| Pl | Meesterklasse | Mp | Bp | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| 1. | HSG | 17 | 65 | x | 5 | 6 | 7½ | 8 | 8½ | 8 | 7½ | 6 | 8½ |
| 2. | U-Boat Worx | 14 | 55½ | 5 | x | 5 | 6 | 2½ | 7 | 6½ | 8 | 7½ | 8 |
| 3. | Hotels.nl | 12 | 51½ | 4 | 5 | x | 3½ | 5 | 6 | 6 | 6½ | 7½ | 8 |
| 4. | SO Rotterdam | 12 | 50½ | 2½ | 4 | 6½ | x | 6 | 4 | 5½ | 7 | 7½ | 7½ |
| 5. | LSG | 11 | 45½ | 2 | 7½ | 5 | 4 | x | 5½ | 3½ | 6 | 6 | 6 |
| 6. | Post jr/ESGOO | 8 | 41½ | 1½ | 3 | 4 | 6 | 4½ | x | 5½ | 6 | 4½ | 6½ |
| 7. | HMC Calder | 6 | 41 | 2 | 3½ | 4 | 4½ | 6½ | 4½ | x | 2½ | 7 | 6½ |
| 8. | Homburg Apeldoorn | 6 | 40½ | 2½ | 2 | 3½ | 3 | 4 | 4 | 7½ | x | 6 | 8 |
| 9. | HWP Sas van Gent | 4 | 34½ | 4 | 2½ | 2½ | 2½ | 4 | 5½ | 3 | 4 | x | 6½ |
| 10. | Stukkenjagers | 0 | 23½ | 1½ | 2 | 2 | 2½ | 4 | 3½ | 3½ | 1 | 3½ | x |
Het Leidsch Schaakgenootschap (LSG) heeft op verrassende wijze met 7.5-2.5 gewonnen van regerend landskampioen U-Boat Worx uit Breda. Breda kwam ernstig verzwakt voor de dag met drie invallers. Bovendien kreeg het een trio Duitse schakers in het team niet op tijd in de Zeeuwse contreien. LSG begon zodoende met drie reglementaire winstpartijen en van strijd was geen sprake meer. Al snel brachten Mark van der Werf en Jeroen Blokhuis het vijfde bordpunt binnen voor de Leidse ploeg en maakte LSG's topscorer Eelke Wiersma aan alle twijfels een einde door tegen de Franse wereldtopper Joel Lautier knap remise te maken. Winstpartijen van John van der Wiel en Stefan van Blitterswijk zorgden voor een fraaie 7½ - 2½ zege.
Bovenstaand korte verslag heb ik - vanuit m'n positie in de provisorische perskamer tijdens de gezamenlijke slotronde in Sluiskil - naar m'n sportredactie van het Leidsch Dagblad gemaild. Zo kort kon ik zijn over deze 'wedstrijd', die nooit een strijd was. Een team dat met zeven spelers in de meesterklasse aan de start komt en dat ongestraft kan doen (de KNSB heeft immers geen reglementaire sancties voor iets dergelijks) toont daarmee weinig respect voor tegenstander LSG. Hoewel het voor teamleider Verstappen een zorg geweest zal zijn wie er op dat moment de tegenstander van Breda was, want hij bespaarde met deze actie alleen startgelden voor z'n sterrenteam in de play-offs voor het ophalen van zijn zoveelste landstitel. Maar als de schaakbond dat nu eens beter gaat beoordelen en een spannende slotronde al gaat plannen bij de indeling, dan kan het nog wel eens iets worden.
Ik was overigens - evenals een zestal teamleden - al op zaterdag vertrokken naar het zuiden. Vriendin Maaike en ik hadden een boeking gemaakt in een uitstekend Hotel in Terneuzen met uitzicht op de Westerschelde en z'n scheepvaart. Wij gingen pas maandagochtend retour. Voor zes LSG-spelers was het een hotel in Gent en een bijbehorende voorbereiding (kroegentocht vermoedelijk). Hoewel Eelke mij voor de wedstrijd probeerde te overtuigen dat de mannen al op zaterdagavond om elf uur op bed lagen... Enfin, erg veel maakte dat niet uit. Edwin en Raoul kregen het punt zonder strijd cadeau. Ook Michiel - die op zondagochtend met Mark, Stefan en John meereisde - kreeg tegenover zich een lege stoel en een gratis bordpunt. De Leidse winst lag daardoor eenvoudig voor het grijpen, omdat het rijtje invallers bij Breda niet van de gebruikelijke-meesterklasse-sterkte getuigde.
Het was vermoeiend, maar gezellig is zo'n slotronde altijd wel. Veel titelhouders achter de borden en het is daardoor eigenlijk ook gewoon een sterk bezet toernooi. Ook dat zou iets meer gewaardeerd moeten worden.
Voormalig bekerwinnaar (2002) Leidsch Schaakgenootschap (LSG) heeft opnieuw via een maximale score (tegen Paul Keres werd het 4-0) de volgende ronde bereikt in het nationale bekertoernooi. Er zijn nog acht ploegen in de race in vier voorrondepoules verdeeld over vier Nederlandse windstreken.
Het bekerviertal van LSG was woensdagavond 29 maart in Utrecht te gast in het knusse clubgebouw van Paul Keres: De Sjuut. Een zaal van circa 12 x 6 meter in een monumentaal pandje in hartje centrum met daarin bijna zestig schakers. Voorts een bar met in de hele zaal één vrouw. Achter de bar stond Dieuwke de heren schakers van het natte en het droge te voorzien. De hele avond werd op de bar met één barkruk ervoor (en ik erop natuurlijk) achtereenvolgens Pepsels (domme stokjes heten die bij ons), pinda's, chips, leverworst en bierworst geserveerd. Op mijn vraag of dat standaard voor de clubavond was werd bevestigend geantwoord: 'Ja, ik zorg goed voor m'n mannen, hè?', zei Dieuwke. Een erg vriendelijke sfeer bij Paul Keres. Misschien moet de KNSB maar eens bij voorzitter Jan Jaap Janse gaan informeren; hoe een club voor volwassenen aantrekkelijk moet worden gehouden?! De rookregel wordt hier ook soepel toegepast: aan het bord niet, maar een meter verder aan de bar mag je wel roken. Een echt compromis dus.
