| Promotieklasse | MP | BP | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | |
| 1 | Oegstgeest 2 | 11 | 34 | 4 | 3½ | 6½ | 4½ | 5½ | 5 | 5 | |
| 2 | LSG 5 | 10 | 32 | 4 | 5½ | 5½ | 4½ | 4 | 3 | 5½ | |
| 3 | Oegstgeest 3 | 8 | 28 | 4½ | 2½ | 2 | 4 | 5 | 4 | 6 | |
| 4 | Philidor 2 | 8 | 27½ | 1½ | 2½ | 6 | 5 | 4 | 4 | 4½ | |
| 5 | Leithen 1 | 6 | 29½ | 3½ | 3½ | 4 | 3 | 5 | 6½ | 4 | |
| 6 | Katwijk 1 | 6 | 27½ | 2½ | 4 | 3 | 4 | 3 | 5½ | 5½ | |
| 7 | Bodegraven 1 | 4 | 23½ | 3 | 5 | 4 | 4 | 1½ | 2½ | 3½ | |
| 8 | Leiderdorp 2 | 3 | 22 | 3 | 2½ | 2 | 3½ | 4 | 2½ | 4½ |
Afgelopen maandag stond de laatste wedstrijd, uit tegen Katwijk 1, op het menu. We stonden vooraf gelijk in matchpunten met Oegstgeest maar anderhalve bordpunt achter. Winnen, het liefst met grote cijfers, was dus het devies, om de lat voor Oegstgeest zo hoog mogelijk te leggen. Clubgenoten van hogere teams, inclusief onze nieuwbakken voorzitter, en Oegstgeestenaren waren in flinke getale op komen zetten om getuige te zijn van wat een spectaculair avondje zou worden. Teamcaptain Harro Weiland bood vlak na aanvang de onzen een niet onaanzienlijk geldbedrag voor een 4-4 of een nederlaag. Maar ook het verhoogde bod werd resoluut afgewezen: wij gingen ervoor!
Een half uur later was dat laatste niet helemaal zeker. Michael snoepte tegen een hoog gerate tegenstander aan bord 5 wat pionnen maar kon daardoor (met wit!) zijn ontwikkeling niet helemaal voltooien. De partij was vrij snel ten einde. De rest van de borden stonden gelijk, veelal flink achter in tijd, en Ruud stond ronduit slecht. Tegen de eerste tijdcontrole leek de vechtersmentaliteit in het team boven te komen drijven. Vooralsnog werd dat echter niet in punten uitgedrukt.
Ik had zelf de Siciliaan voorbeeldig behandeld toen ik in het middenspel een positioneel slippertje maakte. Er kwamen ineens mooie velden voor de witte stukken beschikbaar en ik moest aan de noodrem trekken met een kwaliteitsoffer voor initiatief. Toen ik daarna de kwaliteit weer terug won, bleek er helaas niet meer in te zitten dan remise door zetherhaling. Folkert had een bord vol stukken maar zag geen goed plan en vond zijn tegenstander eerder beter staan, dus ook remise.
Bart was lekker losgekomen en kwam een dame tegen twee stukken voor. Er moesten nog even wat nauwkeurige zetten in tijdnood gedaan worden maar dat lukte. De 35e gehaald in nog steeds gewonnen stelling. Toen Bart over zijn 36e begon na te denken claimde zijn tegenstander plotseling de partij wegens tijdsoverschrijding! Bart bekeek zijn notatieformulier nog eens aandachtig. Het was een gekopieerd exemplaar met S.V. Katwijk bovenaan. En ja hoor, in de eerste kolom stond helemaal onderaan, bijna van het papier afgevallen, het cijfer 25.
