun eerste team tegen LSG 9 vooruit te spelen. En daar was de nodige irritatie ontstaan bij onze tegenstanders door de reactie van LSG. Ik vind dat we het kleine verenigingen niet zo moeilijk moeten maken. Maar dit terzijde. Paul won een stuk in zijn partij, gaf het weer terug, maar plukte daarvoor wel pionnen op de damevleugel. En dat bleek ruim voldoende voor de winst. Het was een overtuigende partij van Paul.
We waren nog niet lang bezig of het stond al 2-0. Jos bracht het Morra gambiet op het bord. Dan sta je na zet 10 een pion achter, maar je hebt initiatief. Laat ik het kort houden. Met enige medewerking van zijn tegenstander had Jos na zet 14 2 stukken gewonnen. Dat is ruim voldoende compensatie voor de pion. Op zet 20 staakte zijn tegenstander de strijd.
Vervolgens scoorde Daan een nuttige remise. Hij was een pion achtergekomen, maar zijn tegenstander werd door Daan voor de keus gesteld : remise, of de pion terug geven, of een kwaliteit offeren. Er werd voor de remise gekozen. In de post mortem, bleek dat zijn tegenstander iets eerder de stelling naar zich toe had kunnen trekken.
Daarna duurde het lang voordat de volgende partij eindigde. Joris was de eerste. Hij was na een goed gespelde partij in een lastig parket terecht gekomen. Dat bracht Joris ertoe om onvervaard eerst een paard en aansluitend een pion te offeren. Zijn tegenstander nam het paard, maar niet de pion. In plaats daarvan liep hij weg uit de schaakjes, en produceerde zelf matdreigingen. Dit ging dus fout voor Joris.
Maar dan de partij van Julius - zie foto. De doorschuifvariant van de Caro-Kann kwam op het bord. Julius kreeg daarin met zwart in eerste instantie weinig manoeuvreerruimte. Toen er ook nog een paard van hem op a4 kwam, en dat paard niet meer terug kon, zag het er voor de oppervlakkige toeschouwer somber uit. Maar, met pionoffers en de nodige fijnzinnige manoeuvres hield Julius het geheel niet alleen bij elkaar, maar produceerde hij ook nuttige dreigingen. Zijn tegenstander creëerde ook de nodige dreigingen, waarvan mat er maar één was. Kortom, er was van alles aan de hand. Dit bleef een boeiende partij tot op het laatst. Julius had inmiddels een pion gewonnen. Maar, in een wederzijds toren + paard eindspel, ging Julius helaas ten onder tegen de binnendringende en goed samenwerkende stukken. Achteraf bleek dat hij door de paarden te ruilen een gunstig toreneindspel had kunnen bereiken. Dat had bij goed tegenspel weliswaar slechts remise opgeleverd, maar dat had praktische kansen geboden.
Zodoende was de stand gelijk: 2½-2½. De partij van Jan moest de beslissing brengen. En de stelling in die partij was op dat moment in het geheel niet zo duidelijk. Dus het kon nog alle kanten op. Jan koos voor de Engelse opening. En zijn tegenstander wist daar blijkbaar niet goed raad mee. Zelden heb ik de zwarte stukken elkaar meer in de weg zien staan. Ze konden geen kant op. En het ging van kwaad tot erger, zwart kwam niet tot rochade, en moest even later zijn paard weer terug spelen van f6 naar g8. Wit, daarentegen had veel meer ruimte en kon zijn stukken dan ook veel harmonischer opstellen. Maar dit alles vond dan wel wederzijds plaats achter nog intacte pionnenformaties. Om verder te komen, moesten er eerst pionnen geruild worden. Dat gebeurde, maar vervolgens zie je dan ontwikkelingen die het schaakspel voor de gewone sterveling tot een onbegrijpelijk spel maken. Toen er een aantal pionnen geruild waren stonden opeens de zwarte stukken beter dan de witte. De witten stonden zichzelf alleen maar in de weg. Wit kon nog hopen gebruik te maken van de zwarte koning in het centrum, en een opgesloten toren op h8. Maar dat vereiste dan terstond stukoffers midden op het bord. Maar het was voor mij niet te zien, of die offers correct waren. Hoe het ook zij, met iedereen als toeschouwer rond het bord, kwam Jan blijkbaar tot de conclusie dat er geen andere methode was, en hij offerde op e5 zijn paard. En hierna deed zijn tegenstander een stille torenzet. Helaas voor hem, overzag hij daarbij, dat hij schaak stond. Nadat dit gecorrigeerd was, ging het bergafwaarts met de zwarte stelling. In tijdnood loodste Jan de stelling naar een gewonnen stelling. De 35e zet was al gepasseerd en daarmee de eerste tijdnood voorbij. Maar op zet 37 zag Jan de klok van zijn tegenstander op -0.00 komen. En toen riep Jan : "Vlag". En zijn tegenstander zei "Dan geef ik het op". Maar ja, op dat moment komt er dus gewoon een kwartier op de klok bij, voor de rest van de partij. De wedstrijdleider verklaarde daarop dat het opgeven van de partij de partij beëindigt. Gezien de stelling op het bord kan iedereen daar vrede mee hebben. Toch stel ik met klem voor om deze methode niet tot LSG-standaard te verheffen!