De hele speelzaal straalt een gemoedelijke en authentieke sfeer uit van schakers aller tijden. Na exact een uur spelen stond Elias Wientjes - het oudste nog actieve lid - op van zijn bord en feliciteerde z'n tegenstander met de partijwinst. Wientjes hoopt in november 96 jaar te worden. Dat ging weliswaar met het nodige rumoer, maar niemand stoorde zich eraan. Als u de naam bekend in de oren klinkt, zou dat best eens kunnen, want de man heeft nog met de grote Nederlandse schakers van vlak voor de tweede wereldoorlog geschaakt.
In deze ambiance was er nog maar net ruimte voor een competitiewedstrijd van Paul Keres 5. Een KNSB-bekerduel en zo'n veertig schakers in de interne competitie. Uw verslaggever werd ontvangen door preses Janse en een heerlijk warm kopje koffie. De goede sfeer had z'n weerslag op de partijen, want de Leidse equipe voelde zich erg op hun gemak. Beide witpartijen werden binnen drie speeluren door de LSG'ers gewonnen. De Leidse zwartspelers hadden het een stuk moeilijker, maar wonnen uiteindelijk hun partijen toch nog vrij gemakkelijk. Er zitten nog meesterklasse bekerteams bij de laatste acht, maar in onze poule is HWP uit Sas van Gent al uitgeschakeld, dat scheelt ons gelukkig een verre reis. Want we spelen ons 'thuisduel' in de slotronde van de competitie ook al in die omgeving.
De partijen, om na te spelen of te downloaden als PGN.| Paul Keres | LSG | 0 - 4 |
|---|---|---|
| Xander Wemmers | Mark van der Werf | 0 - 1 |
| Willem Bor | Jeroen Blokhuis | 0 - 1 |
| Dirk Floor | Edwin van Haastert | 0 - 1 |
| Mark Smits | Eelke Wiersma | 0 - 1 |
Het Leidsch Schaakgenootschap (LSG) kwam onverwacht heel dicht bij het spelen van de play-offs. Een eervolle podiumplek in de meesterklasse behoorde tot de mogelijkheden, maar LSG verloor het cruciale duel tegen SO Rotterdam met 6-4. Hierdoor zakte de Leidse ploeg naar de vijfde plaats, maar kan toch terugzien op een mooi seizoen. In de slotronde speelt LSG nog tegen de onderzeeboot schakers, maar die hebben een elo-gemiddelde van rond de 2600 en behalen - na de ongetwijfeld ruime zege op LSG - nog 'eventjes' voor de 196ste keer de landstitel op in de play-offs. Erg spannend allemaal.
De Rotterdamse ploeg had onder anderen vijf grootmeesters in z'n samenstelling wat aangaf dat ze LSG zeer serieus namen. In een vooruit gespeelde partij had de enige Leidse grootmeester, John van der Wiel, remise gemaakt. In relatie tot dat vooruitspelen is daar in andere meesterklasse verslagen al veel over gezegd. Dus zal ik u niet verder vervelen, hoe genuanceerd dan ook, met de uitglijders van onze vermoedelijk onderbezette schaakbond. Het weekend bleek voor Van der Wiel zelf wel succesvol. Hij speelde bij de laatste acht kanshebbers en plaatste zich, ten koste van HWP'er Koen Leenhouts, voor de 27ste keer voor de finale van het NK. Op die manier heb ik na een nederlaag toch nog iets te vieren. Proficiat John.
Op de wedstrijddag nam LSG een brutale 1-3 voorsprong. De door Karel van der Weide beloofde 8-2 voor Rotterdam (een belofte na de vorige slotronde in Leiden) komt in ieder geval niet op het scoreformulier, dacht ik toen. Zelf ging de Amsterdamse globetrotter pijlsnel onderuit tegen arts Tom Middelburg. Dat hij vervolgens een fraai verslag op schaakbond.nl plaatste, siert hem natuurlijk. Karel is ook niet te beroerd voor het aanwakkeren van een beetje polemiek tussen z'n vakbroeders.
Naast een plusremise van Mark van der Werf tegen grootmeester Luc Winants, scoorde Middelburg als reeds gememoreerd een vol punt door een walkover op Van der Weide en won Jeroen Blokhuis - zie foto - z'n partij, omdat opponent Martin Martens een gevaarlijke paarduitval foutief inschatte en daardoor een mat miste. De Leidse ploeg (i.c. uw verslaggever) zat zich al rijk te rekenen natuurlijk, maar de tijdnoodfase gooide flink roet in het eten. Nationaal kampioene grootmeester Zhaoqin Peng zag een toren van Edwin van Haastert verdwalen en duwde brutaal een pion naar de overkant.
Op de laatste zet voor de tijdcontrole (veertigste zet; altijd gevaarlijk) gaf Stefan van Blitterswijk een pion op h3 weg en het plus van dat kleinood werd door GM Dimitri Reinderman vakkundig verzilverd. Toen ook de Leidse topscorer Eelke Wiersma pionnen weggaf en z'n partij verloor (weg GM-norm), was de riante voorsprong omgetoverd in een 4-3 achterstand.
De drie resterende borden gaf LSG niet veel hoop. Raoul van Ketel verloor ongelukkig en verspeelde vermoedelijk een half punt vlak voor de tweede tijdcontrole (60 zetten), door niet z'n h-pion naar de overkant te dirigeren. Alwaar Carlier z'n enige materiaal (toren) moet geven om promotie te verhinderen. Michiel Bosman moest naar een zetherhaling (remise) en de heldenrol ging naar Sven Bakker op het kopbord. Een door de LSG'er knap gespeelde partij was objectief gezien remise, maar de onverzettelijke Chinese grootmeester Shilong Li wilde een vol punt. Na de volle speeltijd (6½ uur) blunderden beide spelers in een dame-eindspel het vergezellende lichte stuk weg, waarna Bakker alsnog een halfje kon noteren.