Tot overmaat van de ramp werd Jan Bey vanuit een minimaal gelijk Toren-Loper-eindspel ook nog eens overspeeld. Hierdoor kon Quirinius met een stuk minder het remiseaanbod van zijn tegenstander niet aannemen. Winnen was geboden en Q. begon zelfverzekerd zetten uit zijn mouw te schudden. Sommige met tactische pointe, andere niet, wat het des te lastiger maakte voor zijn tegenstander. Die zag zijn tijdsvoorsprong verdampen en begon steeds meer lichamelijke zenuwtrekken te vertonen. Van hoofdschudden, gezucht en gesteun tot complete rek- en strekoefeningen. Het was dan ook nog even lastig met de koning in het midden, dreigende dubbelschaakjes en matjes en uiteindelijk werd een penning gevolgd door een mataanval hem fataal.
Jan Tolenaar had in de opening vanuit passieve stelling remise aangeboden. De tegenstander speelde echter door en Jan kon een pionnetje buit maken dat in het lopereindspel met goede tegen slechte loper mooi verzilverd werd. Ruud had zijn pion achterstand weten om te buigen naar twee pionnen meer. Met nog meer dan drie minuten op de klok leek het gedaan maar de tegenstander vlocht nog enkele patgrappen in de stelling. Toen de toren geofferd moest worden voor Ruuds laatste vrijpion resteerde nog een handjevol seconden om mat te zetten met een toren. Gelukkig stond de vijandelijke koning afgesneden en kon een rood aangelopen Ruud (ik hoop van schaamte, Ruud, - zie foto - want je had daarvoor toch echt even sneller moeten en kunnen spelen!) mat geven.
Een uiteindelijk benauwde 4-4. Oegstgeest 2 maakte geen fouten tegen Leithen en won met 4½ - 3½. Wederom een tweede plek in de promotieklasse. Wij feliciteren de Oegstgeestenaren en wensen hen (ook een beetje eigen belang) succes in de KNSB!
Als regerend LSB-kampioen heeft het bekerteam een mooie overwinning geboekt tegen aartsrivaal Oegstgeest.
Quirinius won in de eerste turnus een strakke pot door twee kwaliteiten te winnen. Onze overige mannen stonden flink in tijd achter: Folkert 4 minuten tegen 14 voor de tegenstander, Bart en Leendert allebei zelfs 2 tegen 17. Folkert stond echter twee pionnen voor en toen zijn tegenstander dacht een loper te kunnen offeren voor eeuwig schaak, was het dame-eindspel met een loper meer voor Folkert eenvoudig gewonnen. Leendert ging daarop inderdaad door zijn vlag met nog flink wat stukken op het bord en een niet-doorslaande aanval. Bart was intussen aardig in de vluggermodus gekomen en speelde het toreneindspel zeer alert. Toen tegenstander Timmerman ook nog een aftrekschaak overzag, kon Bart twee pionnen oprapen en kreeg hij een vrije f-pion die de partij besliste. Een flinke opsteker, 3-1 in plaats van 2-2.
In het tweede potje speelde Quirinius wederom vanaf het begin scherp. Zijn tegenstander besloot een dame te offeren tegen twee stukken. Vakkundig wist Quirinius alle stukken te ruilen en met een dame tegen twee lopers, kon hij ook nog een loper buit maken. Folkert bood daarop sympathiek remise aan, wat zijn tegenstander met de vlag op vallen aannam. Bart en zijn tegenstander konden zich in gelijke stelling ook niet meer motiveren om verder te spelen. En Leendert was tegen zijn belofte in weer in gierende tijdnood. In de laatste minuut perste hij er nog een koningsaanval uit en kwam nog redelijk ver, totdat hij met nog 1 seconde op het uurwerk zijn hand uitstak. Een mooie 5 - 3 derhalve.
| LSG | Oegstgeest | T1 | T2 |
|---|---|---|---|
| Quirinius van Dorp | Evert Leeuwenburgh | 1 - 0 | 1 - 0 |
| Folkert-Jan Geertsma | Arthur van der Spek | 1 - 0 | ½ - ½ |
| Bart Groeneweg | Teun Timmerman | 1 - 0 | ½ - ½ |
| Leendert Pols | Ed Wagemans | 0 - 1 | 0 - 1 |
Terwijl ik zondag met enige vertraging net teruggekomen was van vakantie, ging de telefoon. Leendert. Of ik mijn mail gelezen had. Huh? Onze vorige pot tegen Leithen was toch nog maar kort geleden? Het was echt waar: morgenavond uit tegen Philidor 2. Mea culpa! Maar zoals vrijwel alle managers overbodig zijn, geldt dat ook voor een zelfsturend team als het vijfde. Er was al geïnventariseerd (dank Leendert!) en het enige dat nog hoefde te gebeuren was de definitieve opstelling rondmailen.