Zo is de laatste wedstrijd van dit seizoen nog geëindigd in een 3½-2½ overwinning. In de eindstand van de 3e klasse B zijn we tweede geworden. Dat stond al vast voor het begin van de laatste wedstrijd. Daardoor is het 8e team gepromoveerd naar de 2e klasse. De persoonlijke scores zijn heel behoorlijk. Jan en Jos scoorden zelfs beide 100%. Jan uit 4 en Jos uit 7(!) partijen. Ook Paul bleef ongeslagen en scoorde 4½ uit 6. Julius kreeg met 4 uit 7 misschien iets te weinig. Daan speelde heel degelijk en scoorde 4½ uit 7. Joris kwam door 2 nederlagen in de laatste 2 ronden slechts tot 2½ uit 6. Maar van zijn meesterlijke remisestelling tegen Bodegraven en zijn stukoffers heeft iedereen genoten. Onze invallers scoorden 4 uit 5 met onder andere 2 uit 2 voor Jan Marco van der Poel.
Ik wil iedereen bedanken voor het enthousiasme en de inzet, waarmee het hele seizoen is gestreden. Ook de invallers hebben dezelfde toewijding geëtaleerd. Ook hun bijdrage is door iedereen gewaardeerd.
Zelf heb ik van dit seizoen geleerd dat er in de 3e klasse veel beter geschaakt wordt dan ik dacht. Er wordt weleens een goede verdediging gemist, maar daar staat tegenover dat er met groot enthousiasme en veel inzet in alle fasen gestreden wordt. En dat is heel inspirerend om te zien. En ik kan het iedereen aanbevelen om eens een jaar een enthousiast team te begeleiden. Dat is leuk om te doen.
| Springende Paard 2 | LSG 8 | 2½ - 3½ |
|---|---|---|
| R. Heitinga | Jos Landsheer | 0 - 1 |
| K.J. Kraan | Julius Visser | 1 - 0 |
| A. Ghanbarzadeh | Daan Vernooij | ½ - ½ |
| D. de Jong | Paul Koks | 0 - 1 |
| Th.M.W. Immens | Jan Verheijen | 0 - 1 |
| J.C. Verra | Joris Kuipers | 1 - 0 |
Vijf wedstrijden op rij gewonnen. Zowel Voorschoten 3 als LSG 8 hadden dit voor deze wedstrijd gepresteerd. Voorschoten 3 had daarbij een kleine voorsprong van 1½ bordpunt op LSG 8. Er promoveren twee teams uit de 3e klasse B en omdat de Toren uit Stompwijk op respectabele afstand stond, was promotie voor zowel LSG 8 als Voorschoten vooraf al bijna zeker. Er moest nog één matchpunt of een paar bordpunten in 2 wedstrijden behaald worden. Dat zou voor beide teams vast wel behaald worden. Zodoende stond in feite alleen het kampioenschap in de derde klasse B op het spel. Wie de onderlinge wedstrijd zou winnen, zou in de laatste ronde kampioen kunnen worden. Wel, er is hard gestreden, maar toen de laatste partij beëindigd was, was de uitslag 3-3. En daarmee behoudt Voorschoten 3 de voorsprong van 1½ bordpunt op LSG 8. Door het gelijke spel is wel promotie naar de 2e klasse voor beide teams zeker geworden. Dat is een felicitatie waard!
We waren volledig en traden in de zelfde opstelling aan als de vorige wedstrijd. Aan bord 1 bediende Jos zich van de Moderne verdediging tegen Verstraten. Julius werd geconfronteerd met het Siciliaans. Daan koos voor het Koningsindisch, waarbij zijn tegenstander ook zijn koningsloper fianchetteerde. Aan bord 4 kwamen Nimzo-indische spelpatronen op het bord. Op bord 5 was weer een Siciliaan te bewonderen. En daarbij werd Jan door zijn tegenstander gedwongen om op zet 9 een stuk te winnen. Joris moest het Slavisch bestrijden.
In het middenspel werden bij Daan een aantal stukken geruild, en ontstond een symmetrische stelling waar niet veel muziek in zat. Dat werd dan ook vlot remise. Bij Paul ontstond na de nodige ruilen een eindspel van toren + paard tegen toren + loper. Ook hier werd tot remise besloten. Het bleef een tijd bij deze 1 - 1 stand.