| LSG 1 | Apeldoorn 1 | 6 - 4 |
|---|---|---|
| Sven Bakker | Shilong Li | ½ - ½ |
| Mark van der Werf | Luc Winants | ½ - ½ |
| Stefan van Blitterswijk | Dimitri Reinderman | 0 - 1 |
| John van der Wiel | Maarten Solleveld | ½ - ½ |
| Tom Middelburg | Karel van der Weide | 1 - 0 |
| Edwin van Haastert | Zhoa Qin Peng | 0 - 1 |
| Eelke Wiersma | Jeroen Bosch | 0 - 1 |
| Raoul van Ketel | Bruno Carlier | 0 - 1 |
| Jeroen Blokhuis | Marten Martens | 1 - 0 |
| Michiel Bosman | Fred van der Vliet | ½ - ½ |
Het zelfvertrouwen van het Leidsch Schaakgenootschap steeg met sprongen door het veroveren van een veilige plaats in de meesterklasse. Iets dat de ploegen HMC Calder, Homburg Apeldoorn, HWP Sas van Gent en Stukkenjagers nu node zullen missen. Vooraf zullen deze ploegen niet verwacht hebben in het rechterrijtje in de stand terecht te zullen komen. Wij in Leiden hadden wel verwacht de strijd tegen degradatie te moeten spelen, maar met onze versterkingen (John van der Wiel en Eelke Wiersma) hoopten we stiekem ons te kunnen handhaven in het geweld van de Meesterklasse. Wie schetst onze verbazing nu blijkt dat we twee ronden voor het einde zelfs op een derde plek staan en daardoor kans maken op de play-offs voor het landskampioenschap.
In het Leidse denksportcentrum werd de schaakploeg van Homburg Apeldoorn met een 6-4 nederlaag naar huis gestuurd. Iets dat hard aankwam bij de Apeldoorners: "Ik begon deze competitie met veertien namen in mijn ploeg, maar halverwege moest ik aan de KNSB al extra namen opgeven om mijn team op sterkte te houden", zei playing teamcaptain Merijn van Delft. Hij vertelde dat niet als een verontschuldiging voor de nederlaag tegen LSG, maar om aan te geven dat het moeilijk blijkt z'n team op een goede meestersterkte te houden. Iets waar LSG niet mee worstelde, want uw verslaggever kan beschikken over voldoende meesterklasse sterke spelers (rating ca. 2300).
Vrijwel vanaf de start kreeg Apeldoorn de dadendrang van de Leidse schakers over zich heen. Edwin van Haastert strafte al snel een nieuwtje van tegenstander Van Delft af en Jeroen Blokhuis bracht LSG op een 2-0 voorsprong door met de zwarte stukken een winnend paardoffer in stelling te brengen tegen Roeland Pruijssers, die daardoor volkomen verrast leek. Een dergelijke offercombinatie heeft Blokhuis al eerder op het bord gehad dit seizoen. Het werd zelfs 3-0 voor de thuisploeg omdat Tom Middelburg zich een weg naar de vijandelijke koning van Sebastian Siebrecht offerde om hem vervolgens mat te zetten. De remise op het kopbord van de Leidse topscorer Eelke Wiersma (tpr 2600+) en de remise van Sven Bakker tegen een veel bedenktijd gebruikende Arthur van de Oudeweetering, zorgde na drie speeluren al voor een riante 4-1 voorsprong.
Homburg kwam nog wel terug in de wedstrijd, omdat Raoul van Ketel een Nimzo-Indische aanval van Lucien van Beek niet wist te pareren. Maar een flinke streep door de Leidse rekening was toch wel de remise van grootmeester John van der Wiel. Hij kon (kandidaat-grootmeester) Sipke Ernst niet op de knieën krijgen, ondanks een goede stelling en een tweetal pionwinsten. Ook Stefan van Blitterswijk moest via een dubbele torenruil naar een remise-eindspel afwikkelen hetgeen zijn Duitse opponent en naamgenoot (Stefan Sievers) iets te lang doorspeelde. Toen Mark van der Werf zich in zijn koningstelling liet opsluiten en een kwaliteit verloor tegen Alexander Kabatianski, was de stand opeens 5-4 voor LSG.
Met alleen nog Michiel Bosman - zie foto - en de vermaarde snelschaker Manuel Bosboom achter het bord, dacht menig toeschouwer dat de wedstrijd in een 5-5 gelijkspel zou eindigen. Bosman wist echter vijftien zetten in minder dan twee minuten te produceren en toen de rookwolken waren opgetrokken, had hij een gewonnen eindspel op het bord en werd hij LSG's 'man of the match'.
| LSG 1 | Apeldoorn 1 | 6 - 4 |
|---|---|---|
| Eelke Wiersma | M. Hoffmann | ½ - ½ |
| John van der Wiel | S. Ernst | ½ - ½ |
| Mark van der Werf | A. Kabatianski | 0 - 1 |
| Edwin van Haastert | M. van Delft | ½ - ½ |
| Michiel Bosman | M. Bosboom | 1 - 0 |
| Tom Middelburg | S. Siebrecht | 1 - 0 |
| Stefan van Blitterswijk | S. Sievers | ½ - ½ |
| Raoul van Ketel | Lucien van Beek | 0 - 1 |
| Jeroen Blokhuis | R. Pruijssers | 1 - 0 |
| Sven Bakker | A. van de Oudeweetering | ½ - ½ |
Het bekerteam mocht gisteren - 20 februari 2006 - in Wassenaar aantreden tegen Bobby Fischer waar een groot aantal (ex-)LSG'ers meedeed. Dennis Ruijgrok, Frank Erwich en Chris Devine aangevuld met een speler uit de jeugd mochten proberen tegenstand te bieden aan een sterk LSG. Vorige ronde deed alleen Raoul mee uit het eerste en dat was toch eigenlijk een beetje te gek. Nu zouden we het gaan 'proberen' met Eelke, Mark, Raoul en ik. Alhoewel Eric van der Marel er weinig vertrouwen in had ("We wilden doorbekeren totdat we tegen LSG zouden moeten en daarna... Hmm, waarschijnlijk is er geen daarna voor ons." aldus Van der Marel in zijn openingspraatje), was het best een spannende wedstrijd.
Raoul won extreem simpel met wit van Christian de Bode die een iets te provocerende opening speelde. Raoul won al snel een pion en ondanks dat de dames werden geruild, behield hij een moordend initiatief (0-1). Daarna viel de productie even stil en werd alles beslist in de eerste tijdnoodfase.