Een ongelukje komt echter zelden alleen. Op de wedstrijdavond ontbrak de immer op tijd aanwezige Folkert. Gebeld en ziek thuis (achteraf bleek hij op het antwoordapparaat van mijn vaste telefoon te staan). Snel Joop - zie foto - gebeld die eerder die dag al aangegeven had reserve te willen zijn (dank Joop!). De opstelling konden we niet meer wijzigen dus Joop kon met een half uur tijdachterstand aan een zware taak op bord drie beginnen. Dat ging lange tijd goed, ook qua tijdgebruik, maar op een gegeven moment ging een kwaliteit en de partij verloren.
Intussen zaten we echter al aan de goede kant van de score. Quirinius speelde snel en doeltreffend. En toen tegenstander Vergeer niet een slechter maar mogelijk houdbaar eindspel wilde verdedigen maar met opkomende tijdnood voor de complicaties koos, ging het mis met hem. Jan Tolenaar speelde een modelpartij: werken aan positionele plusjes, gecombineerd met dreigingen onderwijl de witte aanvalskansen minimaliserend en eindigend met een grappige zetdwang. Moeten we ook maar eens aan beginnen, zo'n diagrammetje bij het verslag. Ondanks dat tegenstander Zeven het her en der ietsje beter had kunnen doen, waren wij bij de analyse achteraf onder de indruk van Jans spel.
Aan het staartbord heb ik Ruud steeds met een minimaal plusje gezien, toen opeens de stukken in de beginstelling stonden met de zwarte koning op e5. En de witte koning niet op e4. Geen idee hoe het zo gekomen is maar we kunnen constateren dat Ruud de stijgende lijn aan het doorzetten is. Een grieperige Leendert werd in zijn lijfvariant reeds in de opening geconfronteerd met een dreigend stukverlies dat slechts door gerommel behouden kon blijven. Er leek niet al te veel aan de hand maar in tijdnood verloor Leendert de controle over de stelling en werd hij gedecideerd weggecombineerd door zijn jonge tegenstander.
Eén bordpunt voor met nog drie partijen te gaan onder het toeziend oog van de Oegstgeester spion Weiland. Maar het was intussen twijfelachtig geworden om nog een vol bordpunt, laat staan anderhalve binnen te halen. Jan Bey stond overwegend toen tegenstander, good-old Smit, ineens flitsend counterde. Ik heb het gevoel dat Jan verloren heeft gestaan, maar Smit ruilde dames en Jan kon het resterende toreneindspel soepel uitschuiven. Zelf had ik in het vroege middenspel tegen het jeugdige talent Daan (na de partij: "Laten we de analyse even snel doen, want ik moet morgen om 8 uur op school zijn.") Postma flink wat tijd geïnvesteerd om via een nauwkeurig te berekenen combinatie de kleine kwaliteit buit te maken. De ellende was echter dat het daarna flink wat bedenktijd kostte om goede velden te vinden voor mijn lichte stukken. In de eerste tijdnoodfase werd het opeens een flink hakpartijtje, waarbij ik zelf opeens een aanval kon opzetten en nog dacht een matcombinatie gemist te hebben (ten onrechte bleek achteraf). Toen de stofwolken opgetrokken waren resteerde een slechter dame-eindspel dat ik door een vrije a-pion nog remise wist te houden. Ik heb de partij inmiddels door Fritz gehaald. Nu heb ik weliswaar een vooroorlogse versie en heb ik hem niet de hele nacht laten stampen, maar het blijkt dat de hele partij toch aardig rond de remisemarge heeft geschommeld, in tegenstelling tot mijn emoties tijdens de partij.