Op het bord van Julius ging het niet goed. Julius' tegenstander viel met een pionvorkje twee stukken aan, Julius pareerde met een penning van de pion. Maar door te rocheren werd de pion ontpend, waarbij nog steeds twee stukken aangevallen stonden. Na nog enig manoeuvreren, verloor Julius dan ook een stuk. Bij Joris werd het ook erg moeilijk. Er stond een paard buitenspel en lastig was dat hij ook erg vast kwam te staan. Maar Joris zat onverzettelijk te schaken. Bij Jan was na de stukwinst een stelling ontstaan waarbij zijn dame in de klem leek te komen. Achteraf hebben we met Jan bekeken dat er mogelijkheden waren om het probleem van de belaagde dame op te lossen en bovendien het gewonnen stuk te behouden. Jan besloot in de partij het stuk direct terug te geven en won in ruil daarvoor een belangrijke centrumpion. De stelling van Jos werd erg scherp. Jos had beide lopers gefianchetteerd, liet zijn koning in het midden staan. Bovendien won hij een pion op veld e4. Zijn tegenstander besloot daarom op een goed moment om alles-of-niets te gaan spelen. Kortom er ontstond een steeds gecompliceerder stelling waarin tactische grappen over en weer in de lucht hingen.
De ontknoping bij Julius was al geruime tijd voorspelbaar. Weliswaar werd de materiële achterstand nog teruggebracht tot een kleine kwaliteit, maar zijn tegenstander zag het allemaal erg scherp en liet Julius geen enkele kans. Ergo, 1 - 2. Joris had zich inmiddels los gewurmd en stond weer wat gemakkelijker, zeker toen hij ook nog een kwaliteit won. Maar helaas, de lange diagonaal is niet voor niets berucht. Joris verloor pardoes zijn toren op a8, door een lopertje dat even terugsloeg vanaf g2. Daarmee was een goed gespeelde partij onherstelbaar geruïneerd. 1 - 3.
Dus moest het van Jos en Jan komen. Jos sloeg op f2 in met zijn paard. Na de reactie van Verstraten, betekende dit even later, dat het paard geofferd was op f2. In de gecompliceerde tactische stelling kwam de koning van Verstraten uiteindelijk midden op het bord in diverse schaaks verzijld. Dat werd teveel en Jos boekte zo een zwaar bevochten overwinning. Zowel Verstraten als Jos hadden bij aanvang van de partij een 100% score. Nu staat Jos op 6 uit 6. Menig Fide Meester zou trots zijn op zijn TPR. Maar ik dwaal af. Door deze overwinning was de stand teruggebracht tot 2 - 3.
Jan was de laatste die nog speelde. Hij had een gunstig eindspel bereikt, waarin hij nog altijd een gezonde pluspion bezat. Toen hij ook nog met een petit combinaison een stuk won en twee vrijpionnen creëerde, leek de partij geheel over. Maar zijn tegenstander greep nog een schwindle kans. Het kostte Jan zichtbaar grote inspanning om de mogelijkheden en onmogelijkheden te doorgronden. Als toeschouwer zie je dan vooral het aftellen van de seconden op de digitale klok. Maar tijdig pakte Jan de koe bij de horens. Hij gaf zijn loper terug, liep uit de schaaks en haalde dame. Mat was onontkoombaar. Zo werd het uiteindelijk 3 - 3. En ook Jan handhaaft hiermee zijn 100% score, met 3 gespeelde en gewonnen partijen.
| LSG 8 | Voorschoten 3 | 3 - 3 |
|---|---|---|
| Jos Landsheer | Rijk Verstraten | 1 - 0 |
| Julius Visser | Gerard Huijing | 0 - 1 |
| Daan Vernooij | Joop Thierry | ½ - ½ |
| Paul Koks | Nico Loomans | ½ - ½ |
| Jan Verheijen | Reinier Janssen | 1 - 0 |
| Joris Kuipers | Joost van Kempen | 0 - 1 |
In de kampioensstrijd waar een maand geleidelijk doch gericht naar uit gekeken is mocht ik met wit aantreden op bord 4, waar de heer Loomans zijn plaats weet. De OV-maandkaart die vanwege het werk beschikbaar is, maakt het er naar dat er op zondag voor nog geen 9 euro naar Antwerpen heen en weer gereisd kan worden, waardoor er nog even 15 blitzpartijen ingeschaakt kon worden als laatste voorbereiding.
Dit resulteerde in gecontroleerd spel met wit, behoudens de 8. a3 die eigenlijk overbodig was. Meteen 8. Ld3 vóór het paard van c6 naar e7 gaat scheelt een belangrijk tempo ten opzichte van wat er gespeeld is, waarbij zwart de dreiging eenvoudig kan pareren. Met het paard op e5 dringt wit diep door op zwarts grondgebied doch ik neem niet teveel risico en ga enigszins mee in remise-achtige afruilingen, waarbij ik wel nog even een matdreiging erin houd voor het geval zwart op het idee komt b6 te dekken met 25... Td6. Er wordt echter b5 gespeeld waarop de heer Loomans remise aanbiedt. Mij is niet ontgaan dat er een vrijpion te creëren is. Doch zwart heeft er al een dus ik ga akkoord met de puntendeling, waarmee de eerste strijd gestreden was.
Striemende sneeuwstormen weerhielden ons team er niet van af te reizen naar Voorschoten voor de uitwedstrijd tegen Voorschoten 5, een van de lager geklasseerde teams in de 3e klasse B.