Ikzelf speelde een erg ingewikkelde Najdorf waar zowel de toeschouwers als de spelers zelf weinig van begrepen. Ik dacht heel erg goed te staan, maar het bleek in de analyse allemaal erg onduidelijk als wit vol voor de aanval zou zijn gegaan. In onduidelijke stelling - zie diagram rechts - dacht Dennis even te profiteren. Ik heb zojuist Tc8-c5 gespeeld om de pion op d5 te veroveren waarna het ongeveer gelijk zal staan. Dennis speelde 1. dxe6? Dxd2 2. Txd2 Txd2 3. e7 Te2 4. Td1 en klaar moet wit gedacht hebben. Na 4... f5 (a tempo gespeeld) was het inderdaad klaar, maar dan iets anders dan wit zich had voorgesteld. Na nog een paar zetten was dat de 0-2.
Eelke kreeg exact dezelfde variant van het Schots tegen zich als in de halve finales tegen Koen Leenhouts. Het zag er allemaal wel weer griezelig uit en Frank gaf zelfs aan dat hij dacht gewonnen te hebben gestaan. Hoe het allemaal precies zat, weet ik niet maar uiteindelijk won Eelke vrij soepel (0 - 3). Mark had het verreweg het moeilijkst. In de opening zadelde hij Devine op met een structureel nadeeltje, maar in ruil daarvoor kreeg Chris enorm actief stukkenspel. In de korte analyse die ik achteraf heb gezien, heeft Chris in ieder geval op één moment een kansrijk kwaliteitsoffer gemist. Zoals het ging neutraliseerde Mark de witte activiteit en won hij het eindspel (0 - 4).
Al met al een ruime (misschien wat geflatteerde) en verdiende overwinning!
| Bobby Fischer | LSG | 0 - 4 |
|---|---|---|
| Dennis Ruijgrok | Edwin van Haastert | 0 - 1 |
| Frank Erwich | Eelke Wiersma | 0 - 1 |
| Christopher Devine | Mark van der Werf | 0 - 1 |
| Christian de Bode | Raoul van Ketel | 0 - 1 |
NB: Dit is oorspronkelijk een verslag per e-mail aan een afwezige teamgenoot, gepubliceerd met toestemming. Alleen de bijnamen zijn vervangen door de echte namen, verder is de stijl gehandhaafd.
Na een slecht begin (remise van mij en een nul met wit van Sven Bakker), stroomde opeens de punten binnen. John van der Wiel speelde een goede pot tegen Yge Visser (Franse Tarrasch met Pc6) die nooit echt gelijk kon maken. Eelke Wiersma leek eenvoudig te gaan winnen van Gert Ligterink in een scherpe Siciliaan. Achteraf bleek het toch allemaal niet zo makkelijk als het leek, maar zeker wel verdiend! Stefan van Blitterswijk won ook weer eens een strak potje met zwart tegen Dimitri Van Leent. In een soort Hollands kreeg wit geen enkele kans. (1½ - 3½).
Leon Konings - zie foto - speelde weer eens een compleet onbegrijpelijke partij, maar een prima keuze tegen een speler als Erik Hoeksema. Wit verbruikte veel tijd in een Caro Kann met g4 en Leon pakte gewoon alles wat werd geofferd. Leon had alles wat beter doorgerekend en toen de rook was opgetrokken had hij 2 paarden + pion vs toren met de dames nog op het bord. Dit won eenvoudig.
In de tussentijd hadden Mark van der Werf (met zwart tegen Jan Werle in een Slavisch / Damegambiet hybride) en Raoul van Ketel (met zwart in een Franse Rubinstein) verloren. Mark stond de hele tijd iets minder, verloor een kwal en overzag daarna een listig dameschaakje (Dc7-c1); Raoul kwam in de voorbereiding terecht, maar reageerde niet goed op een nieuwtje van Daan Brandenburg. (3½ - 4½).
Ik dacht zelf dat Tom Middelburg goed stond tegen Joris Brenninkmeijer. Wit had een vrijpion op d6 die Tom eenvoudig leek te veroveren. Tom won de pion wel, maar wit had een paar aardige tactische truuks in de stelling zitten. In de afwikkeling die volgde won wit wel een pion, maar had Tom ruim voldoende tegenspel voor een half punt. (4-5)
Het was dus aan Jeroen Blokhuis om tegen Konstantin Landa (2609) het tweede matchpunt binnen te halen. Hij was vrij snel in een eindspel beland waarin zwart rond zet 40 een pion won. De stelling na de 40e was nog steeds ontzettende moeilijk en heel even hebben we gedacht dat Jeroen er een halfje uit zou kunnen slepen. Ik weet niet of dat er werkelijk in heeft gezeten. Na afloop dacht Landa in ieder geval dat hij het wel zou winnen (wat ook soepel gebeurde...).
De einduitslag van 5-5 lijkt me achteraf een compleet terechte uitslag. Commentaar op website Groningen: "Met de 5-5 van Hotels.nl tegen LSG zijn beide teams ontsnapt."
Dan de partij van de dag, Erik Hoeksema tegen Leon Konings. Ik kan de lezer verzekeren: het is een moeizaam proces, de transformatie van Muur van Baflo naar publieksspeler. Er kwam een messcherpe Caro-Kann doorschuiver op het bord, helemaal in de geest van de jonge Van der Wiel. Konings verraste mij (...) met 8. .. Dh4 waarna ik bijna een uur nadacht voordat ik tot 9. Pb5! besloot. In de wandelgangen vertelde Van der Wiel me dat hij 8. .. Dh4 ook nog nooit had gezien. Foutje John, in 1982 had je dit al tegen Sosonko: 9. Pb5 Le4 10. Pc7+ Kd8 11. Pxa8 Lxh1 12. Pg3 Dxh2 13. b4 Ph6 14. De2 Le7 15. b5 Pxe5 en in deze heksenketel werd remise gegeven. Konings en ik wisten van niets en moesten het zelf opknappen. Wit offerde een stuk voor sterke aanval maar dankzij vindingrijke verdediging bleef Konings knap op de been. Ik miste het sterke 21. Dxd4! Kxc7 22. Td1, met het idee f4 en g5. Nu bleef Konings beslissend materiaal voor en na bijna zestig zetten had hij het punt binnen. (...)