Vier en een half dus! De vechtlust in het team werd geïllustreerd door Bart. Hij kwam goed uit de opening, speelde toen te traag maar offerde vervolgens fraai twee pionnen om zijn loperpaar de ruimte te geven. In de uitvluggerfase hield hij het hoofd koel en kwam ook nog op het lumineuze idee om dames te ruilen om zo zijn aanvalsvoordeel om te zetten in een vrijpion. Een vrijpion waar de omstanders alleen de zwakte van inzagen maar Bart had de zwarte resources goed ingeschat. Er zaten continu grapjes in de stelling en in één daarvan tuinde zijn tegenstander.
Extra bordpuntje, je weet nooit waar die nog goed voor kan zijn. Het protest van Leithen in onze vorige wedstrijd (door tijdgebrek en 'hangende het protest' geen verslag, excuses! - zie de link bij ronde 4.) is inmiddels door de competitieleider is afgewezen. In de nazit besloten we nu dan toch echt serieus voor het kampioenschap te gaan. Er werden nog wat partijtjes geanalyseerd. En Jan Tolenaar gaf mij persoonlijk een praktische illustratie van de door hem beoefende Chinese vechtsport Wing Chun, zodat het woord bijna in de titel boven dit stukje nog tussen haakjes geplaatst kon worden.
Geen verslag van de wedstrijd, maar wel een heus protest. In eerste instantie heeft de competitieleider het afgewezen.
Het vijfde heeft in een enerverende wedstrijd de punten gedeeld met Oegstgeest 2. Zelf had ik - zie barfoto - een vooruit gespeelde partij onverdiend gewonnen. In een scherpe stelling speelde ik niet scherp genoeg. De zwarte aanval kwam daardoor eerder maar tegenstander De Jeu koos voor een afwikkeling in plaats van zijn dodelijke mataanval ook met mat te bekronen. Hij beging in tijdnood zelf nog enkele onnauwkeurigheden waardoor het met gereduceerd materiaal zelfs nog mat voor de witten werd.
Op de wedstrijdavond zelf ging het al snel mis met Joop. Een dodelijke penning betekende het einde. Tegenstander Hellenberg schijnt dit seizoen patent te hebben op snelle overwinningen en staat nu op 3 uit 3. Bij ons kwam Folkert ook op 3 uit 3. Een positionele plus werd omgezet in materiaalwinst en soepel uitgeschoven, waarbij de tegenstander wel erg lang doorspeelde. Intussen had Quirinius aan bord 1 materiaal geofferd. "Het is geniaal of helemaal niks", zei hij bij de bar. Het werd het laatste. Jan Tolenaar moest op zijn handen gaan staan maar het lukte hem in het verre eindspel de remise binnen te slepen. Bart speelde een spannende pot. Hij maakte handig gebruik van de tactische mogelijkheden die zijn stelling bood en met enkele fraaie pointes tot slot bracht hij een 3½ - 2½ tussenstand op het scorebord.
Ruud had een minimaal-remise-toreneindspel op het bord en Jan Bey stond ook goed en kon op elk gewenst moment eeuwig schaak geven. Een mooie 4½ - 3½ overwinning lag in het verschiet. Maar Ruud gaf eerst onhandig een pion weg en raakte tot overmaat van ramp ook nog zijn koning aan terwijl zijn toren aangevallen stond. Jan Bey had een zekere remise maar zag ook weinig meer dan een zetherhaling. Tegenstander Harro Weiland probeerde mij nog te bewegen Jan opdracht te geven de koning om te leggen in ruil voor een hele avond gratis drank. De avond was echter al bijna voorbij. Gelijkspel dus.
In de poule is het erg spannend. Outsider Oegstgeest 3 gaat verrassend aan kop met 5 punten. Daarna een heel legioen met 3, waaronder wij dus ook. gevolgd door Bodegraven 1 en Leiderdorp 2 met 2 matchpunten. Op 17 januari volgt ronde 4, tegen Leithen 1.
Als regerend LSB-kampioen heeft het bekerteam afgelopen dinsdag aan zijn verplichting voldaan tegen Utile Dulci. Quirinius van Dorp was vergeten de toezegging om mee te spelen in zijn agenda te zetten. Het prille vaderschap is daarbij wel een verzachtende omstandigheid.