Omdat wij zelf samen met Voorschoten 3 aan de leiding gaan in deze klasse was het duidelijk wat ons te doen stond: winnen, liefst met ruime cijfers.
Bijzonderheid was dat tegelijk met ons in hetzelfde lokaal Voorschoten 3 speelde tegen De Toren uit Stompwijk, die - met een achterstand van 2 matchpunten op ons - de 3e plaats in het klassement innam en dus ook nog in de strijd was om een van de twee promotieplaatsen. We bekeken die wedstrijd met wat gemengde gevoelens: bij winst van Voorschoten 3 in die wedstrijd, zou (met nog twee wedstrijden te gaan) onze voorsprong op Stompwijk 4 matchpunten kunnen worden en zouden we zo goed als zeker van promotie zijn; winst van Stompwijk daarentegen zou ons aan kop van het klassement kunnen
brengen: met grotere kans op het kampioenschap maar ook een grotere kans om slechts 3e te worden en dus promotie te missen...
Maar onze eerste zorg was natuurlijk ons eigen resultaat. Paul Koks had vooruitgespeeld en ons daarmee aan een 1-0 voorsprong geholpen. Die voorsprong had in gevaar kunnen komen omdat Joris Kuipers in de opening een oepsje had: twee zetten lang liet hij een ongedekte loper instaan. Gelukkig zag zijn tegenstander het niet en kon Joris hem vervolgens hardhandig van het bord af combineren. Aan de andere borden gingen de ontwikkelingen minder voortvarend. Bij een vluchtige rondgang langs de borden leken de stellingen van Daan Vernooy - zie foto - en van Jan Verheijen me wat onduidelijk, maar Julius Visser en ikzelf stonden comfortabel. Julius bracht het derde punt op het scorebord door in een stelling waarin hij op een makkelijke manier een toren kon winnen, op een wat minder voor de hand liggende manier de andere toren te veroveren. Voordeel van die handelwijze was dat hij aansluitend een mataanval kreeg. Daarna verloor Daan en kwam Voorschoten 5 dus terug tot 3-1. Echt spannend werd het niet, want Jan wist langzaam maar zeker de overhand te krijgen en loodste daarmee het tweede matchpunt keurig binnen. Ikzelf had het langste werk: mijn tegenstander wist tegen de Morra langdurig zijn materieel voordeel te behouden, maar kwam uiteindelijk toch erg gedrongen te staan. Dat leverde me een kwaliteit op. Daarna waren er nog wel wat complicaties die ik moest omzeilen, maar de winst kwam eigenlijk niet meer in gevaar. Voor de derde keer dit seizoen dus een 5-1 overwinning!
Aan de andere zijde van het speellokaal had Voorschoten 3 inmiddels een 3-0 voorsprong op Stompwijk opgebouwd. We hebben die wedstrijd niet helemaal uitgekeken, maar aan de resterende drie borden leken de Voorschotenaren eveneens perspectiefrijk. Stompwijks kansen lijken daarmee van de baan en onze thuiswedstrijd op 6 maart tegen Voorschoten 3 zal een belangrijke rol spelen in de beslissing voor het kampioenschap!
Met twee weken 'even terug in Zuid Limburg' in het vooruitzicht werd bijtijds duidelijk dat deelnemen aan Voorschoten 5 - LSG 8 op 8 februari niet haalbaar was en dat maakte vooruitspelen dus gewenst. Met de ronde van 16 januari nog in het vooruitzicht stelde ik Aart op de hoogte, voor het geval de potentiele tegenstander niet 25 maar wel 18 januari zou kunnen. De uitwedstrijd bij De Toren Stompwijk heeft hen niet het plezier in het spel ontnomen en zo wist men Willem van der Linden bereid om alvast op 25 januari de strijd aan bord 4 te slechten. De keuze was geen slechte timing, want Voorschoten 2 en 4 speelden hun externe thuiswedstrijd waardoor de stemming in de zaal gericht was op die van een externe partij.
Wat mijn partij betreft: dinsdag was ik in de interne competitie feitelijk onderuitgegaan door mijn manier van denken. Het uitgangspunt "verwisseling van zetten" maakte het ernaar dat ik gedurende de eerste twee zetten (1. f4, e5; 2. d3) onvoldoende de speelmogelijkheden voor zwart onderzocht. Er volgden geen echte blunders, maar taktisch werd ik weggezet. Deze donderdag - 17 jaar na de januari storm van 1990 - moest er dus anders gewerkt worden en zag daardoor een mogelijkheid tot subtiele pionwinst niet over het hoofd. Zorgvuldig bouwde zwart aan de stelling met een serie ontwikkelingszetten en zette wit aan tot passiviteit. Toen zijn paard het ook niet meer zag zitten en zich terugtrok naar a2 stond ik in feite ook nog eens een stuk voor en waren er verschillende mogelijkheden om het uit te spelen. Mijn eigen paard speelde daarbij een belangrijke rol en fungeerde even als rots in de branding waar de toren en de dame omheen dansden. De definitieve capitulatie van het witte paard was voor Willem van der Linden aanleiding tot volledige capitulatie.