Het draaide tijdens deze partij niet alleen om puur schaaktechnische aspecten. Bij het begin van de partij was ik plotseling mijn favoriete Parker-pen kwijt, nu moest ik het doen met zo'n haperende Hotels.nl-pen (sorry Kees). Hee, dacht ik even later, Konings schrijft ook met een Parker. En net zo'n zilveren opschrift! Hij zal toch niet mijn pen even 'geleend' hebben? Niet voor niets ga ik op ICC als coward door het leven, dus natuurlijk durfde ik hier niet naar te informeren. Maar het hield me de hele middag bezig! En wat ging die Konings ruw om met mijn pen... Op tafel laten vallen, niet netjes dichtdoen na iedere zet... Het was een gruwel! Mijn grote schare fans zag me lijden. Nu, daags na de partij, stromen de steunbetuigingen binnen. Van een trouwe fan, en tevens kenner van Lord of the Rings, ontving ik het volgende mailtje:
Als in een nachtmerrie zie ik in de worstige klavieren tegenover mij HAAR verschijnen, zij van wie ik de laatste twintig jaren niet eenmaal gescheiden ben geweest, mijn lieveling...., my precious..., MIJN PARKER-PEN ....gollem GOLLEM GOLLEM !!!!
Ik weet niet zeker of 'worstige klavieren' als compliment bedoeld is, maar na afloop van de partij rondde Konings het karwei in stijl af: 'Oh is dat jouw pen? Nou ja, hij is in ieder geval niet van mij, hij lag hier gewoon.' Hoe dan ook, een pijnlijke nederlaag, met wit verliezen van een tegenstander met honderd ratingpunten minder is iets wat je in een teamwedstrijd liever niet doet...
| Groningen 1 | LSG | 5 - 5 |
|---|---|---|
| Konstantin Landa | Jeroen Blokhuis | 1 - 0 |
| Jan Werle | Mark van der Werf | 1 - 0 |
| Yge Visser | John van der Wiel | 0 - 1 |
| Joris Brenninkmeijer | Tom Middelburg | ½ - ½ |
| Harmen Jonkman | Edwin van Haastert | ½ - ½ |
| Erik Hoeksema | Leon Konings | 0 - 1 |
| Gert Ligterink | Eelke Wiersma | 0 - 1 |
| Daan Brandenburg | Raoul van Ketel | 1 - 0 |
| Tea Lanchava | Sven Bakker | 1 - 0 |
| Dimitri van Leent | Stefan van Blitterswijk | 0 - 1 |
Het Leidsch Schaakgenootschap (LSG) stelde halverwege de competitie via een 6-4 zege op Stukkenjagers z'n verblijf in de meesterklasse nagenoeg veilig. Alle thuiswedstrijden werden tot dusver gewonnen. Hierdoor staan de Leidenaars momenteel zelfs vierde, wat - gezien het resterende stevige programma - een prettige uitgangspositie is.
Dankzij een topsportsubsidie van de Gemeente Leiden werd speler/trainer grootmeester John van der Wiel naar LSG gehaald. Ook de komst van meester Eelke Wiersma - zie foto - betekende een versterking voor LSG. Wiersma is met 3½ punt uit 5 zelfs topscorer van de Leidse ploeg; Van der Wiel is tot dusver meer met coachen bezig dan met scoren. Mede door de komst van deze spelers lijkt het LSG-team meer kracht en zelfvertrouwen uit te stralen, waardoor er tegen de (middenmoot)concurrentie overwinningen werden geboekt.
In het sfeervolle - maar centraal ietwat frisse (defecte verwarming) - Leidse Denksportcentrum bleek bij de start van vijf KNSB competitiewedstrijden tegelijk, dat Duitsland toch 'gewoon' vijftig minuten verder is dan we altijd gedacht hebben. In de wedstrijd LSG 2 tegen Voerendaal (1B) waren de borden één en twee de eerste vijftig minuten onbezet. Schebler en Hausrath kwamen om tien voor één binnen, evenals een paar weken eerder een aantal spelers in de wedstrijd van LSG tegen ESGOO. Nu werd echter wel met minder tijd op de klok gespeeld (2-0 voor Duitsland). Nou ja, laat ik daar verder maar over zwijgen.
De rode lantaarndrager in de meesterklasse, Stukkenjagers, kwam in een aangepaste samenstelling achter de borden. Ze dachten waarschijnlijk, wat LSG kan, kunnen wij ook. De Tilburgers posteerden bijvoorbeeld FIDE-meester Petra Schuurman aan een laag bord en plaatsten enkele anderen ook aan ongedachte borden. Goede gedachte.
Daar hadden wij echter een aantal meesters geplaatst, waardoor er op de onderste drie borden zegge nul te halen bleek voor de Stukkenjagers. Edwin van Haastert had zich goed geprepareerd en bracht de Leidse ploeg op voorsprong door Schuurman met zwart van het bord te drukken. Snel erna tikte Mark van der Werf ietwat fortuinlijk de 2-0 aan. Zijn stelling was vanuit de opening mislukt en tegenstander Mark Clijsen miste ergens een winst. In de naderende tijdnood bleek Van der Werf iets gehaaider. In de tijdnoodfase gingen echter twee LSG'ers, Stefan van Blitterswijk en Sven Bakker, eveneens onderuit waardoor er een verrassende 2-2 op het scorebord verscheen.
