Kroegloperstoernooi Delft 2006
Zondag 4 juni mochten Sven - tijd niet gezien? Zie foto rechts - en ik gaan proberen om onze titel te heroveren. Vorig jaar werden we met een score van 13½ uit 14 tweede omdat we niet tegen de nummer één (Werle-Willemze) mochten spelen. De organisatie zou wat aanpassen in het indelingssysteem, maar dat is me een beetje ontgaan. Nadat we de eerste twee wedstrijden redelijk eenvoudig met 2-0 hadden gewonnen, moesten we tegen een onbekend duo. De tegenstander van Bakero zette met rechts en duwde tegelijkertijd met links de klok in. Dat gaf al een beetje aan dat het niet een heel sterke speler was en toen hij na 15 zetten een dame en twee stukken achter stond, gaf hij maar eens op. Vreemde indeling dus, maar achteraf viel er voor ons weinig te klagen.
We hadden het overigens wel getroffen met het weer. In totaal waren er 52 koppels naar Delft gekomen om daar veelal buiten op het terras 7 potjes rapid te spelen. Dit jaar werd er voor het eerst gespeeld om bordpunten in plaats van matchpunten. Ook dat kwam ons niet heel slecht uit!
Vlag!
Vorig jaar dus niet tegen het als eerste geplaatste koppel en nu al in de vijfde ronde! Vooraf hadden we al kort de strategie besproken; ik zou op een zo laf mogelijke manier (zetherhaling in de Zaitsev van het Spaans) een halfje pakken tegen Maarten Solleveld en Bakker zou gaan winnen van Henk Schmitz. Sven overspeelde zijn tegenstander volledig en won een pion. De stelling was nog niet zo heel makkelijk totdat Sven opeens een kwal weggaf... Gelukkig stond zwart zo goed dat het daarna nog niet eens zo heel makkelijk was voor Schmitz die op zijn beurt weer begon te schutteren. Sven kreeg twee verbonden vrijpionnen en won een stuk. Wit bood tot tweemaal aan toe remise aan, maar omdat Sven meer tijd had, bleef hij doorspelen in een stelling die eigenlijk remise zou moeten worden. Door het extreem slechte witte spel kwam zwart alsnog gewonnen te staan en Bakker dacht het punt binnen te halen toen hij een vlag hoorde vallen...
'Vlag!' riep mijn symphatieke maat, die vervolgens zag dat het zijn eigen vlag was... Hmm, pijnlijk. Vooral de reactie van Schmitz was niet geheel op zijn plaats.
Er moest nu in ieder geval nog twee keer worden gewonnen om toch nog tweede te worden. Eerst waren Termeulen en Wubben het slachtoffer en in de laatste ronde wonnen we ook met 2-0 van het duo Van Wissen en Weenink. Toen we aankwamen in het denksportcentrum bleek dat Solleveld en Schmitz met 1½ - ½ hadden verloren van Michielsen en Van Rijn. Dit laatste duo hadden al hun wedstrijden gewonnen, maar wel vier keer een halfje laten liggen. Dat betekende dat Sven en ik alsnog eerste waren!
Toch wat verrassend en misschien niet helemaal terecht, maar dat boeit verder niet. Het bier smaakte er in ieder geval niet minder om!
Eindstand1. Haas/Bakker: 12½/14
2. Solleveld/Schmitz: 12
3. Michielsen/Van Rijn: 12