De volledige partij.
Afgelopen dinsdag, 16 januari 2007, kwamen de reserves van Boskoop bij ons op bezoek. Inter Nos 2 is er ook niet in geslaagd om de reeks overwinningen van LSG 8 te onderbreken. Het werd opnieuw een overwinning. En weer met ruime cijfers, 5-1 dit keer. Voorschoten 3 en LSG 8 gaan nu samen op kop in de 3e klase B met 8 matchpunten. Op 2 punten volgt de Toren Stompwijk, en op 3 punten het Springende Paard 2 uit Aarlanderveen. In de laatste twee ronden moet LSG 8 nog tegen Voorschoten 3 en het Springende Paard 2 spelen. En Voorschoten 3 speelt de komende ronde tegen de Toren Stompwijk. Bij dit alles zijn twee promotieplaatsen te verdienen. Er zijn verschillende scenario's mogelijk, waaronder heel spannende.
De strijd tegen Inter Nos 2 leverde al snel enige tekening op aan enkele borden. Aan bord 1 en 6 werd al snel een pion gewonnen. Aan bord 1 moest Jos deze weer teruggeven, maar Jan Marco aan bord 6 breidde zijn voordeel steeds verder uit. Daarna kwam ook Daan aan bord 3 een pion voor. Julius aan bord 2 kreeg een erg veelbelovende stelling. Dat was al met al een vlot en prettig begin voor ons. Daar stond tegenover dat de partij van Joris niet zo voorspoedig verliep, daar kwamen we zelf op een pionnenachterstand. De partij van Paul vond ik erg lastig te beoordelen. En dat zou de hele avond zo blijven.
Terwijl de partijen zich verder ontwikkelden, kreeg ik mijn handen vol aan mijn eigen partij van de interne competitie. Zodoende kan ik nog slechts enige schetsen geven van de gebeurtenissen. Daan had plotseling gewonnen. In een wederzijds dame + toren eindspel, met pluspion voor Daan, had zijn tegenstander zijn toren weggegeven, vertelde Daan mij. Jan Marco - zie foto boven - was de tweede die scoorde. Een handjevol pionnen meer en een stuk meer leverden ondanks lang verzet, een vol punt op. Daarmee heeft Jan Marco een 100 % score als invaller. En dat heeft hij bereikt met sterk spel!
Julius was druk bezig om zijn tegenstander te overspelen, en dat leidde na niet al te lange tijd tot het derde punt. 3-0. Inmiddels had Joris een klein wondertje verricht, en had hij zijn nadeel geheel teniet gedaan. Zijn remise stelde de winst voor het team veilig. Ik heb van horen zeggen, dat als er iemand beter stond in de slotstelling, dat het dan Joris was. Hiermee was het 3½ - ½.
Op het eerste bord won Jos ook zijn partij. Na het nodige gemanoevreer, had hij een winststelling bereikt. Een foutje van zijn tegenstander versnelde het einde. Paul speelde remise. Hij bespreekt zijn partij zelf, en ik verwijs daar naar. Ik heb te weinig van de partij gezien om er iets over te kunnen schrijven.
Zo is ook deze vierde partij gewonnen. Aangezien we steeds met van die forse cijfers winnen, zijn uiteraard ook de individuele scores in LSG 8 heel goed. Laten we proberen om de volgende wedstrijd, tegen Voorschoten 5 deze lijn vast te houden. Dan kunnen we vol vertrouwen de laatste ronden (Voorschoten 3 en het Springende Paard 2) tegemoet zien.
| LSG 8 | Inter Nos 2 | 5 - 1 |
|---|---|---|
| Jos Landsheer | P. Duits | 1 - 0 |
| Julius Visser | D. de Bruijn | 1 - 0 |
| Daan Vernooij | B. van Tienen | 1 - 0 |
| Paul Koks | H.J. Peters | ½ - ½ |
| Joris Kuipers | K. van der Valk | ½ - ½ |
| Jan Marco van der Poel | C.C.J. Verwoerdt | 1 - 0 |
Leidde in september invalwerkzaamheden bij Winkelcentrum De Aarhof in Alphen aan den Rijn tot een positieve impact bij mij persoonlijk, daar hebben de invalwerkzaamheden in Zwolle een verlegging van de aard van de sollicitatiegesprekken tot gevolg. Waaronder één op de dag dat de strijd tussen LSG 8 en het tweede van Inter Nos op het programma staat. De strijd tussen het ideaal beeld in de buurt te komen werken en hele mooie mogelijkheden wat verderaf wend zich wellicht in een beslissende fase.
Naar gewoonte, stammend uit de tijd dat het verstandig was bijtijds de ramen van de speellocatie wijd open te zetten met het oog op speelbare omstandigheden ben ik ruim op tijd in het Denksportcentrum. Deelnemers aan dé strijd van de avond (LSG 5 - Leithen 1, zo zou later blijken) druppelen ook binnen en in no time zijn de speeltafels compleet geïnstalleerd.