Dankzij een winnende afwikkeling in een toreneindspel van Eelke Wiersma kwam LSG opnieuw op voorsprong en die kwam niet meer in gevaar. Voor de stand nuttige remises van John van der Wiel en Tom Middelburg, evenals een zege van Raoul van Ketel (pluspionnen), stelde alvast een matchpunt veilig. De puntdeling van Jeroen Blokhuis evenals een remise door het 'zitvlees' van Michiel Bosman, in bijna zes speeluren tegen de enige Tilburgse internationale meester Herman Grooten, hield beide matchpunten in Leiden.
| LSG | Stukkenjagers 1 | |
|---|---|---|
| John van der Wiel | Remco van der Burght | ½ - ½ |
| Michiel Bosman | Herman Grooten | ½ - ½ |
| Eelke Wiersma | César Becx | 1 - 0 |
| Jeroen Blokhuis | Bianca Muhren | ½ - ½ |
| Tom Middelburg | Maurice Peek | ½ - ½ |
| Stefan van Blitterswijk | Gerben Veltkamp | 0 - 1 |
| Sven Bakker | Cor van Dongen | 0 - 1 |
| Raoul van Ketel | Frank Wuts | 1 - 0 |
| Edwin van Haastert | Petra Schuurman | 1 - 0 |
| Mark van der Werf | Mark Clijssen | 1 - 0 |
Het Leidsch Schaakgenootschap (LSG) boekte in de vierde ronde van de landelijke meesterklasse een belangrijke matchzege op play-offs kandidaat Post Jr/ESGOO uit Enschede (5½-4½). Als in de volgende ronde nog een matchzege wordt behaald op hekkensluiter Stukkenjagers uit Tilburg, hebben de Leidse schakers aan hun eerste doelstelling voor dit seizoen al (bijna) voldaan: handhaving in de meesterklasse.
De wedstrijd begon niet op alle borden tegelijk, want enkele ESGOO'ers hadden grote moeite om in Leiden te geraken wegens de herfst- en winterse omstandigheden in het oosten van het land. Nu was er een tijd dat het leven bij de schaakbond heel eenvoudig was. Je had wedstrijden en aanvangstijden en je kwam gewoon op tijd. En als je niet op tijd kwam werd er gewoon reglementair gestraft. Weer of geen weer. Tegenwoordig gaat dat heel anders. Als het weer slecht is (voorspeld) kun je kiezen of je te laat of op tijd bent. Degenen die op tijd zijn draaien mee in het reguliere schema en degenen die te laat zijn mogen gewoon later beginnen. Dat biedt in ieder geval perspectief voor onze uitwedstrijd tegen Groningen. In februari zal er toch wel een beetje sneeuw hier of daar vallen? Drie ontbrekende spelers meldden zich overigens op tijd (12.50 uur) en mochten om 13.00 uur starten van de arbiter met een aangepast speeltempo. Ook die onthouden we voor Groningen ..
De wedstrijd startte voor LSG rustig met vier remises van Raoul van Ketel, Edwin van Haastert, Michiel Bosman en speler/trainer grootmeester John van der Wiel, die het jonge oostelijke talent Vincent Rothuis niet omver kreeg. Op dat moment werden we opeens verrast met de prachtige muziek van een dweilorkest van zwarte Pieten voor het aanpalende winkelcentrum. Met trompetgeschal werd blijkbaar het sein voor de aanval gegeven. Van der Wiel niet Van Blitterswijk wel ...
Stefan van Blitterswijk bracht LSG vervolgens verrassend op voorsprong door in een scherpe Siciliaanse partij vlak voor de tijdcontrole een toren te offeren. In de resulterende koningsaanval gaf hij tegenstander Ali B. (niet te verwarren met de rapper) geen kans meer te ontsnappen (3-2).
Als klap op de vuurpijl kregen we in de tijdnoodfase ook nog een penetrante brandlucht te verduren, omdat er wat hangplekjongeren een bosje in de fik hadden gestoken. De brandweer (door Thomas Willemze gewaarschuwd .. - Utrecht 1 gaf LSG 2 een 8-2 nederlaag .. -) had de zaak snel onder controle.
Hierna brak er voor LSG een periode aan van consolideren en vooral domme fouten vermijden. Want enkele stellingen stonden weliswaar veelbelovend (Bakker en Van der Werf), maar een aantal stellingen konden gemakkelijk naar ESGOO doorbuigen (Berelovich, Kroeze en Richter). Toen Mark van der Werf zijn voordelige stelling (dat punt telden we bij LSG al heel lang) met pluspion ook daadwerkelijk won, werd er al snel een matchpunt veiliggesteld: Tom Middelburg en Sven Bakker ontvingen namelijk een vredesaanbod dat niet mocht worden geweigerd (5-3). Het matchwinnende halfje werd binnengebracht door taai verzet in een toreneindspel van Eelke Wiersma tegen grootmeester Aleksandar Berelovich. Dat Jeroen Blokhuis ten slotte zijn toreneindspel niet alleen door de stelling, maar ook door een gebrek aan speeltijd verloor, was toen alleen nog belangrijk voor de statistieken.
| LSG | ESGOO | |
|---|---|---|
| Raoul van Ketel | Volker Bünermann | ½ - ½ |
| John van der Wiel | Vincent Rothuis | ½ - ½ |
| Mark van der Werf | Jaap Vogel | 1 - 0 |
| Edwin van Haastert | Wouter Spoelman | ½ - ½ |
| Tom Middelburg | Oscar Lemmers | ½ - ½ |
| Eelke Wiersma | Aleksandar Berelovich | ½ - ½ |
| Michiel Bosman | Frank Kroeze | ½ - ½ |
| Stefan van Blitterswijk | Ali Bitalzadeh | 1 - 0 |
| Jeroen Blokhuis | Christian Richter | 0 - 1 |
| Sven Bakker | Paul Bierenbroodspot | ½ - ½ |
Het Leidsch Schaakgenootschap (LSG) heeft een ongelukkige 8-2 nederlaag moeten incasseren tegen het Hilversums Schaakgenootschap (HSG). Koploper HSG - dat opkwam met maar liefst zes grootmeesters - verstevigde hiermee zijn leiderspositie in de landelijke meesterklasse.
Na drie speeluren was er nog geen vuiltje aan de lucht en leek mijn Leidse genootschap met een aantal voordelige stellingen voor een stunt te gaan zorgen. "We hebben dat wel vaker tegen HSG. Eerst lijkt het alsof we gaan winnen, maar aan het eind heb je weer 'gewoon' met 7-3 verloren", aldus mijn voorganger als teamleider Stefan van Blitterswijk. Zijn profetie zou pijnlijk genoeg uitkomen.