Vader Teun nam derhalve aan bord 4 plaats. Hij weigerde in de eerste partij enige materiaalwinsten en ging er toen in het eindspel af. Jan Bey en Michael Kubbenga behaalden goede overwinningen. Bart Groeneweg wist een paardeindspel met wat pionnen minder geslepen naar remise te voeren door zijn paard te offeren en de laatste pion op te halen. Tussenstand: een magere 2½ - 1½.
In de tweede ronde nam Teun revanche. Michael speelde remise. Het leek kat-in't-bakkie totdat Jan in de tijdnood van zijn tegenstander ging meevluggeren en een tussenzet met schaak overzag. Zijn tegenstander speelde het in zijn laatste dertig seconden zeer efficiënt uit. 4 - 3 tussenstand en bij een nederlaag van Bart en 4 - 4 zouden de laatste borden achtereenvolgens afvallen en zouden we nog verliezen. Maar Bart zette zijn remiseeindspel bekwaam om naar een overwinning, waardoor het alsnog 5 - 3 werd.
We waren zo goed aan dit seizoen begonnen met een overwinning tegen Leiderdorp. In diezelfde eerste ronde hadden concurrenten reeds punten gemorst en tegenstander Bodegraven slechts een armzalige anderhalve bordpunt bijeengesprokkeld. Geen enkel probleem dus dat Jan Tolenaar en Michael, allebei 1 uit 1, niet mee konden doen. Ondanks een aardig ratingoverwicht aan bijna elk bord werd het echter een ontluisterende nederlaag: 5-3. Het moet gezegd: een verdiende overwinning voor Bodegraven 1.
Het begon allemaal prima met een soepele overwinning van Leendert - zie foto - aan het laatste bord. Ontwikkelingsvoorsprong vanuit de opening in het middenspel uitbouwen en punt. Vlak daarvoor zag ik Quirinius met twee biertjes in de hand terugkomen van de bar. Op mijn vragende blik fluisterde hij iets van 'mat'. Toen ik bij zijn bord ging kijken wie nu wie matgezet had, was de partij nog gewoon aan de gang. Het bleek om 'malt' te gaan en te slaan op de drankjes, niet op de partij.
Aangezien ik zelf twee keer tijdnood had, weet ik weinig van de andere partijen en ook niet de chronologische volgorde. Jan Bey en Ruud Dobbelaar verloren volgens mij tamelijk geruisloos. De tegenstander van Joop offerde er flink op los en ik meen dat Joop een afwikkeling naar een gewonnen eindspel miste. Bart moest een stuk inleveren en spartelde nog met wat pionnen en ongelijke lopers in het eindspel maar ging er toch af. Quirinius en Folkert leken maximaal op remise af te stevenen maar wisten toch in tijdnood de zaken naar hun hand te zetten.
Dus 3 - 4 met mijn partij nog aan de gang. Het leek aanvankelijk een makkelijk avondje te worden want ik had een pion gewonnen en kon bovendien ongestoord bouwen aan een koningsaanval. Maar net toen de eerste dreigingen concreet werden, begon tegenstander Van der Zee goede verdedigende zetten te doen en wandelde met zijn ongerokeerde koning vanuit het centrum naar de damevleugel. In plaats van rustig mijn goede stelling aan die kant te versterken, besloot ik in opkomende tijdnood en gezien de stelling aan de andere borden doldriest mijn pluspion te offeren om uiteindelijk in een gelijkstaand eindspel terecht te komen. Zetherhalingen moesten inmiddels op straffe van wedstrijdverlies vermeden worden dus dan maar als een roekeloze met de koning binnendringen. En hoewel ik wat zenuwtrekken bij de tegenstander ontwaarde, deed hij het in zijn laatste minuut en in mijn laatste seconden gewoon goed. In inmiddels verloren stelling ging ik door mijn vlag. Geeneens een matchpunt dus.
Heren, volgende ronde in de titanenstrijd tegen Oegstgeest 2 moeten we er wel staan!