Tegen de heer H.J. Peters wist ik zwart snel met een zorgenkindje op te zadelen door én zijn koningsloper te ruilen én een dubbelpion op de gesloten d-lijn te creëren. Degelijk doch op wellicht iets te passieve wijze ben ik daar vervolgens mee omgegaan en koos op een riskant moment voor het verder opspelen van de c-pion. Terugnemen ging niet, want dat zou minimaal een stuk kosten en zwart ook positioneel in het zadel helpen. Pion offeren en de zaak blokkeren leidde tot een mooie penning.
Met de stelling na 35... Dd8 op het bord gaat Joris Kuipers akkoord met het remisevoorstel van de heer Van der Valk, waardoor het 3½ - ½ staat en matchwinst zekergesteld is. Met de mogelijkheden die het paard op c5 in het vooruitzicht gesteld zijn en de gedachte 'passiviteit van eigen stukken is in feite een stuk achter' offer ik een kwaliteit dat mij een vrijpion verschafte. Het stukoffer dat later volgde was riskant, maar het f3 vluchtveld voor mijn koning was ook niet onbelangrijk en ik zou voldoende tijd krijgen voor pionpromotie óf afdwingen van teruggeven van de toren. Mede dankzij een tegenstander die wellicht niet optimaal heeft geprofiteerd van zijn materieel voordeel. Met een score 4½ - ½ permitteerde ik me om tijdens de partij al enigszins na te genieten van de manier waarop de damepromotie tot stand gekomen is en met de gedachte 'er kan toch niets meer fout lopen' zag ik een simpele 'mat-in-3' over het hoofd en meteen daarna de mogelijkheid om gewoon met de koning 'uit-de-schaak' te gaan. Remise was uiteindelijk het eindresultaat, waarmee de eindstand op 5 - 1 is gekomen.
En dit zijn de zetten van bovenstaande partij.
Op 28 november kwam Rijnwoude 2 op bezoek. Dat dit uiteindelijk resulteerde in een 5½ - ½ overwinning voor LSG 8, is boven verwachting. Hiermee staan we samen met Voorschoten 3 bovenaan met de maximale score van drie overwinningen. Op 16 januari is de volgende wedstrijd. Dan komt Inter Nos 2 op bezoek.
De wedstrijd begon al snel voorspoedig. Daan kreeg materiaal cadeau, en dat resulteerde al snel in een vol punt. Arnold Duynisveld (viel in voor Jan Verheyen) won ook al gemakkelijk en vlot zijn partij. Chris Molsbergen was ingevallen voor Paul Koks. Chris was de derde die overtuigend won. Hij had enkele pionnen gewonnen, kreeg de vijandelijke koning onder schot, won een stuk, en wikkelde af naar een gewonnen stelling. Ondertussen had Julius ook een erg prettige stelling opgebouwd. Langzaam voerde hij de druk op de stelling van zijn tegenstander op, en ook daar bleef een ruïne over. Zo kwamen we op een 4-0 tussenstand, en was de wedstrijd al gewonnen. Alleen aan het eerste en het zesde bord werd toen nog gespeeld.
Joris - zie foto rechts - had ook een uitstekende stelling bereikt. Hij had twee pionnen meer, rukte daarmee naar voren en zette beide torens van zijn tegenstander buitenspel. Maar hij kon geen winnend plan vinden. En dus besloot Joris te gaan forceren, en investeerde een volle loper in de stelling. Moedig, maar dit leverde geen voordeel op. De stelling werd daardoor eerder onoverzichtelijk. Joris berustte uiteindelijk in remise, iets wat zijn tegenstander al een aantal malen gedurende de partij aangeboden had.
Jos speelde een goede partij, en ik dacht dat hij voordeel bereikt had toen zijn lichte stukken ook actief werden op de koningsvleugel. Maar zijn tegenstander ving de aanvalsactie op, en dreigde de aanval zelf over te nemen. Met een tijdelijk kwalteitsoffer kon Jos dit voorkomen. Er resteerde een gelijkwaardig toreneindspel, waarin Jos remise aanbood. Achteraf gaf zijn tegenstander aan dit remiseaanbod niet gehoord te hebben. Hoe het ook zij, zijn tegenstander ruilde torens en ging over op een 6 om 6 pionnen eindspel met pionnenmeerderheden op verschillende vleugels. En dat behandelde hij niet goed, en Jos wel.
| LSG 8 | Rijnwoude 2 | 5½ - ½ |
|---|---|---|
| Jos Landsheer | C. van Velzen | 1 - 0 |
| Julius Visser | A.W. Kapteyn | 1 - 0 |
| Daan Vernooij | P. Vernet | 1 - 0 |
| Arnold Duijnisveld | P. Otto | 1 - 0 |
| Chris Molsbergen | F. van de Laar | 1 - 0 |
| Joris Kuipers | A. Zwartjes | ½ - ½ |
Regen en wind trotserend, hebben we het Dorpshuis van Stompwijk opgezocht. Daar speelt niet alleen de schaakclub de Toren. Ook de toneelvereniging oefent daar. 'O, wat is het hier gezellig!' was één van de zinnen die we konden opvangen.