Ik weet nu eindelijk ook waarom ze zich in Hilversum die (groot)meesters kunnen veroorloven. HSG bespaarde op enkele elementaire wedstrijdzaken. Het spelmateriaal bestaat uit van die plastic klapborden, op de notatiebiljetten staat 'Internationaal Militair Schaakkampioenschap' van Breda 1993 (!) en de radiatoren in de aula van het scholencomplex staan achter een tijdklok en de conciërge weet niet hoe je die in het weekeinde moet wijzigen. Zo moest arbiter Aart Strik desgevraagd constateren. Hierdoor zat het merendeel van de spelers te rillen van de kou en met z'n jas aan achter het bord. Komende tegenstanders van LSG zijn alvast gewaarschuwd: neem uw winterjas mee naar het Leidse denksportcentrum. Met de huidige brandstofprijzen kunnen we al gauw een extra grootmeester aantrekken.
LSG'er Sven Bakker kwam uitstekend uit de opening (Caro-Kann) tegen de kersverse grootmeester Erwin L'Ami, maar liet plotseling z'n dame insluiten en moest gedesillusioneerd opgeven. Aansluitend maakte Jeroen Blokhuis weer gelijk, omdat Friso Nijboer via een paar pionoffers het loperpaar van Blokhuis probeerde te neutraliseren. Dat lukte niet zo best, want een kleinood liep uiteindelijk op de b-lijn door naar de thuisplaat.
In een leuke - maar moeilijk te taxeren - partij leek Edwin van Haastert aan het langste eind te gaan trekken, temeer omdat Ruud Janssen in minder dan een minuut nog vijftien zetten moest produceren. Nadat er veertig rookwolken waren opgetrokken moest Edwin uiteindelijk vluchten in een zetherhaling (remise).
Onze nationale kampioen Loek van Wely nam z'n sportieve wraak - voor z'n vorig seizoen geleden nederlaag - tegen Tom Middelburg. "Volgend seizoen krijgt 'ie weer een nieuwe kans", beloofde Van Wely na de partij.
Toen ging het ook aan de resterende borden volledig mis voor LSG. John van der Wiel kreeg de dadendrang van Jan Smeets over zich heen en verloor een hele colonne aan pionnen. Van der Wiel probeerde hem nog met trucjes omver te werpen, maar Smeets gaf geen krimp.
Eelke Wiersma onderschatte in een mooie voordelige stelling met pluspion een afwikkeling van Ian Rogers (loperruil) naar een toreneindspel. Via een gepointeerde pionzet (h5) greep Rogers een vol bordpunt.
Van Blitterswijk koos tegen Jop Delemarre voor een offensief met als motief 'hij haalt vier dames of ik zet hem mat', maar Delemarre ging niet mat en tikte eveneens een vol HSG-punt aan. Opeens stond het 5½-1½, maar leek er toch nog twee Leidse bordpunten aan te komen, waardoor de nederlaag te dragen leek.
Mark van der Werf zat echter in een afwikkeling naar een dame-eindspel met eeuwig schaak en invaller Leon Konings wist - na eerst goed te hebben gestaan - de remisehaven niet te bereiken. Toen Raoul van Ketel tegen Neerlands jongste grootmeester Daniël Stellwagen eerst de winst had gemist en vervolgens ook nog de remise weggaf, bleef Van Ketel met lege handen achter.
Natuurlijk ben je als teamleider teleurgesteld als je verliest, maar als dit 'normaal' lijkt te gaan (in dit geval met 6-4) heb ik er vrede mee. Maar heb je echter het gevoel dat enkele bordpunten de verkeerde eigenaar kregen, blijf je achter met een flinke kater. De goede Hilversumse Chinees na afloop - met de veelzeggende naam 'Boeddha' - bracht ons weer volledig bij zinnen.
| HSG | LSG | |
|---|---|---|
| Loek van Wely | Tom Middelburg | 1 - 0 |
| Erwin l'Ami | Sven Bakker | 1 - 0 |
| Friso Nijboer | Jeroen Blokhuis | 0 - 1 |
| Ian Rogers | Eelke Wiersma | 1 - 0 |
| Daniël Stellwagen | Raoul van Ketel | 1 - 0 |
| Jan Smeets | John van der Wiel | 1 - 0 |
| Ruud Janssen | Edwin van Haastert | ½ - ½ |
| Jop Delemarre | Stefan van Blitterswijk | 1 - 0 |
| Rudy Douven | Leon Konings | 1 - 0 |
| Wieb Zagema | Mark van der Werf | ½ - ½ |
Het Leidsch Schaakgenootschap (LSG) heeft in de meesterklasse z'n eerste competitiewinst behaald door met 6-4 te winnen van HWP uit Sas van Gent. De club uit het zuiden was voor maar liefst drie landelijke competitieduels naar Leiden gekomen en vertrok zonder ook maar één matchpunt te pakken. LSG 3 knoopte HWP 2 op, met maar liefst 7½-0½ en LSG 4 won regelmatig van HWP 3 met 5-3. Het was wel echter een leuk massaal schaakfestijn in het Leidse denksportcentrum.
LSG dankt de zege voornamelijk aan een betere wedstrijdvoorbereiding. Dat was al te zien bij de start. Bij aanvang van de wedstrijd nam HWP-kopman Helmut Cardon vanzelfsprekend plaats tegenover John van der Wiel aan het eerste bord, maar moest al snel tot de ontdekking komen dat z'n teamleider hem een bord lager had geplaatst. Met een gezicht vol van verbazing nam Cardon plaats aan het tweede bord. Dat lijkt me geen pretje als je je een week lang hebt voorbereid op de witte stukken en met zwart moet tegen Eelke Wiersma. Het was geen pretje, vraag het maar aan hem.
Al vroeg in de wedstrijd nam de Leidse ploeg een 1-0 voorsprong door een overrompelende winstpartij in slechts 29 zetten van Jeroen Blokhuis die zich goed had geprepareerd. Na enkele remises leek het even of LSG in moeilijkheden kwam, omdat Edwin van Haastert in slechte stelling naarstig op zoek was naar tegenspel en toen onverwacht werd geconfronteerd met een offercombinatie van Steven Geirnaert en die bleek vrijwel direct winnend.