LSG 8 miste twee spelers, waarvoor Jan Marco en Peter Alexander van der Poel invielen. En dat deden ze goed, maar daarover zo dadelijk meer. We speelden tegen een eerste team, en dat betekent dat je aan het eerste bord meestal tegen een sterkere tegenstander moet spelen. Dat ging ook hier op. Jos moest circa 100 elopunten toegeven op zijn tegenstander. Dat elo-punten verschil niet alles zegt, bleek al snel. De beslissende fase kunt u via de link onderaan het verslag naspelen. Jos won fraai: een uitstekend begin!
Onze invallers zaten inmiddels als echte routiniers hun tegenstanders het schaakleven zuur te maken. Peter Alexander won vanuit het Frans een centrum pion, en zette zijn tegenstander fors onder druk. Jan Marco was vanuit de Schotse opening ook al snel baas op het hele bord. Zijn tegenstander kreeg het steeds moeilijker, en maakte een foutje dat het einde versnelde. Daarmee was het 2-0.
Paul Koks benutte een penning, om tot materieel voordeel te komen. Na enig wederzijds stukken slaan, stond hij een kwaliteit voor. En daarna klaarde hij de, technisch best lastige, klus met veel overzicht en geduld. Dat was 3-0. Onderaan het verslag een uitgebreide aanvulling van Paul zelf. De volgende uitslag viel op het bord van Peter Alexander. Hij maakte vorderingen, won nog een pion, en kwam met de damevleugelpion naar voren. Maar helaas, als uit het niets kwam er een tegenkans voor zijn tegenstander, die daarna ook nog tot mat op de achterste rij kwam. Daarmee werd het 3-1.
Er waren toen nog twee partijen aan de gang, namelijk van Julius en Daan. Julius stond heel erg moeilijk, vandaar dat de aandacht van de omstanders naar Daans partij uitging. In de partij van Daan waren de paarden geruild, en had Daan zijn lopers richting koningsstelling neergezet. Hij was daarbij wel een pionnetje kwijtgeraakt. Na de nodige verwikkelingen werd een stelling bereikt waarin Daan zijn kans schoon zag: ook deze combinatie kunt u via de link onderaan het verslag naspelen.
Julius was vanuit de opening geconfronteerd met weinig ruimte voor zijn stukken. Op een goed moment kon hij nauwelijks een vin verroeren. Toen hij ook nog een pion achterkwam bij moeilijke stelling, leek het einde wel erg voorspelbaar. Hoe het allemaal gelopen is weet ik niet, maar er resulteerde uiteindelijk een eindspel met wederzijds paard, twee torens en drie vrijpionnen op verschillende vleugels. Toen de tegenstander van Julius een volle toren verloor, was de partij plotseling afgelopen. En daarmee was de einduitslag op 5-1 gekomen.
Dit is een ongedacht goed resultaat. Onze volgende tegenstander is op 28 november Rijnwoude 2.
Om na te spelen: de fragmenten uit J. Landsheer - R. van Leeuwen en D. Vernooy - J. van Santen en de partij R. van Dijk - P. Koks.
| De Toren Stompwijk | LSG 8 | 1 - 5 |
|---|---|---|
| René van Leeuwen | Jos Landsheer | 0 - 1 |
| John Bolleboom | Julius Visser | 0 - 1 |
| John van Santen | Daan Vernooy | 0 - 1 |
| Rens van Dijk | Paul Koks | 0 - 1 |
| David Janson | Jan Marco van der Poel | 0 - 1 |
| Jesper Knijnenburg | Peter Alexander van der Poel | 1 - 0 |
De werkzaamheden van de laatste weken waren vooral buiten en ook binnen met buitenlucht. Werkzaamheden binnen het thema "werken aan je basisconditie in de baas zijn tijd". Gevolg is dat ik 's avonds rond 21:30 uur al rijp was om te gaan slapen. Uitkomen voor LSG 8 heeft voor mij niet ter discussie gestaan, maar de interne competitie had wat mij betreft even geen zin.
Inmiddels is het projekt alweer achter de rug en houd ik mij aanbevolen voor bedrijven waar ze hard mensen nodig hebben, al zit ik zelf natuurlijk ook niet stil. Maar solliciteren blijft een loterij. De meeste bedrijven waar ik binnen de grafische industrie gewerkt heb, daar heb ik niet zelf gesolliciteerd. Die wisten mij te vinden.
Met het beëindigen van het projekt had ik ondertussen wel even een zorg minder: fit zijn in de competitiestrijd tegen het eerste van SSC De Toren zou wel gaan lukken. Onder het genot van een echte herfstbui die ik op zijn tijd best kan waarderen wist ik het Denksportcentrum vanaf de bushalte weer eens te vinden. Invallers gebroeders Van der Poel zouden rechtstreeks Stompwijk gaan vinden, maar captain Aart en Daan van bord 3 waren reeds present. Jos en Julius volgden spoedig waardoor op tijd naar Stompwijk gereden kon worden. Langs Zoeterwoude-Dorp en op het laatst langs het brede fietspad (lees: sloot met kroost) bereikten we de parkeerplaats tegenover de arena waar SSC De Toren haar thuishaven weet op de bovenverdieping.
Terwijl een toneel vereniging niet in het geheim aan het repeteren was werden de degens uit de schede genomen en werd zware strijd gestreden op alle 6 borden.
Wat mijn partij betreft, die u via de link aan het eind van Aarts verslag kunt naspelen:
Na de 1. e4 van Rens van Dijk nam ik rustig de tijd om te overwegen hoe ik het zou gaan aanpakken. Geen risico nemen en rustig spel werd het motto en zo zette ik de Pirc-verdediging op. Een dameruil combinatie die hier ingezet zou kunnen worden leidt tot een kwaliteitswinst waarover ik nog even getwijfeld heb, omdat ik me afvroeg of het loperpaar het kwaliteitsverlies bij de tegenpartij wel eens voldoende zou compenseren. Rens gaf na de combinatie uit eigen beweging vrijwillig zijn loperpaar af, dus ik heb er goed aan gedaan de kwaliteit gewoon te pakken.
19... Ph5 speelde ik om 20.f4 te ontkrachten, nadat de tegenstander aanwijzingen had gegeven voor de volgende ronde koffie. Bij terugkeer realiseerde ik me dat ik niet zorgvuldig ben geweest in het analyseren van de mogelijkheden na Ph5. Maar ik moest dus roeien met de riemen die ik ter beschikking had en vooral dankbaar gebruik maken van de open g-lijn die ik zomaar toegeworpen kreeg. Preventief spel tegen paardvorkjes en oprukkende pionnen op de damesvleugel en bezetten van die g-lijn gingen harmonieus samen, waardoor Rens na bijna 60 zetten definitief op mocht geven. Hiermee was de tussenstand op 0 - 3 gebracht.
Paul Koks bereidt een verslag voor. Vandaar hier slechts een summier bericht. Spannend, dat was de eerste wedstrijd van LSG 8. Bodegraven 3 is een geroutineerd team, dat het ons erg lastig heeft gemaakt. En de uitslag (3½ - 2½ voor ons) had ook andersom kunnen uitvallen.
Het begon met een tegenslag. Jan Verheijen is dit seizoen op de dinsdagavonden verhinderd. Maar Jan wilde gelukkig vooruit spelen, dus werd op maandag 9 oktober in Bodegraven al de eerste wedstrijd gespeeld. Wel, Jan won in de opening een pion en in het middenspel een tweede pion. Maar toen Jan een vijandelijke toren zijn stelling liet binnendringen, dreigde zijn tegenstander met toren en paard de meest verschrikkelijke dingen. Dit leidde tot een erg spannende slotfase. Ik dacht dat remise het optimaal mogelijke was geworden. Maar Jan marcheerde onvervaard met zijn koning naar voren, en na torenruil kwam er een gewonnen loper versus paard eindspel op het bord. In verloren stelling ging zijn tegenstander tenslotte door zijn vlag. Het was een zwaar bevochten overwinning. En deze overwinning bleken we een dag later hard nodig te hebben.
Dinsdagavond werd het eerste resultaat geboekt door Daan. Daan kreeg een remise aanbod, dat niet geweigerd kon worden. In een dichtgeschoven stelling met daarin een slechte loper, kun je moeilijk doorspelen. Joris en zijn tegenstander speelden in een zeer hoog tempo hun partij. Joris verloor een stuk, overzag even later dat hij dat stuk kon terugwinnen, en werd daarna behoorlijk onder druk gezet. Zijn tegenstander moet de winst op meerdere manieren binnen bereik hebben gehad. Maar alle stukken werden geruild. En dus hield de tegenstander van Joris een loper en 5 pionnen over tegen 7 pionnen voor Joris. Toen zijn tegenstander geen vorderingen meer maakte, bood Joris koelbloedig remise aan. En dat werd aanvaard. Aan het eind van de avond vertelde Joris mij dat de slotstelling bij nader inzien toch gewonnen stond voor de loper partij.
Van de drie resterende partijen heb ik weinig gezien. Julius verloor een stuk, en daarmee de partij. Bij de stand 2 - 2 kreeg Paul een remise aanbod, en na kort overleg besloten Jos en Paul om beide door te spelen. Jos won vrij vlot daarna zijn partij, waarna Paul alsnog remise overeenkwam met zijn tegenstander.
Al met al een goed begin.
| LSG 8 | Bodegraven 3 | 3½ - 2½ |
|---|---|---|
| J. Landsheer | J. van Briemen | 1 - 0 |
| J. Visser | H. Dijk | 0 - 1 |
| J. Verheijen | D. de Jong | 1 - 0 |
| D. Vernooy | B. van Vliet | ½ - ½ |
| P.W. Koks | H.A. van Dam | ½ - ½ |
| J. Kuipers | M. van Zijverden | ½ - ½ |