De versterkingen aan Leidse zijde - meester Eelke Wiersma en grootmeester John van der Wiel - maakten dit keer aan de twee topborden toen het verschil in speelsterkte. Wiersma bracht LSG weer op voorsprong door op fraaie wijze Cardon van het bord te offeren; vrijwel gelijktijdig pakte Van der Wiel twee pionnen van Tom Piceu in ruil voor een kwaliteitsoffer. Niet veel later tikte LSG's grootmeester een vol punt aan: 'Ik was erg gebrand op een goede vertoning en had me goed voorbereid. De vorige ronde verloor ik wegens tijdsoverschrijding en daar ben ik niet voor naar LSG gehaald. Ik ben dan ook erg blij met deze winstpartij'. Hij bracht z'n ploeg op een 4-2 voorsprong en op de resterende borden kon toen feitelijk niet veel meer misgaan.
Sven Bakker en Michiel Bosman moesten weliswaar met remise genoegen nemen en toen Mark van der Werf z'n goede stelling verkwanselde en verloor, werd dat - na lang manoeuvreren in een lopereindspel - toch ook weer gecompenseerd door een winstpartij van Stefan van Blitterswijk.
| LSG | HWP Sas van Gent | |
|---|---|---|
| J. van der Wiel | T. Piceu | 1 - 0 |
| E. Wiersma | H. Cardon | 1 - 0 |
| R. van Ketel | K. Leenhouts | ½ - ½ |
| T. Middelburg | K. Nieuwelink | ½ - ½ |
| E. van Haastert | S. Geirnaert | 0 - 1 |
| M. van der Werf | G. Deleyn | 0 - 1 |
| M. Bosman | M. de Waal | ½ - ½ |
| S. Bakker | T. Maenhout | ½ - ½ |
| J. Blokhuis | I. Timmermans | 1 - 0 |
| S. van Blitterswijk | H. Groffen | 1 - 0 |
Het Leidsch Schaakgenootschap (LSG) heeft de eerste wedstrijd van de meesterklasse tegen HMC Calder met 6½-3½ verloren. De KNSB-competitiewedstrijd in Den Bosch was vervroegd omdat beide schaakteams van 18-25 september deelnemen aan de Europa Cup wedstrijden in het Italiaanse St. Vincent. Arbiter Guust Homs memoreerde bij de start nog eventjes waarom de teams nu al achter het bord zaten en de gebruikelijke regels voor het schaakspel: met name het 'mobieltje'! HMC-Teamleider René Olthof heette ons van harte welkom gaf aan dat zijn team uit vijf nationaliteiten bestaat en die van LSG uit 'slechts' Nederlanders: 'dat was een flinke aanslag op mijn voorraad van de Nederlandse vlaggetjes ...'
De Leidse ploeg is versterkt met internationaal meester Eelke Wiersma en grootmeester John van der Wiel; beide spelers zouden in dit duel een hoofdrol opeisen, zij het met een onverwacht resultaat.
In de beginfase van de strijd werd op veel borden voorzichtig gemanoeuvreerd en was het wachten op welke ploeg de eerste tik zou uitdelen. Na drie speeluren werd op drie borden een betere Leidse stelling waargenomen en daar stonden twee betere standen voor HMC tegenover. Vijf borden waren nog in evenwicht en daar leek een puntdeling tot stand te komen. Een 5-5 gelijkspel was daarom een reële prognose. Vlak voor de eerste tijdcontrole ging er echter van alles mis aan LSG-zijde, waardoor de wedstrijd in het voordeel van de Brabanders kantelde.
Twee van de betere Leidse stellingen van Mark van der Werf en Tom Middelburg werden plotseling remise gegeven waardoor er 1-1 op het scorebord kwam. In de tijdnoodfase verloor Sven Bakker het overzicht en - met nog minder dan een minuut voor dertien zetten - gaf hij een kwaliteit weg. LSG kwam verder op achterstand doordat Van der Wiel op z'n veertigste zet door zijn vlag ging; voor Van der Wiel betekende dit sinds lange tijd een verliespartij in de KNSB-competitie. Een flinke streep door de Leidse ambities want vrijwel gelijktijdig had Stefan van Blitterswijk in de verwikkelingen een stuk verloren en gaf direct na de tijdcontrole zijn partij op. Een meevaller was dat de nieuwe LSG-man op het tweede bord, Eelke Wiersma, veel slagvaardiger bleek dan grootmeester Mikhail Saltaev uit Oezbekistan.
Op de drie resterende borden was bij een 4½-2½ achterstand het Leidse devies: alles op winst spelen. Remisestellingen van Raoul van Ketel en Michiel Bosman werden op scherp gezet en op het kopbord ging Edwin van Haastert een remise uit de weg tegen grootmeester Daniel Fridman (Letland). Van Ketel moest toch de remise nemen en Van Haastert overspeelde zijn hand en verloor. Toen Bosman ten slotte vernam dat Van Haastert verloor stopte hij z'n winstpogingen en deelde het punt.
| HMC Calder | LSG | |
|---|---|---|
| D. Fridman | E. van Haastert | 1 - 0 |
| M. Saltaev | E. Wiersma | 0 - 1 |
| N. Pedersen | J. van der Wiel | 1 - 0 |
| G. van der Stricht | M. van der Werf | ½ - ½ |
| R. Fridman | T. Middelburg | ½ - ½ |
| G. Welling | S. van Blitterswijk | 1 - 0 |
| M. Abeln | M. Bosman | ½ - ½ |
| W. Muhren | S. Bakker | 1 - 0 |
| P. Span | R. van Ketel | ½ - ½ |
| T. Burg | R. van Wessel | ½ - ½ |
Vorig jaar ontsnapten ze ternauwernood aan degradatie, met evenveel matchpunten en bordpunten als de nummer negen. Nu heeft LSG het stevig aangepakt, met versterkingen op bord een en twee. Kopman is John van der Wiel, die als inwoner van Leiden en omstreken altijd een groot LSG-sympathisant is geweest. Eigenlijk wil LSG geen spelers betalen, maar voor deze Leidse grootmeester werd de uitzondering bedacht van trainer/speler. Yochanan Afek bij Wageningen, Leon Pliester bij BSG; de constructie wordt steeds populairder. Tweede versterking was Eelke Wiersma, die net als Maarten Solleveld niet met Amstelveen in de eerste klasse wilde spelen. Met Middelburg, Van Haastert, Van der Werf en Van Blitterswijk heeft LSG nu een aardig rijtje meesters.